And beaches I do


.

.

WHITE MAGIC

protected by a
spell and not for sale

.

Should I or shouldn’t …I did it again. What a headache that has been! It’s (b)lasted for 2 days…  Whatever… The spell worked. I didn’t take this photo to be in a museum. I protect my topics with whatever I’ve got.  Aooch! (it will go away with a kiss)

.

.

.

Read the story in more logical (?) terms in

Flickr>> group>> Ikaria>> discussions>> topic:

“The power of some photographs”

not so innocent caravan cantina

ta leme

~eleni~

.

Comments

(13 total)

Δεν καταλάβατε τίποτα; Δεν πειράζει. Ούτε κι εγώ. Πάντως η δουλειά έγινε. Κι εγώ όταν τελειώνει μια τέτοια δουλειά, είμαι υποχρεωμένη να δίνω δημόσια αναφορά. Αλλιώς τα ξόρκια χαλάνε.

Thursday June 21, 2007 – 02:25pm (PDT)

I have ready long message to post in Flickr group Ikaria. Revealing a bit of the secret -as we have agreed. Just hope you haven’t changed your mind, oh powerful one.

Saturday June 23, 2007 – 02:39pm (EEST)

Great photo of a gorgeous location! Thank you for sharing it with us. Warmest, Konstantinos

Sunday June 24, 2007 – 04:13pm (EEST)

@ konstantine : I have re-edited the entry and added links. Follow them. It’s an interesting case of how a beautiful photo can save a beautiful place.
@ AKK : Nana sends you her love for what you did in Messakti. She says that in Heiligedamm the leaders of the famous march across the fields were two men around your age.

Sunday June 24, 2007 – 06:55am (PDT)

I had posted an ironic answer (msg#452) when you asked «Does Photography help to preserve the Environment?» in the hikingIkaria group. Now I feel very bad (like a «Doubting Thomas») and I want to do something about it. Let me make the announcement of this incredible «magical realism» story in the group. A COOL PHOTOGRAPH DOES HELP save the environment as long as THE RIGHT PEOPLE are inspired and INVOLVED (:- «spellbound» -:)

(Μπαμπα κουλ γερο πουρό αγγελούκο …η οικογένειά σου κι όλοι οι κοντινοί σου άνθρωποι πρέπει να είναι περήφανοι για σένα. Πραγματικά ήταν ένας οικογενειάρχης σαν κι εσένα αρχηγός στη δική μου φάλαγγα όταν διασχίζαμε τα χωράφια στο Ροστόκ. Από πάνω μας πετούσαν ελικόπτερα -και ψιλοχεζόμουνα ‘egotogrimi’- όμως εκείνος και οι φίλοι του μας οδηγούσαν με αποφασίστικότητα και γνώση κατευθείαν στο στόχο. Το οποίο βέβαια και πέτυχε. Ζήτω το *generation fusion* λοιπόν)

Monday June 25, 2007 – 03:03pm (EEST)

Κάποιοι άνθρωποι πλησιάζοντας τα 50 τους είναι πια σίγουροι γι’ αυτά που αξίζουν στη ζωή. Ο χρόνος μετράει πια αντίστροφα κι αρχίζουν να κτίζουν αυτό που θα αφήσουν πίσω τους. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι έμπνευση. Κι εσείς την παρέχετε άπλετα.

Tuesday June 26, 2007 – 02:25pm (EEST)

I’ve been away so I’m just catching up. Bravo Angele, Effy and Eleni – well done and thanks, great to know things will be unchanged when I visit again…xxx

Tuesday June 26, 2007 – 10:42pm (BST)

Hey Jude! Visiting in September, right? Hope I am there!..

Thursday June 28, 2007 – 10:04am (PDT)

Hi Eleni. I hope so, though it is all a bit vague at the moment and only talked about as something that may or may not happen….(but the vagueness gets weaker as the summer progresses and the rain here doesn’t stop)

PS. A friend of mine runs a small holiday company (www.indigo-holidays.co.uk) and wants me to go to Symi, as that is where her business partner is based ( I do some work for them), but I told her yesterday that if I was to go to Greece at all this year, it has to be Ikaria! So maybe I will extend my trip and do a strange combination of Ikaria followed by symi! That will be very odd.

Wednesday July 4, 2007 – 10:40pm (BST)

Vague? I wish I had so «vague» plans. I live for the next moment righ now. The only thing I know for sure is that I am in Athens and a friend is driving me and Sideraki down to Pireas to take the boat to Ikaria the day after tomorrow. Ah, and that I will find a clean house there too, thanks to Nana. The future will tell for the rest.

Friday July 6, 2007 – 03:49am (PDT)

Ah, Eleni. That is fantastic news. It is better to live for the next moment than be vague….I am so glad you are taking your son Sideraki to Ikaria. It is the best thing for you both, you will be going home. Sto Kalo.

Friday July 6, 2007 – 11:25pm (BST)

Καλό ταξίδι! 🙂

Saturday July 7, 2007 – 08:35pm (EEST)


ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΙΚΑΡΙΑΣ


Proud path makers

(Μια συνέντευξη του Άγγελου Κ. στην Αθηνά Σκ.)
    ….. …..    

– Η σηματοδότηση μονοπατιών αποτελεί προσωπικό όραμα ή συλλογική επιθυμία;

– Να σηματοδοτεί κανείς και να σχεδιάζει διαδρομές σε ένα νησί όπως η Ικαρία δεν μπορεί παρά να ξεκινά από ένα προσωπικό όραμα. Δεν προέκυψε από κάποιο γεγονός, ας πούμε, ότι οι κάτοικοι είναι ιδιαίτερα δραστήριοι ή ευαίσθητοι στο θέμα τουρισμός.

Aventura by Nicote

Αγαπούν βέβαια πάρα πολύ τον τόπο τους, πράγμα που είναι πάρα πολύ σπουδαίο, όμως αυτό δεν αρκεί. Για να υπάρξει συλλογική δράση -προς οποιαδήποτε κατεύθυνση- δεν φτάνει η αγάπη. Χρειάζεται να εμβαθύνει κανείς στη φυσιογνωμία του τόπου, να νιώσει τις ανάγκες, τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες. Είναι επίσης πολύ σπουδαίο να μένει κανείς στην Ικαρία και το χειμώνα. Κι αυτό είναι το πιο δύσκολο κατά τη γνώμη μου. Για παράδειγμα, υπάρχουν πάρα πολλοί σύλλογοι Ικαριωτών με αξιόλογους και μορφωμένους ανθρώπους που ενδιαφέρονται για τον οικοτουρισμό, τη φύση, τη προστασία του περιβάλλοντος ή την ορειβασία. Όμως οι Σύλλογοι αυτοί έχουν έδρα στην Αθήνα. Ακόμα και πολλοί Ικαριώτες ξενοδόχοι που υποτίθεται έχουν άμεσο συμφέρον από τέτοιες πρωτοβουλίες, περνούν τον χειμώνα στην Αθήνα. Ενώ οι συνάδελφοι τους στα γειτονικά νησιά μένουν το χειμώνα και οργανώνουν συλλογικά διάφορες εκστρατείες: καθαρίζουν τις παραλίες, μαζεύουν τα σκουπίδια απ’ τους δρόμους, φυτεύουν δέντρα, καθαρίζουν και σηματοδοτούν μονοπάτια.

– Ποιό είναι λοιπόν αυτό το προσωπικό όραμα;

– Κατ’ αρχήν να το ξεκαθαρίσω: ότι οι Ικαριώτικοι σύλλογοι ή οι ξενοδόχοι δεν βγαίνουν να σηματοδοτήσουν, ή να χρηματοδοτήσουν κάτι σχετικό με τον οικοτουρισμό στο νησί, δεν σημαίνει ότι δεν παρέχουν σημαντική ηθική υποστήριξη. Τα μονοπάτια είναι «δημόσιος χώρος» και σαν κάθε δημόσιος χώρος χρειάζεται προστασία. Τυπικά αρμόδιοι είναι οι Δήμοι, όμως όσο περισσότεροι άνθρωποι βγαίνουν και λένε ότι τα μονοπάτια χρειάζονται (ως κληρονομιά του παρελθόντος και ως αξία του σήμερα) δύσκολα τολμάει κάποιος να κλείσει ή να καταστρέψει ένα μονοπάτι. Ενώ παλιά έλεγαν, «Έλα μωρέ. Αυτό ήταν παλιά τότε που πήγαιναν με τα μουλάρια. Τώρα ας πάνε από τον δρόμο«. Αυτό έπρεπε να το τονίσω για τους συλλόγους, ιδιαίτερα γι’ αυτούς από την περιοχή μου. Όσο για το προσωπικό όραμα και πως ξεκίνησε, είναι μεγάλη κουβέντα.

– Έχουμε χρόνο και χώρο. Στο blog της Ελένης ήμαστε…


– Θα το πω όσο γίνεται πιο απλά. Εγώ την Ικαρία την ήξερα από τον Αρμενιστή. Ο πατέρας μου ήταν εκπαιδευτικός κι έτσι κάναμε μεγάλες διακοπές εκεί τα καλοκαίρια. Αγαπούσα τη θάλασσα, όμως πολύ συχνά ανέβαζε μελτέμι και είχε φουρτούνα. Έτσι άρχισα να εξερευνώ το εσωτερικό του νησιού με τα πόδια.

 

Χρόνο με τον χρόνο έμενα κατάπληκτος με το πλούτο της φύσης και της παράδοσης. Επίσης υπήρχε μια αίσθηση ελευθερίας και άνεσης που με συνάρπαζε, μαζί και κάτι το μυστηριώδες που προκαλούσε για εξερεύνηση.

  

Αργότερα ταξίδεψα πολύ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Εκεί όμως που πρωτοσκέφτηκα το θέμα «μονοπάτια» ήταν στο Άγιο Όρος. Αυτό ήταν πολύ παλιά όταν δεν υπήρχαν δρόμοι και αυτοκίνητα. Ο πρώτος χάρτης μονοπατιών που είδα ποτέ ήταν του Άθωνα. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση εκείνος ο χάρτης. Αλλά πιο μεγάλη εντύπωση μου έκανε η ομοιότητα του τοπίου του Άθωνα με την Ικαρία.

   

Συζητώντας γι’ αυτά με ένα ηγούμενο μοναστηριού, μου είπε το εξής : «Αυτό που βλέπεις με τα μοναστήρια, το βουνό, τα δάση και τα μονοπάτια, δεν άπεχει πολύ από την εικόνα της Ελλάδας πριν το αυτοκίνητο. Αν βάλουμε στην άκρη τον θρησκευτικό παράγοντα, αυτό είναι που γοητεύει τους επισκέπτες. Όπως είναι τώρα τα μοναστήρια και οι σκήτες, έτσι ήταν παλιά τα χωριά και οι οικισμοί στην Ελλάδα«. Τότε μου ήρθε πρώτη φορά η σκέψη να γίνουν μονοπάτια στην Ικαρία. Θα ήταν ένα δίκτυο με σηματοδότηση, πινακιδούλες και διασταυρώσεις, ακριβώς όπως το είδα στο Άγιο Όρος.

– Είναι πολλοί όσοι χρησιμοποιούν τα μονοπάτια;

– Δεν έχω στατιστικές, όμως κρίνοντας από τις πωλήσεις του χάρτη των μονοπατιών, φαίνεται πως είναι αρκετοί. Βλέπω επίσης τα ίχνη τους στις διαδρομές. Οι διαδρομές φαίνονται «χρησιμοποιημένες» -πατημένες- κι αυτό με χαροποιεί ιδιαίτερα.

     

Μερικές φορές με πιάνει άγχος και σκέφτομαι πως πρέπει να γίνει τούτο ή το άλλο, πως πρέπει να βρεθούν πόροι, υποστήριξη, βοηθοί κτλ. και να γίνουν έργα στο μονοπάτια, όμως μετά ηρεμώ.

Σκέφτομαι πως στην Ικαρία με τόσα προβλήματα στις υποδομές, στους δρόμους και τόσα άλλα, ούτε για τις παραλίες δεν μπορεί να υπάρξει σωστή μέριμνα. Πόσο λιγότερο να γίνουν επενδύσεις για τον οικοτουρισμό. Αυτό είναι πολυτέλεια προς το παρόν.

– Ποιοί άνθρωποι περπατούν στα μονοπάτια;

– Αν και η Ικαρία προσφέρεται για κανονικούς ορειβάτες, αυτοί που περπατούν στα μονοπάτια είναι κάθε είδους άνθρωποι. Απλοί τουρίστες που κάθονται στην παραλία μπορεί ξαφνικά να βαρεθούν και να αρχίσουν να περπατούν στο εσωτερικό. Ιδίως οι ξένοι που έχουν τέτοια κουλτούρα. Γι’ αυτούς διακοπές σημαίνει αποφυγή των μετακινήσεων με αυτοκίνητο και όσο το δυνατόν πιο άμεση επαφή με τη φύση.

   

Καθόλου δεν το σκέφτονται σαν ορειβατική εμπειρία. Εξάλλου όσο κι αν σε ορισμένα σημεία οι διαδρομές είναι δύσκολες, οι αποστάσεις είναι μικρές, ενώ η οπτική επαφή με τη θάλασσα και το λαμπρό φως του Αιγαίου βοηθούν πάρα πολύ…

The Lighthouse and the Channel. by angeloska Take off by angeloska  olive light by simonsterg  Grecia, Vento by RicMatthewsBand

– Ότι δεν θα μας φάνε οι λύκοι κι οι αρκούδες;

– Ναι, αυτό ακριβώς… (γέλια)

– Η σηματοδότηση των μονοπατιών ξεκίνησε με κάποια ευρωπαϊκά προγράμματα ή ανεξάρτητα από αυτά;

– Ξεκίνησε από μια σειρά αγαθών συμπτώσεων τις οποίες είχα την ετοιμότητα και τον χρόνο να εκμεταλλευτώ. Αλλά κι αυτό έγινε από σύμπτωση. Καμία σχέση δεν είχε με ευρωπαϊκά προγράμματα. Πολλοί στην αρχή νόμιζαν πως αυτό ήταν το κίνητρο. Τόσο παράξενο φάνηκε ότι οι τουρίστες ξαφνικά «θα πάρουν τα βουνά«. Παραξενεύτηκαν επίσης λόγω του ότι δεν γνώριζαν ή δεν εκτιμούσαν αρκετά την αξία του εσωτερικού του νησιού. Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος που απέφυγα τα ευρωπαϊκά προγράμματα ήταν ο εφιαλτικά γραφειοκρατικός χαρακτήρας τους. Χρειάζονταν τόσα πολλά χαρτιά και υπογραφές, διασυνδέσεις και αλληλογραφία, ώστε όφειλε κανείς να ασχοληθεί επαγγελματικά με το θέμα. Έτσι ή θα φτιάχναμε μονοπάτια ή θα γεμίζαμε φακέλους με χαρτιά. Προτίμησα το πρώτο. Στην πορεία βρέθηκε λύση για τη χρηματοδότηση -αποζημίωση θα την έλεγα καλύτερα. Με την υποστήριξη συλλόγων από την περιοχή εκδόθηκε ένας ωραίος χάρτης και από τις πωλήσεις του βγαίνουν κάποια έξοδα. Είναι συμβολικό μάλλον, αλλά εμένα αυτό μου αρκεί.

     

– Ναι αλλά αφορά μόνο τις Ράχες και τη δυτική Ικαρία. Πως θα γίνει το πρόγραμμα να επεκταθεί;

– Θα το ήθελα πολύ, αλλά ειλικρινά δεν ξέρω πως θα γίνει. Ο λεγόμενος ήπιος φυσιολατρικός τουρισμός πάει καλά στην Ικαρία -και μάλιστα αυτό γίνεται «από στόμα σε στόμα», ανεξάρτητα από γραφεία και τουρ οπερέιτορς. Δεν πάει άλλο να σφυρίζουμε αδιάφορα και να βλέπουμε αυτό το φαινόμενο όπως π.χ. βλέπουμε τη βροχή -πότε έρχεται και πότε δεν έρχεται, ε τι να κάνουμε. Χρειάζεται δουλειά. Μια καλή ιδέα εδώ, ένα απαραίτητο μικρό έργο εκεί. Μια μικρή, αλλά διαρκής κι αδιάκοπη φροντίδα παντού. Αυτά δίνουν μεγάλες «επιστροφές» κι ανταμείβουν τους κόπους. Για να το πω χύμα: μια σωστή πινακίδα στο σωστό σημείο, μπορεί και κρατά κόσμο στο νησί για περισσότερες μέρες. Αν πέτυχε «Ο Γύρος των Ραχών με τα Πόδια» ο κυριότερος λόγος ήταν η μανία μου με τη σηματοδότηση. Όμως αυτό δεν μπορώ να το κάνω μόνος μου για πολύ καιρό. Ιδιαίτερα όταν οι απόστασεις είναι πολύ μακρινές από εκεί που μένω.

     

Το να ανοίγω και να σηματοδοτώ ενδιαφέρουσες διαδρομές είναι κάτι που θέλω και μου αρέσει. Κανείς δεν με υποχρεώνει να το κάνω. Όμως από τη στιγμή που θα το κάνω, νιώθω υποχρεωμένος να συντηρώ αυτή τη διαδρομή. Να την ελέγχω μην πάει κάποιος και την κλείσει, να κόβω τους θάμνους, να ξαναπερνάω τα σημάδια κτλ. Αυτό γίνεται όλο και πιο δύσκολο όσο απέχει η διαδρομή από το σπίτι μου. Τότε μιλάμε για πραγματικά μεροκάματα συνέχεια όλο το χρόνο.

– Ωστόσο, δεν θα ήταν ευχής έργο να έβγαινε κάποτε «Ο Γύρος Όλης της Ικαρίας με τα Πόδια»;

– Κοίτα, τώρα τελευταία έχουν φτιαχτεί κάποιες παρέες ντόπιοι που περπατούν και στις τρεις περιοχές της Ικαρίας -Ράχες, Εύδηλο και Άγιο Κήρυκο. Πολλοί ανάμεσά τους είναι νέοι και μένουν μόνιμα στο νησί. Φαίνεται πως θα τους γίνει συνήθεια. Ίσως να μπορούσαμε να συνεννοηθούμε. Θα φτιάχναμε τότε ένα δίκτυο διαδρομών και θα έβγαινε ο σχετικός χάρτης. Μετά όμως εκείνοι θα έπρεπε να προσέχουν τις διαδρομές και να τις συντηρούν.

Από τις πωλήσεις του χάρτη θα έβγαιναν δυο-τρία καλά τραπεζώματα και κρασοκατανύξεις για την παρέα. Ίσως θα μπορούσαμε να οργανώνουμε και χοροεσπερίδες … (γέλια)

– Δεν ελπίζεις τίποτα από αυτούς που δραστηριοποιούνται επαγγελματικά με τον τουρισμό;

– Ελπίζω να παρέχουν καλές υπηρεσίες στον τομέα τους, είτε ξενοδοχείο είναι αυτό, είτε εστιατόριο ή ό,τι άλλο. Αυτό είναι όλο. Πιστεύω ότι ο καθένας πρέπει να είναι καλός στον τομέα του. Έτσι βγαίνει καλό το σύνολο. Μερικοί κάνουν κάποιες καλές προσπάθειες στη διαφήμιση /ενημέρωση κυρίως μέσα από το διαδίκτυο.

Και αυτό είναι καλό. Όμως δεν αρκεί, αν δεν υπάρχουν έργα. Αν διαφημίζεις κάτι που δεν υπάρχει ή που δεν μπορείς να δεις ή να το κάνεις, η διαφήμιση καταλήγει να είναι παραπλάνηση. Χρειάζεται δουλειά «στο πεδίο», όπως λένε. Καλός ο υπολογιστής και το ίντερνετ, αλλά πρέπει να λερώσουμε λίγο και τα χέρια μας.

 

– Σχέδια για το μέλλον;

– Μου είναι αδύνατον να διανοηθώ την Ικαρία ως πεδίο άναρχης δόμησης με παντού μισοτελειωμένες οικοδομές και σπίτια άδεια που κατοικούνται 1-2 βδομάδες το καλοκαίρι. Δεν μπορώ να φανταστώ πως δεν βρίσκουμε άλλο τρόπο να επενδύσουμε τα λίγα χρήματα μας παρά στο τσιμέντο. Το ίδιο αδύνατον μου είναι να την φανταστώ σαν χώρο εναπόθεσης -πάρκινγκ- αδέσποτων κατσικιών.

     

Πάρτε μια τυχαία ομάδα ανθρώπων από οπουδήποτε στον κόσμο. Το σίγουρο είναι ότι, όχι όλοι, όμως το 2% από αυτούς να αναγαλλιάσει γνωρίζοντας το τοπίο του νησιού. Αν το καλοσκεφτείς, αυτό το 2% δεν είναι καθόλου λίγο. Και μάλιστα είναι ένα ποσοστό σταθερό. Είναι οι άνθρωποι που πιστεύουν σε δύο πολύ σπουδαίες βασικές αξίες: φύση και ελευθερία. Αυτοί ποτέ δεν χάνονται. Πάντα τους ξαναβρίσκει κανείς σε όλους τους τόπους και τις εποχές.

– Κάποιο σχέδιο πιο συγκεκριμμένο;

– Πολύ πρόσφατα αγόρασα ένα πολύ πρακτικό βενζινοκίνητο αλυσσοπρίονο τόσο μικρό που είναι σαν παιχνίδι. Με αυτό το εργαλείο και με τη βοήθεια της 10χρονης κόρης μου που είναι καλή να ζωγραφίζει χρωματιστές τελείες με το πινέλο στα βράχια, θα προεκτείνουμε τον «Γύρο» μέχρι τον Εύδηλο. Αυτό θα είναι το μονοπάτι «των δύο μοναστηριών» -Μουντέ και Θεοκτίστης.

assistant and associate in the path business by angeloska my assistant by angeloska  Summer Walk Ikaria 2 by angeloska

Είναι μια πολύ μεγάλη, αληθινά μαγική διαδρομή και ξέρω ότι θα έχει μεγάλη επιτυχία. Όμως δεν ξέρω αν θα προλαβαίνω να την συντηρώ. Ελπίζω να υπάρξει βοήθεια από τη μεριά του Ευδήλου. Στην Ικαρία βρίσκομαι.

  

Αποκλείεται να είμαι ο μόνος τρελός… (γέλια) Σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι … (γέλια)

………………………………………………..


(Αφορμή και έμπνευση γι’ αυτήν τη συνέντευξη στάθηκε μια αντίστοιχη συνέντευξη ενός πολύ συμπαθητικού τύπου, «υπεύθυνου μονοπατιών» του Ταϋγέτου που διαβάσαμε σχεδόν ταυτόχρονα εγώ και ο Άγγελος στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Ανεβαίνοντας«. Μιλήσαμε στο τηλέφωνο και είπαμε να κάνουμε το ίδιο πράγμα. Βγήκε πολύ εύκολα. Τώρα σκέφτομαι να πάρω συνέντευξη και από την Ελένη. Έχει πολλά να πει, όμως δεν ξέρω πως να την παρουσιάσω. «35χρονη πεζοπόρος«; «Μια κολητή μου«; Τέλος πάντων. Μην ανησυχείτε. Κάτι θα βρω.)

Αθηνά Σκ.

Comments

(4 total)

Ρε Νανά, βλέπω σκαλίζεις τα παλιά αρχεία του http://groups.yahoo.com/group/hikingIkaria_Archives/ . Δεν ξέρω τι θα έκανα στη Σαχάρα, αλλά στην Ικαρία μου φαίνεται αστείο να χρησιμοποιώ δορυφορική πλοήγηση. Η παρατήρηση με το μάτι είναι πολύ πιο σπουδαία. Όχι βέβαια πως θα με χάλαγε να με ακολουθούσε κάποιος με ένα GPS -αρκεί να ήταν ένα όμορφο αγρίμι σαν κι εσένα που επιπροσθέτως ξέρεις να δουλεύεις όλα τα μυστήρια μηχανάκια.

Friday January 5, 2007 – 01:24pm (EET)

Πρόσθεσα τα λινκς που μου πρότεινες και παραπέμπουν σε φωτογραφίες. (Ελπίζω να τις έβαλα σωστά). Τώρα είναι σαν κανονικό άρθρο σε περιοδικό. Θα χρησιμοποιήσω το ID της Ελένης και θα το ανακοινώσω special notice στο hikingIkaria. Δεν δέχομαι αντιρρήσεις. Τα μονοπάτια στην Ικαρία είναι ότι πιο σπουδαίο, όσο σπουδαία είναι τα πανηγύρια και η Μεσαχτή, κατά τη γνώμη μου.

(μακάρι να σε βοηθούσα βρε, αλλά τώρα έχουμε baby-sitting. Έχει κι άλλα αγρίμια. GPS τώρα έχουν και τα κινητά τηλέφωνα.)

Sunday January 7, 2007 – 03:06pm (EET)

Τhank you for the she-elf / Ευχαριστώ για τη «ξωθιά» (Κρητικό ιδίωμα, Νανά;)

Ikaria 055 Ikaria 016 Ikaria 022

As a «child-explorer» I have seen many. Z was the best and thanks for recovering her photos. Όλα για τις γυναίκες τα κάνουμε γαμώτο. Μικρές – μεγάλες.

Thursday January 18, 2007 – 11:26pm (EET)

X-plorers and F-airies : that can make a very good RPG (role-play game). The nature of Ikaria is very fit…

Friday January 19, 2007 – 12:55pm (PST)


When I go paranoid …I think and write in Greek


 .

Αυτο που απασχολει παρα πολυ και με τρομαζει ειναι μηπως με τις φωτογραφιες μου της Ικαριας στο Φλικρ συμβαλω ωστε να αυξηθει η τιμη της γης και τα ενοικια. Μηπως χτιστουν διαφορες βιλες στα βουνα και πληγωσουν το τοπιο. Μηπως οι ιδιοκτητες τους νομιζουν πως απο τα μπαλκονια τους θα βλεπουν τετοια τοπια.
Μηπως συμβαλω στην οικοπεδοποιση του Αιγαιου;

Χριστε μου, εχω καιρο να περπατησω καπου συναρπαστικα και να μου φυγουν τετοιες σκεψεις. Κι αυτη εδω η πεδιαδα που ειμαι τωρα δεν μου κανει. Ακομα και να μη φοβομουν τ’ αλογα, αποκλειεται να μαθω ιπασια στη παρουσα φαση.

ImageΥπομονη…

.

Comments

(2 total)

Everything is illusions -stay cool. There are other forces at work besides constructors and speculators. You know this well.
biz-bijoux
A.

Thursday September 7, 2006 – 10:22pm (EEST)

This may not be all paranoid. Look…
I quote from
http://www.artbox.gr/
about the Greek participation in this year’s Art Biennale of Venice

……..
The Concept of the Greek Participation >
The Aegean Archipelago is a scattered city

The governing concept of the Greek participation in the 10th Venice Biennial of Architecture is a presentation of the Aegean as a city.
Making reference to the thought of Italian philosopher and mayor of the city of Venice Massimo Cacciari, the notion of the Archipelago is presented in the Greek pavilion as a vital allegory for mutual social understanding.
In the context of the discourse regarding the metacity, the Aegean is being introduced as a counter yet extant example of an aquatic city that is a radiating land of desire. Its allure does not stem from the sediments of nostalgia, but rather from the enduring character of a structure of habitation that contains the promise of a different metacity, one that intently embraces the call for freedom.
The fact that the islands are surrounded by the sea, exposed to light, the sun and mighty winds of the Aegean delineates the unconditional relationship of the Archipelagic city with its nature, proposing not an anachronism but a topical, alternative form of urbanity throbbing with the intrinsic tensions of the metacity.

…………….
A *metacity* ? An *archipelagos* ? Do you agree with these concepts? To my nose they smell st-trong of wet concrete. 😮

Friday September 8, 2006 – 09:54pm (EEST)


The News in Brief (for April 06, 2006)


.

2 Views

.

The News in Brief

#1-> I’ve finished work. All 3 projects have been completed and sent. There are no news, so I assume this is good news. ^^’

#2-> I walk a lot. I’m charging my batteries, as they say. I hope it will be warm next week so that I start to swim too. I won’t have to take «the 40-waves cure», but I must absolutely swallow and gargle a lot of salt water and clean my breathing system.

#3-> I drive to Rahes and I walk there mostly. I was asked to «test» the new paths there. It’s fun. The paths are designed in a very interesting way. They look as if they had always been there, but in fact they are not. This is Land Art, very carefully concealed. My business is to check if this ‘Land Art’ makes sense as an activity as well. So far I can say that it does (though it takes an early wake-up, and this is very difficult in Ikaria. However, art demands for sarcrifices). A fruitfull sense of ‘total loss’ is achieved. You know… «it’s the road, not the destination» -that kind of —-

(I’ll return to the subject; I don’t feel very genius right now). 😛

#4->Doctor‘ made a slightly ironical comment to my last entry: «You are too modest«, he wrote. «I’m trying not to be, man, I’m trying. But they are not letting me!» I reply. From the point they suspected me of being a spy, an agent of the Turkish intelligence, a loose whore, a drug addict in the process of clean-up etc., now they are calling me «serene highness». Until we reach a compromise and I’m just called «Eleni«, «Elenitsa» or even better «to Elenaki» (the sweetest Greek diminutive form for a first name -and in neutral !…), I have to say that I’ll fully enjoy my royal title. When I was a young girl, my father who was very anti-royalist, never called me «princess» or «queen«. He used republican names instead, such as «skatoula» (=piece of shit), «andartissa» (=she-rebel), «katsika» (=she-goat), «teras» (=monster or freak), «agapi mou» (=my love), «moro mou» (=my baby).

#5-> Ah, that ‘Doctor’ again… He posted in Flickr a photo of an animal which broke my heart. As I usually do in such cases, I fought very hard against falling for it. I called it a «yak», I thought of it as the pet of the abominable Snowman of the Himalayas, then I tried to convince myself that it was mutant, or a by-product of the mad-cow disease …anyway, I tried and I tried in vain to calumniate the poor mamal. 😥 I had never seen a picture of it taken in its natural environment. I loved it! My case would be desperate and I’d present symptoms like Pasiphae’s,

  Ikaria 161

if… my demon had not found for me a replacement.
This replacement is bound to die in a few weeks during Orthodox Easter-time in the evening while the church bells call for the Epitaph. Moral: «Never grow too fond of something that tastes good and you like to eat it». 😥

bIG nAIL, from my article: 'ze nnews im mbrief'

#6-> What the hell is this photo with the earth digger? 😛
Well, this is part of my plan to reconciliate with my nightmares. This big earth digger here is equiped with a BIG NAIL. It works with compressed air. It makes BIG HOLES in the earth. My father used to work with a similar (smaller) machine, which made holes in the earth, UNDER the earth. Unlike my father’s holes which were in places the sun never reached, the holes this BIG NAIL digs, are in very sunny places. Unlike my father’s holes where nothing could grow, many things can grow in and around the holes this BIG NAIL digs. In fact, this is just a digger after all. It brings new earth onto the surface. It’s up to us, isn’t it, to see what we will do with the mess afterwards.

Ikaria 140

Oh, readers… 😦

… I’m trying… don’t you see? I’m trying to …»swallow and take down an earth digger». (*)

Stand by me and perhaps I’ll make it. You may see me writing, but in fact I’m mostly a woman of action. I can’t attack an earth digger (maybe I don’t want to after all). I may «chew and swallow» it. (Oh Gof, I love me when I think B I G…)

(*) I used to think that the queen of Knossos’ name «Pasiphae» meant «eat all«. Eventually I think now that it means something like «the one who is gradually and totaly consumed in front of and seen by everybody» -simpler -> «self eaten in public«. Doesn’t it sound terrible? Doesn’t it make you think that the ancients were «gothic» etc. Well, not at all actually. «Pasiphae» was originaly a name for a female goddess (not of the Olympian 12theon but prior to it) and a very friendly one. We still see her «eat herself in public» today. Who may this goddess be? Image

.

.

Comments

(7 total)

φχααρστώωωω!.. *γαληνότατη* for the photo of the *green machine* (Ikaria #160)
You must be in the middle of a machine.. oop, no, I meant a storm. Is there a storm now?

Friday April 7, 2006 – 04:50pm (EEST)

I was fishing on the ocean beach last month and met three other guys fishing. Was talking to one of them, Jupiter was his name (really), and I told him I loved the ocean because it made me think, made me meditative, contemplative, made me ponder the mysteries of the waves, the tides, time and space. He said, «yeah, it clears up my sinuses too.» So yes, you better gargle sea water girl.

Friday April 7, 2006 – 06:56am (PDT)

You are a machine too !
I know what kind of machine you are.
You are a «housewife» machine !

Imagine my mood: it’s Friday evening and still at work. I remembered your ‘barn’ in Ikaria and how exceptionaly neat it is. You ARE a housewife -in every good sense of the word and pls don’t punch me for this. One way or another you ‘ll swalow and tidy up everything, outside of you or inside you or maybe both. You are a good *machine*.

* * *

__hey (1), I’m gonna change my ‘icon’ here. Don’t be scared by the new one. I have my ups and downs too (+spring), you know. BTW, when are you going to «add an RSS feed» in your blog?
__hey (2), the ‘face carved on stone’ man is fun; I assume he is the one who wrote the «mechanical analysis» under «Ikaria #160 in Flickr. You are right, ‘stone man’. Me, I see things in a much smaller scale -«micro-mechanics», that’s me, hehe 😉

Friday April 7, 2006 – 08:21pm (EEST)

Yes, it is I Nana. It’s OK that you see the micro and I the macro, because of course there are worlds within worlds. Elle I think sees both.

Friday April 7, 2006 – 11:20am (PDT)

yes there’s a big storm. BIG WIND bends trees, dries the land and the sea is white (photo-squalls x 5). There will be rain, they say, in the weekend.

yes, by some miracle there’s power. It’s perhaps because the local elections are getting nearer (October). No electricity, no votes, so simple.

yes, I’m a housewife (machine). I behave like that whenever I feel at home. Economy (Oikonomy), Ecology (Oikology) and (N)Oikokyra, the Greek word for «housewife» derive from the same «OIKOS» =house, foyer, habitat.

yes, me too like the «Jupiters» of this world and humour such as e.g. «poems, flowers, sounds and senses etc. and you can open a can with it too» -lol : I’m thinking of writing «A Poet’s Survival Handbook». What da ya tank av dat?

yes, (thanks ‘greg’) I see both. I’m so glad I followed a wise uncle of mine’s advice «1st rule: earn your own daily loaf of bread! -no other rules.»

yes, work, work, work, Nana, come Easter holiday Ikaria play x x x

*who’s going to guess who is the goddess who «eats herself in public» ? A tip for those who know Greek: think of my name… *

Friday April 7, 2006 – 01:17pm (PDT)

«Pasiphae», the «eat all of herself» is the Waning Moon, the particular goddess who governs the particular phase of the waning of the moon. In common everyday Greek the moon is «fegari». This is a figurative word describing a property: it shines and lightens. The «good» Greek word for the moon is «Selini» or in some ancient texts «Selana». It means something like «aurora». The Greeks call themselves ‘Elines’ which used to be «Selines» =the tribe of the moon. As it usually happens it was their enemies who called them by this name, because the ‘Elines’ walked (raided and invaded) at night under the moonlight and they were not afraid of the demons of the darkenesses.
You name is «Eleni», the same word actually as «Selini», the particular goddess of the particular phase of the full moon -in popular lore «the face of the woman we see on the round disk of the moon». Very strong name, this is why it was given to the Beautiful Helen of Troy and then to one of the most powerful female saints of Christianity, Roman Empress and Holly Woman, Saint Helen.

ουφ τέλειωσα -τι κερδίζω;

Νανα, τρομερή εικόνα ! Παναγία μου ! Μόνο που σε μικρό είναι πολύ σκοτεινή. Την είδα που άλλαζε ενώ έγραφα «comment». Είσαι «on line»; Το Σάββατο βράδυ τα «αγρίμια» δεν βγαίνουν στην πόλη;

Saturday April 8, 2006 – 10:09pm (EEST)

κερδιζεις ενα CD με τη ‘Σονατα υπο το Σεληνοφως’ του Μπετοβεν και την αγαπη μου, αγγελε-φυλακα που ξερεις κ 5 γραμματα.

Saturday April 8, 2006 – 01:07pm (PDT)


ze nnews im mbrief


.
βουλωμενη μυτη

ze nnews im mbrief

-> I have a cold, I have a sore throat, I have a headache, I have dry lips, I have a red nose, I have red eyes and they are running. I have a dribbling mouth. I have a lot of toilet paper and the waste paper basket is by my side. I empty it every 4 hours. The content will be good fertilizer for the garden.

-> I don’t have fever. I don’t have cramps. I don’t have stomachache. I don’t have diarrhoea. I don’t have bird flu.

-> I don’t have malaria. I don’t have two red hot iron bars in my nostrils (I’ve checked it in the mirror).

window 22 Ikaria

ozer mnews im mbrief

-> I can write & I can think too -very hard, slowly and exclusively about my nose, but I can think.

-> I can’t smoke. I can’t have coffee. I can’t eat. I can’t remember what french fries (Ikarian style -my favorite) taste like.

here iz zome mbore mnews

-> I delivered the final draft of something and it was well received.

-> I went out to see a piece of land (a cliff actually). I liked that piece of land.

-> I met the man with the earth mover (bulldozer) who is going to make a road to the land I liked.

He is going to destroy at least half of the beauty of that land (not to mention that the road will be very risky and probably slide down and disappear altogether), however the price of the land will rise because it will be ‘accesible’ then.

bIG nAIL

-> In spite everything I liked that man!?! ^^’ 

These 4 factors combined together undermined and weakened my (overloaded) system, so I caught a virus (as it usually happens with me) and now I’m running on «safety mode» tzzz krk krk bzizk apstchou !…

+ zome goodz mnews

-> today waz ze firzt day of zpring. «Earini Isimeria» = equal day-equal night. Εαρινή Ισημερία.

-> many ozers too, not only me, are ill, the zame az me.

-> I got rid of the idea that I am harming the tourism of Ikaria with my pictures in Flickr.

-> Someone is coming tonight to rub my back with warm alcohol. I will be allowed (and I’ll allow myself) to groan, sigh & moan during the process. I’ll be allowed (and allow myself) to be ill.

more zome other day

iz enybody interezted in reading ze story ov my life?

I feel like writing ze story ov my life rightz now. Or maybe it’z becauze I’m ill.

I’ll thimk amboud it ndomorrow.

kisses

😘 😚

viruses

😜 😝

Eleni

P.S. did you know? I was going to post that photo of the sea here anyway but then as I opened my Ikaria 139blog I saw the last of Jimmy P’s comments. I dedicate this photo to him. No one should deprive anyone of such a view of the sea. It must remain public.

 

.

Comments

(7 total)

Grazie 1000 per la dedica, sono onorato.

Wednesday March 22, 2006 – 01:41am (CET)

Get well soon, El! It’s difficult to read the blog when you type with a stuffy nose  😉

Telling your life story, eh? That sounds like it has a bit more soul-stealing potential than a photograph to me.

Tuesday March 21, 2006 – 10:22pm (EST)

The sea is endless, life is not, that’s what it means.

Tuesday March 21, 2006 – 07:39pm (PST)

μπερασντικά !
Είμαι γκι εγκώ γκρυωμένος γκαι η μπύντη μου είναι μπουλωμμένη.
We look forward for spring and here’s what we get… hahaha

Wednesday March 22, 2006 – 01:04pm (EET)

There is terrific tempest of the equinox blowing right now right here. I won’t go out to take pictures. I’m staying in drinking tsipouro (like ‘grapa’ hey Jimmy?) in warm water with honey. Good medicine… Felicia, my cat, sings me her songs. She is pregnant.

Thursday March 23, 2006 – 03:49am (PST)

iv it heppns agen, edd sam sinnamon barrk & a fiu cloves 2 ze hottt tsipouromelo… «u uil rimembrr mi» 😛

Wednesday May 13, 2009 – 10:03pm (EEST)

copied that 😌 tanx

Wednesday May 13, 2009 – 12:38pm (PDT)


Eleni’s blog in Ikaria: thoughts about photography



 


Hello readers! 💋

(1) I removed the ‘lighthouse’ from my ID. Not that I put out the lighthouse -it’s always there. I’m not allowed to delete it. It’s the candle on my grandmother’s grave.


……
sunset lighthouse 3


(2)
The ‘stats’ counted over 3000 visits in my blog. Though I know that by now there are about 27.ooo.ooo blogs on the net and I know that my 3.ooo visits are less than nothing, I gOT pAnICKEd.

(3) Among my many mediterranean handicaps is that I am superstitious, in a creative and ‘cultured’ way perhaps, but no less superstitious for that -perhaps even more. Do you know of that superstition according to which for every photograph you take ( or have others take) of youself a part of your soul is lost? The local professional photographers here in the island know about this. Their predecessors had to spend a long time talking with the ‘subjects’, showing them the camera (what’s inside, the buttons etc.) to persuade them that the process of taking a portrait wouldn’t deface them or deprive them of speech and things like that. I felt the same (oh, readers !) so I removed my face from the blog. Every time I opened the blog and saw my face and realized that hundreds of people had been looking at me, I felt ‘consumed’. (Models on giant wall posters must feel the same, but they get a hell of a lot of money for this -perhaps this is why they do get all that money after all)

(4) Instead of «me+lighthouse», you have «my hair dyed red + my 3/4 back + my right hip + my right arm + a part of my right boot» I particularly like the new colour of my hair. I find that this colour goes very much with the green and grey of the landscape of Ikaria.


……


(5)
Here I am on my knees on the wall of the cistern (water reservoir) of the old watermill, lost ⁉(‘lost’ ? for Ikaria this word looses its meaning) in a gorge. It’s the same site with the waterfall (see my Flickr) and the snowdrops/galanthi flowers (see my Flickr).

(6) Nana 😘 who took this photo, is a great photographer -not consious, but natural born. It was not her, but I 😉 who blurred her photo afterwards on the computer.

(7) I blurred the photo, 1st) because of *3*, 2nd) because I don’t want this particular photo to be stolen 😠 . By ‘stolen’ I only mean one thing: I don’t want this photo (or others where I appear in front of or inside an Ikarian landscape) to be stolen and appear in one of those tourist-oid promoter-oid 🤪 websites which are supposed to advertise the assets of the island («oh, how nice, how old, how green, lotsa pretty redhaired hikers in it too»).


……
.
(8) ON the CONTRARY (now this is quite official), I’d pose full face, full body (even naked in a pool or a waterfall in a canyon) for a cause (in this I still feel in me live the impossible, unbearable ‘eco-freak’ I was once upon a time). I’d break a strict law (of mine) and I’d become a 😇 ‘muse’. If only I knew it would help and that there would be people who really did something good for the environment (natural+social) of this extraordinary place. And that such photos would inspire others to go the same way. I can act stupid, but I’m not naive and I know that this is not likely to happen. There are too many crazy 😬 earthmovers around here. Unless the price of oil reaches the price of gold, they will be in business trying to flatten the island and make it look like an Athenian backwater suberb (‘quelle horrible illusion’).

……
big nail dig ikaria

(9) However, the future is 🤔 unknown. If ever on a website or the paper press you see a photo of me naked 😛 in a waterfall, you ‘d know that my island is going the right way (‘right’, according to me of course).

(10) I’m afraid that many years will pass for this to happen (if ever), so I guess will be very very old 😫 by then. So let me be more accurate and state the above *9* in a different way . If ever on a website or paper press you see a photo of a bag of wrinkled skin and brown bones, you would know 😉, 1st) that it is me, and 2nd) that my island is going the right way.



……
A crack in reality


kisses to everybody
😚 😚 😚


……


A soap&cartoon&docu
drama&commercial&paperback&blog&chop-all-on-my-bench-for-life-not-survival
writer has met an artist
(& possible friend?..)
~~~ biou, biou.. «the bomber» is scared


……

~ φιλακια *** και σε ολα τα Ελληνοπουλα και τις Ελληνοπουλες που δεν το βαζουν κατω ~

κουραγιο βρε… μονο τα πρωτα 100 χρονια ειναι δυσκολα  ~ σε 2 μηνες εγω κλεινω το πρωτο 1/3 απο αυτο το χρονικο διαστημα ~ ηταν το πιο δυσκολο ~



……

Comments

(4 total)

Why certain women are so good at starting wars?

Tuesday March 14, 2006 - 10:35pm (EET)

I do consider myself a ’cause’ (some might say a lost one) and I do accept gratuitous donations…I would also be obliged to REALLY DO SOMETHING GOOD FOR THE ENVIRONMENT!!!!!

Tuesday March 14, 2006 - 02:35pm (PST)

You’re right AKK, I read it in school books… since long time greek women called «Eleni» are the best at starting wars.

Wednesday March 15, 2006 - 12:33am (CET)

-> (to the above commentators)-> because men are stupid, that’s why->->-> to win a war is nothing ! we also want flowers, chocolates, songs, jokes, etc. etc. … There was only one Penelope and that was Penelope Cruz !
-> Elenitsa, you’ve ruined the photo ! ok …I understand the reason (& I have a copy). About the other thing (the enviro campaign), the USDA are brainstorming: «bulldozers vs eco-babes», how & who wins? tough tough tough==> We may be like 2 dried old figues until the PhDs come to a conclusion.

Wednesday March 15, 2006 - 10:44pm (EET)

.

 

For memories sake, the 4 wild photos
I deleted from Flickr:

.



Eleni in Ikaria, February 08, 2006


.

Oh! Muse, chill out Ikarian-wise and let ME sing the furry of the waves…
———————————————————————————————

I uploaded some new pictures in Flickr yesterday. Then I found them too dull and decided to live up the scene with some motion. The weather was on my side. There was one of those terrific storms again in the sea and snow fell on the mountains.

thalassograph 9

thalassograph 8

However, thalassographs are difficult to take.
Πυρ, γυνή και θάλασσα‘ as they say and for once I won’t consider that a sexist statement.

On the contrary I’m flattered.

You will see my ‘thalassographs‘ soon in my page in Flickr. Here you are going to see only the two ones that I will not upload there because they were destroyed -as photos. They were good evidence of the adventure though. So not only I didn’t delete them but I’m posting them here. This is what a blog is about and I’m so pleased.

———————————————————————————————————–
Oh ! doctor, there will be wine and honey waiting for you. Only land and water I can’t provide. Satisfy yourslef with the beaches and the paths -for free.
Btw, doctor, there’s a strange thing going on. Go Flickr, «photos tagged ikaria», then switch from «recent» to «most interesting» and browse the first three pages [1], [2], [3].

It’s _____________ (you fill in an adjective -I’m out of wit).

Hey doc, what’s your opinion as a professional? Is it serious?

I’m sure the doctor understands and will prove himself as efficient as always. Only to help the readers, I’ll just say: do the same thing for another place, not an Aegean island, just any place, Sydney Australia for example or  the Himalayas. You will see so-called ‘highlights’ -better term than ‘sights’- like the Opera, the Everest, the monasteries, taken in different angles, with this in with that out, closeups, farouts etc. What are the ‘highlights’ for Ikaria? There aren’t any, according to me. There’s just an ambience, an omnipresent, in-tune, out-of tune vibration…


… vvvvrrrrrmmmmm ……chchchchrrrrrrrrtt …….zzzzz ……vvvvttzz …….nnnnnnnn ….z-z-z-z …tsoukou tsoukou

So, oh! Muse, chill out in Ikaria. Have a break. There is nothing to sing about.


Have a good rest here. There’s so much drama in this world and fun as well, but you can catch up with all it later. There are no highlights here, no bronze statues of warlord kings with their swords on their stalions (come on now -you know what I mean). Or would you, Muse, sing for a donkey ?


Eleni


P.S. that there are no highlights doesn’t mean we should allow ourselves to take advantage of this and build and wound the landscape. Of course, modern houses are comfortable. Also, to build a house on the steep slopes of this island has always been an achievement and an owner should be proud.

But please, oh please, afterwards plant trees around the new builidings. Plant as many as possible. Trees like Ikaria -everybody knows that.  I could put down several technical and aesthetical reasons to do so, but I won’t. I’ll just say: do it for me – stupid or not, I’m a good girl !

Comments

(3 total)

Ah! Lady Kirki with your offer of wine and honey on a magical Aegean Isle, and such images of surf and foam as Odysseus might have seen as his ship was wrecked and cast upon an alien shore…I shall need the wit of Odysseus here…you have seen my pictures of pig bones in Flikr…the fate I must escape?…Ikarian Enigma…that says it all. What will you dream tonight? Perhaps like another enchantress «I dreamt I was enamoured of an ass», but that was a summer dream.

Wednesday February 8, 2006 – 10:00pm (GMT)

Huh?

They were great pictures on flickr crazy woman!

Wednesday February 8, 2006 – 06:42pm (PST)

να προσέχεις

Thursday February 9, 2006 – 01:05pm (EET)