Ανεμογεννήτριες αλλά και δάση βελανιδιάς

Zeppelin “IKARIA” with many propellers & forested with oaks

Ένα όραμα. Μια αθάνατη, πάντα επίκαιρη καταχώρηση που σήμερα έκανα share στο facebook.

Με τα χρόνια έμαθα κι εγώ να μη φοβάμαι τις ανεμογεννήτριες. Όπως είπε κάπου μια από τις co-authors αυτού του blog “και τους σιδηρόδρομους φοβόντουσαν πριν 200 χρόνια“. Και όμως σήμερα όπου περνάει το τρένο είναι τα πιο καλοδιατηρημένα, όμορφα τοπία.

Είναι κανείς να φυτέψουμε 100.οοο βελανίδια στα μπάζα και στον χαλασμό;

Γιατί η Μυτιληναίος Group που θα στήσει τις Α/Γ μάλλον δεν θα το κάνει, κι εμείς δεν έχουμε ούτε τη γνώση ούτε την ισχύ να τον κάνουμε να κάνει τόσο προχωρημένη και σοβαρή περιβαλλοντική αποκατάσταση.

Ό,τι και να γίνει, είναι μια παρηγοριά να σκέφτεται κανείς ποιο θα ήταν το σωστό και τ’ όμορφο.

Σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό Ελένη. Που μου το θύμησες.

Ευχαριστώ και για τη φιλοξενία.

Άγγ.


Δεν αγοράζω, ούτε τρώω κτλ. Πληρώνω συνδρομή.


H προηγούμενη καταχώρηση αν και αφορούσε μια στάση απολύτως προσωπική, γνώρισε ανέλπιστη διάδοση τόσο από άλλα μπλογκς, όσο και μήντια. Αφού εγώ (to agrimi) πρώτη πυροδότησα το θέμα με μια γερή φυτιλιά, σε μένα τελευταία πέφτει να εκλογικεύσω, να γενικεύσω και να συνοψίσω.

Δεν είναι Δεν αγοράζω, δεν τρώω αυτό που σκοτώνει το νησί μου έτσι σκέτο. Είναι Δεν αγοράζω, δεν τρώω αυτό που σκοτώνει το νησί μου. Όμως βοηθάω το σύλλογο που οργανώνει το πανηγύρι πληρώνοντας το αντίτιμο του κρέατος που δεν πήρα, ως «εισφορά» .

Έχουμε ήδη μια πρώτη τέτοια παραδειγματική προσέγγιση.

Έτσι θα είναι για μένα λοιπόν στο εξής θα βλέπω το πανηγύρια σαν “συνδρομητικά” events.

Γειάάαααα σας τώρα. Έχει σηκώσει μελτέμι.

Δουλειά όλη μέρα, φεύγω, πάω για…


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.