Rediscover The Countryside


~ REDISCOVER THE COUNTRYSIDE ~

~~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

LIVE IN IT!

rediscover the countryside 1 rediscover the countryside 2

Comments

(5 total)

Here it is. We have decided with Nana not to say «nature» again. We have agreed that «nature» is an urban legend! We will only allow ourselves the use of the adjective «natural» in such cases as to make a difference with «artificial».
We are also thinking of deconstructing the term «environment» as well. We will see. More about it later on.

Saturday September 15, 2007 – 01:21am (PDT)

In this we will walk together, holding hands, pressing tightly on our sides. I’ll take your warmth. You will take my strength. We will make it through to wherever…Saturday September 15, 2007 – 09:33pm (EEST)

But Nana hasn’t done her 20 years in «Cesar’s legions» yet.
(Love the slogan btw)
Sunday September 16, 2007 – 08:52pm (EEST)
The more I see the slogan, the more I love it myself. So much I like it, that I think that I should end my blog RIGHT HERE!
A piece of land, some tools, a bagfull of seeds and an ox!
Οσο το βλεπω κι εγω το συνθημα, ολο και πιο πολυ μου αρεσει. Τοσο πολυ που νομιζω οτι το blog μου θα πρεπε να τελειωσει ΕΔΩ!
Ενα κοματι γης, μερικα εργαλεια, τσουβαλι σπορους κι ενα βοδι!Monday September 17, 2007 – 12:47pm (PDT)
You should, but you won’t.
Θα ‘πρεπε, αλλά δεν θα το κάνεις.
(non? -:)

Tuesday September 18, 2007 – 10:34pm (EEST)


Qua poena dunc? Deportatio ad isolam!


.
Hippie bar, grateful exiled
.

.

So, with votes 9/1 the jury (composed of my friends) has decided that I shall be deported “ad isolam”(=to an island). Thank you, jury! Being grateful for your humane decision, let me hang on the walls of my blog this funny, shiny and full of summer warmth picture.

.

The Greek island of Ikaria in the Aegean Sea, Greece.

.

It’s a photo by Adam Monk taken in Trapalou, a cove in the southwest of Ikaria, the island where one day I will live as a grateful self-deportee.

Εl&co

.

summer houseyard

.

____________________

Ευχαριστώ πολύ και το «Ελληνικό δικαστήριο«. Οι καταδικαστικές ψήφοι εκεί ήταν 6/1. Δεν έκλεισα ακόμα τη ψηφοφορία. Μπορείτε ακόμα να ψηφίσετε.

Ελ&σια

.

https://i2.wp.com/farm3.staticflickr.com/2238/2516514645_d91946a971.jpg

.

.

Comments

(3 total)

-the Latin is correct -It was me the member of the jury who voted for solution 4. I don’t want Stavros to take the sea nomore. Lovers should stay together all the time! And a baby boy (today more than ever) needs a father always around. I’m in for a small fishing or sailing boat, though. Men need this distraction. And I love sunbathing on a nice wooden deck.
Friday May 18, 2007 – 10:37pm (EEST)
-about the photo? He, he ..only in Ikaria… The stone hut of a wanna-be hippie. But with a «self-deportee» it’s different. It’s a great photo, btw. It warms me around my waist… 😉
Friday May 18, 2007 – 10:42pm (EEST)

Wild Shots | Eleni's blog in Ikaria

Τι υπέροχη ‘ποινή’ σου επιβάλαμε! Θα χαίρονται τα κόκαλα της γιαγιάς σου! Έκανα αίτηση στο δικαστήριο και θα με ονομάσουν ‘δεσμοφύλακα’ σου!
Φυσικά και θα κάνω κάθε δυνατή κατάχρηση της εξουσίας μου…

Tuesday May 22, 2007 – 01:27pm (EEST)


In a Dilemma


Stavros () is a merchant mariner. He’s been seafaring in the oceans for years and he earns quite a lot of money. Then, now, all of sudden, a shipping agent offers him a job in a small cargo that sails round the coasts of Greece in the Ionian and the Aegean seas. His salary will be much less and he will probably have to say goodbye to his career, but he will be in Greece! In this case, however, I wouldn’t be able to stop working (as I was planning to do some day), because the money he is going to earn, will not be enough for the three of us. It’s not that I mind work, on the contrary; but my work involves a lot of traveling. Therefore, if Stavros accepts the offer, he will stay in Greece, but I will not be there!

What do we do?

1) Stavros moves to Greece and takes the small coaster cargo; I (must) go on working and traveling. Our baby is brought up by his parents. In this case I will miss my baby and I will miss Stavros too. Moreover I will be very jealous of him sailing around the Greek islands without me. I will also miss Greece (though I’m used to this -more or less).

2) Stavros goes seafaring as before; I stop working travels and I live on his money in Greece. I become a good “sailor’s wife”. In this case I will miss Stavros and I will miss my job and my independence.

3) Stavros goes seafaring as before; I work and travel as before. Our baby is brought up by his parents. I will miss my baby, I will miss Stavros, I will miss Greece –everything! But we will be both independent -two very mature individuals.

4) Both of us give up our work and we decide to stay together forever. We will miss our jobs. We will also miss the money.

5) Stavros takes the small coaster. I give up my work –the traveling part. We live on much less money. Maybe I set a household in Ikaria. I will miss Stavros –but not much. I will miss the traveling –but not much. About my job we have the internet but I will miss the thrill –the action in real time. Maybe not much?

What do we do?
solution 1
0
solution 2
0
solution 3
0
solution 4
1
solution 5
11

Comments

(17 total)

To senario 3 mou thymnizei to tragoudi «to Savvato mporeis???nai alla den mporw egw»….
To senario 5 mou fainetai pio pithano….
Enw ta senaria pou eswkleioun anatrofi mwrou apo goneis syzyx mallon ta apokleiw. Me olo to sympatheio pistevw pws kapote tha psaxneis to mwro poy egine enilikas me allounou sinitheies………
Den gnwrizw ti akrivws douleia kaneis alla ean mporeis na tin kaneis mesw diktyou pistevw pws tha se voithisei na megalwseis to «diko»sou mwro…..
Alla telika afto den einai 2-limma einai 5-limma….
Kali dynami se oti apofasi ki an pareis pantws……

Thursday May 3, 2007 – 11:20pm (PDT)

Solution 1: 2 misses + 0,5 (for jealousy) + 0,2 (for missing Greece) = 2,7
Solution 2: 2 misses + 0,5 (loss of independence) = 2, 5
Solution 3: 3 misses = 3
Solution 4: 2 misses (x 2) = 4
Solution 5: 3 x 0,5 misses = 1,5 + 0,5 (for various small misses) = 2

The answer is Solution 5

Friday May 4, 2007 – 10:26am (EEST)

I wish we could reduce our choices to maths like that! Five it is then…
(As a foreigner in France, I know how insoluble these things can be… you of course should pay no attention to us!)
🙂

Friday May 4, 2007 – 12:43pm (CEST)

yes, it’s a stupid rough cut nonsense and Nana was right to point it out with her calculations. It’s typical of her: wild sarcastic irony. Life doesn’t work like this. Yet, putting everything down, helps a lot. And it makes a story too.
Solution 5 is obviously the best, though it will mean a completely DIFFERENT WAY OF LIFE. But we must change. Thus his majesty Sultan Sideris (our baby) decreted…

Friday May 4, 2007 – 01:12pm (PDT)

Changes aren’t permanent Eleni. If number 5 feels right now, then go with it. It can be reviewed in a couple of years when his majesty has grown a little.

PS It is Rowan’s 2nd birthday today – already it has all changed so much since she was Sideris’s age and although my horizon’s haven’t broadened in reality, I feel that in theory they could do so more easily.
Set up a house on Ikaria – it would be a wonderful thing for Sideris. I will be very jealous though, as I would love to do the same with Rowan!

Friday May 4, 2007 – 10:59pm (BST)

Ikaria is more than enough a thrill for you. You have proved it to the world with this blog! And we wouldn’t mind one more «good sailor’s wife» over here. So I voted for sol. # 5. A question put is a question solved.
(my selfish motive: nobody else cooks so delicious «pommes frites» -lol:)

Saturday May 5, 2007 – 11:20pm (EEST)

No. 5, because I want to see your images of Ikaria again… and because it seems that is the address of your soul.

Monday May 7, 2007 – 11:16am (PDT) Remove Comment

Thank you friends! The desicion (nr. 5) is almost 1/2-taken and growning (3/5s, 4/5s and on). I just wanted to see how it sounds. Both Stavros and I have been succesful in our careers and we have struggled since very young for that. But now that safety and money is near, Stavros is afraid that though maybe a captain, he may soon become alcoholic. And me, though maybe soon a TV producer, I’ll get in cocaine!.. It’s just how the story goes.
(I don’t mention Sideraki. When we are happy he is happy, might this be on the moon -:))
So i will settle in Ikaria. (I can’t believe i’m writing this -thank you) and maybe I will stageset RPGs like: imagine you are the wicked weasel and I am a wicked chicken… bla bla.

Too many ‘maybes’? Yes. But as some old wiseguy said, when a woman says ‘maybe’, she means ‘yes’. No? (ha ha)

f i l a k i a

Thursday May 10, 2007 – 12:26pm (PDT)

Make it soon Eleni. I want to come back to Ikaria in Sept / Oct and maybe our two babies can meet and be friends….

Thursday May 10, 2007 – 10:40pm (BST)

It so happened I walked by «the barn» today…

Saturday May 12, 2007 – 09:17pm (EEST)

No.5, of course! Confess it Eleni! We are all your friends, now you can tell it: you planned it well. It was a perfect plan and it succeeded. Brava! Baci. Vi verrò a trovare.

Wednesday May 16, 2007 – 01:47am (CEST)

That’s funny Jimmy -I was thinking of you! If (I say, ‘if’) Stavros takes the job, he will have to sail the small vessel to Bari as well. Have you ever sailed across the east side of the Mediterranean in a «Motor-Ship» sailing almost at sea level? Are you a hard drinker and never get seasick? I may arrange so that you have a free ride. (‘if’, I say ‘if’)

bacci

Wednesday May 16, 2007 – 02:49am (PDT)

No if
Tell Stavros that he have a friend on the west side of the adriatic sea, either or not he will take the job. When he’ll be here in Bari he just have to knock at my door and I’ll give him a warm welcome and a free ride in my town, dangerous and risky more than sailing in a motorship.

un bacione alla famiglia
P

Friday May 18, 2007 – 02:22am (CEST)

I’m in for a ride with Jimmy. Helmets are not against the law in the south of Italy, are they?

Friday May 18, 2007 – 10:31pm (EEST)

I advise you to wear a solid one. Come Nanà, but don’t worry: I’ll protect you.

Sunday May 20, 2007 – 04:44pm (CEST)

Glad you have chosen solution nr 5 . I would have chosen the same. Hope this fits best to your future plans.Good luck Elle

Wednesday May 23, 2007 – 12:24am (PDT)

Και η Λαμπρινή που διαβασε τα καθεκαστα, μου εγραψε μειλ και ειπε:

_________________________________________

«Διάβασα σήμερα το blog σου, όπου γράφεις για την δουλειά του άντρα σου και την δική σου. Εγώ ψηφίζω την λύση νούμερο 5. Είναιη πιο φιλική προς τον γιο σας. Πιστεύω, ότι σε έχει ανάγκη πολύ. Λείπει ο μπαμπάς, μην του λείψεις κι εσύ. Καλή η γιαγιά και ο παππούς, αλλά δεν είναι το ίδιο.
Αργότερα, όταν θα μεγαλώσει, θα αναζητάει τον χρόνο, που θα νιώθει, ότι του χρωστάς. Θα είναι δύσκολο να αναπληρώσεις το κενό.
Δεν έχω παιδί, ίσως να μην μου πέφτει λόγος, αλλά το έχω δει σε άλλες οικογένειες. Δεν εκφράζομαι εύκολα με λόγια, αλλά παρατηρώ και διαισθάνομαι πάρα πολλά. Ίσως να κλειστείς για κάποια χρόνια και να σου λείψουν τα ταξίδια, και χρήματα, αλλά θα κάνεις πολύ πιο καλή «επένδυση».
Την χαρά στην ψυχή του γιου σας… και σαν συνέπεια αυτού και στην δική σου. Κανένα υλικό αγαθό δεν μπορεί να την αναπληρώσει. Είναι σημαντικό να εκτιμούμε το εδώ και τώρα. Τίποτα δεν μπορούμε να διορθώσουμε στο μέλλον. Το δίλημμα το είχες σχεδόν πριν 2 χρόνια και αν κατάλαβα καλά, μάλλον δουλεύεις μακριά τα καλοκαίρια και είσαι σπίτι τον χειμώνα. Εύχομαι πραγματικά να τα βγάζεις πέρα και να έχεις δύναμη και κουράγιο! Σίγουρα δεν είναι εύκολο.»

(1η Μαρτη 2009)

Sunday March 1, 2009 – 12:10pm (PST)


Σε Δίλημμα


Ο Σταύρος είναι ναυτικός. Για πολλά χρόνια κάνει υπερατλαντικά ταξίδια και κερδίζει αρκετά χρήματα. Τώρα ξαφνικά όμως του ζήτησε μια εταιρία να αναλάβει ένα μικρό καραβάκι που κάνει δρομολόγια στο Αιγαίο και στο Ιόνιο. Ο μισθός θα είναι πολύ μικρότερος και η καριέρα του πάει περίπατο, αλλά θα είναι στην Ελλάδα. Όμως σ’ αυτή την περίπτωση εγώ δεν θα μπορέσω να σταματήσω να δουλεύω (όπως σχεδίαζα) γιατί τα λεφτά που θα βγάζει δεν θα φτάνουν και για τους τρεις μας. Και καλά να δουλεύω, δεν με πειράζει, αλλά η δουλειά μου είναι όλο ταξίδια. Άρα μπορεί ο Σταύρος να είναι μόνιμα στην Ελλάδα, αλλά θα λείπω εγώ!

Τι να κάνουμε;

1) Ο Σταύρος έρχεται στην Ελλάδα κι εγώ συνεχίζω να δουλεύω και να ταξιδεύω. Το μωρό το αναλαμβάνουν οι δικοί του. Στην περίπτωση αυτή, θα μου λείπει το μωρό μου, θα μου λείπει κι ο Σταύρος. Επιπλέον θα τον ζηλεύω πάρα πολύ που θα γυρίζει τα νησιά χωρίς εμένα. Θα μου λείπει και η Ελλάδα (αν κι αυτό το έχω συνηθίσει).

2) Ο Σταύρος ταξιδεύει όπως πριν. Εγώ σταματάω τη δουλειά και μένω Ελλάδα. Γίνομαι καλή «γυναίκα ναυτικού». Στην περίπτωση αυτή, θα μου λείπει κι ο Σταύρος, θα μου λείπει κι η δουλειά μου.

3) Ο Σταύρος ταξιδεύει όπως πριν. Κι εγώ δουλεύω και ταξιδεύω όπως πριν. Το μωρό το αναλαμβάνουν οι δικοί του. Θα μου λείπει ο Σταύρος, το μωρό μου, η Ελλάδα, όλα! Όμως θα ήμαστε κι οι δυο ανεξάρτητοι και θα καμαρώνουμε ως γενικώς πολύ ώριμα άτομα.

4) Παρατάμε κι οι δυο τις δουλειές μας και αποφασίζουμε να ήμαστε αχώριστοι για πάντα. Θα μας λείπουν οι δουλειές μας. Θα μας λείπουν και τα λεφτά.

5) Ο Σταύρος έρχεται Ελλάδα. Παρατάω τη δουλειά μου. Ζούμε με λιγότερα λεφτά. Ίσως επιτέλους εγκαθίσταμαι στην Ικαρία. Θα μου λείπει ο Σταύρος, αλλά όχι πολύ. Θα μου λείπουν τα λεφτά, αλλά θα είμαι Ικαρία, οπότε μπορεί και να αξίζει. Θα μου λείπει η δουλειά μου, αλλά στο κάτω-κάτω υπάρχει και το ίντερνετ.

Comments

(14 total)

Είδες; Οι πολλές αλήθειες οδηγούν σε διλήμματα -:)) Ενώ με τα ψέματα είναι πιο εύκολο. Μόνο που δεν οδηγούν πουθενά -:))
Δεν ψήφισα. Θα κάτσω να κάνω λογαριασμούς στο excel και να β΄γαλω λογιστικό αποτέλεσμα για κάθε λύση. Αυτή που θα έχει τα λιγότερα minus, θα πάρει την ψήφο μου. Φαίνεται πως είναι η «λύση 5», αλλά περίμενε να δούμε.
*** Είσαι σίγουρη που στη λύση #5 δεν έβαλες «θα μου λείψει η πόλη»;;; Μάλλον σίγουρη θα είσαι (απ’ όσο σε ξέρω) οπότε θα λογαριάσω χωρίς αυτόν τον παράγοντα.
C U

Wednesday May 2, 2007 – 11:38am (EEST)

Λύση 1: 2 απώλειες + 0,5 (για τη ζήλεια) = 2,5
Λύση 2: 2 απώλειες + 0,5 (απώλεια ανεξαρτησίας) = 2, 5
Λύση 3: 3 απώλειες = 3
Λύση 4: 2 απώλειες (x 2) = 4
Λύση 5: 3 x 0,5 απώλειες = 1,5 + 0,5 (για διάφορες μικρο-απώλειες) = 2

Η απάντηση είναι η λύση 5

Friday May 4, 2007 – 10:29am (EEST)

Ορίστε, το λένε και τα μαθηματικά!.. Ρε Λένη, αφού όλο το μπλογκ σου φωνάζει ΛΥΣΗ 5! Άντε με το καλό…
(Ζήτω οι πατάτες τηγανιτές Ikariotes a la Belge!)

Saturday May 5, 2007 – 11:24pm (EEST)

Λύση 5!!!Εννοείται…προσφέρεται για πιο «ήσυχο» μέλλον…

Sunday May 13, 2007 – 10:23pm (EEST)

Δεν είναι δίλεμμα, είναι ευκαιρία. Φαντάζομε πολύ για τέτοια λύση για εμένα…στην Ικαρία…με το ίντερνετ.

Sunday May 13, 2007 – 11:05pm (BST)

Παιδιά, το αποφασίσαμε!!! Τώρα θα αρχίσουν οι καυγάδες κι οι φασαρίες (long distance από το τηλέφωνο) και θα γίνει της π**. Αλλά έτσι γίνεται πάντα. Έτσι είναι η ζωή για μας.

Monday May 14, 2007 – 12:47pm (PDT)

Εγώ είμαι ένα ήσυχο και νομιμόφρον ανθρωπάκι κι αυτά που κάνετε εσείς οι ναυτικοί (της θάλασσας ο μεν, της στεριάς και του μυαλού η δε), να πλακωνόσαστε και να μαλώνετε και μετά να κάνετε σεξ (ενίοτε δημοσίως), δεν τα καταλαβαίνω. Αλλά θα σας ανεχτούμε. Διότι μόνο προσφορά ήσαστε κι οι δυο τελικά. Θα σας ανεχτούμε, είπα; Όχι, λάθος! Σας θέλουμε πολύ!

Wednesday May 16, 2007 – 11:20pm (EEST)

Εμένα δεν με θέλει κανείς; σνιφ… σνιφ…

Monday May 21, 2007 – 12:16pm (EEST)

Εσύ τ’αγρίμι και εγώ ο αδέσποτος καλύτερα να πηγαίνουμε….χεχεχεχεχε!!!!

Wednesday May 30, 2007 – 03:25am (EEST)

Πεθαινω να βλέπω *ερωτικές προτάσεις* να δημοσιεύονται στη σελίδα μου…

Friday June 1, 2007 – 02:09pm (PDT)

Λύση 5.
Ουκ επ’ άρτον ζήσεται μόνον άνθρωπος.
Θα σου λείπει η δουλειά σου. Το βιώνουμε στην πράξη, άρα δε θεωρητικολογούμε.
Και τι κάνεις, κυρά μου με τους Βίκινγκ του γλυκού νερού; Θα ερωτήσεις. Δε γνωρίζω, θα σου απαντήσω, αλλά σε κάποια φάση είπα ας δοκιμάσω…
Και μια και που το δοκίμασα, και ξέρω πώς είναι, δε το έχω και σε τίποτα να τα ξαναμαζώξω και μπορεί να έρθω κι εγώ μια μέρα στο νησί των τρελών.

Friday June 8, 2007 – 05:58pm (PDT)

Αναθεωρώ: Κάνε αυτό που θα σου δίνει τη στοιχειώδη πολυτέλεια να κάνεις αυτό που ΕΣΥ θέλεις. Δεν ξέρω αν με εννοείς.

Saturday June 9, 2007 – 06:09am (PDT)

Σε εννοω απολυτως

Sunday June 10, 2007 – 01:05pm (PDT)

Και η Λαμπρινή που διαβασε τα καθεκαστα, μου εγραψε μειλ και ειπε:

_________________________________________

«Διάβασα σήμερα το blog σου, όπου γράφεις για την δουλειά του άντρα σου και την δική σου. Εγώ ψηφίζω την λύση νούμερο 5. Είναιη πιο φιλική προς τον γιο σας. Πιστεύω, ότι σε έχει ανάγκη πολύ. Λείπει ο μπαμπάς, μην του λείψεις κι εσύ. Καλή η γιαγιά και ο παππούς, αλλά δεν είναι το ίδιο.
Αργότερα, όταν θα μεγαλώσει, θα αναζητάει τον χρόνο, που θα νιώθει, ότι του χρωστάς. Θα είναι δύσκολο να αναπληρώσεις το κενό.
Δεν έχω παιδί, ίσως να μην μου πέφτει λόγος, αλλά το έχω δει σε άλλες οικογένειες. Δεν εκφράζομαι εύκολα με λόγια, αλλά παρατηρώ και διαισθάνομαι πάρα πολλά. Ίσως να κλειστείς για κάποια χρόνια και να σου λείψουν τα ταξίδια, και χρήματα, αλλά θα κάνεις πολύ πιο καλή «επένδυση».
Την χαρά στην ψυχή του γιου σας… και σαν συνέπεια αυτού και στην δική σου. Κανένα υλικό αγαθό δεν μπορεί να την αναπληρώσει. Είναι σημαντικό να εκτιμούμε το εδώ και τώρα. Τίποτα δεν μπορούμε να διορθώσουμε στο μέλλον. Το δίλημμα το είχες σχεδόν πριν 2 χρόνια και αν κατάλαβα καλά, μάλλον δουλεύεις μακριά τα καλοκαίρια και είσαι σπίτι τον χειμώνα. Εύχομαι πραγματικά να τα βγάζεις πέρα και να έχεις δύναμη και κουράγιο! Σίγουρα δεν είναι εύκολο.»

(1η Μαρτη 2009)

Sunday March 1, 2009 – 12:11pm (PST)


ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ; Μια συνέντευξη με την Ελένη.


 
«Στην Ικαρία πήγα για να μείνω μόνη μου, με την έννοια του να αποφύγω
τον ανθρώπινο θόρυβο. Είναι για μένα το νησί της ελεγχόμενης μοναξιάς
Πήγα για να ξεκουραστώ, αλλά και να δουλέψω ένα σενάριο.
Έχει ανοιχτούς ορίζοντες τριγύρω.
Σου ανοίγουν τη φαντασία. Επιπλέον, βρίσκεται εντελώς στην περίμετρο
των εξελίξεων, χωρίς όμως να είναι κι απ' έξω. Είναι σαν δορυφόρος
σε τροχιά, άρα λοιπόν μια πολύ καλή θέση για κάποια σαν κι εμένα
που η δουλειά μου είναι να κατεβάζω ιδέες...»

 

(Εδώ Νανά Η παρακάτω συνέντευξη σίγουρα θα ξεπαραμυθιάσει όσους θέλουν να πιστεύουν την Ικαρία ώς «νησί της αφασίας». Αυτό μόνο είχα να πω αντί για εισαγωγή. Επίσης να πω ότι έκανα πάρα πολλές επεμβασεις στο συντακτικό για να βγαίνει νόημα σαν συνεχής λόγος. Το αναφέρω αυτό για να μη νομίσει κανείς πως μιλάμε έτσι όταν ήμαστε μεταξύ μας…)
.
.
– Γειαάαα…

– Γειά σου.

Μετά από δύο χρόνια σκληρής δουλειάς στο εξωτερικό, πήγες και πέρασες ένα ολόκληρο χειμώνα στην Ικαρία. Γιατί στην Ικαρία;

– Στην Ικαρία πήγα για να μείνω μόνη μου, με την έννοια του να αποφύγω τον ανθρώπινο θόρυβο. Είναι για μένα το νησί της ελεγχόμενης μοναξιάς. Πήγα για να ξεκουραστώ, αλλά και να δουλέψω ένα σενάριο. Έχει ανοιχτούς ορίζοντες τριγύρω. Σου ανοίγουν τη φαντασία. Επιπλέον, βρίσκεται εντελώς στην περίμετρο των εξελίξεων, χωρίς όμως να είναι κι απ’ έξω. Είναι σαν δορυφόρος σε τροχιά, άρα λοιπόν μια πολύ καλή θέση για κάποια σαν κι εμένα που η δουλειά μου είναι να κατεβάζω ιδέες. Αυτό, δηλαδή το κατέβασμα ιδεών, μοιάζει να είναι κάτι σαν εθνικό σπορ για τους ντόπιους. Όλοι έχουν διάφορες απόψεις για τα πάντα. Υπάρχει μια φιλοσοφική θεώρηση της πραγματικότητας, ένα συνεχές ψάξιμο. Χρειάστηκε μεγάλη πειθαρχία για να μπορέσω να τελειώσω τη δουλειά μου χωρίς να παρασυρθώ σ’ αυτό το παιχνίδι. Ή να μη με παρασύρει το τοπίο και να με ρουφήξουν οι γνωστοί αργοί χρόνοι που προκύπτουν και επιβάλλονται από αυτό το τοπίο. Όταν την τελείωσα, εντάξει τότε αφέθηκα να παρασυρθώ.
.

Δηλαδή χρησιμοποίησες την Ικαρία σαν βάση, αλλά δεν ήθελες να σε απορροφήσει η Ικαρία;

– Ακριβώς έτσι που το λες. Για να μην μπερδεύονται με τη δουλειά μου, ό,τι έβλεπα και ότι σκεφτόμουν για την Ικαρία τα έγραφα στο μπλογκ ή και στο φλικρ. Ομολογώ ότι χρειάστηκε αρκετή πειθαρχία. Ήταν σαν να άλλαζα κασέττες στο μυαλό μου και αρκετές φορές βραχυκυκλώθηκα. Ιδίως ύστερα από μεγάλες βόλτες έξω στα βουνά και στα χωριά γύριζα και σκεφτόμουν μόνο ό,τι είδα κι άκουσα. Δεν ήθελα να κάνω τίποτα άλλο. Ευτυχώς όμως αγαπώ τη δουλειά μου, τους φίλους μου εκεί, αλλά και τα χρήματα και την ανεξαρτησία που μου παρέχουν κι έτσι γρήγορα επανερχόμουν στην τάξη.
.

ikaria 26des
.
Πόσα μπορείς να αποκαλύψεις εδώ για το σενάριο που βγήκε;

– Να μη νομίσει κανείς πως είναι κάτι φοβερά πρωτότυπο. Έχει σχέση με το τρόπο που οι γενικές πολιτικές, οι ιδέες και οι μόδες επηρεάζουν ένα μικρό τόπο. Πως χωνεύονται και δουλεύονται μέσα σ’ αυτόν τον τόπο, πως διαστρεβλώνονται αν θες ή πως γίνονται καλύτερες. Πως «υλοποιούνται» όπως λένε οι τεχνοκράτες. Αλλά και το αντίστροφο συμβαίνει και αυτό είναι το ζουμί του σεναρίου. Πως ένας μικρός τόπος μπορεί να επηρεάσει με τη σειρά του, αν όχι τις γενικές εξελίξεις, τουλάχιστον μερικούς ανθρώπους που ορισμένοι ανάμεσά τους μπορεί να είναι σημαντικοί άνθρωποι με τον τρόπο τους και μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις.
.

Είναι σχετικά με τη 17Ν;

– Όχι, όχι … (τρανταχτά γέλια) …
.

Πόσο σχέση έχει με την Ικαρία;

– Ελάχιστη σχέση. Το αγαπημένο μας νησί λειτούργησε απλά ως έμπνευση. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα άλλο μέρος που μοιάζει πολύ, αλλά δεν είναι νησί. Μετά από τόσα ταξίδια με χαρά μπορώ να πω ότι υπάρχουν κι άλλες Ικαρίες στον κόσμο, και μάλιστα στην Ευρώπη που δεν την φανταζόμαστε και τόσο αντιφατική κι εξωτική. Είναι π.χ. κάποιες μακρινές επαρχίες, κάποιες κοιλάδες ανάμεσα σε βουνά, και κάποιες συνοικίες σε αρκετές πόλεις.
.

Πρόπερσι περπάτησες ολόκληρο το κομμάτι του Ε4 από την Ουγγαρία στην Ελλάδα. Σ’ αυτή τη συγκεκριμένη διαδρομή, ας πούμε, πόσες «Ικαρίες» συνάντησες;

– Πάρα πολλές. Δεν φαντάζεσαι πόσες. Απλά η μόνη διαφορά της Ικαρίας που ξέρουμε, είναι ότι είναι νησί, όχι μεταφορικά, αλλά πραγματικά. Έχει πολύ συγκεκριμμένα αυστηρά γεωγραφικά όρια, πράγμα το οποίο είναι πιο εύληπτο και παραγωγικό. Από την άλλη πλευρά αυτά ακριβώς τα όρια είναι υπερβολικά αυστηρά καθορισμένα. Η βασική ιδέα θα ήταν ξεκάθαρη, όμως η υπόθεση θα ήταν πολύ περιορισμένη, πολύ φτωχή. Θα έβγαινε σαν ηθογραφία και φολκλόρ, πράγμα το οποίο ήθελα να αποφύγω. Κοίτα όμως… μπορεί να μην έκανα ένα σενάριο με σκηνικό την Ικαρία, ωστόσο, μετά που το σενάριο τελείωσε, σαν παράπλευρο κέρδος από τόσες πεζοπορίες στα βουνά και τα λαγκάδια, βγήκαν κάποια πολύ ωραία παραμύθια.
.

Είναι αυτό που είπες πιο πριν, δηλαδή ότι τελικά αφέθηκες να παρασυρθείς;
– Πάντα έγραφα ή διηγιόμουν μικρές ιστορίες. Αν παρασύρθηκα, ήταν ότι αυτή τη φορά, έχοντας όλο τον χρόνο και το χώρο δικό μου, σκηνοθέτησα τα παραμύθια μου και τα δοκίμασα με τον εαυτό μου. Στα φυσικά σκηνικά του νησιού παράστησα διάφορες κλασικές μορφές όπως τη «Λαφίνα» και τη «Κόρη Ξανθή» από δύο Ελληνικά δημοτικά τραγούδια που λατρεύω, έπαιξα την Οφηλία του Σέξπηρ, τη «Κόρη του Κάστρου» (αυτό είναι από την Ικαρία), και από τις μοντέρνες μορφές έπαιξα τη «γκρουβαλίνα» στη Χάλαρη – (γέλια)
.
Ikaria 015 des
.
Γιατί όχι και την «καλή τρομοκράτισα»;
– Ό,τι άλλο θες αλλά τέτοιες φαντασιώσεις ποτέ δεν είχα, γλυκιά μου. Ούτε καλόγρια, ούτε ιεραπόστολος, άλλωστε, πράγματα τα οποία εμένα μου ακούγονται σχετικά. Με ξενερώνουν -για να μη σου πω με απελπίζουν. Δεν γουστάρω ούτε να προσεύχονται, ούτε να πυροβολούν για μένα, εν ονόματί μου και για λογαριασμό μου -για να με σώσουν χωρίς να με έχουν ρωτήσει.
.
.
.
Οικολόγος όμως ναι;

– Ναι. Αλλά για μένα, όχι για τους άλλους. Όμως γιατί να παίξω αυτό τον ρόλο; Τι άλλο ήμουν παρά μια «οικολόγος» έτσι όπως κυκλοφορούσα στην Ικαρία; Με τον βιολογικό πατατόκηπό μου, με τους ατελείωτους περιπάτους στα βουνά, με τα χορτάρια που μάζευα, κτλ. κτλ. ήμουν ας πούμε μια οικολόγος. Αλλά δεν νομίζεις ότι αυτός ο όρος έχει καταντήσει πια τελείως ηλίθιος και στενόχωρος; Οι μισές Καριωτίνες γυναίκες που ξέρω είναι «οικολόγοι». Ε, και λοιπόν; Δεν είναι ρόλος αυτός για παραμύθι. Είναι μια αληθινή στάση ζωής.
.

Έπαιξες και τον Ίκαρο;

– Όχι. Πρώτον γιατί ήταν άντρας και δεύτερον γιατί έχει κακό τέλος. Από φτερωτά, έπαιξα τη Σεραφίνα, μια αγγέλισσα δικής μου επινόησης (γέλια … παύση…)
.

Lafina Manganitis sun Lafina Manganitis bush Lafina Manganitis resting rock
 .
Θα κάνεις κάτι με αυτές τις μικρές ιστορίες τις σχετικές με την Ικαρία; Επαγγελματικά εννοώ.

– Η Ικαρία, ξέρεις, βολεύει πάρα πολύ για τέτοιες RPG φάσεις. Πρώτον κανείς δεν σε παρεξηγεί, άμα είσαι εντάξει και δεν προσβάλεις και δεν ενοχλείς κανέναν, δεύτερον απουσιάζει εντελώς το κυριλέ λάιφσταιλ. Δεν έχεις πρόβλημα να εμφανιστείς στον μπακάλη με σκόνη στα ρούχα και ξερά χορτάρια στα μαλλιά. Μπορώ να σου πω πως το θεωρούν τιμητικό κιόλας…
.

Μήπως γιατί έτσι δείχνεις ότι έχεις «τριβή» με τη φύση του νησιού; (γέλια)

– Ναι, αρκεί να μην είσαι έτσι όλη την ώρα. Αυτό θα ήταν προσβολή και «γκρουβαλοποίηση των ηθών». Έτσι εγώ για παράδειγμα μπορεί τη μια φορά να ήμουν ιδρωμένη με τα κουρέλια και την άλλη εμφανιζόμουν καθαρή-καθαρή, χτενισμένη και ντυμένη με ένα πολύ ωραίο σετάκι απογευματινό… (γέλια)
.

Καλή πληροφορία αυτή. Χρήσιμη για μερικούς-μερικούς για να ξέρουν. Λοιπόν ας ξαναγυρίσουμε στην ερώτησή μου.

– Ομολογώ ότι επίτηδες ξέφυγα από το θέμα. Αυτές οι ιστορίες είναι προσωπικά, δικά μου πράγματα. Μπορεί να τις διηγηθώ προφορικά ή να δώσω ιδέες σε άλλους, αλλά δεν θα τα κάνω «δουλειά»: σεναριακή αφήγηση με σκηνογραφικές οδηγίες και διαλόγους. Είναι η δική μου ευεργετική σχιζοφρένεια και θέλω να μείνουν όπως τα φαντάζομαι εγώ και να τα αλλάζω κάθε τόσο, ανάλογα με τη διάθεση. Είναι οι κοριτσίστικες ουτοπίες μου και δεν τις πουλάω. Όμως δεν ξέρω κιόλας, μπορεί άμα γεράσω, να αλλάξω γνώμη και να τα βάλω στο χαρτί τελικά. ‘Η μπορεί το περιβάλλον της Ικαρίας να κινδυνεύει να καταστραφεί τόσο πολύ, ή να παρουσιαστεί κάποιος άλλος κίνδυνος, οπότε θα γίνω «στρατευμένη λογοτέχνις» και να τους πάρει όλους ο διάβολος (γέλια). Τώρα όμως με το μωρό δεν σκέφτομαι πια τέτοιες ακτιβιστικές φάσεις. Το μωρό μου είναι αρκετός ακτιβισμός από μόνο του –
.

(Τα τελευταία αυτά ειπώθηκαν ενώ το Σιδεράκι είχε αρχίσει να κλαίει.
Κι έτσι εδώ διακόπηκε και τελείωσε η συνέντευξη.
Γειάααα…. Τα λέμε πάλι.)


Αθηνά Σκ.
Comments

(2 total)

Όπως θα προσέξατε, σ’ αυτή τη συνέντευξη δεν υπάρχουν λινκς για φωτογραφίες και άλλα συμπληρωματικά στοιχεία. Είστε ελεύθεροι /ες να χρησιμοποιήσετε τη φαντασία σας.
Monday January 29, 2007 – 09:47am (EET)
Χελόου, Ι λαβ γιου, γουον’τ γιου τελ μη γιορ νέιμ.
Χελόου, Ι λαβ γιου, λετ μη τζαμπ ιν γιορ γκέιμ.
… ΧΕΛΟ-ΟΥ!
Wednesday January 31, 2007 – 09:57am (EET)
.

The Best Food in the World is Made of Dreams


.
.

The worst cook me for once and at last found somebody who likes and never questions the food I make. Tout au contraire & in fact : the more absent-minded I am, the further my mind travels, the more good thoughts I make, that food doesn’t burn or goes sour! Oh no no… Tout au contraire & in fact the better and plentier and more nutritious it gets.

.

This is how I hope ...

.

(Nana insisted and adds: a lot has been said about the libidos of writers and intellectuals in general; hardly anybody has stressed their baby-breast-feeding and milking capacities!)

Please do not comment; although I’ve posted, I somehow feel very shy. …

Image Image Image Image Image Image

Comments

(4 total)

This is not a comment that begs reply, these are just thoughts that blow in the breeze for anyone who might listen: Merry Christmas, Felice Navidad, what wonders await in the New Year!

Saturday December 23, 2006 – 12:48pm (PST)

(this is not a comment either. and it’s not a congratulation. or a happy christmas. or happy new year. not a big good wish for you and the big new boy. it is a parenthetical not-comment, with no exclamation, or question marks.)

Sunday December 24, 2006 – 10:54pm (CET)

Well, I say the same as the other two as they both sound good, and I want to say something!

Monday December 25, 2006 – 12:15am (GMT)

you have a way of saying (+ showing) things … tchk, tchk, tchk …
(how can somebody comment? so this is not a comment.)

Tuesday December 26, 2006 – 10:58pm (EET)


camping in ikaria


wild lone camp Ikaria

This is my Image idea of «Camping in Ikaria»

SOMEWHERE LONELY HIGH UP AND AWAY FROM THE CROWDS AT THE BEACHES

It’s called «wild camping» and of course it’s illegal all the way. You may get in trouble with the police, the fire service, moody locals, with anyone in short. But still campers take their risks. Because the mountainous environment of our island is so inspiring and challenging for wild camping.
As far as I am concerned now, I am a family person so I don’t think I’m going to do this for quite awhile at least. I don’t mind and it’s all for the best. Anyway, see you up there somewhere after 20…
And don’t forget to read my article (διαθεσιμο και στα Ελληνικα): «Ikaria in August – Instructions for Use»

Inside my spicy gemütlich yurt

filakia Image
Eleni

Comments

(6 total)

Το τελευταίο τεύχος του περιοδικού ‘Ανεβαίνοντας’ είχε αφιέρωμα σε κάποιες light πεζοπορικές διαδρομές σε ορισμένα νησιά του Αιγαίου, όπως η Ύδρα, η Σέριφος και μια περιοχή κοντά στα Χανιά της Κρήτης. Ελπίζω την επόμενη φορά να αναφερθούν στα «βαριά νησιά» -στα νησιά με αρχ***- όπως η Σαμοθράκη, Σάμος και η Ικαρία που με τα πανύψηλα βουνά τους δεσπόζουν στις θάλασσες.
Από τα ψηλά αυτά νησιώτικα βουνά, εκτός απ’ τον Αθέρα της Ικαρίας, έχω ανέβει στον Άθωνα του Αγίου Όρους (αυτή τη χερσόνησο την θεωρώ ‘νησί’). Δεν είναι κανένα τρομακτικά ψηλό βουνό. Απέναντι όταν φαίνεται ο Όλυμπος, λες «πω πω να αυτός είναι όγκος και ύψος». Όμως στα ψηλά νησιώτικα βουνά επειδή τα κυκλώνει η στιλπνή επιφάνεια της θάλασσας, νιώθεις απόλυτα το αίσθημα του ‘αιώρησης’ -ότι πετάς στον ουρανό όπως με ζέπελιν (αχ Ελένη!… χα χα) και τραμπαλίζεσαι. Στη Πίνδο που ανέβηκα δεν το ένιωσα αυτό. Ένιωσα μια τεράστια μουσική με πολλούς ισοκράτες (ωωωμμμμ κ’ ββββμμμμμ) να βγαίνει από παντού, αλλά δεν ‘αιωρήθηκα’ όπως στον Αθέρα και στον Άθωνα.
Αυτά είναι τα μέρη για κάμπινγκ στην Ικαρία. Έχεις απόλυτο δίκιο. Οι κορυφογραμμές του Αθέρα και οι κοιλάδες ανάμεσά τους. Το κάμπινγκ για μένα είναι ‘χάσιμο’ και διαφυγή, όχι χαρούμενη, τάχα μου εναλλακτική κοινωνικοποίηση και κρυφτούλι με την Αστυνομία, όπως στη Χάλαρη κοντά στον Να.
Και για να μην νομίζεις Ελενάκι πως είμαι κάνας ήρωας, το έχω κάνει μόνο μια φορά όπως κι εσύ. Είχαμε μαζί μας έναν Ολλανδό, έναν μπαγλαμά και ένα σκύλο. Περπατήσαμε από τα Αμμούδια πάνω από τις Ράχες μέχρι τον Άγιο Ισίδωρο στο Πέζι. Στο ενδιάμεσο κατασκηνώσαμε κάπου βαθιά μέσα στην Εριφή. Ο Ολλανδός είχε τρομάξει. Ο σκύλος ενθουσιάστηκε. Οι κοπέλες ήθελαν ιστορίες με φαντάσματα. Τη νύχτα έπιασε ομίχλη και κρύο και αγκαλιαστήκαμε όλοι μαζί (και ο σκύλος) σαν αδελφάκια. Την άλλη μέρα φτάσαμε στον Άγιο Ισίδωρο και κάναμε ένα τρομερό γλέντι με τον μπαγλαμά και κάτι παϊδάκια που έφερε ένας φίλος με μηχανή από τις Ράχες.

cacofonix by angeloska


Όταν νύχτωσε οι κοπέλες ήθελαν έρωτα. Εμείς ήμασταν ‘μετεωρισμένοι’ και δεν ξέραμε τι μας γινόταν. Δεν θυμάμαι πως γύρισα την άλλη μέρα σπίτι μου. Ήμασταν 23-26 χρονών. Ο σκύλος λεγόταν ‘Ζουζουρίνος’.

Friday October 27, 2006 – 08:51pm (EEST)

καταπληκτικη περιπετεια! 🙂

Saturday October 28, 2006 – 04:04am (PDT)

Τι γνώμη έχεις γι’ αυτό;

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=736682

Οι περισσότερες καταχωρήσεις είναι για την Ικαρία και το ελεύθερο κάμπινγκ. Βάζω εδώ το λινκ για να το έχεις πρόχειρο σε περίπτωση που θες να το προσθέσεις στο entry σου με τίτλο π.χ. ‘διάφορες άλλες απόψεις’.

Sunday May 18, 2008 – 09:36pm (EEST)

Ναι, οκ, ομως ‘οι διαφορες αλλες αποψεις’ ειναι ουσιαστικα μονο μια: ‘Παμε να τη πεσουμε καπου και να ειμαστε ολοι μαζι. Το σεβομαι και το καταλαβαινω ως tribal φαση εχει την αξια της. Δεν το εχω κανει ποτε, ουτε στα πιο αγρια χρονια της νιοτης μου οταν ειχα να δειξω και να αποδειξω κατι.
Όταν ειχα να δειξω και να αποδειξω κατι, το εδειχνα και το αποδειχνα στον εαυτο μου, αντε και σε 3-4 κολητους, καπου ψηλα, καπου μακρια. Κι ας μας επερνε τις μισες διακοπες για να βρουμε το σωστο μοναχικο μερος.
Οσο για τον θαυμασμο των μαζων… οκ, μπορουσαν μετα κάποτε αλλού … να δουν τις φωτογραφιες! 🙂

Παντως, για να μην αδικουμε εκεινους που μας διαβαζουν κι οι πιο πολλοι ειναι νεα παιδια που θελουν να καθονται ολοι μαζι στην παραλια, το αντισκηνο δεν ειναι λυση. Φτανει πια το κυνηγητο με τους μπατσους ή/και τους αντιδραστικους που εχει καθε τοπος και που πιστευουν οτι ο τοπος τους ειναι μονο για πλουσιους (???).  Δεν μας αρεσουν αυτα τα σκηνικα, γι’ αυτο, η λυση ειναι…

η τεντα!!!



(άλλα παραδειγματα)

naked under tent, Messakti Ikariathe old free camping site before the flood in the river of Nas, Ikariathe eastern sided of Messakti beach, Ikaria, in mid-Augustthe crowded beach, the tent and the wavesMessakti beach, Ikaria, August 2014Free camp in Messakti beach, Ikaria, August 2015

Monday May 19, 2008 – 04:31am (PDT)