Το Πέλαγος του Βοριά



.

 .

 .

Ikaria 157 - The Sea

.Τ ο  π έ λ α γ ο ς  τ ο υ  β ο ρ ι ά

 

Εκείνο που οι Αμερικάνοι

όταν έρχονται, ονομάζουν

καμιά φορά Ωκεανό

γιατί δεν φαίνεται

τίποτα στον ορίζοντα

σαν να είναι η άκρη

κάποιας ηπείρου,

αφού βρέξει και έχουν πλυθεί

οι αιθέρες και έχει απλωθεί

σιγαλιά, τότε πότε-πότε

μου δίνει

και βλέπω

διάφορα.

Παραδείγματος χάριν:

Πρώτα, τα δελφίνια,

κι ύστερα μια ψαρόβαρκα

που κάθε μέρα ψαρεύει

επίμονα στο ίδιο σημείο.

Στο βάθος, μακριά στο κανάλι

περνούν φορτηγά φορτωμένα ίσως

τσιμέντο, σιτάρι, αυτοκίνητα,

εκτυπωτές. Και γιγαντιαία

πετρελαιοφόρα.

Αργότερα λίγο πριν σουρουπώσει,

μπορεί να δω σαν φάντασμα να περνάει

καμιά πυραυλάκατος,

ή ένα -πιο ειρηνικό-

μικρό ιστιοπλοϊκό

που θέλω να πιστεύω

πως θα ‘ναι κανείς

Νορβηγός που κάνει

το γύρο του κόσμου,

ή ακόμα ίσως μια φίλη μου

που βαρέθηκε “να κάνει

αθροίσεις σε χοντρά

λογιστικά βιβλία”.

Όταν νυχτώνει περνούνε περίλαμπρα

τα κρουαζιερόπλοια: Μασσαλία,

Νάπολη, Μύκονος, Έφεσος.

Ίσως την ίδια ώρα, απ’ την άλλη μεριά

ξεκινούν να περάσουν απέναντι

στα μουλωχτά γυναικόπαιδα

μετανάστες τους προμαχώνες

του Κάστρου Ευρώπη.

Κι επιτέλους κάποια ώρα

διασχίζει το μαύρο τελάρο

κάτι πιο γνώριμο, το καράβι

απ’ τον Πειραιά, εκείνο που

φέρνει τον καφέ μου και τα τσιγάρα μου.

Φωτοβολίδες, ανεμοστρόβιλοι, παράξενες αναλαμπές,

σύννεφα σαν αρχάγγελοι, μια φορά μου φάνηκε πως

είδα ένα φυσητήρα (διάβασα κι έμαθα πως πράγματι

συχνάζουν), μεγάλα πουλιά, γερανοί, πελαργοί,

αγριόκυκνοι.

Μια μέρα ονειρεύομαι πως θα φανεί εκείνο

το μαύρο πειρατικό με τα πενήντα κανόνια

που γράφει ο Μπρεχτ στο τραγούδι του Βάιλ,

ίσως ακόμα την ίδια την Pirate Jenny,

θριαμβεύουσα.

Γιατί στο πέλαγο μπορεί να δει κανείς

otinanai

Γιατί στο πέλαγο…

ta panta rei

 .

.

Εδω Ελενη.

Καθως βρισκομαι στην Ικαρια σημερα ειχα διαθεση να παρουσιασω στο μπλογκ μου το παραπανω ποιητικο κειμενο που εγραψε αγαπημενος φιλος γι αυτα που βλεπουμε με τα ματια του σωματος και της ψυχης οταν απο τα βουνα του νησιου μας αγναντευουμε το πελαγος.

Το Πελαγος του Βορια” ανηκει στη σειρα otinanaiπου ο φιλος μου δημοσιευει σχεδον καθε μηνα στο ikariamag, το διαδικτυακο περιοδικο της Ικαριας που μας ενημερωνει και μας κραταει συντροφια.

Ελεύθερες Πτήσεις : otinanai

Για να το εικονογραφησει, διαλεξε μια φωτογραφια που εβγαλα εγω καποτε σε μια χειμωνιατικη πεζοπορια στα βουνα και μου εκανε μεγάλη χαρα και τιμη λεγοντας μου πως του εδωσε εμπνευση.

Χαρα και τιμη οχι ομως εκπληξη. Μοιραζομαστε την ιδια αγαπη για τους ανοιχτους πελαγισιους οριζοντες, την ίδια φαντασια και περιεργεια για τα θεαματα και τα θαυματα που κρυβουν και φανερωνουν. Αληθεια, αυτο το κομματι θα μπορουσαμε να το ειχαμε γραψει μαζι.

Πφφφ… κολακευομαι…

Στην πραγματικοτητα ειναι ολο δικο του.

Γι αυτο, αναδημοσιευοντας στο μπλογκ μου, αντισταθηκα στον πειρασμο και δεν προσθεσα αλλες φωτογραφιες εκτος απο τις αρχικες, δηλαδη εκτος απο τη δικη μου στην αρχη και της Πελαγιας απο τη Σαμοθρακη στο τελος.

.Καλο Χειμωνα

 .

Anticrepuscular Ray for You


.

.

.
The skies are happy. Anticrepuscular rays, Green rays
and all Atmospheric optical phenomena bring luck to
the ones who see them.
.

.

.

.
 .
.

.

.

.
Or maybe they are lucky already, so they see them.
Anyway, I can’t ellaborate longer. I am on holiday.
I hope my photo brings a bit of luck to you too. ___
.
.

Comments

(5 total)

«Ακτίνες του Αντι-Λυκόφωτος»; Γουάου, Παναγίτσα μου!

Monday August 18, 2008 – 10:00pm (EEST)

Αφού πρόκειται για ένα τρίγωνο χωρίς φως ανάμεσα σε δυο δέσμες με φως, πρέπει να λέγεται «Αντι-ακτίνα». Αντιακτίνα του Λυκόφωτος!

Tuesday August 19, 2008 – 09:51pm (EEST)

Sci-fi

Wednesday August 20, 2008 – 02:32pm (EEST)