Ικαρία & Φούρνοι: μια εξερεύνηση


.
.

Alexias Ikarian GuidebookΓεια σας αναγνωστες 🙂


Σημερα γραφω με χαρα στα Ελληνικα γιατι το θεμα μου ειναι Ελληνικο και μαλιστα αφορα ενα καλο βιβλιο για την Ικαρια! Μπορει να πειτε πως κανονικα δεν θα ‘πρεπε να γραψω αφου
ειμαι τοσο παθιασμενη, οντας ολοσωμο κι ολοψυχο το μπλογκ μου αφιερωμενο σ’ αυτο το νησι, αρα η κριτικη μου δεν θα ειναι αντικειμενικη. Ομως εγω οταν χρειαζεται ξερω να συγκρατω το παθος μου. Εξαλλου εχω αλητεψει ταξιδεψει αρκετα και ξερω καλα οτι η Ικαρια δεν ειναι το κεντρο του κοσμου καθως επισης εχει και παρα πολλα μειονεκτηματα. Ετσι νομιζω οτι θα τα καταφερω να γραψω μια νηφαλια κριτικη. Θα βοηθουσε επισης αν σας ελεγα οτι οχι μονο δεν εχω μετοχες στον εκδοτικο οικο που βγαζει το βιβλιο αλλα ουτε καν γνωριζω τη συγγραφεα. Καποτε μονο διαβασα μερικα γραπτα και ειδα φωτογραφιες της και μου φανηκε πως ηταν καλο παιδι. Ετσι απλα.
.

Crouched photographer in EMF & land erosion.

.
Οταν λοιπον εκανε την πρωτη ερευνα για το βιβλιο, μου εγραψε και μου ζητησε φωτογραφιες για την εκδοση. Τοτε ηταν που ειχα ζησει πανω απο 1/2 χρονο στην Ικαρια και μου ειχε κανει μεγαλη εντυπωση που δεν υπηρχε σχεδον καθολου εγκυρο δημοσιευμενο υλικο για τον τοπο που ζουσα. Τοσο που γνωστοι και φιλοι, συνεργατες στη δουλεια, ξεροντας τον χαρακτηρα μου, νομιζαν οτι ειχα κατοικησει σε καποια χιππικη βραχονησιδα με σπηλιες! 😮 Ετσι της εδωσα φωτογραφιες με χαρα και ανακουφιση, νιωθοντας απο ενστικτο οτι η Αλεξια θα εγραφε απλα και τιμια, με διασταυρωμενα στοιχεια και καλη επιλογη θεματων, και ιδιως χωρις κουφιες εμπορικες καλολογιες. Πραγματι, τωρα που κρατησα στα χερια μου το αντιτυπο που μου χάρισε, βλεπω πως ειχα δικιο. Αυτος ο ταξιωτικος οδηγος ειναι τοσο αμεσος κι απλος που
εκτος απο «Εξερευνηση», θα μπορουσε να εχει τιτλο: «Ικαρια και Φουρνοι: Εξ επαφης»! ^^’
.

Proud Alexia and her Guidebook about Ikaria.

.
Το καλο πραγμα αργει να γινει. Μεχρι να εκδοθει σωστα το βιβλιο της Αλεξιας γνωρισε μεγαλες περιπετειες. Απο κοινους γνωστους εμαθα οτι αντι να της ανατεθει η αποστολη απο καποιο αφεντικο, εκεινη ηταν που πηγε και χτυπησε «μεγαλες πορτες» ζητώντας την αναθεση η οποια της δοθηκε μεν, ομως η εκδοση, αν και με τρανταχτη υπογραφη γνωστων εκδοσεων του χωρου, πηγε κακην κακως στη διανομη, δεν έφτασε στα ραφια και τελικα εξαφανιστηκε. 😮
.

On slippery grounds....

.
Ομως η Αλεξια επεμεινε. Σε συννενοηση με την Καριωτικη παρεα του ηλεκτρονικου περιοδικου ikariamag τμηματα του βιβλιου εμφανιστηκαν στο «Ο,τι χρειαζεστε για το νησι» οπου φαινεται πως ειχαν μεγαλη επισκεψιμοτητα, ελεγχθηκαν απο τους αναγνωστες και αναγνωριστηκε η εγκυροτητα τους. Ετσι ψηθηκε η ιδεα για μια νεα ενημερωμενη εκδοση η οποια βγηκε τελικα το Δεκεμβρη του 2015 απο τις Εκδοσεις «Ελευθερες Πτησεις» που συνδεονται με το περιοGood signal, thank you!δικο και άρα το θεωρω απιθανο η εκδοση να εξαφανιστει κι αυτη απο τα ραφια. 😉 🙂
.

.

.
Εκτος απο τikariamag.gr/ikariastore/product/10608α βιβλιοπωλεια, το «Ικαρια & Φουρνοι: μια εξερευνηση» θα βρειτε σιγουρα στο ηλεκτρονικο καταστημα ikariastore. Εχει 370 σελιδες και κοστιζει 15.00€. Παρακατω θα σας εξηγησω γιατι αξιζει να το αγορασετε. Πρωτα ομως ας δουμε τι γραφει στην εισαγωγη η ίδια η Αλεξια για το βιβλιο της:
.

.

«Το παραδέχομαι, δεν την είχα συμπαθήσει όταν την είχα πρωτοδεί την Ικαρία. Ούτε που την ένοιξε βέβαια αυτήν. Δεν με είχε ανάγκη βλέπεις, ούτε εμένα ούτε κανέναν. Ωστόσο δεν κατόρθωσε να με ξεφορτωθεί τόσο εύκολα. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, κάπως τα ΄φερε η ζωή κι επέστρεψα, αυτή τη φορά κάτω από τελείως διαφορετικές συνηθήκες. Η Νίκη κι ο Βασίλης με πήγανε παντού, με φρόντισαν, μου έμαθαν ικαριώτικο, με βοήθησαν να μην αισθάνομαι ενοχές που δεν βιάζομαι, με πήγανε στη ντίσκο στις 5 το πρωί και μάντεψε: τελικά τη λάτρεψα την Ικαρία!..»

«Μετά δεν ήθελε και πολύ. Ξαναπήγα και ξαναπήγα και ξαναπήγα, γνώρισα κι άλλους φανταστικούς ανθρώπους και τελικά έγραψα ένα βιβλίο. Ο στόχος τώρα -όπως και τότε- παραμένει ο ίδιος: ν’ απολαύσετε και να αγαπήσετε αυτόν τον τόπο γι’ αυτό που είναι και όχι γιατί σας το προτείνω εγώ. Κάθε τόπος άλλωστε είναι σαν ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Με τα χρόνια φτιάχνει την προσωπικότητά του, ζώντας τις δικές του μοναδικές εμπειρίες, κάτω από διαφορετικές επιδράσεις. Κάπως έτσι γράφεται τελικά η ιστορία του, όποια κι αν είναι αυτή…»

«Ανοίγοντας το βήμα για να φτάσεις στα πιο απομονωμένα σημεία, χάνεσαι μέσα σε ανήλιαγα αρχαία δάση, διασχίζεις ορμητικούς λουλουδιασμένους ποταμούς, βουτάς μέσα σε χρυσαφένιες παραλίες, διψάς μέσα στην πέτρα και τη σκόνη, ξαποσταίνεις σε καταπράσινα προστατευτικά δέντρα. Μέσα σ’ αυτόν τον ταξιδιωτικό οδηγό θα βρεις τον τρόπο να φτάσεις στα πιο κρυφά σημεία της Ικαρίας και των Φούρνων, θα γνωρίσεις ηλιοκαμένους ανθρώπους που κατέχουν το μυστικό της μακροζωίας και θα ανακαλύψεις γιατί ο Ίκαρος διάλεξε να πέσει ακριβώς εκεί…»

.


Κι εγω τωρα σας λεω να το παρετε γιατι:
^^’
.

.
.

tourist instructions ikaria august

  • Η Αλεξια εφαρμοζει πιστα τους βασικους κανονες του καλου ταξιδιωτικου βιβλιου. Χωρις να θεωρει τιποτα σαν δεδομενο ή αυτονοητο, γίνεται σύντροφος του ταξιδιωτη και τον καθοδηγει να κινηθει στο νησι και εφοσον θελει, να ξετρυπωσει κρυμενα περασματα σε μυστηριωδεις πραγματικοτητες που η Ικαρια διαθετει αφθονες, πιο πολλες απο καθε αλλο Ελληνικο νησί. 🙄 😉 >:D.
    .
.

Break on through to the other side ☀ yeah ! Our guide ikaria

  • Εχει ξεκαθαρισει σε ποιους απευθυνεται. Η Ικαρια της Αλεξιας δεν ειναι για ταξιδιωτες μαθημενους στα ευκολα. Ξερει που ειναι ολα τα αγκαθια, τα βραχια, οι αποτομες στροφες κι οι γκρεμοι, ενω θεματα περιβαλλοντος, τοπικης οικονομιας, τροπου ζωης και κοινωνικων συνθηκων ειναι σε πρωτο πλανο σε ολα τα κεφαλαια του βιβλιου, διχως ωστοσο περιττους εγκυκλοπαιδισμους. Σ’ αυτα τα θεματα εμεις οι γυναικες ειμαστε πιο πρακτικες απ’ τους αντρες. 😉 🙂.
    .
.

Adobe in the rocks

  • Αν και ολοφανερα δεμενη με τον τοπο, εχει το θαρρος της αποψης και της επιλογης των θεματων. Μετα τη θαυμασια εισαγωγη για τη γεωγραφια, την ιστορια, την κουλτουρα, την αρχιτεκτονικη και τις παραδοσεις, διαιρει το βιβλιο σε οκτω διαδρομές στις οποιες μας παει βημα-βημα, δινει τα highlights, καποια αφηνει απεξω, εννοειται, ευτυχως, δεν ειναι εγκυκλοπαιδεια ουτε χρυσος οδηγος! 🙄.

.

.

All Ikaria map web

  • Οι χαρτες! Οι χαρτες! Οι χαρτες! ^^’
    Οι φωτογραφιες! Οι φωτογραφιες! ^^’
    Οι πρακτικες πληροφοριες και τα μικρα, πολυ χρησιμα, τιπς 😎


.

.

Overgrazed Ikarian mountain Atheras

  • Δεν γινοταν να λειπουν οι αναφορες στις χτυπητες ιδιαιτεροτητες μας. Τα πανηγυρια ⭐ οι «γκρουβαλοι» 😎 η διαφορετικη αισθηση του χρονου 😳 το οχι/ναι καμπινγκ 🙄 η μακροζωια 😉 – για ολα αυτα (και αλλα που δεν τα ξερετε) η Αλεξια καταθετει την αποψη της θαρρετα, γλαφυρα και με χιουμορ 😀 αλλα δεν παραλειπει κιολας να καταγγειλει τα πολλα σκουπιδια, τα παρατημενα αυτοκινητα, την συχνη ελλειψη αρχιτεκτονικης καλαισθησιας και την αδιαφορια για το περιβαλλον οπως π.χ. στο θεμα της υπερβοσκησης που ερημοποιει τα βουνα του νησιου. 😦

.

.

Ikarian Ridge Walk Oct 30 22

  • Μιας και μιλησα για βουνα, σε καθε κεφαλαιο του βιβλιου γινονται πολλες αναφορες στην πεζοπορια: ειτε για το πολυ απλο, δηλαδη για να φτασει κανεις σε μια απομονωμενη παραλια [«καβατζα» 😀 ] ειτε για μεγαλυτερες διαδρομες οπως π.χ. το Φαραγγι της Χαλαρης ή τον Γυρο του Δασους του Ραντη. Ομως δεν επεκτεινεται πολυ και κανει καλα. Η πεζοπορια/ορειβασια στην Ικαρια ειναι ξεχωριστο, πολυ μεγαλο κεφαλαιο που γι’ αυτο θα αξιζε να γραφτει εξειδικευμενος ταξιδιωτικος οδηγος. 🙄

.

.

Food, pebbles and headstands: coffee!

  • Τελος, ηθελα να πω οτι δεν εχω δει καλυτερο καταλογο δωματιων, ξενοδοχειων, εστιατοριων, μπαρ κτλ. Βρισκονται μετα απο καθε κεφαλαιο στο τελος καθε διαδρομης και απορησα που τα ξερει, γιατι στην Ικαρια ουτε τα μισα κομοντιτις δεν βρισκονται στον κεντρικο δρομο αλλα ειναι κρυμμενα σε μακρινες πλαγιες και ραχουλες! Μαλιστα η Αλεξια δηλωνει οτι για αυτη τη ξεχωρη δουλεια δεν ζητησε κι ουτε πηρε δεκαρα. Φυσικα την πιστευω! Κι εσεις να ακολουθησετε τις συμβουλες της γιατι ειναι γυναικα μερακλου προφανως. ^^’

.

.

Το Πέλαγος του Βοριά: We gaze Icarian Sea

  • Προσωπικά εγω διαβασα το βιβλιο της με περιεργεια αλλα κυριως με μεγαλη ανακουφιση. Η περιεργεια μου ικανοποιηθηκε με το παραπανω γιατι εμαθα πολλα πραγματα που δεν ηξερα. Πιο πολυ ομως ενιωσα ανακουφιση γιατι εχουμε ενα καλο τουριστικο τυφλοσουρτη επιτελους! Να μη χρειαζεται καθε φορα που συνανταμε ενα ξενο να του κανουμε σεμιναριο, αλλα να του λεμε:
    -Αγορασε αυτο το βιβλιο, ειναι καλο, το διαβαζουμε κι εμεις οι Καριωτες. Διαβασε το κι ελα μετα, οποτε θες,  να τα πουμε με πιο πολλες λεπτομερειες! 😀
    .

.

.

.

me fairy muddy Αυτα απο μενα τη Λενη και γεια σας, χαρα σας. 🙂

πηγΙκαρια - Φουρνοι: μια εξερευνηση στο facebookαινετε τωρα αν θελετε να δειτε τη
σελιδα του βιβλιου της Αλεξιας στο facebook
⭐ ⭐ ⭐


.

.

Η Αλεξια και το βιβλιο της στο facebook Σημ: Η Αλεξια δεν ειναι απο την Ικαρια ή τους Φουρνους. Γεννηθηκε και μεγαλωσε στην Αθηνα, σπουδασε στο τμημα ΕΜΜΕ του Πανεπιστημιου Αθηνων και λιγο αργοτερα βρεθηκε για μεταπτυχιακα στην Αγγλια και την Ολλανδια. Εργαστηκε στο χωρο της δημοσιογραφιας, της επικοινωνιας και της εκπαιδευσης και απο το 2014 εχει μεταναστευσει στη Μεση Ανατολη. Λατρευει τα εξερευνητικα ταξιδια, ενω η συγγραφη αποτελει γι’ αυτην καταφυγιο. Το «Ικαρια & Φουρνοι: μια εξερευνηση» ειναι το πρωτο της βιβλιο και το πιο αγαπημενο της δημιουργημα στη μεχρι τωρα ζωη της. Το mail της ειναι: alexia.palesti@gmail.com

.
.

.
Ικαρια, 24 Μαρτιου 2016

.


Prep: These Mountains Are For Dancing


.

0004

.

Γεια σας

Για δεύτερη φορά φιλοξενούμενος σ’ αυτό το μπλογκ, κλήθηκα από την Ελένη να προδημοσιεύσω μια φωτογραφία από τη μικρή performance που κάναμε πρόσφατα στις κορυφές του Αθέρα και να γράψω δυο λόγια για το νόημά της.

Το δικαιούται, άλλωστε. Άπειρες φορές, τόσο μέσα από τούτο το μπλογκ, όσο και με τις φωτογραφίες της στο Flickr, έχει υπερασπιστεί τη διατήρηση της φύσης και την ακεραιότητα του ορεινού τοπίου του νησιού μας. Ειδικά δε, όσον αφορά τις ανεμογεννήτριες και την απειλούμενη καταστροφή των βουνών μας εξαιτίας τους, ο αγώνας της υπήρξε πολύχρονος, με πολλές μεταπτώσεις, πάντα με φαντασία και αίσθημα, ένας αγώνας συχνά μοναχικός, αληθινά επικός.

Αυτά όμως είναι παλιές ιστορίες. Η προδημοσίευση γίνεται εδώ κυρίως γιατί η Ελένη έπαιξε τον πιο σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της τελικής ιδέας του happening: να βγούμε στις βουνοκορφές, να παίξουμε μουσική και να φωτογραφηθούμε χορεύοντας!

Τα μέλη και οι φίλοι του Ορειβατικού Συλλόγου Ικαρίας που μεταφέραμε την ιδέα στην πράξη, την ευχαριστούμε θερμά. Με το «These Mountains Are For Dancing» κάναμε μια πραγματικά «θετική διαμαρτυρία» ενάντια σε κάθε λογής «τέρατα» και τερατώδεις ιδέες που απειλούν τα βουνά μας. Περάσαμε ωραία, ωφεληθήκαμε ψυχικά και όπως νομίζουμε, βγάλαμε ένα σωστό αισθητικά αποτέλεσμα.

Θα μπορούσα να πω πολλά, όμως αυτά αρκούν προς το παρόν. Περιμένετε το πλήρες οπτικό υλικό που θα δημοσιευτεί σύντομα στο μπλογκ του Συλλόγου. Εκεί, εκτός από τις φωτογραφίες και βίντεο που θα δείτε, θα ακούσετε και τη μουσική!

Άγγελος Κ.

Ikarian pathman

.

Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα


.
_Blog Review Ikaria 2014 # 11 The Explorers (2a)_

Closed to the outside, open to the inside

 

Nana to agrimi's blog Γεια σας.

Είμαι η Νανά to agrimi και σήμερα στο μπλογκ της Ελένης που παρουσιάζει διαλεχτά μπλογκς για την Ικαρία, γράφω για τον ΟΠΣ Ικαρίας

Ημερολόγιο Εκδρομών και Δραστηριοτήτων του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας

.

.

Είναι μια χαοτική παρέα που αλλάζει συνεχώς, άλλοι έρχονται, άλλοι φεύγουν, σημαδεύουν και φτιάχνουν μονοπάτια, παραδοσιακά ή καινούριες διαδρομές, κάνουν πεζοπορίες, ορειβασίες, ψάχνουν, εξερευνούν, φωτογραφίζουν, στις πτυχώσεις των βουνών ανακαλύπτουν κρυμένες ομορφιές που δεν φαίνονται.

Είναι ο Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας, μια ανεξάρτητη, δημιουργική ομάδα ντόπιων πεζοπόρων και ορειβατών που κι αυτοί δεν καλοφαίνονται, δεν έχουν, ας πούμε, πινακίδα ούτε γραφεία, όμως θα καταλάβεις την παρουσία τους από τη συστηματική δουλειά που έχουν κάνει στα βουνά και την εξίσου συστηματική προβολή της στο ίντερνετ.

Για χάρη τους, επεμβαίνω στη σειρά blog reviews about Ikaria που κανονικά γράφει η Ελένη, και προσθέτω στην κατηγορία «explorers» το ιστολόγιο του ΟΠΣΙ που είναι συνάμα, ημερολόγιο δραστηριοτήτων και εκδρομών, διαδικτυακό βιβλίο πρακτικών και κατάλογος προτάσεων για  βόλτες με τα πόδια στο νησί, δύσκολες ή εύκολες, χειμώνα ή καλοκαίρι.

Για όποιον ξέρει τη μορφολογία της Ικαρίας αλλά και τον χαρακτήρα των κατοίκων, ο τίτλος «Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα» είναι μάλλον κατανοητός και οικείος. Ειπώθηκε πριν πολλά χρόνια σαν ατάκα από την Ελένη σε μια πεζοπορία, καθώς προσπαθούσαμε να περιγράψουμε το νησί: απ’ έξω απότομο, άγριο και κλειστό, αλλά από μέσα μια αγκαλιά.

Αυτό είναι το πρώτο μέρος του αφιερώματος. Κάνοντας κλικ στο μικρό εικονίδιο, ανοίγει θεαματικό fullscreen Slide Show φωτογραφιών στο Flickr. Κάνοντας κλικ στο μεγάλο εικονίδιο, ανοίγει η σχετική καταχώρηση όπου διαβάζει κανείς την περιγραφή της δράσης και των σκηνικών, με πρακτικές πληροφορίες, χάρτες, σχεδιαγράμματα, κτλ. Όπως πάντα, τριγυρίζοντας το ποντίκι πάνω από τα λινκς και τις εικόνες, διαβάζεις τίτλους, αποσπάσματα και περιλήψεις.

Για σχόλια καλά είναι κι εδώ, αλλά καλύτερα πήγαινε στο μπλογκ τους, επίσης και στο facebook group : hikingIkaria

Enjoy!

.

..

.

… .Οκτώβρης 2008: Εκδρομή γνωριμίας

Slide Show Conquering Melissa : Slide Show
.

..

…..Νοέμβρης 2008: 1η Εκδρομή Εξερεύνησης

Slide Show 

Περπάτημα από τη Δάφνη στον Κάμπο
2η Εκδρομή: Εκδρομή Εξερεύνησης : Περπάτημα από τη Δάφνη στον Κάμπο "Η διαδρομή ξεκίνησε από το όμορφο χωριό «Δάφνη» στους πρόποδες του Κοσκινά, όπου και το ομώνυμο βυζαντινό κάστρο. Η πρόκληση ήταν να βρούμε ένα μονοπάτι για να βγούμε στον Κάμπο, τη μοναδική πεδινή κοιλάδα της Ικαρίας όπου ήταν ο κυριότερος οικισμός του νησιού στους αρχαίους και μεσαιωνικούς χρόνους.
.

.

.Δεκέμβρης 2008: Εκδρομή Μυστηρίου

Slide Show Winter hike on the Trail of the Elves: mystery, monasteries and mushrooms
1η στο Μονοπάτι των Ξωτικών
Εκδρομή Μυστηρίου: Στο Μονοπάτι των Ξωτικών μετά τη βροχή
.

Δεκέμβρης 2008: Χειμωνιάτικα αξιοθέατα

Slide Show Winter group hiking in Myrsonas river
.

..Μάης 2009: Κυκλική στην Άνω Χάλαρη, Διπόταμα.

Slide Show Hike in Upper Chalares Canyon, destination 'Dipotama'
Συνεχίζεται...winking

..


Το Πέλαγος του Βοριά



.

 .

 .

Ikaria 157 - The Sea

.Τ ο  π έ λ α γ ο ς  τ ο υ  β ο ρ ι ά

 

Εκείνο που οι Αμερικάνοι

όταν έρχονται, ονομάζουν

καμιά φορά Ωκεανό

γιατί δεν φαίνεται

τίποτα στον ορίζοντα

σαν να είναι η άκρη

κάποιας ηπείρου,

αφού βρέξει και έχουν πλυθεί

οι αιθέρες και έχει απλωθεί

σιγαλιά, τότε πότε-πότε

μου δίνει

και βλέπω

διάφορα.

Παραδείγματος χάριν:

Πρώτα, τα δελφίνια,

κι ύστερα μια ψαρόβαρκα

που κάθε μέρα ψαρεύει

επίμονα στο ίδιο σημείο.

Στο βάθος, μακριά στο κανάλι

περνούν φορτηγά φορτωμένα ίσως

τσιμέντο, σιτάρι, αυτοκίνητα,

εκτυπωτές. Και γιγαντιαία

πετρελαιοφόρα.

Αργότερα λίγο πριν σουρουπώσει,

μπορεί να δω σαν φάντασμα να περνάει

καμιά πυραυλάκατος,

ή ένα -πιο ειρηνικό-

μικρό ιστιοπλοϊκό

που θέλω να πιστεύω

πως θα ‘ναι κανείς

Νορβηγός που κάνει

το γύρο του κόσμου,

ή ακόμα ίσως μια φίλη μου

που βαρέθηκε “να κάνει

αθροίσεις σε χοντρά

λογιστικά βιβλία”.

Όταν νυχτώνει περνούνε περίλαμπρα

τα κρουαζιερόπλοια: Μασσαλία,

Νάπολη, Μύκονος, Έφεσος.

Ίσως την ίδια ώρα, απ’ την άλλη μεριά

ξεκινούν να περάσουν απέναντι

στα μουλωχτά γυναικόπαιδα

μετανάστες τους προμαχώνες

του Κάστρου Ευρώπη.

Κι επιτέλους κάποια ώρα

διασχίζει το μαύρο τελάρο

κάτι πιο γνώριμο, το καράβι

απ’ τον Πειραιά, εκείνο που

φέρνει τον καφέ μου και τα τσιγάρα μου.

Φωτοβολίδες, ανεμοστρόβιλοι, παράξενες αναλαμπές,

σύννεφα σαν αρχάγγελοι, μια φορά μου φάνηκε πως

είδα ένα φυσητήρα (διάβασα κι έμαθα πως πράγματι

συχνάζουν), μεγάλα πουλιά, γερανοί, πελαργοί,

αγριόκυκνοι.

Μια μέρα ονειρεύομαι πως θα φανεί εκείνο

το μαύρο πειρατικό με τα πενήντα κανόνια

που γράφει ο Μπρεχτ στο τραγούδι του Βάιλ,

ίσως ακόμα την ίδια την Pirate Jenny,

θριαμβεύουσα.

Γιατί στο πέλαγο μπορεί να δει κανείς

otinanai

Γιατί στο πέλαγο…

ta panta rei

 .

.

Εδω Ελενη.

Καθως βρισκομαι στην Ικαρια σημερα ειχα διαθεση να παρουσιασω στο μπλογκ μου το παραπανω ποιητικο κειμενο που εγραψε αγαπημενος φιλος γι αυτα που βλεπουμε με τα ματια του σωματος και της ψυχης οταν απο τα βουνα του νησιου μας αγναντευουμε το πελαγος.

Το Πελαγος του Βορια” ανηκει στη σειρα otinanaiπου ο φιλος μου δημοσιευει σχεδον καθε μηνα στο ikariamag, το διαδικτυακο περιοδικο της Ικαριας που μας ενημερωνει και μας κραταει συντροφια.

Ελεύθερες Πτήσεις : otinanai

Για να το εικονογραφησει, διαλεξε μια φωτογραφια που εβγαλα εγω καποτε σε μια χειμωνιατικη πεζοπορια στα βουνα και μου εκανε μεγάλη χαρα και τιμη λεγοντας μου πως του εδωσε εμπνευση.

Χαρα και τιμη οχι ομως εκπληξη. Μοιραζομαστε την ιδια αγαπη για τους ανοιχτους πελαγισιους οριζοντες, την ίδια φαντασια και περιεργεια για τα θεαματα και τα θαυματα που κρυβουν και φανερωνουν. Αληθεια, αυτο το κομματι θα μπορουσαμε να το ειχαμε γραψει μαζι.

Πφφφ… κολακευομαι…

Στην πραγματικοτητα ειναι ολο δικο του.

Γι αυτο, αναδημοσιευοντας στο μπλογκ μου, αντισταθηκα στον πειρασμο και δεν προσθεσα αλλες φωτογραφιες εκτος απο τις αρχικες, δηλαδη εκτος απο τη δικη μου στην αρχη και της Πελαγιας απο τη Σαμοθρακη στο τελος.

.Καλο Χειμωνα

 .

The Scholarship – Η Υποτροφια


.

Αμοργός by Eleni Ikanou on Flickr

.

☼ ☼

The Scholarship **

 While I was studying I almost suffered a total physical and mental breakdown and a nicotine poisoning as well. Until one day, coming back from the tabac shop, I found my room locked with a locket. Outside my room stood my grandmother with a waist-purse in hand. “Take this. You’ll find 50.000 drachmas in it and your papers. You’ll also find an Olympic Airlines ticket to Greece. In Pereus there’s a ticket to Ikaria waiting for you at the So&So travel agency. I don’t want to see you earlier than two months from now.” That was all she said, and spoke no more.

I grabbed a dress from the pile with the dirty laundry, a jean jacket from the hanger on the corridor, my beauty case and put it all inside an old military sack that belonged to my father, and fled. I wasn’t even wearing underwear. I was only worried for my flip-flops which were too old and I was afraid they’d tear. And indeed one of them tore, not in Brusseld – thank God – but at Athens airport. I threw them away and stepped on Greek soil barefooted with my head empty smiling like an idiot.

When later I tried to recall the details of that summer, my efforts went in vain. The only thing I recall – probably because it was completely against my nature – was that I couldn’t speak. My grandma who besides being a Bolshevik, was also a Christian and a bit of a witch, while sending me away in that horrid silence of hers something did to me and “struck me dumb.”

I worshipped my grandma and she worshipped me. The conctents of the waist-purse where my scholarship to be able to flee. But the dumbness was a gift to be able to feel the life, so that I wouldn’t die, so that I would live.

Instead of focusing on my mind, I focused on my body and especially… on my feer. Back then there was still in Evdilos a shoe-shop that had shoes piled on the floor. I bought all kinds of absurd, men’s sandals and galoshes. I knocked about the island wearing them, dudes, I literally tore them apart walking!

I suffered a sunstroke twice until the light gradually conquered the demon inside me and while drunk in a fair, I got my speech again, my laghter, my cry. This was exactly 40 days after I had left home. It was back in 1992.

—————
** integral text-
Ελένη Ικάνου

Published on friends’ request in a contest at  Flickr Group: Places of magic in Greece


.
.

.

☼☼☼

Η Υποτροφια **

Οταν σπουδαζα καποτε κινδινεψα να παθω γενικο colapsus, σωματικο και ψυχικο, επισης και δηλητηριαση απο νικοτινη. Ωσπου μια μερα, επιστρεφοντας απο το tabac, βρηκα το δωματιο μου κλειδωμενο με λουκετο. Απ’ εξω με περιμενε η γιαγια μου με ενα τσαντακι ‘μπανανα» στο χερι. «Παρε αυτο. Εχει μεσα 50.000 δραχμες και τα χαρτια σου. Εχει κι ενα εισιτιριο Ολυμπιακης για την Ελλαδα. Στον Πειραια στο ταδε πρακτοριο σε περιμενει ενα εισιτηριο για Ικαρια. Δεν θελω να σε ξαναδω πριν περασουν δυο μηνες.» Αυτα ειπε και δεν ξαναμιλησε.

Πηρα ενα φουστανι απο τα απλυτα, ενα τζην τζακετ απο τη κρεμαστρα στο διαδρομο και το νεσεσερ μου απο το μπανιο, τα εβαλα σε μια παλιο σακ βουαγιαζ στυλ μιλιτερ του πατερα μου, και την εκανα. Ουτε εσωρουχα δεν φορουσα. Ανησυχουσα μονο για τις σαγιοναρες μου, μηπως κοπουν, γιατι ηταν πολυ παλιες. Και πραγματι κοπηκε η μια, ευτυχως οχι στις Βρυξελες, αλλα στο αεροδρομιο της Αθηνας. Τις πεταξα και πατησα το Ελληνικο εδαφος ξυπολητη και με το μυαλο μου αδειο χαμογελωντας σαν ηλιθια.

Ματαια προσπαθησα αργοτερα να θυμηθω τις λεπτομερειες εκεινου του καλοκαιριου. Το μονο που θυμαμαι -γιατι ηταν εντελως εναντιο στη φυση μου- ηταν οτι δεν μπορουσα να μιλησω. Η γιαγια μου που εκτος απο μπολσεβικα, ηταν και χριστιανη και μαζι λιγακι μαγισα, με την τρομερη, αβασταχτη της σιωπη καθως με εδιωχνε, κατι μου εκανε και «μου πηρε τη λαλια».

Τη λατρεβα τη γιαγια μου και με λατρεβε κι εκεινη. Τα περιεχομενα της μπανανας ηταν υποτροφια για να μπορεσω να φυγω. Η αλαλια ομως ηταν δωρο για να νιωσω τη ζωη, για να μη πεθανω και για να ζησω.

Αντι για το μιαλο μου, επικεντρωθηκα στο σωμα μου και ειδικα …στα ποδια μου. Τοτε ακομα ηταν ενα απιστευτο μαγαζι στο Ευδηλο που ειχε παπουτσια σε σωρους στο πατωμα. Αγορασα διαφορα κουλα αντρικα πεδιλα και μποτες εργατικες. Φοροντας τις, αλονισα το νησι, μιλαμε μαγκες, το εφαγα με το κουταλι!..

Δυο φορες επαθα ηλιαση ωσπου το φως σκοτωσε σιγα-σιγα το δαιμονα και σε ενα πανιγιρι μεθυσμενη ξαναβρηκα τη λαλια μου, το γελιο και το κλαμα μου. Αυτο εγινε στις ακριβως 40 μερες απο τοτε που εφυγα απο το σπιτι μου. Το ετος ηταν το 1992.

…………….
** αυτοτελες κειμενο –
Ελένη Ικάνου

Ikaria 075

Δημοσιευτηκε to 2007 κατα παρακληση φιλων σε διαγωνισμο στο Flickr Group: Places of magic in Greece

.

.


Καλώς Ήρθατε στην Αντιμύκονο


.
Welcome to AntiMykonos
.

.

.

.
Νέα Νήσος Αναδύθηκε
Ανατολικά της Μυκόνου.

Καλώς ήρθατε στην Αντιμύκονο.
Μη την αντιστρέψετε.
Γιατί θα καταστρέψετε
Μια όμορφη αντιδιαστολή.
Απαραίτητη και πολύ βολική.
Γιατί όπου υπάρχει μια Μύκονος,
Υπάρχει και μια Αντιμύκονος.

Δεν θα σπάσουμε τον καθρέφτη
Δεν θα βγούμε από το όνειρο
Στην πραγματικότητα όπου
Όλα είναι Ένα
(Το οποίο είναι πράγμα αβάσταχτο,
τρομερό). Δεν θα βγούμε.
Όχι ακόμα τουλάχιστον.

Καλώς ήρθατε στην Αντιμύκονο,
Το καινούργιο νησί που αναδύθηκε
Φέτος ανατολικά της Μυκόνου.
Για τη δική σας ευκολία
Θερμή παράκληση από τις αρχές:
Περπατάτε στα νύχια.
Όλα είναι Όνειρο.


Eλ. Iκ.
Βγήκε από μια συζήτηση στο γκρουπ των φωτογράφων της Ικαρίας στο Φλικρ.
Φωτο : «around the waterspring, Ikaria« by thedra © All rights reserved
Ikaria 096 by you.
.

Comments

(10 total)

Νέα Ποιήτρια Αναδύθηκε
Ανατολικά της Μυκόνου…
κτλ.

Friday October 12, 2007 – 12:30pm (EEST)

«Διαδρομές με τα Πόδια στη Δυτική Αντιμύκονο» – Έτσι θα λέγεται νέος χάρτης μονοπατιών που θα βγάλω!
Είσαι χρυσάφι Ελένη!

Και στο τέλος του κειμένου θα γράφει:

«Θερμή παράκληση από τις αρχές:
Περπατάτε στα νύχια.
Όλα είναι Όνειρο.»

Είσαι διαμάντι, Ελένη!

Friday October 12, 2007 – 06:34pm (EEST)

@ Athina : Ναι ρε agrimi. Γινοταν «η αναδυση μου» γι αυτο ειχε φουρτουνα στο Ικαριο και δεν μπορεσατε να περασετε απο τη Μυκονο στην Αντιμυκονο!

@ akk : Αν βαλεις αυτο το τιτλο, ο νεος χαρτης θα σκισει! Γι’ αυτο λεω δεν πρεπει να καταστρέψουμε την Αντιμυκονο. Οχι ακομα τουλαχιστον…

Saturday October 13, 2007 – 03:14am (PDT)

Άντε να πω κι εγώ το καλό μου το λογάκι:

Είσαι αγρίμι, αγρίμι.
Είσαι ζαφείρι, akk.
Eίσαι τρελή, τρελή.

Sunday October 28, 2007 – 04:01pm (PDT)

Eastward of Mykonos
New Island Emerges.

Welcome to Antimykonos
Do not reverse, please.
Because you are going to destroy
A beautiful contradistinction,
Requisite and very convenient,
Because where there is a Mykonos
There must be an Antimykonos.

We are not going to break the mirror
We are not going to get out of the dream
Into the reality where All is One (which
Is thing unbearable, terrible). We are
Not getting out –not getting out yet at least.

Welcome to Antimykonos,
The New Island which emerged
Eastward of Mykonos this year
For your own convenience
Kind request by the authorities:
Walk on the tips of your toes
All is a Dream.

_______________________

More than deserved a translation. Wrote it in a flow this morning. As I know exactly what you mean, it took me only 10′ :

Tuesday October 30, 2007 – 01:01pm (EET)

Για προσέξτε καλά, μ’ αυτά που κάνετε μπορεί το καινούριο όνομα να πιάσει. Και μετά τι θα γίνει με τον Ίκαρο; Ο καημένος ο Ίκαρος… κλαψ

Tuesday October 30, 2007 – 11:02pm (EET)

If the island has to be destroyed, let at least be destroyed «the right way».

Friday November 2, 2007 – 11:32pm (EET)

Well said!
hehe… this takes blogging…

Saturday November 3, 2007 – 11:23am (PDT)

Just Received Mail from ‘Thedra’
«geia sou eleni,
sorry pou den sou apantisa noritera, alla eixa na mpo sto flickr para para poli kairo!!!!

xairomai pou sou arese toso poli i photo, fisika kai den yparxei problima poy tin xrisimopoiises sto blog (anafereis kai to onoma mou, thanks!).

Fetos to kalokairi itan i proti gora pou piga ikaria kai pragmatika enthousiastika!!! anipomono na epistrepso sintoma!!!Exo polles akoma photos apo to nisi, thelo na anebaso merikes alla den exo brei akoma ton xrono.

Eyxaristo poli kai gia ta kala sou sxolia»
_________________________________________

Answer from me:

Α! ωστε εισαι απο Ελλαδα! Εγω ειμαι μονο μιση Ελληνιδα.
Σ’ ευχαριστω για το ευγενικο mail σου. Ειχα φοβηθει οτι ο λογαριασμος σου στο Flickr ηταν ανανενεργος. Η φωτογραφια οχι μονο μου αρεσε παρα πολύ, αλλα μου εδωσε τη καλυτερη, πιο σταθερη βαση για να κολησω από κατω ένα απο τα πιο παραξενα (και ομως αληθινα!) κειμενα που εχω γραψει ποτε. Τοσο ωστε απο τοτε το blog μου σ’ αυτό το σημειο εχει κανει παυση –τιμητικη!
Εχω βγαλει κι εγω πολλες φωτογραφιες με τετοιο υφος και ατμοσφαιρα και με ανθρωπους μεσα. Αλλα δεν τις δημοσιευω. Βλεπεις, περναω πολλους μηνες (τον χειμωνα κυριως) στην Ικαρια και δεν θελω να γινω διασημη (χαχα!..) και να με ενοχλουν. Ετσι η δικη σου φωτογραφια που ενω εισαι ξενη/ος, μοιαζει πολύ με τις δικες μου, με βολεψε παρα πολυ σ’ αυτο το θεμα.
Αυτος ηταν ενας λογος παραπανω να γραψω τη προελευση. Πραγμα το οποιο θα εκανα ετσι και αλλιως, ομως ηταν ενας παραπανω λογος. Δηλαδη, οτι οχι μονο εγω (η κολημενη) πηγαινω σε αυτά τα μυστηριωδη μερη, αλλα υπαρχουν κι αλλοι. Κι αυτο παιζει πολυ μεγαλο ρολο στο να τα προστατεψουμε. Ομως αυτο ειναι μια αλλη ιστορια. Να μη σε ζαλιζω τωρα…
Μην βιαστεις καθολου να ανεβασεις αν εχεις αλλες φωτογραφιες από την Ικαρια. Δεν θα το αντεξω – θα πρεπει να γραψω κι αλλα ποιηματα -χα χα!.. Αν θες και οποτε προλαβεις, προσθεσε στο pool αυτές που εχεις τωρα. Και με την ευκαιρια, ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΕΣ ΣΤΟ ΓΚΡΟΥΠ !!
Εεε… αυτά για την ωρα. Τα λεμε, ετσι;
Ελενη

Saturday November 3, 2007 – 12:07pm (PDT)

Κλαπ,κλαπ,κλαπ,κλαπ,κλαπ,κλαπ…(χειροκροτώ με γράμματα η καημένη, μια που ο…σπιτονοικύρης μας – βλ.Yahoo! – δεν επιτρέπει εικονικές αναπαραστάσεις στα σχόλια!)
Χειροκροτώ ώσπου να πονέσουν τα χέρια μου, γιατί βρήκα τη γενιά μου…ο γύφτος!!!(ξέρεις, η παροιμία!)
Πολύ χαίρομαι που συναντηθήκαμε εδώ ένα άλιεν, μια τρελή-διαμάντι, ένα αγρίμι, ένα ζαφείρι κι ένας σούπεργκούφη (η αφεντομουτσουνάρα μου!!!). Ε ρε γλέντια!

Friday December 28, 2007 – 12:14pm (PST)


Don’t insist on Sibylla


Ancient Sibylla

Sybilla Ikaria

 

Μη με ρωτατε για τα δαση που καιγονται στην Ελλαδα τα καλοκαιρια. Τα εχω ξαναπει. Λιγο σιβυλλικα ισως ήταν, αλλα έτσι ειμαι εγω. Τι να κανουμε; Ουτε να με κρεμασουν θα ηθελα, ουτε να κυβερνησω. Μη με ρωτατε. 😜

 

Comments

(1 total)

oh… oh… 😲 😲

In Eleni's blog: 'Rediscover The Countryside' In Nana to agrimi's blog: 'Rediscover The Countryside' In Nana to agrimi's blog: 'iT’s gOt To rAin nOw!' In Nana to agrimi's blog: 'ΤΟ ΤΖΑΜΠΑ ΠΕΘΑΝΕ!!!'

.

.

⭐ ⭐ ⭐
.
.

.
Sunday February 15, 2009

.