≅ river 2003 ≅


.
.
.

aqua1006 (msaz) - Ikaria 2003 Seeing pictures of those new girls as they went around and posed proudly in the wild nature of Ikaria last summer, I said: «Hey, young ladies! We were there long before you!» Not that -goes without saying- we were the first. We don’t claim a title which righteously belongs to the hippies. But we were the first who took photos and shared them with the world. Retracting my memories, I had even made a drafty webpage in 2004 where I described the magic of one of those places -the best in my opinion in the whole island. «Hike Chalares, canyon of my heart», was the title, if I am not mistaken. I had received critisism for that page, critisism of the kind, «You shouldn’t give out secrets» and so on. But I was sure of my step. Wonders of nature shouldn’t be kept secret. The same goes for «pockets of freedom», they shouldn’t be kept secret either. But this is not the issue today. The issue today is that, twelve years after that day of September when we walked up bravely for almost the whole length of that river, today that I am not as young and posy as I was in 2003, I am sharing again with the world some of the material stored in the poor memory card of our obsolete Casio Exilim which could contain no more than 20 hi-res shots. But first let me review a few stories about the river – the scenery where these shots where taken.
♦ ♦ ♦  As I said, in 2003 we visited the canyon to survey the location and take photos. Besides sport and fun, our purpose was to a evaluate: «Was it as beautiful as they said? And if so, what kind of threats to the environment were there?».
♦ ♦ ♦  Having proven that Chalares was an amazing place, having shown that inspite it was September, there was plenty of water and the vegetation was lush, having warned that the sides of the hills were infested by disastrous free-grazing goats, I suggested that a hiking trail was created in order to put in value the beauty of the canyon and hopefully promote its protection.
♦ ♦ ♦  My appeal was heard and in 2005 a large trail network spread in the area. In addition, the large river pool which appears in the photos below was chosen for a very interesting experiment: the construction of a small environment-friendly semipermeable dam, meant to slow down the flow of the river and give new strengh to the vegetation.
♦ ♦ ♦  But though in the coming years the canyon got to be more and more known, visited and enjoyed, the main threat to its environment was not treated.
Unfortunately the goats were always there. As a matter of fact, for reasons that don’t concern this review, there were even more! As a result, exactly five years ago, in October 18, 2010, when a torrential rainfall hit the western part of the island, the overgrazed, barren and unstable sides of the lower part of the canyon collapsed. Tons of earth and rocks were carried by the water smashing the trees  and wiping out all vegetation, leveling the lakes, transforming what used to be a detailed natural handiwork into a flat highway of gravel and sand.
Today is the black anniversary of that disaster. For older girls like me it is a bitter reminder that it takes much more things than just good intentions for paradise to happen. For younger girls I hope it is a lesson to be learned, I am afraid, only through experience. I am spreading my winds (which have started to turn grey) over their pretty heads and I am dedicating to them seven pictures from that blissful day of 2003 in the river when it was rich, when it was green, when it was mine. For better or worse it’s their turn now.
The following photos were heavily processed using different methods in different periods of time. In this entry, as they always should, they appear their real «order taken», which is «in order of feelings»: curiosity, worry, happiness, pride, relaxed bliss, anxiety, humility. Their titles in Flickr are different but if you move your mouse over each picture, you will be able to know which is which.
That’s all. Let the old show begin again! ^^’

.

curiosity

.

worry

.

happiness

.

pride

.

relaxed bliss

.

anxiety

.

humility

.


Copyright © Eleni Ikanou



Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα


.
_Blog Review Ikaria 2014 # 11 The Explorers (2a)_

Closed to the outside, open to the inside

 

Nana to agrimi's blog Γεια σας.

Είμαι η Νανά to agrimi και σήμερα στο μπλογκ της Ελένης που παρουσιάζει διαλεχτά μπλογκς για την Ικαρία, γράφω για τον ΟΠΣ Ικαρίας

Ημερολόγιο Εκδρομών και Δραστηριοτήτων του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας

.

.

Είναι μια χαοτική παρέα που αλλάζει συνεχώς, άλλοι έρχονται, άλλοι φεύγουν, σημαδεύουν και φτιάχνουν μονοπάτια, παραδοσιακά ή καινούριες διαδρομές, κάνουν πεζοπορίες, ορειβασίες, ψάχνουν, εξερευνούν, φωτογραφίζουν, στις πτυχώσεις των βουνών ανακαλύπτουν κρυμένες ομορφιές που δεν φαίνονται.

Είναι ο Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας, μια ανεξάρτητη, δημιουργική ομάδα ντόπιων πεζοπόρων και ορειβατών που κι αυτοί δεν καλοφαίνονται, δεν έχουν, ας πούμε, πινακίδα ούτε γραφεία, όμως θα καταλάβεις την παρουσία τους από τη συστηματική δουλειά που έχουν κάνει στα βουνά και την εξίσου συστηματική προβολή της στο ίντερνετ.

Για χάρη τους, επεμβαίνω στη σειρά blog reviews about Ikaria που κανονικά γράφει η Ελένη, και προσθέτω στην κατηγορία «explorers» το ιστολόγιο του ΟΠΣΙ που είναι συνάμα, ημερολόγιο δραστηριοτήτων και εκδρομών, διαδικτυακό βιβλίο πρακτικών και κατάλογος προτάσεων για  βόλτες με τα πόδια στο νησί, δύσκολες ή εύκολες, χειμώνα ή καλοκαίρι.

Για όποιον ξέρει τη μορφολογία της Ικαρίας αλλά και τον χαρακτήρα των κατοίκων, ο τίτλος «Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα» είναι μάλλον κατανοητός και οικείος. Ειπώθηκε πριν πολλά χρόνια σαν ατάκα από την Ελένη σε μια πεζοπορία, καθώς προσπαθούσαμε να περιγράψουμε το νησί: απ’ έξω απότομο, άγριο και κλειστό, αλλά από μέσα μια αγκαλιά.

Αυτό είναι το πρώτο μέρος του αφιερώματος. Κάνοντας κλικ στο μικρό εικονίδιο, ανοίγει θεαματικό fullscreen Slide Show φωτογραφιών στο Flickr. Κάνοντας κλικ στο μεγάλο εικονίδιο, ανοίγει η σχετική καταχώρηση όπου διαβάζει κανείς την περιγραφή της δράσης και των σκηνικών, με πρακτικές πληροφορίες, χάρτες, σχεδιαγράμματα, κτλ. Όπως πάντα, τριγυρίζοντας το ποντίκι πάνω από τα λινκς και τις εικόνες, διαβάζεις τίτλους, αποσπάσματα και περιλήψεις.

Για σχόλια καλά είναι κι εδώ, αλλά καλύτερα πήγαινε στο μπλογκ τους, επίσης και στο facebook group : hikingIkaria

Enjoy!

.

..

.

… .Οκτώβρης 2008: Εκδρομή γνωριμίας

Slide Show Conquering Melissa : Slide Show
.

..

…..Νοέμβρης 2008: 1η Εκδρομή Εξερεύνησης

Slide Show 

Περπάτημα από τη Δάφνη στον Κάμπο
2η Εκδρομή: Εκδρομή Εξερεύνησης : Περπάτημα από τη Δάφνη στον Κάμπο "Η διαδρομή ξεκίνησε από το όμορφο χωριό «Δάφνη» στους πρόποδες του Κοσκινά, όπου και το ομώνυμο βυζαντινό κάστρο. Η πρόκληση ήταν να βρούμε ένα μονοπάτι για να βγούμε στον Κάμπο, τη μοναδική πεδινή κοιλάδα της Ικαρίας όπου ήταν ο κυριότερος οικισμός του νησιού στους αρχαίους και μεσαιωνικούς χρόνους.
.

.

.Δεκέμβρης 2008: Εκδρομή Μυστηρίου

Slide Show Winter hike on the Trail of the Elves: mystery, monasteries and mushrooms
1η στο Μονοπάτι των Ξωτικών
Εκδρομή Μυστηρίου: Στο Μονοπάτι των Ξωτικών μετά τη βροχή
.

Δεκέμβρης 2008: Χειμωνιάτικα αξιοθέατα

Slide Show Winter group hiking in Myrsonas river
.

..Μάης 2009: Κυκλική στην Άνω Χάλαρη, Διπόταμα.

Slide Show Hike in Upper Chalares Canyon, destination 'Dipotama'
Συνεχίζεται...winking

..