Alexias Ikarian Guidebook

[read more…]
.
.

Alexias Ikarian GuidebookΓεια σας αναγνωστες 🙂


Σημερα γραφω με χαρα στα Ελληνικα γιατι το θεμα μου ειναι Ελληνικο και μαλιστα αφορα ενα καλο βιβλιο για την Ικαρια! Μπορει να πειτε πως κανονικα δεν θα ‘πρεπε να γραψω αφου…

.

4 Σχόλια on “Alexias Ikarian Guidebook”

  1. Ο/Η Angelos Ka λέει:
    .
    .
    .
    .

    Που λες, Ελένη, όπως σου υποσχέθηκα, στην βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου της Αλεξίας που έγινε στις Ράχες στις 4 Αυγούστου, είπα τα εξής:

    .
    .
    ————————————————————————————-
    Ταξιδιωτικός Οδηγός
    «ΙΚΑΡΙΑ & Φούρνοι – μια εξερεύνηση»
    ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ
    Καλησπέρα σας
    Αντί για πρόλογο θα σας διαβάσω ένα μικρό κείμενο για την Ικαρία:

    «Και τώρα παίρνουμε βορινή πορεία προς τη Σάμο αλλά με μια σύντομη στάση στην άχαρη, τραχιά Ικαρία που έχει μια ατμόσφαιρα αφροντισιάς, σαν να μην αγαπήθηκε ποτέ από τους κατοίκους της. Αυτό είναι κατανοητό. Η Ικαρία δεν μπορεί να συγκριθεί με τις μαγνητικές γειτόνισσές της, ενώ επιπλέον απλώνεται με πολύ άτσαλο τρόπο, εγκάρσια στο δίαυλο του κεντρικού Αιγαίου, σαν να είχε αρχικά την πρόθεση να του σταθεί εμπόδιο. Το μόνο όμως που πετυχαίνει είναι να παρεμβάλλεται στα ρεύματα που χύνονται ελεύθερα από βορρά προς νότο, προκαλώντας αναταράξεις καθόλου ενδιαφέρουσες για τους ναυτικούς που ταξιδεύουν με πανιά.
    Η εντύπωση που δίνει της αταξίας και της αμφιταλάντευσης αυξάνεται κατά πολύ μετά από μία επίσκεψη στην ξηρά. Παραδείγματος χάριν, το οδικό δίκτυο μοιάζει σαν να σχεδιάστηκε από έναν μεθυσμένο ταχυδρόμο. Υπάρχουν κάποιες θερμοπηγές όμως δεν απολαμβάνουν ιδιαίτερης φήμης. Να γράψει κανείς περισσότερα για την Ικαρία θα ήταν σαν έγραφε το «Πάτερ ημών» πάνω σε μια δεκάρα. Εμπρός λοιπόν για τη Σάμο και τους απλόχωρους κόλπους του Μαραθόκαμπου κάτω από την φαιόχρωμη κεφαλή του όρους Κερκετέα!»

    Απαίσιο, έτσι; Θα έλεγε κανείς, κακεντρεχές.
    Είναι το κομμάτι που αφορά την Ικαρία από τον ταξιδιωτικό οδηγό «Τα Ελληνικά Νησιά» του διάσημου Άγγλου συγγραφέα και Ελληνόφιλου Λώρενς Ντάρελ που κυκλοφόρησε το 1978. Ο Ντάρελ που ζούσε στην Κέρκυρα, επισκέφθηκε το Αιγαίο με το ιστιοφόρο κάποιου φίλου του, γράφοντας ποιητικότατες περιγραφές για τα νησιά, όμως όσον αφορά την Ικαρία δεν κάνει άλλο από το να αναπαράγει την παράδοση όλων σχεδόν των περιηγητών που έλεγαν με λίγα λόγια: «Η Ικαρία δεν ταιριάζει σ’ αυτό που ζητάμε. Καλά θα κάνετε να την αποφύγετε».
    Ευτυχώς ο Ντάρελ ήταν ο τελευταίος συνεχιστής αυτής της παράδοσης. Το 1978 ήταν σημαδιακή χρονιά. Τότε άρχισαν να έρχονται στο νησί και να το εξερευνούν άλλου είδους άνθρωποι, με άλλες αντιλήψεις, που δεν πίστευαν στα στερεότυπα, άνθρωποι που εκείνο που ένας Άγγλος ευπατρίδης έβρισκε απωθητικό, αυτοί το θεωρούσαν πρόκληση. Αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία…
    Η «υπόθεση Ντάρελ» όμως μας δείχνει και ένα άλλο πράγμα. Οι ταξιδιωτικοί οδηγοί ανήκουν πρωτίστως στην λογοτεχνία, είναι δηλαδή ένα ιδιαίτερο λογοτεχνικό είδος. Αν και μπορεί να είναι δημοσιογράφος, ο ταξιδιωτικός συγγραφέας δεν είναι ρεπόρτερ, ούτε «Χρυσός Οδηγός», ούτε εγκυκλοπαίδεια. Ένας καλός ταξιδιωτικός οδηγός απαιτεί πάνω από όλα -όπως λέμε- «κατάθεση ψυχής», μια κατεξοχήν συγγραφική ιδιότητα. Χρειάζεται όμως και το ψάξιμο. Αυτό δεν το έκανε ο Ντάρελ. Ωστόσο, όσο κι αν δεν μας αρέσει, η άποψή του για την Ικαρία ήταν πενιχρή μεν, αλλά γνήσια. Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον ηλικιωμένο Άγγλο συγγραφέα γιατί δεν έψαξε τα βουνά μας. Ήδη που γύρισε το Αιγαίο με ιστιοφόρο ήταν πολύ μεγάλο πράγμα. Ήταν δουλειά άλλων να το κάνουν.
    Όμως δεν το έκαναν. Με μόνο δύο ελάχιστα σημεία ενδιαφέροντος, τη μικρή «αποικία λουομένων» στις θερμοπηγές της νότιας πλευράς και την εξίσου μικρή χίπικη αποικία σε 1-2 παραλίες της βόρειας πλευράς, η Ικαρία έμενε άγνωστη. Αν όχι να απωθεί, συνέχιζε πάντως να μην εμπνέει, «να μην ταιριάζει».
    Χρειάστηκε να περάσει μια γενιά σχεδόν, η γενιά που αναζητούσε μόνο τα περίφημα «sun, sea and sand», κι ο κόσμος ν’ αρχίσει να ψάχνει και για άλλα πράγματα – περιβάλλον, παραδόσεις, ιδιαίτερη αυθεντική ατμόσφαιρα, δράση και περιπέτεια, ορειβασία, πεζοπορία, γλέντι και καλό φαγητό κτλ. κτλ.- για να γυρίσει ο τροχός. Και πάλι όμως, αν και ήδη από την δεκαετία του 1990 η Ικαρία είχε γίνει, όπως λένε, «τουριστικός προορισμός», ένα σωστό βιβλίο-οδηγός για το νησί δεν είχε γραφτεί ακόμα.
    Έτσι πήγαιναν τα πράγματα και οι τουρίστες προσπαθούσαν να μαντέψουν τα μυστικά της Ικαρίας ξεψαχνίζοντας τις καρτ-ποστάλ ή αποκωδικοποιώντας τους χάρτες (που όπως ξέρουμε, τα δείχνουν όλα επίπεδα κι ουδέτερα, άρα και εύκολα), όταν με πήρε τηλέφωνο η Αλεξία, λέγοντας μου ότι γράφει ταξιδιωτικό οδηγό για το νησί και μου ζήτησε να την βοηθήσω.
    Ομολογώ ότι ήμουν αρνητικά προδιατεθειμένος. Πολλοί άνθρωποι περνούσαν εκείνο τον καιρό, ρεπόρτερ, διαφημιστές, φωτογράφοι, τουριστικοί πράκτορες κτλ., άλλοι επαγγελματίες κι άλλοι όχι, ζητώντας υλικό για να δημοσιεύσουν για το νησί. Έδειχναν ιδιαίτερη προτίμηση φυσικά στον Χρήστο Μαλαχία, τον φωτογράφο, για την καταπληκτική δουλειά του, αλλά και σε μένα γιατί τότε είχα κυκλοφορήσει ένα μικρό χάρτη-οδηγό μονοπατιών, καθώς και ένα βιβλίο Ιστορίας. Καθώς ήταν τα χρόνια της ευμάρειας και της ανόδου των media, συνέβαινε συχνά κάποιοι από αυτούς να είναι αλαζονικοί και φορτικοί, ορισμένοι μάλιστα αξιώνοντας δικαιωματικά να τους δώσουμε -εννοείται, δωρεάν- έτοιμα κείμενα και φωτογραφίες, καθώς υποτίθεται ότι ήταν τιμή μας να φιγουράρουν στο τάδε ή στο δείνα lifestyle περιοδικό ανάμεσα σε διαφημίσεις πισινών και πλακιδίων δαπέδων.
    Έτσι μόλις μου τηλεφώνησε η Αλεξία, σκέφτηκα, «Ποιος ξιπασμένος αρθρογράφος να ‘ναι πάλι; Θα μου ζαλίσει το κεφάλι με τις αξιώσεις του.» Δεν μπορούσα να κάνω μεγαλύτερο λάθος! Σε λίγο είχα μπροστά μου μια απλή νέα κοπέλα με τζην και σακίδιο που με κοίταξε στα μάτια, με χαιρέτησε ντόμπρα κι εγκάρδια (με ευδιάκριτη μικρή νότα ντροπής για την ενόχληση) και μου έσφιξε «σωστά» το χέρι.
    Όπως μου εξήγησε, έχοντας τελειώσει τη σχολή δημοσιογραφίας του Πανεπιστημίου της Αθήνας και ήδη δουλεύοντας σαν δημοσιογράφος, ήθελε να μπει στο χώρο του ταξιδιωτικού βιβλίου, αρχίζοντας όχι με «λίγο από εδώ και λίγο από εκεί» αλλά με ένα μεγάλο και δύσκολο θέμα, ένα θέμα που αγαπούσε – την Ικαρία.
    Να μην τα πολυλογώ, η φιλοδοξία της, συνάμα και η αφέλεια και η απειρία της με γοήτευσαν. Όπως επίσης με συγκίνησε το οφθαλμοφανές γεγονός ότι ήταν σχεδόν απένταρη, χωρίς επιπλέον να έχει καμία ουσιαστική υποστήριξη από τον μεγάλο εκδοτικό οίκο τον οποίο είχε προσεγγίσει και είχε πετύχει μια συμφωνία.
    «Αυτός είναι ο άνθρωπος που ήθελα πάντα να βγάλει βιβλίο-οδηγό για την Ικαρία» σκέφτηκα. «Μάλλον δεν θα τα καταφέρει. Αλλά είναι γενναία οπότε αξίζει τον κόπο». Έτσι της έδωσα συμβουλές και οδηγίες, κείμενα κι απόψεις, φωτογραφίες και χάρτες, ό,τι είχα και δεν είχα τέλος πάντων και σύστησα και σε φίλους μου να κάνουν το ίδιο.
    Μα γιατί, θα ρωτήσετε, να τα κάνω όλα αυτά;
    Μήπως για να εντυπωσιάσω μια νεαρή ξένη κοπέλα;
    Μήπως για να προβάλω τον τόπο μου και άρα μέσω αυτού να προβληθώ κι εγώ;
    Ούτε το ένα ούτε το άλλο. Ο λόγος που το έκανα ήταν πολύ συγκεκριμένος και πρακτικός.
    Πολλά κακά μπορεί κανείς να προσάψει στον τουρισμό, η αλήθεια όμως είναι ότι στην Ικαρία (αλλά και στους Φούρνους) τον χρειαζόμαστε. Το βλέπει κανείς παντού, ειδικά τα τελευταία χρόνια της κρίσης, τις προσπάθειες που γίνονται (άσχετα να πετυχαίνουν ή όχι) να νοικοκυρευτούν και να καλλωπιστούν τα νησιά, να συμμαζευτούν οι δημόσιοι χώροι, να περάσει η αντίληψη ότι ένα καλό φυσικό περιβάλλον είναι πλεονέκτημα και σ’ αυτόν τον τομέα, να βελτιωθούν οι υπηρεσίες, να μην είμαστε «μουντρούχες», ανεύθυνοι και αδιάφοροι. Σήμερα, ελπίζω, ακόμα και ο συνταξιούχος ναυτικός ή μετανάστης που ζει σ’ ένα σπιτάκι στην ενδοχώρα μακριά απ’ τους τουρίστες, καταλαβαίνει ότι αν το μπακάλικο από το οποίο ψωνίζει τα απαραίτητα μία ή δύο φορές την εβδομάδα τον χειμώνα, αν δεν δουλέψει δυνατά το καλοκαίρι, δεν θα ρεφάρει. Θα φαλιρίσει και θα κλείσει. Κι εκείνος τότε θα πρέπει να αγοράζει το ρύζι ή τα μακαρόνια του από 10δες χιλιόμετρα πιο μακριά.
    Όμως πως να τα καταφέρει η Ικαρία -η δύσκολη ορεινή Ικαρία- να έχει το κομμάτι του τουρισμού που της αναλογεί σε σταθερή βάση και μάλιστα για περισσότερους μήνες το χρόνο; Πως θα γίνει να μην έχουμε (παρόλη την πατροπαράδοτη φλεγματικότητά μας) τόση αγωνία για το αν θα πάει καλά «η σεζόν»;
    Ένας από τους παράγοντες που βοηθούν αναμφισβήτητα είναι να υπάρχει ένας καλός τουριστικός οδηγός και μάλιστα -επιμένω σ’ αυτό- υπό μορφή βιβλίου. Διότι το βιβλίο φέρει υπογραφή, άρα και ευθύνη, ενώ επίσης είναι ένα χειροπιαστό αντικείμενο που δεν χάνεται, αντίθετα με τις σελίδες του διαδικτύου –όσο καλές κι αν είναι μερικές- που βρίσκει κανείς γκουγκλάροντας, όμως που γρήγορα χάνονται μέσα στους ωκεανούς του διαδικτύου.
    Επιπλέον, η ύπαρξη ενός οδηγού (ενός αληθινού βοηθού-συντρόφου στο ταξίδι και όχι ενός εντύπου που αναλώνεται σε επίθετα «καταπράσινο», «μαγευτικό», «παραδοσιακό», «πανέμορφο»), απλά και μόνο η ύπαρξή του, ακόμα κι αν κάποιος δεν τον αγοράσει, κάνει καλή εντύπωση στον επισκέπτη. Διότι κάθε ξένος -είναι πράγμα φυσικό- νιώθει παρείσακτος σε ένα χώρο που αντικρύζει για πρώτη φορά. Θέλει να ξέρει αν είναι καλοδεχούμενος, όχι μόνο στο ξενοδοχείο ή το εστιατόριο, αλλά αν είναι καλοδεχούμενος γενικώς, όχι μόνο σ’ εκείνους τους χώρους που πληρώνει για να μπει. Όμως βλέποντας τον Οδηγό της Ικαρίας (και μάλιστα αυτόν τον οδηγό που καλεί σε εξερεύνηση), ο ξένος ξέρει ότι «όλα εδώ είναι οκέι».
    Αυτόν τον ρόλο «του ανοιχτηριού» (το λέμε μεταξύ μας φίλοι και γελάμε) ανέλαβε η Αλεξία. Το βιβλίο της είναι καλό ανοιχτήρι, αληθινό, δεν λέει ψέματα. Μεταφέρει το βίωμα, κάνει τη δουλειά, ανοίγει το μπουκάλι.
    Επιπλέον, δεν διεκδικεί τον τίτλο του απόλυτου. Δεν είναι «εξερεύνηση» αλλά «μία εξερεύνηση». Αν και τα στοιχεία είναι ακριβή (δοκιμάστηκαν άλλωστε, αφού αυτή είναι η δεύτερη αναθεωρημένη έκδοση, ενώ πολλά μέρη του βιβλίου ήταν αναρτημένα στο διαδίκτυο στη σελίδα του ikariamag), ο τίτλος του βιβλίου δηλώνει έντιμα την σχετικότητα της προσωπικής άποψης, παίρνει υπόψη του το τυχαίο, αναγνωρίζει την πιθανότητα του λάθους. Είναι μία εξερεύνηση, μία αξιολόγηση, μία καταγραφή, μία σύνθεση και μία απόδοση.
    Μακάρι να υπάρξουν κι άλλες, αλλά και τότε ακόμα το «Ικαρία και Φούρνοι, μία εξερεύνηση» θα παραμείνει σαν «βιβλίο βάσης», χρήσιμο πάντα σαν γενικός οδηγός, απαλλάσσοντας επιπλέον τους συγγραφείς ειδικότερων εκδόσεων (π.χ. για τα μονοπάτια, τη χλωρίδα και πανίδα, τα πολιτιστικά στοιχεία ή τα διάφορα σπορ) από το βάρος (και το κόστος) να γεμίζουν τις σελίδες των βιβλίων τους γράφοντας ξανά και ξανά τα βασικά.
    Και όχι μόνο σε επίπεδο βιβλιογραφίας, αλλά και σε επίπεδο προσωπικό, «η εξερεύνηση της Αλεξίας», δίνοντάς μας τα βασικά, μας εξοικονομεί χρόνο και μας ανοίγει χώρο για επιμέρους εξερευνήσεις και περιπέτειες. Μας δίνει την ευκαιρία να ανακαλύψουμε στην Ικαρία και τους Φούρνους μόνοι μας πια στο εξής, αναζητώντας και άλλους -άγνωστους ίσως ακόμη- ορίζοντες δράσης, δημιουργίας κι απόλαυσης.

    Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα
    Ευχαριστώ

    .

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Eleni λέει:
      .
      Εξαιρετικη και πολυ καιρια ομιλια! Σ’ ευχαριστω! Ηθελα να ξερω, γιατι οταν θελεις, προβαλλεσαι και εισαι αριστος!
      Πολυ ωραια εισαγωγη με τον Νταρελ αλλα την ξεπερνω και μενω στα σημεια : α) ιστορικη αναδρομη και β) την πρακτικη χρησιμοτητα και οικονομικη σημασια ενος καλου ταξιδιωτικου οδηγου για το νησι. Τα ειπες πολυ γλαφυρα. και μου αρεσε πολυ και ο επιλογος!
      Μα τι τα λεω εγω; Στο τελος πηρες φιλακι απο «το ανοιχτηρι»!!!

      .
      .
      😀

      Μου αρέσει!

      • Ο/Η egotoagrimi λέει:
        .
        .
        .
        Ανέβηκα αργά στον Χριστό και τρύπωσα κάπου και την άκουσα την ομιλία. Να προτείνεις στον Άγγελο, Ελένη, να μιλήσει και για το δικό σου βιβλίο – όταν το βγάλεις με αυτό το εξώφυλλο!

        .
        my Ikaria book cover
        .
        .
        ^^’ ^^’ ^^’ ^^’ ^^’

        Μου αρέσει!


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.