Ικαρία & Φούρνοι: μια εξερεύνηση


.
.

Alexias Ikarian GuidebookΓεια σας αναγνωστες 🙂


Σημερα γραφω με χαρα στα Ελληνικα γιατι το θεμα μου ειναι Ελληνικο και μαλιστα αφορα ενα καλο βιβλιο για την Ικαρια! Μπορει να πειτε πως κανονικα δεν θα ‘πρεπε να γραψω αφου
ειμαι τοσο παθιασμενη, οντας ολοσωμο κι ολοψυχο το μπλογκ μου αφιερωμενο σ’ αυτο το νησι, αρα η κριτικη μου δεν θα ειναι αντικειμενικη. Ομως εγω οταν χρειαζεται ξερω να συγκρατω το παθος μου. Εξαλλου εχω αλητεψει ταξιδεψει αρκετα και ξερω καλα οτι η Ικαρια δεν ειναι το κεντρο του κοσμου καθως επισης εχει και παρα πολλα μειονεκτηματα. Ετσι νομιζω οτι θα τα καταφερω να γραψω μια νηφαλια κριτικη. Θα βοηθουσε επισης αν σας ελεγα οτι οχι μονο δεν εχω μετοχες στον εκδοτικο οικο που βγαζει το βιβλιο αλλα ουτε καν γνωριζω τη συγγραφεα. Καποτε μονο διαβασα μερικα γραπτα και ειδα φωτογραφιες της και μου φανηκε πως ηταν καλο παιδι. Ετσι απλα.
.

Crouched photographer in EMF & land erosion.

.
Οταν λοιπον εκανε την πρωτη ερευνα για το βιβλιο, μου εγραψε και μου ζητησε φωτογραφιες για την εκδοση. Τοτε ηταν που ειχα ζησει πανω απο 1/2 χρονο στην Ικαρια και μου ειχε κανει μεγαλη εντυπωση που δεν υπηρχε σχεδον καθολου εγκυρο δημοσιευμενο υλικο για τον τοπο που ζουσα. Τοσο που γνωστοι και φιλοι, συνεργατες στη δουλεια, ξεροντας τον χαρακτηρα μου, νομιζαν οτι ειχα κατοικησει σε καποια χιππικη βραχονησιδα με σπηλιες! 😮 Ετσι της εδωσα φωτογραφιες με χαρα και ανακουφιση, νιωθοντας απο ενστικτο οτι η Αλεξια θα εγραφε απλα και τιμια, με διασταυρωμενα στοιχεια και καλη επιλογη θεματων, και ιδιως χωρις κουφιες εμπορικες καλολογιες. Πραγματι, τωρα που κρατησα στα χερια μου το αντιτυπο που μου χάρισε, βλεπω πως ειχα δικιο. Αυτος ο ταξιωτικος οδηγος ειναι τοσο αμεσος κι απλος που
εκτος απο «Εξερευνηση», θα μπορουσε να εχει τιτλο: «Ικαρια και Φουρνοι: Εξ επαφης»! ^^’
.

Proud Alexia and her Guidebook about Ikaria.

.
Το καλο πραγμα αργει να γινει. Μεχρι να εκδοθει σωστα το βιβλιο της Αλεξιας γνωρισε μεγαλες περιπετειες. Απο κοινους γνωστους εμαθα οτι αντι να της ανατεθει η αποστολη απο καποιο αφεντικο, εκεινη ηταν που πηγε και χτυπησε «μεγαλες πορτες» ζητώντας την αναθεση η οποια της δοθηκε μεν, ομως η εκδοση, αν και με τρανταχτη υπογραφη γνωστων εκδοσεων του χωρου, πηγε κακην κακως στη διανομη, δεν έφτασε στα ραφια και τελικα εξαφανιστηκε. 😮
.

On slippery grounds....

.
Ομως η Αλεξια επεμεινε. Σε συννενοηση με την Καριωτικη παρεα του ηλεκτρονικου περιοδικου ikariamag τμηματα του βιβλιου εμφανιστηκαν στο «Ο,τι χρειαζεστε για το νησι» οπου φαινεται πως ειχαν μεγαλη επισκεψιμοτητα, ελεγχθηκαν απο τους αναγνωστες και αναγνωριστηκε η εγκυροτητα τους. Ετσι ψηθηκε η ιδεα για μια νεα ενημερωμενη εκδοση η οποια βγηκε τελικα το Δεκεμβρη του 2015 απο τις Εκδοσεις «Ελευθερες Πτησεις» που συνδεονται με το περιοGood signal, thank you!δικο και άρα το θεωρω απιθανο η εκδοση να εξαφανιστει κι αυτη απο τα ραφια. 😉 🙂
.

.

.
Εκτος απο τikariamag.gr/ikariastore/product/10608α βιβλιοπωλεια, το «Ικαρια & Φουρνοι: μια εξερευνηση» θα βρειτε σιγουρα στο ηλεκτρονικο καταστημα ikariastore. Εχει 370 σελιδες και κοστιζει 15.00€. Παρακατω θα σας εξηγησω γιατι αξιζει να το αγορασετε. Πρωτα ομως ας δουμε τι γραφει στην εισαγωγη η ίδια η Αλεξια για το βιβλιο της:
.

.

«Το παραδέχομαι, δεν την είχα συμπαθήσει όταν την είχα πρωτοδεί την Ικαρία. Ούτε που την ένοιξε βέβαια αυτήν. Δεν με είχε ανάγκη βλέπεις, ούτε εμένα ούτε κανέναν. Ωστόσο δεν κατόρθωσε να με ξεφορτωθεί τόσο εύκολα. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, κάπως τα ΄φερε η ζωή κι επέστρεψα, αυτή τη φορά κάτω από τελείως διαφορετικές συνηθήκες. Η Νίκη κι ο Βασίλης με πήγανε παντού, με φρόντισαν, μου έμαθαν ικαριώτικο, με βοήθησαν να μην αισθάνομαι ενοχές που δεν βιάζομαι, με πήγανε στη ντίσκο στις 5 το πρωί και μάντεψε: τελικά τη λάτρεψα την Ικαρία!..»

«Μετά δεν ήθελε και πολύ. Ξαναπήγα και ξαναπήγα και ξαναπήγα, γνώρισα κι άλλους φανταστικούς ανθρώπους και τελικά έγραψα ένα βιβλίο. Ο στόχος τώρα -όπως και τότε- παραμένει ο ίδιος: ν’ απολαύσετε και να αγαπήσετε αυτόν τον τόπο γι’ αυτό που είναι και όχι γιατί σας το προτείνω εγώ. Κάθε τόπος άλλωστε είναι σαν ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Με τα χρόνια φτιάχνει την προσωπικότητά του, ζώντας τις δικές του μοναδικές εμπειρίες, κάτω από διαφορετικές επιδράσεις. Κάπως έτσι γράφεται τελικά η ιστορία του, όποια κι αν είναι αυτή…»

«Ανοίγοντας το βήμα για να φτάσεις στα πιο απομονωμένα σημεία, χάνεσαι μέσα σε ανήλιαγα αρχαία δάση, διασχίζεις ορμητικούς λουλουδιασμένους ποταμούς, βουτάς μέσα σε χρυσαφένιες παραλίες, διψάς μέσα στην πέτρα και τη σκόνη, ξαποσταίνεις σε καταπράσινα προστατευτικά δέντρα. Μέσα σ’ αυτόν τον ταξιδιωτικό οδηγό θα βρεις τον τρόπο να φτάσεις στα πιο κρυφά σημεία της Ικαρίας και των Φούρνων, θα γνωρίσεις ηλιοκαμένους ανθρώπους που κατέχουν το μυστικό της μακροζωίας και θα ανακαλύψεις γιατί ο Ίκαρος διάλεξε να πέσει ακριβώς εκεί…»

.


Κι εγω τωρα σας λεω να το παρετε γιατι:
^^’
.

.
.

tourist instructions ikaria august

  • Η Αλεξια εφαρμοζει πιστα τους βασικους κανονες του καλου ταξιδιωτικου βιβλιου. Χωρις να θεωρει τιποτα σαν δεδομενο ή αυτονοητο, γίνεται σύντροφος του ταξιδιωτη και τον καθοδηγει να κινηθει στο νησι και εφοσον θελει, να ξετρυπωσει κρυμενα περασματα σε μυστηριωδεις πραγματικοτητες που η Ικαρια διαθετει αφθονες, πιο πολλες απο καθε αλλο Ελληνικο νησί. 🙄 😉 >:D.
    .
.

Break on through to the other side ☀ yeah ! Our guide ikaria

  • Εχει ξεκαθαρισει σε ποιους απευθυνεται. Η Ικαρια της Αλεξιας δεν ειναι για ταξιδιωτες μαθημενους στα ευκολα. Ξερει που ειναι ολα τα αγκαθια, τα βραχια, οι αποτομες στροφες κι οι γκρεμοι, ενω θεματα περιβαλλοντος, τοπικης οικονομιας, τροπου ζωης και κοινωνικων συνθηκων ειναι σε πρωτο πλανο σε ολα τα κεφαλαια του βιβλιου, διχως ωστοσο περιττους εγκυκλοπαιδισμους. Σ’ αυτα τα θεματα εμεις οι γυναικες ειμαστε πιο πρακτικες απ’ τους αντρες. 😉 🙂.
    .
.

Adobe in the rocks

  • Αν και ολοφανερα δεμενη με τον τοπο, εχει το θαρρος της αποψης και της επιλογης των θεματων. Μετα τη θαυμασια εισαγωγη για τη γεωγραφια, την ιστορια, την κουλτουρα, την αρχιτεκτονικη και τις παραδοσεις, διαιρει το βιβλιο σε οκτω διαδρομές στις οποιες μας παει βημα-βημα, δινει τα highlights, καποια αφηνει απεξω, εννοειται, ευτυχως, δεν ειναι εγκυκλοπαιδεια ουτε χρυσος οδηγος! 🙄.

.

.

All Ikaria map web

  • Οι χαρτες! Οι χαρτες! Οι χαρτες! ^^’
    Οι φωτογραφιες! Οι φωτογραφιες! ^^’
    Οι πρακτικες πληροφοριες και τα μικρα, πολυ χρησιμα, τιπς 😎


.

.

Overgrazed Ikarian mountain Atheras

  • Δεν γινοταν να λειπουν οι αναφορες στις χτυπητες ιδιαιτεροτητες μας. Τα πανηγυρια ⭐ οι «γκρουβαλοι» 😎 η διαφορετικη αισθηση του χρονου 😳 το οχι/ναι καμπινγκ 🙄 η μακροζωια 😉 – για ολα αυτα (και αλλα που δεν τα ξερετε) η Αλεξια καταθετει την αποψη της θαρρετα, γλαφυρα και με χιουμορ 😀 αλλα δεν παραλειπει κιολας να καταγγειλει τα πολλα σκουπιδια, τα παρατημενα αυτοκινητα, την συχνη ελλειψη αρχιτεκτονικης καλαισθησιας και την αδιαφορια για το περιβαλλον οπως π.χ. στο θεμα της υπερβοσκησης που ερημοποιει τα βουνα του νησιου. 😦

.

.

Ikarian Ridge Walk Oct 30 22

  • Μιας και μιλησα για βουνα, σε καθε κεφαλαιο του βιβλιου γινονται πολλες αναφορες στην πεζοπορια: ειτε για το πολυ απλο, δηλαδη για να φτασει κανεις σε μια απομονωμενη παραλια [«καβατζα» 😀 ] ειτε για μεγαλυτερες διαδρομες οπως π.χ. το Φαραγγι της Χαλαρης ή τον Γυρο του Δασους του Ραντη. Ομως δεν επεκτεινεται πολυ και κανει καλα. Η πεζοπορια/ορειβασια στην Ικαρια ειναι ξεχωριστο, πολυ μεγαλο κεφαλαιο που γι’ αυτο θα αξιζε να γραφτει εξειδικευμενος ταξιδιωτικος οδηγος. 🙄

.

.

Food, pebbles and headstands: coffee!

  • Τελος, ηθελα να πω οτι δεν εχω δει καλυτερο καταλογο δωματιων, ξενοδοχειων, εστιατοριων, μπαρ κτλ. Βρισκονται μετα απο καθε κεφαλαιο στο τελος καθε διαδρομης και απορησα που τα ξερει, γιατι στην Ικαρια ουτε τα μισα κομοντιτις δεν βρισκονται στον κεντρικο δρομο αλλα ειναι κρυμμενα σε μακρινες πλαγιες και ραχουλες! Μαλιστα η Αλεξια δηλωνει οτι για αυτη τη ξεχωρη δουλεια δεν ζητησε κι ουτε πηρε δεκαρα. Φυσικα την πιστευω! Κι εσεις να ακολουθησετε τις συμβουλες της γιατι ειναι γυναικα μερακλου προφανως. ^^’

.

.

Το Πέλαγος του Βοριά: We gaze Icarian Sea

  • Προσωπικά εγω διαβασα το βιβλιο της με περιεργεια αλλα κυριως με μεγαλη ανακουφιση. Η περιεργεια μου ικανοποιηθηκε με το παραπανω γιατι εμαθα πολλα πραγματα που δεν ηξερα. Πιο πολυ ομως ενιωσα ανακουφιση γιατι εχουμε ενα καλο τουριστικο τυφλοσουρτη επιτελους! Να μη χρειαζεται καθε φορα που συνανταμε ενα ξενο να του κανουμε σεμιναριο, αλλα να του λεμε:
    -Αγορασε αυτο το βιβλιο, ειναι καλο, το διαβαζουμε κι εμεις οι Καριωτες. Διαβασε το κι ελα μετα, οποτε θες,  να τα πουμε με πιο πολλες λεπτομερειες! 😀
    .

.

.

.

me fairy muddy Αυτα απο μενα τη Λενη και γεια σας, χαρα σας. 🙂

πηγΙκαρια - Φουρνοι: μια εξερευνηση στο facebookαινετε τωρα αν θελετε να δειτε τη
σελιδα του βιβλιου της Αλεξιας στο facebook
⭐ ⭐ ⭐


.

.

Η Αλεξια και το βιβλιο της στο facebook Σημ: Η Αλεξια δεν ειναι απο την Ικαρια ή τους Φουρνους. Γεννηθηκε και μεγαλωσε στην Αθηνα, σπουδασε στο τμημα ΕΜΜΕ του Πανεπιστημιου Αθηνων και λιγο αργοτερα βρεθηκε για μεταπτυχιακα στην Αγγλια και την Ολλανδια. Εργαστηκε στο χωρο της δημοσιογραφιας, της επικοινωνιας και της εκπαιδευσης και απο το 2014 εχει μεταναστευσει στη Μεση Ανατολη. Λατρευει τα εξερευνητικα ταξιδια, ενω η συγγραφη αποτελει γι’ αυτην καταφυγιο. Το «Ικαρια & Φουρνοι: μια εξερευνηση» ειναι το πρωτο της βιβλιο και το πιο αγαπημενο της δημιουργημα στη μεχρι τωρα ζωη της. Το mail της ειναι: alexia.palesti@gmail.com

.
.

.
Ικαρια, 24 Μαρτιου 2016

.


Xenia, the ikarian mountain guide


____

______[click for Greek]

Xenia smiles summer IkariaHello my readers!

In this entry I am going to speak about a friend who lives in Ikaria and I am going to tell you about her work.

Those of you who are interested in our small island world can’t but have noticed a young woman who appears in many pictures from Ikaria on the internet, all of which taken in wild natural settings in both summer and winter. This is Xenia Apostolopoulou and it’s about time for you to know who she is and what she does in our island.

____

Back in 2008 like many young people at that time, Xenia escaped from the chaotic and depressive urban frame of Athens and she moved to Ikaria. She wanted to try to grow roots in a place that seemed unspoilt, a natural place where she could feel at home. We know it, not all of those young people were lucky. After the last tourist is gone the island folds up to itself in autumn and this can be tough for strangers. But Xenia had three big advantages. Those were her love for nature, her patience against odds and her understanding for people. So she has made it! Now she is a full resident and she is very happy about her new life. Everybody who knows her is very happy about it too! ^^’

____

Xenia and her bees in IkariaIkaria also proved good for Xenia in another way. She has found a job, two jobs to be precise, in the two fields that the island boasts of plentiness: bees and mountains. So our friend became a beekeeper and a mountain tour guide. But if almost anybody can learn and keep bees, so to speak, even on the roof of a house, to get to know the secrets of a rough mountainous island, to walk and learn all the footpaths, to catch the spirit of the land, to know the history, understand the traditions, and above everything, to be able to communicate all this to visitors so that they see and feel a portion of what she sees and feels in Ikaria, is not an easy thing that anybody can do. But Xenia has done it, she does it and she does it well. Here is how everything started.

____

The most important thing is to knock at the right door. 😉 Weeks only after her arrival Xenia joined the newly-founded Mountain Climbing and Hiking Association of Ikaria and because of her love for nature and her experience in hiking, she was elected among the members of the board. Days later their first hike was to the mountain tops on the route we call ‘ridge walk’ or ‘transikarian trail». See the relevant entry in their blog (in Greek) and look at some pictures of her out there, On these rough but spectacular landscapes Xenia proved no green horn! 🙂

ΟΠΣ Ικαρίας 001 ΟΠΣ Ικαρίας 006 ΟΠΣ Ικαρίας 007 ΟΠΣ Ικαρίας 008 ΟΠΣ Ικαρίας 015 ΟΠΣ Ικαρίας 005 ΟΠΣ Ικαρίας 017

Many group hikes followed like the Mushroom Hunt in Myrsonas river and the first OPSikarian hike on my beloved Trail of the Elves where Xenia not only hiked hard with team spirit but showed a talent in photography of nature as well. Until finally, the following spring we discovered her inclination. During the first group hike of the OPS Ikarians in the upper part of Chalares canyon Xenia jumped and swam in the icy-cold river pools like a water nymph all in smiles!

Posing at the Waterfall (2) Talking to the looker-ons Fun above Cold Getting beaten-up Hard to be a river fairy

Exploring is part of the job and Xenia, being a learner of Ikaria, was always a volunteer, like for instance in the quest for the forgotten Trail of the Lighthouse Guards at the island’s western end.

Walking in Karkinagri On a clear path Cave house 3 Is it time to go? It is time to go. We have to find a pass in these cliffs. No more land. No more walking. Entertainement on the way. Lunch in Karakas

But what am I doing? 😮 This entry is badly planned!  It will take me ages and pages to deploy Xenia’s story in the mountains of Ikaria! So let the pictures speak. I found them in this gallery at her profile in Flickr. One sees there nearly 100 photos of this amazing woman in rivers, on mountain tops, inside forests, taken while she is hiking, climbing, marking the paths (sometimes with her baby on her back!), laughing with friends, dancing in activist performances, leading groups, taking part in everything that goes on, sharing, making things better. 😀

Meanwhile, a friend ΟΠΣ Ικαρίας 053 x14 x4 x6 x8 x19 x21 x6 ΟΠΣ Ικαρίας 064 1st Trail Run Ikaria - A doctor and a volunteer x16.5 x3 x2 Sharing Radi (B XIX) Sharing Radi (B XXII) wild canyon ride 1 x35 a x35 b x35 c x35 d x37 Karavostamo - Arethousa. 2nd part of the hike (7) Karavostamo - Arethousa. 3rd part of the hike (5) Trail of the Elves (Rahes-Kampos) 13 Trail of the Elves (Rahes-Kampos) 14 Trail of the Elves (Rahes-Kampos) 19 Trail of the Elves (Rahes-Kampos) 20 Trail of the Elves (Rahes-Kampos) 24 Trail of the Elves (Rahes-Kampos) 25 wild canyon ride 18 wild canyon ride 21 wild canyon ride 23 S43_6051 S43_6079 S43_6086 S43_6087 S43_6090 S43_6110 S43_6101 S43_9814 S43_9839 S43_9840 S43_9842 S43_9895 Ryakas Ikaria Sept 2013 014 Ryakas Ikaria Sept 2013 043 Ryakas Ikaria Sept 2013 044 EGRf026 (girl of the 2nd team) EGRf035 (canyoning involves swimming) EGRf036 (the 5th large pool & the deepest) EGRf043 (attempt for a performance) Ryakas Ikaria Sept 2013 001 06 Winter Hiking circle in Messaria 21 Winter Hiking circle in Messaria Sharing Radi (B XXV) 06 The Making of TMAFD#1 - The cast posing as obedient woodchucks These Mountains Are For Dancing 02 These Mountains Are For Dancing 03 These Mountains Are For Dancing 05 These Mountains Are For Dancing 06 These Mountains Are For Dancing 08 These Mountains Are For Dancing 09 These Mountains Are For Dancing 10 These Mountains Are For Dancing 11 These Mountains Are For Dancing 12 These Mountains Are For Dancing 13 These Mountains Are For Dancing 14 These Mountains Are For Dancing 16 These Mountains Are For Dancing 17 These Mountains Are For Dancing 18 These Mountains Are For Dancing 19 These Mountains Are For Dancing 20 These Mountains Are For Dancing 21 These Mountains Are For Dancing 22 Ikarian Ridge Walk Dec 18 01 Ikarian Ridge Walk Dec 18 02 Ikarian Ridge Walk Dec 18 03 Ikarian Ridge Walk Dec 18 04 Ikarian Ridge Walk Dec 18 06 Ikarian Ridge Walk Dec 18 09 Two Ladies in Droutsoulas

As I said, today, after the first years of learning and exploring, Xenia works as a mountain guide. Some of you may have heard of her from the hikes and botanical course she does for the dancing and hiking groups of Ursula every spring and autumn. But most probably you have seen her at work in the photos of the hiking tour with the Czech photographer Zdenek Senkyrik last year. Currently, as her son Orfeas has grown up, she takes up more guided hikes as well as other activities in the nature of Ikaria in partnership with KANGA.

Ikarian hiking guides collective

Unfortunately there is no space left for me to post their schedule in this entry so you’d better contact her directly at larosadejerico573@gmail.com or through facebook and ask her to send you a copy. One thing I will say as a conclusion. At last somebody is doing in Ikaria what I have been asked to do so many times by friends and strangers since I started taking photos and writing about my island. I always felt awkard about denying for one more reason. Though it’s true that the island needs guides, I knew nobody who was reliable and professional enough to recommend. But now there is and it’s a very good one! A burden has gone off my back and I am relieved! ^^’

____

Xenia in the Trail of the ElvesXenia Apostolopoulou was born in 1975. Her father is Greek and her mother is Austrian. She spent her childhood in Austria, Germany and Greece. She was involved in homeopathy, botanical study and therapy, she worked as receptionist in hotels as well as guide in several Greek islands. She also worked for various NGOs in projects related to animal welfare and helping disabled persons. She has travelled a lot and she has lived in many places of Greece. Once in Ikaria she got various temporary jobs, until she decided to dedicate herself to apiculture and mountain guiding. Founding member and partner of KANGA, besides Greek, she speaks German, English and Spanish.

⭐ ⭐ ⭐

.


Blog Review Ikaria 2008-2011 # 6


.

.

Can anybody of you count for me the blog entries about Ikaria that I have reviewed so far? I think they are about 16 and getting more every year. The harvest of 2011 was very rich as you may have noticed. A lot of travellers scheduled to visit Ikaria and as a lot of those travellers are bloggers as well, they wrote one thing or two about the island. Most of them seemed to have known beforehand what to expect. I was glad not to read again anything like «guys it’s all but a mountain!» or «there is no nightlife!». Instead, their reports talk about the rains, the weather, the waves, the gardens, the people, the way of life, the difficulties and the pleasures… In one word, the core of the experience.

Today’s review is dedicated to only one blog and blogger. I think you will agree that Jim Lesses, the multi-talented Ikarian/Australian from Adelaide, deserves all the space in my humble blogging room.

.

.

In between several outstanding entries about many places of the world The Compleat Traveller has blogged about Ikaria since 2009. Going through his blog it’s a funny feeling for me to see my island feature amongst famous spots in Paris and Manhattan! But Jim has a way to put everything together. Does this ability come from his Ikarian or from his Australian side? Neither, in my opinion. Speaking of experience from my own days of travelling, there is no big place and small place, famous place, obscure place, but only special, significant places where we feel good; places that make us we want to tell our friends about them.

Dear readers, this is Jim’s Ikaria. I am recommending to you to read all his entries!

* Move your mouse over the titles and the photos to get a glimpse of some paragraphs

© 2009-2011 Jim Lesses All Rights Reserved.

.

1) My Big Fat Greek Wedding

.

2) Friday Photo #7: My Island Home, Ikaria, Greece

.

3) Friday Photo #11: The Longing

.

4) Friday Photo #14: Storage Containers

.

5) Who Pays The Ferryman?

.

6) The [Greek] Gods Are Angry

.

7) Therma, Ikaria

 

.

7) Images Of Ikaria #1

* I am reblogging only one picture. You should see this in the original!

.

8) Kampos, Ikaria

.

9) Turbulence

.

10) Grecian Blues

* I am reblogging only one picture. You should see this in the original!

.

11) Friday Fotos: Nap Time

.

.

This is all from Jim Lesses’ blog about Ikaria for now. A learned, comprehensive approach with an unofficially professional touch, won’t you agree? For his sake I have coloured this entry in his favorite shade of  *Grecian Blue*. It’s very near the general shade of my gravatar icon so I hope I have succeeded to get the code right. Check out his Blue Set  in Flickr and tell me your opinion.

.

.

Recycled Blues by jimlesses Washing Blues by jimlesses Container Blues by jimlesses Storm Blues by jimlesses

.
All Texts & Photos © 2009-2011 Jim Lesses.
  • Eleni
See you next month!
.
.

Blog Review Ikaria 2008-2011 # 5


The last of the series of reviews of blog entries about my island was rather dramatic, or if you prefer, heroic. Let’s not forget, it was dedicated to the modern Greek for strength and inspiration in our difficult times. But I am now getting back to course to again review entries written by visitors of today; not ‘forced tourists‘ like the exiles but people who came to Ikaria of their own will.

As I said in the forenote of the first part, my ambition was to review, not just blogroll, so I wrote a few words about each blog entry and I picked out pictures and quotes. These quotes I usually hid “behind the pictures”.  Move your mouse over to read them.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

The first selected entry in this part is by the very interesting Mr Swampert2000 who travels a lot with his family. He follows the suggestions of Lonely Planet but in his blog he adds so much more to the guide book. As he says in the beginning of his blog, ‘there sure is a lot of computer stuff u need to do when u r traveling these days.  Thankfully the water is blue, the sky is blue and i am not.’

In September 2010 the family were on their way to Turkey. They stopped in Ikaria and…

(the photos open to the related blog entries)

That’s all from me on ‘swampert2000’. You can go on by yourselves if you like. I can’t do more without getting  jealous and that would be so unfair. Parents who travel and educate their children on the way deserve every praise and Ikaria seemed to have been a good part of this family educating trip in Southeastern Europe.
Thank you, Swampert & fam. Let always the water and the sky be blue for you,  but you not.’
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
My next selection is… late. It’s a blog entry of September 2007 which I hesitated to review in due time because I was worried that Stavros wouldn’t agree. Fishermen don’t like their secrets to be shared in public. But today as I visited scuba diver Snikolas’ page to admire his underwater photos from Ikaria I didn’t see much fish but other wonderful sea creatures that I doubt if anybody can catch and cook! Therefore I don’t have to keep it a secret. The blog is in Greek and I like a lot what he writes about my island. He calls it «Island of Peace», thank you very much.
Let’s enjoy the photos now.

  

 


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
The last review of this part is also late not because of Stavros or anybody else but because of me. I wanted to keep designer and photographer Hellopanos’ Ikaria for myself. They have been an inspiration for my photos in Flickr. But now that I don’t post photos there anymore, I will let you see these magical square frames. Don’t they have a special quality?

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Thank you bloggers. Thank you viewers.
See you next month or sooner.

phew


Blog Review Ikaria 2008-2011 # 3


I am very interested in reading personal accounts about my island. To keep in touch with the place, media is good but there’s nothing like reading actual people’s impressions and looking at their photos.

This is the second part of the list of blog entries about Ikaria that I like. As I said in the forenote of the first part, my ambition was to review, not just blogroll, so I wrote a few words about each blog entry and I picked out pictures and quotes. These quotes I sometimes hid “behind the pictures”.  Move your mouse over to read them.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

The first selected entry of this part is by an American again, Lauren Carpenter (aka «Carpe Diem» in WordPress or «Magnis Libris» in Flickr) from San Francisco, a Pilgrim & Raconteur to her own words, who in 2007  embarked on grand adventure which was inspired by reading the Great Books. She began with an attempt to learn Greek on a little island in the Aegean Sea…

I like Lauren because she focuses on language as well as photography, also because she has a great sense of humor, not that «tourist sense of humor» which is so often ironic but a genuine traveller’s wit, so necessary when someone hits the road for knowledge. Many people think that Greek is a gate to it, so Lauren headed to Ikaria and followed a four-week course of Greek at the Ikarian Centre in the village of Arethousa.

The photos above are from  her Flickr stream. They also appear in her blog illustrating several Ikaria related entries of which I select:

A Brief History of Ikaria (read about the old Ikarian sense of habitation)

Hiking Raches  (read the story of the hiking accident!)

The Hijinx & Hilarity of Learning Greek (Good morning. Yadda yadda yadda yadda! )

Perilous Pronunciations (This is my favourite. Very hilarious! Must read. I can tell you, gaffes like these happen to Greek language beginners all the time!)

Thank you Lauren. Come again!  Hi

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


How could I go past blog entries about Ikaria in German? After all it was the Germans who first discovered Ikaria in the 1970s. There must be something of romanticism of Goethe  in the island, it can’t be explained otherwise. I can read German but if you can’t you may still admire the photos.

  Among hundreds of pages about Greece Theo dedicates three blog entries to Ikaria. He writes about roads, landscape, politics, dogs, goats, development, under-developement, dancing, music… to leave out the numerous subjects discussed in the comments! It’s Theopedia alright.
So lesen sie,
 

Auf wiedersehen Theo und viel dank. Hi May the spirit of Inselreisender Ludvig Ross -with his hat, glasses and long pipe- guide you to travel and share.

dscn3582-ludwig-ross-450.jpg

(By the way, readers, Ross was the imminent acheologist and traveller who, if luck had helped when he visited Ikaria in 1842, he might have saved the Temple of Artemis in Nas from being demolished.)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

For final of this part of reviews I chose a subject that some would say it doesn’t fit. But I am the reviewer and I think it does. After all my best friend likes it. That subject is surfing!

http://waterwalls.files.wordpress.com/2010/03/header11.jpg

Waterwalls magazine dedicates several entries to Ikaria.

Dedalos would be proud!

ikaria2  ikaria6  ikaria5

Good vibes, good times.

ikariasurf9  ikariasurf7  ikariasurf3

“I stood up man!!” about the local watersport school «Nalu Boys« (why only boys?..)

lesson0125  lesson0150

I couldn’t help copying a few photos from that  local site. They are so good!..

http://thenaluboysen.files.wordpress.com/2011/05/picture-097.jpg  http://thenaluboysen.files.wordpress.com/2011/05/finn1.jpg

http://thenaluboysen.files.wordpress.com/2011/05/lesson0188.jpg

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Have a safe rest of winter. They told me it was snowing on my island today…
Thank you
See you next month or sooner.

phew


Blog Review Ikaria 2008-2011 # 2


I am very interested in reading personal accounts about my island. To keep in touch with the place, media is good but there’s nothing like reading actual people’s impressions and looking at their photos.

This is the second part of the list of blog entries about Ikaria that I like. As I said in the forenote of the first part, my ambition was to review, not just blogroll, so I wrote a few words about each blog entry and I picked out pictures and quotes. These quotes I sometimes hid “behind the pictures”.  Move your mouse over to read them.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

The first selected entry of this part is by Evan from Milwaukee, Wisconsin USA

who is Just Riding His Bike, and this is not a figure of speech. During the three spring months of 2009 Evan was really riding his bike around Turkey. Then he crossed to the Greek islands and found a Paradise on Ikaria.

This wouldn’t be news if Evan (or his friend Isa) wasn’t a cool photographer! I had seen his photos in Flickr but as the ones from Turkey and Ikaria were the earliest, when he reached the 200 pic limit, they disappeared from his photostream. Fortunately, a few of them were saved as favorites by other Flickr members, friends of mine. Anyway, to cut it short, here they are:

 
 
That was all from biking Milwaukee Evan. Hi Thanks heavens, we saved that much and it wasn’t bad at all.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
If you found Evan’s Ikarian entry and photos unnoteworthy, what will you think about the next one which is lo o o o ng, plentiful and Greek!?
unfair
Κυριες και κυριοι σας παρουσιαζω το μπλογκ του Ροβιθε
και τις πληθωρικες καταχωρησεις του με label «Ικαρια« που ειναι αφηγηματα και δοκιμια και πλακες και ποιηματα και πολιτικα και εχουν attitude και τα λατρευω, μονο που δεν εχω παντα τον χρονο να τα διαβαζω… Στις καταχωρησεις εχει ενα σωρο ωραιες φωτογραφιες. Διαλεξα αυτη…
… και φευγω γρηγορα απ’ το καριωτικο κολλημα του Ροβιθε γιατι πρεπει να συνεχισω. Να’ναι καλα και καλη πατριδα!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
The next selected blog entry is also by a Greek in Greek.

unfair

(But there are a lot of photos!)

Ειναι το «Φωτογραφιες απο την Ικαρια« (2009) απο το πολυ γνωστο μπλογκ aformi.gr. Η καταχωρηση υπογραφεται απο τον Αγγελο Κ. και εχει ως προθυρο αυτη τη φωτογραφια

Εχω φυλαξει και επελεξα αυτη τη καταχωρηση γιατι μου αρεσε το εισαγωγικο σημειωμα. Ο φωτογραφος δεν κανει τουριστικες ληψεις, ουτε φωτογραφιζει τοπια, αλλα κανει κατι που φαινεται πως ξερει καλα. Κανει  «φωτογραφια δρομου» αλλα φωτογραφια δρομου στις διακοπες του στην εξοχη, δηλαδη εδω, στην Ικαρια.

Εξηγει:

«Κοιτάζοντας τις φωτογραφίες διακοπών μου πάντοτε είχα (και έχω) την εντύπωση ότι πολλές από αυτές μοιάζουν πολύ με καρτ ποστάλ, τους λείπει η αυθεντική συγκίνηση, η ανεπιτήδευτη προσέγγιση της ομορφιάς της φύσης. Γιατί;

Γιατί σαν άνθρωπος της πόλης η σχέση μου με τη φύση είναι εξωτερική, αποστασιοποιημένη, χωρίς βάθος. Όλα εκκινούν και τελειώνουν στην απλή (και εντελώς επιφανειακή) διαπίστωση της «ομορφιάς» της (και πάλι σε εισαγωγικά!). Πέραν τούτου ουδέν: δεν υπάρχει τίποτα άλλο για να κινητοποιήσει το νου, να υπάρξει ένας συνειρμός που να βαθαίνει στον εσωτερικό κόσμο ή στη θεώρηση του «εξωτερικού κόσμου».

Ακόμα και όταν εμφανίζονται τέτοιες σκέψεις γρήγορα βυθίζονται στην κοινοτοπία. Τα «γαρούφαλλα του δειλινού» μπορούν να σε χαλαρώσουν μέχρι βαθμού αποχαύνωσης, όχι όμως να σε κινητοποιήσουν, να σε συνεγείρουν, να σε αλλάξουν (τίποτα, φυσικά, κακό στο χαλάρωμα!).

Το αντίθετο συμβαίνει με το αστικό τοπίο: η θέα της ασχήμιας των πολυκατοικιών, ο ζητιάνος στο δρόμο, το πλήθος που κινείται σιωπηλά στις πολύβουες λεωφόρους, τα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα, οι άστεγοι στα παγκάκια, όλα σε αναγκάζουν να σκεφτείς, να στοχαστείς, να αντιδράσεις, να συζητήσεις, να διαφωνήσεις.

Καθόλου τυχαία λοιπόν, οι περισσότερες φωτογραφίες που θα δείτε μοιάζουν με φωτογραφίες δρόμου! Είναι ενσταντανέ άγνωστων σε μένα ανθρώπων στην παραλία.»

Βρισκω τη προσεγγιση του πολυ ειλικρινη και αμεση και την επικροτω. Ο Μεγαλος Ανθρωπινος Δρομος το καλοκαιρι περναει και απο παραλιες και βουνα. Ζητω ο δρομος! Ζητω οι ανθρωποι! Ζητω κι οι διακοπες! Μακαρι να ηταν για παντα.

Σας δειχνω μια επιλογη απο φωτογραφιες:

(πηγη: picasaweb © Angel kkakmisa)

     
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Thank you bloggers!
Thank you readers!
See you next month or sooner.

phew


On the Harmful Effects of Wine☺


..

☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺

to young blood>>
>>> if combined with mountain air,
goat boil, violin music, plane leaves,
herbs, stones and dust. Langada Festival,
August 15 2007. All photos © Spiros Staveris,
starring some of my friends. I am almost never
in Ikaria in August and I hope that you can see the reason!

.

.
.

 

.

.
.
.
.
.
.
.
1  img971
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺☺

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.