Blog Review Ikaria 2008-2011 # 2
Δημοσιεύθηκε: Νοεμβρίου 17, 2011 | Author: Eleni | Filed under: choses vécues, ikaria, photography, stories | Tags: aegean, blog, blog review, camping, Greece, highlights, holidays, ikaria, ικαρία, links, my-friends, people-landscape, photography, photos-flickr |3 Σχόλια »I am very interested in reading personal accounts about my island. To keep in touch with the place, media is good but there’s nothing like reading actual people’s impressions and looking at their photos.
This is the second part of the list of blog entries about Ikaria that I like. As I said in the forenote of the first part, my ambition was to review, not just blogroll, so I wrote a few words about each blog entry and I picked out pictures and quotes. These quotes I sometimes hid “behind the pictures”. Move your mouse over to read them.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
The first selected entry of this part is by Evan from Milwaukee, Wisconsin USA
who is Just Riding His Bike, and this is not a figure of speech. During the three spring months of 2009 Evan was really riding his bike around Turkey. Then he crossed to the Greek islands and found a Paradise on Ikaria.
This wouldn’t be news if Evan (or his friend Isa) wasn’t a cool photographer! I had seen his photos in Flickr but as the ones from Turkey and Ikaria were the earliest, when he reached the 200 pic limit, they disappeared from his photostream. Fortunately, a few of them were saved as favorites by other Flickr members, friends of mine. Anyway, to cut it short, here they are:
(But there are a lot of photos!)
Ειναι το “Φωτογραφιες απο την Ικαρια“ (2009) απο το πολυ γνωστο μπλογκ aformi.gr. Η καταχωρηση υπογραφεται απο τον Αγγελο Κ. και εχει ως προθυρο αυτη τη φωτογραφια
Εχω φυλαξει και επελεξα αυτη τη καταχωρηση γιατι μου αρεσε το εισαγωγικο σημειωμα. Ο φωτογραφος δεν κανει τουριστικες ληψεις, ουτε φωτογραφιζει τοπια, αλλα κανει κατι που φαινεται πως ξερει καλα. Κανει “φωτογραφια δρομου” αλλα φωτογραφια δρομου στις διακοπες του στην εξοχη, δηλαδη εδω, στην Ικαρια.
Εξηγει:
«Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες διακοπών μου πάντοτε είχα (και έχω) την εντύπωση ότι πολλές από αυτές μοιάζουν πολύ με καρτ ποστάλ, τους λείπει η αυθεντική συγκίνηση, η ανεπιτήδευτη προσέγγιση της ομορφιάς της φύσης. Γιατί;
Γιατί σαν άνθρωπος της πόλης η σχέση μου με τη φύση είναι εξωτερική, αποστασιοποιημένη, χωρίς βάθος. Όλα εκκινούν και τελειώνουν στην απλή (και εντελώς επιφανειακή) διαπίστωση της «ομορφιάς» της (και πάλι σε εισαγωγικά!). Πέραν τούτου ουδέν: δεν υπάρχει τίποτα άλλο για να κινητοποιήσει το νου, να υπάρξει ένας συνειρμός που να βαθαίνει στον εσωτερικό κόσμο ή στη θεώρηση του “εξωτερικού κόσμου”.
Ακόμα και όταν εμφανίζονται τέτοιες σκέψεις γρήγορα βυθίζονται στην κοινοτοπία. Τα «γαρούφαλλα του δειλινού» μπορούν να σε χαλαρώσουν μέχρι βαθμού αποχαύνωσης, όχι όμως να σε κινητοποιήσουν, να σε συνεγείρουν, να σε αλλάξουν (τίποτα, φυσικά, κακό στο χαλάρωμα!).
Το αντίθετο συμβαίνει με το αστικό τοπίο: η θέα της ασχήμιας των πολυκατοικιών, ο ζητιάνος στο δρόμο, το πλήθος που κινείται σιωπηλά στις πολύβουες λεωφόρους, τα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα, οι άστεγοι στα παγκάκια, όλα σε αναγκάζουν να σκεφτείς, να στοχαστείς, να αντιδράσεις, να συζητήσεις, να διαφωνήσεις.
Καθόλου τυχαία λοιπόν, οι περισσότερες φωτογραφίες που θα δείτε μοιάζουν με φωτογραφίες δρόμου! Είναι ενσταντανέ άγνωστων σε μένα ανθρώπων στην παραλία.»
Βρισκω τη προσεγγιση του πολυ ειλικρινη και αμεση και την επικροτω. Ο Μεγαλος Ανθρωπινος Δρομος το καλοκαιρι περναει και απο παραλιες και βουνα. Ζητω ο δρομος! Ζητω οι ανθρωποι! Ζητω κι οι διακοπες! Μακαρι να ηταν για παντα.
Σας δειχνω μια επιλογη απο φωτογραφιες:
(πηγη: picasaweb © Angel kkakmisa)







































Το Γκρουπ των Οδοιπόρων της Ικαρίας αφιερωμένο στη φύση, τα μονοπάτια, την κουλτούρα και την ατμόσφαιρα του μοναδικού νησιού.
Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας









Καλά ο Ντάνιελ, σωστός, ωραίος!
Εγώ όμως (to agrimi) που αν και όταν φωτογραφίζω, φωτογραφίζω συνήθως άδεια τοπία, σκέφτηκα πολύ το θέμα της φωτογραφίας όπως το βάζει ο aformi.gr. Στ αληθεια ολοι, μα όλοι, κι εγώ ακόμα, ήμαστε παιδιά της πόλης. Να γίνω κυνηγός ενσταντανέ κι εγώ; Θα ήμουν καλή να αποδώσω τη χαρά των ανθρώπων που έρχονται σε επαφή με τη φύση; Σίγουρα θα βοηθούσε, αλλά θα ήμουν καλή;
Αγαπη μου, φαινεται αστειο που ρωτας αν θα ησουν καλη, γιατι εισαι. Μαλλον εννοεις αν θα ειχε αποτελεσματα. Ε λοιπον ασφαλως θα ειχε. Κοιτα ας πουμε στο Φλικρ που ειναι public searchable and viewable αρα επηρεαζει, μια στις δυο πιο ενδιαφερουσες φωτογραφιες απο την Ικαρια που ειναι -ας πουμε- οι “πιο καλες” εχει μεσα στο πλανο ανθρωπους!
Οπου υπαρχουν, φαινονται, ανθρωποι, μπορει να συμβουν πολλα καλα και πολλα κακα, ομως ενα παντα ειναι: οπου υπαρχουν ανθρωποι, υπαρχει ελπιδα.
Σ’ αγαπω πολυ.
Τι να πω; Κοίτα τώρα έβαλε αυτό. Ωραίες που είναι…
δεν βοηθά.
Φαντάζομαι πως όπως όλα είναι ζήτημα μέτρου και ποιότητας και επιλογής του κατάλληλου θέματος γιατί κι οι χούλιγκανς και κάποιοι καμένοι μεθυσμένοι χυδαίοι που τα σπάνε, κι αυτό είναι street art στη φύση αλλά μάλλον