Paper Island


.

Why some islands are not just islands?

Why can some islands be both real and fictional?

Why do some islands attain a second life in literature?

What do some islands seem to attract big ideas, illusions and dreams?

Why are some islands, more often than others, chosen as sceneries of tales of escape?

Why do some islands appear in novels, satires, utopias and moral tales, more than other islands?

Why some islands, besides being made of rocks and soil like all islands, can also be, as I am calling them, paper islands?

First pages of Jesuit Johann Bissel's satirical novel of 1637 with engraved allegoric title and engraved utopian map of Icaria with imaginary names of cities, rivers, etc.

I say, the more an island is an island, the more it makes you dream

Because democracy is no good in dreaming, we can say it loudly :

  Some islands are more islands than other islands

«The élan that draws humans toward islands extends the double movement that produces islands in themselves. Dreaming of islands – whether with joy or in fear, it doesn’t matter – is dreaming of pulling away, of being already seperate, far from any continent, of being lost and alone – or it is dreaming of starting from scratch, recreating, beginning anew. Some islands drifted away from the continent, but the island is also that toward which one drifts; other islands originated in the ocean, but the island is also the origin, radical and absolute.»

Gilles Deleuzes 

I have found the words of this contemporary French philosopher through a comment by a learned person in Kristin’s blog or Mararoa’s blog which unfortunately I am unable to spot now. That comment linked to a chapter of the glorious wikispace «Dream Islands» which I think, sustains and explains my humble thoughts herebefore. That chapter is entitled:

Scope of Islands

Island as a ‘catch-all’ concept

After Deleuzes’s quote it goes:

«Islands burn into the minds of children from an early age. They emerge in the first literature where they are prominent in Homer’s Odyssey, and Plato’s island of Atlantis is perhaps the most famous mythical island of all time. The seclusion and autonomy that an island suggests has nourished the literary imagination for millennia, but the island setting as a site for the spiritual, emotional, or psychological transformation of human character has remained a constant in Western literature. The Greeks were the first to develop the island-book as such, but Roman writers showed much less interest in insular themes. On the fringes of Europe, Island stories were generously developed in the ‘imrama’, which were medieval Irish accounts of mythical Atlantic island voyages of chiefs and saints.
From Homer to Charles Kingsley the island narrative..

The other chapters of Dream Islands are very enlightening too. Notably :

An antidote

«Islands are no longer bound up so immediately with a self-sufficient agrarian life, its rituals and the cultivation of social solidarity. They instead begin to function as an antidote to the increasing division of labor and social stratification of the mainland. For modern islanders their environment functions as a vehicle for the display of individual temperament, talent, and interest, which runs against the grain of a standardized mainland global consumer culture. Islands therefore become loci of the impress of distinctive personality, interest, and emotion in sensuous production. In particular, they often function as a font of individual artistic production compared with the old rituals and epics, such as the poems of Homer, primeval biblical history and the Icelandic sagas, which linked everyone to common ways of life.

An important resource for modern islanders is nature. What we seek on islands is what we love in nature. Friedrich Shiller described…»

Classification of islands

«A dream island is a distinctive and desirable place to be, which is defined within a physical, cultural, administrative, biological, mental, or virtual boundary. It is likely that most people’s dream islands would fall within the physical, administrative and biological categories.»

(Don’t miss the link to «Cultural Islands» )

 Islands – poetry and art

«Paradise or Purgatory, Heaven or Hell, islands leave no one indifferent – and least of all the world’s artists, poets and writers, musicians and scholars, as reflected in the sampling the following links : Writings and Art

Unfortunately the link to the last chapter «Islands as Utopias» is no more valid. Instead, I am giving you a link to the standard Wikipedia :

List of fictional islands

That was all on the subject and I think it wasn’t too little. Read about one of the oldest ideas in the world and be inspired. But some day leave the paper behind and follow the dream to find out what truth there is to it. Defy the distance and sail through the shoals and the booming high surf.

A real island may be waiting for you thereafter and therein.

Ikaria, October 26, 2013

.


Καλως Ηρθατε στην Αντιμυκονο 😊


.
.

«We try to make a world of our own» by Nana Agrimi | Flickr


.
Καλώς Ήρθατε στην ΑντιΜύκονο
.

island summer by Karina Logotheti on FlickrΝέα Νήσος Αναδύθηκε
Ανατολικά της Μυκόνου.
Καλώς ήρθατε
στην Αντιμύκονο.
Μη την αντιστρέψετε.

crab | film by Karina Logotheti on FlickrΓιατί θα καταστρέψετε
Μια όμορφη αντιδιαστολή.
Απαραίτητη και πολύ βολική.

Melina | film by Karina Logotheti on FlickrΓιατί όπου υπάρχει μια
Μύκονος, πρέπει να
Υπάρχει μια Αντιμύκονος.
Δεν θα σπάσουμε
τον καθρέφτη
Δεν θα βγούμε απ’το όνειρο

koritsia ston ilio | film by Karina Logotheti on FlickrΣτην πραγματικότητα όπου
Όλα είναι Ένα
(Το οποίο είναι
πράγμα αβάσταχτο,
τρομερό).
Δεν θα βγούμε.
Όχι ακόμα τουλάχιστον.

Alex | film by Karina Logotheti on FlickrΚαλώς ήρθατε
στην Αντιμύκονο,
Το καινούργιο νησί
που αναδύθηκε φέτος
Ανατολικά της Μυκόνου.

lightlovenature on InstagramΓια τη δική σας ευκολία
Θερμή παράκληση
από τις αρχές:
Περπατάτε στα νύχια.
Όλα είναι Όνειρο.


☁ ☁ ☁ ☁ ☁



.
.
Αυτο ηταν ενα αυτοσχεδιο ποιημα που εγραψα και στα Ελληνικα και στα Αγγλικα απο μια ιδεα που γεννηθηκε στο μυαλο μου καθως κοιτουσα μια φωτογραφια μιας φιλης μου απο την Ικαρια το καλοκαιρι. Στολισα το αρθρο με διαφορες αλλες εικονες που νομιζω οτι ταιριαζουν στο νοημα. 😊
.
.
.
.
.

.
Welcome to AntiMykonos
.

Simple old room in IkariaEastward of Mykonos
A New Island has emerged.
Welcome to Antimykonos
Do not reverse, please.

βάθρα | film by Karina Logotheti on FlickrBecause you will destroy
A beautiful contradistinction,
Requisite and very
convenient,

LUZ by Maria Zaferina on InstagramBecause where there is
Mykonos
There must be Antimykonos.
We aren’t breaking
the mirror,
We aren’t getting out
of the dream

νους υγιης σε σωμα ελευθερο (Ικαρια 1)Into the reality where
All is One (which
Is thing unbearable,
terrible). We are
Not getting out of it
-not yet at least.

νους υγιης σε σωμα ελευθερο (Ικαρια 2)Welcome to Antimykonos,
The New Island
that emerged
Eastward of Mykonos
this year.

For your own convenience,
Kind request by the
authorities:
Walk on the tips
of your toes,
All is a Dream.


☁ ☁ ☁ ☁ ☁



.
.
That was an improvised poem that I wrote in both Greek and English from an idea that came to my mind as I was looking at a friend’s photo from Ikaria in the summer. I adorned the article with several other pictures that I thought they fit to the meaning. 😊
.
.
.
.
.

Μύθοι για την Ικαρία : Ο ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΜΥΘΟΣ


.
.
.
Η λογοκρισία στο προηγούμενο entry μας τσάκισε. Φαίνεται όμως πως δεν έχουν πρόβλημα με τις φωτογραφίες. Ορίστε, να μία. Είναι ένα κουλό σύνθημα γραμμένο σε βράχο στο βάθος μέσα στο φαράγγι της Χάλαρης. Οι πολλοί καπιταλιστές που περνούν από εκεί στο δρόμο για τις βρωμοδουλειές τους, σίγουρα το βλέπουν και τρέμουν. Θα λένε από μέσα τους, «Άντε να τελειώνουμε με την εκμετάλλευση και τη παγκοσμιοποίηση, γιατί αν αργήσουμε, την έχουμε βάψει«.
Είμαι σίγουρη ότι έτσι λένε.
.
Θα δουλέψουμε εθελοντές πάλι φέτος.
Ορισμένοι free campers
θα μας γυρίζουν την πλάτη και θα μας λένε ‘κορόιδα’.
.
χεστήκαμαν! 😛
.
Μόνο με δουλειά κάνεις ένα τόπο δικό σου.
Smash smash smash
.
.

Comments

(2 total)

Το έχω δει κι εγώ αυτό το σύνθημα και θαύμασα το θάρρος αυτών που το έγραψαν σε τόσο πολυσύχναστο μέρος με τόσες κάμερες κι αστυνομία τριγύρω.

Monday February 19, 2007 – 09:56pm (EET)

Παρολες «τις καμερες και τις αστυνομιες» (χα χα), λουστηκαμε πολλες φορες  γυμνες και ανενοχλητες στην ωραια αγγελολιβαδα που υπαρχει πισω απο το βραχο.

.

Το συνθημα μας ενοχλησε μονο στο βαθμο που ηθελε να δειξει οτι το μερος «ανηκε» σε κάποιον -στη προκιμενη περιπτωση δηλ. στους αντικαπιταλιστες, αντιεξουσιαστες η οτι ειναι τελος παντων. Για μενα ηταν *tribal mark* και το διαβασα σαν *this place belongs to…*, *such and such have been here…* : γνωστες ανωριμοτητες
(τα ‘χω περασει κι εγω -μη βγαζω την ουρα μου απ’ εξω)
Ωστοσο απο σκουπιδια, ουτε ιχνος! Αρα υπαρχει ελπιδα. Οταν τους περασει το smash capitalism πραγμα, να γινουν ενταξει, να μαθουν 2-3 αλλα πραγματα και τελικα να το προστατεψουν αυτο το μερος. Νομιζω ετσι θα γινει. Η μηπως γινεται ηδη;

Friday February 23, 2007 – 12:55am (PST)


Legends about Ikaria : THE RED MYTH


.

THE RED MYTH

(an interview with Doubting Thomas)

Old communist man proudly singing songs

.

Let’s cut this short. Are Ikarians anarchists and commies?

– Impossible to x-ray minds. All I can judge upon is what I see. And all I’ve seen on the island is small private property owners, farmers, shopkeepers, craftsmen, journeymen and many jacks-of-all-trades.

.
But all three Mayors of the island are supported by the Communist Party!

– I happened to meet them. I saw three mild and complaisant middle-aged gentlemen. If they had long beards and wore black frocks they would be like clergymen. And like clergymen they deal with the problems: they talk long and discuss. As Doubting Thomas I appreciate discussions very much. Evenmore when there is wine involved.
.
Which by the way happens to be red.

.
– It’s also very strong and sometimes too rough; as strong and rough as the natural profile of the island.

.

.

Speaking of the natural profile of the island, isn’t it true that in the mountains of Ikaria you may meet old people who speak like bolsheviks?

– It’s true that I’ve met some old farmers who spoke like Bolscheviks. But the question is : do they behave like such? I doubt so. The bucolic surrounding just didn’t fit. The bolsheviks I met were all regular churchgoers, for example. And that’s how I met them: in church. I saw them and listened to them from my icons in church. I was puzzled on how honnest they were; so, to shed some light onto the matter,  I read «Rebels and Radicals», a book on the recent history of Ikaria. xxx xx xxxxxxx xxxxxxxx xxxxxx xxxxxx xxxxxxxxxx xxxx xxxx   I was very disappointed. I didn’t read anything about bloodsheds. There was a lot about starvation, migration, deprivation, but only a few rebel acts. In a book with a red cover and a hot title, I expected an occasional massacre, a couple of mass executions, prison camps, bloody uprisals. Yet there was very little -if none at all. Given that Ikaria was involved in one way or another in every major event of the last two centruries, at a certain point I got suspicious -as if the writer had supressed information. Not that he actually did. What I mean is that I was surprised not to find a lot of violence through the pages of that book.

.

hammer under sickle by angeloska on Flickr

.
How do you explain this?

.
– I’m not here to explain. My job is to doubt. I thought we had agreed that this interview would not follow a «cause – effect» course.

.
Oh sorry, Mr Thomas; I forgot myself.

.
– Don’t apologize. I understand your need for explanations. So here is a hint: «when elephants quarrel, ants suffer».

[xxxxxxxx xxxxx xxxxxxa  the red hammer & sickles and the black «Smash Capitalism» slogans all over? Somebody would say t xxxxx xxxxxxxxx xxxxx  violent ants.
.
– Is anyone scared? This is the question. Bankers and industrialists never visit; nor are there any resident bankers and industrialists. Who are these slogans supposed to -allow me the expression- scare the xxxxxx out of? If you ask me, I must see confiscations of private property, collectivization of the land, community-run hotels and restaurants, ban of free trade and profit, replacement of forests with sovkhoze plantations, hydroelectric dams; or show me some tourists who got  xx xxxxxxxxx xxxxxx xxxxxx xxx  Only then will I see Ikaria as a Red Rock.

 by fliegender  by fliegender Ikarians land on the moon (ΟΠΣ Ικαρίας 013) by angeloska Ikaria, Griechenland September 2007 by Steunerin on Flickr

.
This is scary! As far as I know nobody wants to do these things in Ikaria -for real at least.

.
Seeee?.. It’s a Legend !.. Somehow your island, the name, the landscape, the wine, has the inherent ability to generate this type of myths. You must be aware of this and take measures. Now with the globalization [xxxx xxxxxxxx xxxxxxxxx xxxxxxxxx xxxxxx xxx  turning more and more xxxxx xxxxx to the left, you will have more tourists xxxxxx xxxxxx.
.
.
Measures? Like what?

.
Keep the prices low; build campings; look after the nature. This Red Rock thing is xxxxxxxxxxxxxxxxxxxx[ xxxxxxxxx people want to believe it -for the be-best, or the wo-worst. So it’s up to you. You can make it work for your own good.

..
Oh Mr Thomas, you are so cunning and practical!

.
– Of course I am. I am a saint! Have you forgotten?

xxxxxxxxxxxxxxxx . . .

——————————————————-

(F[xxx ! This interview was censored as soon as I uploaded it. The reason is that [xxxxxxxxxxxx . The   [xxxxxxxxxxxxxxxxxx  are responsible for this. xxxxxx xxxxxxxxx xxxxx I am very sorry about it. Read through behind the black tapes using your imagination. That’s what’s all about, isn’t it?)

.

Girl inside Thorns by egotoagrimi  Athina Sk.


Comments

(2 total)

I had an uncle exactly as you describe. His family used to be well-off in the times of prosperity when the islands had trade with the Asian coast. But when I met him he was just a poor farmer. He dreamt of the coming of the worldwide revolution that would unite everybody equal etc. When we had a family reunion in Ikaria, they sent us kids away after lunch. Then my father and my old uncle sat down in private and counted the possibilities…
I evesdropped many times to know what they were talking about. It was deadly boring. Yet I was impressed by their knowledge of the world politics. This was in the middle of nowhere … you know where. My uncle was the sweetest little man. And the palms of his hands where like a stone out of labouring the earth all his life.
The world revolution never came. But my uncle died (falling off a fruit tree) thinking that it was about to come. He saw around and found that conditions were improving. People were coming and going, there was more money, cars, telephones, etc. This was enough for him. In fact the «world revolution» he dreamt of… he was in it already 😀

Thursday February 22, 2007 – 10:49pm (EET)

KKE in Seychelles beach, Ikaria typical story :: thanks for adding 🙂

Friday February 23, 2007 – 12:57am (PST)


ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ; Μια συνέντευξη με την Ελένη.


 
«Στην Ικαρία πήγα για να μείνω μόνη μου, με την έννοια του να αποφύγω
τον ανθρώπινο θόρυβο. Είναι για μένα το νησί της ελεγχόμενης μοναξιάς
Πήγα για να ξεκουραστώ, αλλά και να δουλέψω ένα σενάριο.
Έχει ανοιχτούς ορίζοντες τριγύρω.
Σου ανοίγουν τη φαντασία. Επιπλέον, βρίσκεται εντελώς στην περίμετρο
των εξελίξεων, χωρίς όμως να είναι κι απ' έξω. Είναι σαν δορυφόρος
σε τροχιά, άρα λοιπόν μια πολύ καλή θέση για κάποια σαν κι εμένα
που η δουλειά μου είναι να κατεβάζω ιδέες...»

 

(Εδώ Νανά Η παρακάτω συνέντευξη σίγουρα θα ξεπαραμυθιάσει όσους θέλουν να πιστεύουν την Ικαρία ώς «νησί της αφασίας». Αυτό μόνο είχα να πω αντί για εισαγωγή. Επίσης να πω ότι έκανα πάρα πολλές επεμβασεις στο συντακτικό για να βγαίνει νόημα σαν συνεχής λόγος. Το αναφέρω αυτό για να μη νομίσει κανείς πως μιλάμε έτσι όταν ήμαστε μεταξύ μας…)
.
.
– Γειαάαα…

– Γειά σου.

Μετά από δύο χρόνια σκληρής δουλειάς στο εξωτερικό, πήγες και πέρασες ένα ολόκληρο χειμώνα στην Ικαρία. Γιατί στην Ικαρία;

– Στην Ικαρία πήγα για να μείνω μόνη μου, με την έννοια του να αποφύγω τον ανθρώπινο θόρυβο. Είναι για μένα το νησί της ελεγχόμενης μοναξιάς. Πήγα για να ξεκουραστώ, αλλά και να δουλέψω ένα σενάριο. Έχει ανοιχτούς ορίζοντες τριγύρω. Σου ανοίγουν τη φαντασία. Επιπλέον, βρίσκεται εντελώς στην περίμετρο των εξελίξεων, χωρίς όμως να είναι κι απ’ έξω. Είναι σαν δορυφόρος σε τροχιά, άρα λοιπόν μια πολύ καλή θέση για κάποια σαν κι εμένα που η δουλειά μου είναι να κατεβάζω ιδέες. Αυτό, δηλαδή το κατέβασμα ιδεών, μοιάζει να είναι κάτι σαν εθνικό σπορ για τους ντόπιους. Όλοι έχουν διάφορες απόψεις για τα πάντα. Υπάρχει μια φιλοσοφική θεώρηση της πραγματικότητας, ένα συνεχές ψάξιμο. Χρειάστηκε μεγάλη πειθαρχία για να μπορέσω να τελειώσω τη δουλειά μου χωρίς να παρασυρθώ σ’ αυτό το παιχνίδι. Ή να μη με παρασύρει το τοπίο και να με ρουφήξουν οι γνωστοί αργοί χρόνοι που προκύπτουν και επιβάλλονται από αυτό το τοπίο. Όταν την τελείωσα, εντάξει τότε αφέθηκα να παρασυρθώ.
.

Δηλαδή χρησιμοποίησες την Ικαρία σαν βάση, αλλά δεν ήθελες να σε απορροφήσει η Ικαρία;

– Ακριβώς έτσι που το λες. Για να μην μπερδεύονται με τη δουλειά μου, ό,τι έβλεπα και ότι σκεφτόμουν για την Ικαρία τα έγραφα στο μπλογκ ή και στο φλικρ. Ομολογώ ότι χρειάστηκε αρκετή πειθαρχία. Ήταν σαν να άλλαζα κασέττες στο μυαλό μου και αρκετές φορές βραχυκυκλώθηκα. Ιδίως ύστερα από μεγάλες βόλτες έξω στα βουνά και στα χωριά γύριζα και σκεφτόμουν μόνο ό,τι είδα κι άκουσα. Δεν ήθελα να κάνω τίποτα άλλο. Ευτυχώς όμως αγαπώ τη δουλειά μου, τους φίλους μου εκεί, αλλά και τα χρήματα και την ανεξαρτησία που μου παρέχουν κι έτσι γρήγορα επανερχόμουν στην τάξη.
.

ikaria 26des
.
Πόσα μπορείς να αποκαλύψεις εδώ για το σενάριο που βγήκε;

– Να μη νομίσει κανείς πως είναι κάτι φοβερά πρωτότυπο. Έχει σχέση με το τρόπο που οι γενικές πολιτικές, οι ιδέες και οι μόδες επηρεάζουν ένα μικρό τόπο. Πως χωνεύονται και δουλεύονται μέσα σ’ αυτόν τον τόπο, πως διαστρεβλώνονται αν θες ή πως γίνονται καλύτερες. Πως «υλοποιούνται» όπως λένε οι τεχνοκράτες. Αλλά και το αντίστροφο συμβαίνει και αυτό είναι το ζουμί του σεναρίου. Πως ένας μικρός τόπος μπορεί να επηρεάσει με τη σειρά του, αν όχι τις γενικές εξελίξεις, τουλάχιστον μερικούς ανθρώπους που ορισμένοι ανάμεσά τους μπορεί να είναι σημαντικοί άνθρωποι με τον τρόπο τους και μπορούν να επηρεάσουν τις εξελίξεις.
.

Είναι σχετικά με τη 17Ν;

– Όχι, όχι … (τρανταχτά γέλια) …
.

Πόσο σχέση έχει με την Ικαρία;

– Ελάχιστη σχέση. Το αγαπημένο μας νησί λειτούργησε απλά ως έμπνευση. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα άλλο μέρος που μοιάζει πολύ, αλλά δεν είναι νησί. Μετά από τόσα ταξίδια με χαρά μπορώ να πω ότι υπάρχουν κι άλλες Ικαρίες στον κόσμο, και μάλιστα στην Ευρώπη που δεν την φανταζόμαστε και τόσο αντιφατική κι εξωτική. Είναι π.χ. κάποιες μακρινές επαρχίες, κάποιες κοιλάδες ανάμεσα σε βουνά, και κάποιες συνοικίες σε αρκετές πόλεις.
.

Πρόπερσι περπάτησες ολόκληρο το κομμάτι του Ε4 από την Ουγγαρία στην Ελλάδα. Σ’ αυτή τη συγκεκριμένη διαδρομή, ας πούμε, πόσες «Ικαρίες» συνάντησες;

– Πάρα πολλές. Δεν φαντάζεσαι πόσες. Απλά η μόνη διαφορά της Ικαρίας που ξέρουμε, είναι ότι είναι νησί, όχι μεταφορικά, αλλά πραγματικά. Έχει πολύ συγκεκριμμένα αυστηρά γεωγραφικά όρια, πράγμα το οποίο είναι πιο εύληπτο και παραγωγικό. Από την άλλη πλευρά αυτά ακριβώς τα όρια είναι υπερβολικά αυστηρά καθορισμένα. Η βασική ιδέα θα ήταν ξεκάθαρη, όμως η υπόθεση θα ήταν πολύ περιορισμένη, πολύ φτωχή. Θα έβγαινε σαν ηθογραφία και φολκλόρ, πράγμα το οποίο ήθελα να αποφύγω. Κοίτα όμως… μπορεί να μην έκανα ένα σενάριο με σκηνικό την Ικαρία, ωστόσο, μετά που το σενάριο τελείωσε, σαν παράπλευρο κέρδος από τόσες πεζοπορίες στα βουνά και τα λαγκάδια, βγήκαν κάποια πολύ ωραία παραμύθια.
.

Είναι αυτό που είπες πιο πριν, δηλαδή ότι τελικά αφέθηκες να παρασυρθείς;
– Πάντα έγραφα ή διηγιόμουν μικρές ιστορίες. Αν παρασύρθηκα, ήταν ότι αυτή τη φορά, έχοντας όλο τον χρόνο και το χώρο δικό μου, σκηνοθέτησα τα παραμύθια μου και τα δοκίμασα με τον εαυτό μου. Στα φυσικά σκηνικά του νησιού παράστησα διάφορες κλασικές μορφές όπως τη «Λαφίνα» και τη «Κόρη Ξανθή» από δύο Ελληνικά δημοτικά τραγούδια που λατρεύω, έπαιξα την Οφηλία του Σέξπηρ, τη «Κόρη του Κάστρου» (αυτό είναι από την Ικαρία), και από τις μοντέρνες μορφές έπαιξα τη «γκρουβαλίνα» στη Χάλαρη – (γέλια)
.
Ikaria 015 des
.
Γιατί όχι και την «καλή τρομοκράτισα»;
– Ό,τι άλλο θες αλλά τέτοιες φαντασιώσεις ποτέ δεν είχα, γλυκιά μου. Ούτε καλόγρια, ούτε ιεραπόστολος, άλλωστε, πράγματα τα οποία εμένα μου ακούγονται σχετικά. Με ξενερώνουν -για να μη σου πω με απελπίζουν. Δεν γουστάρω ούτε να προσεύχονται, ούτε να πυροβολούν για μένα, εν ονόματί μου και για λογαριασμό μου -για να με σώσουν χωρίς να με έχουν ρωτήσει.
.
.
.
Οικολόγος όμως ναι;

– Ναι. Αλλά για μένα, όχι για τους άλλους. Όμως γιατί να παίξω αυτό τον ρόλο; Τι άλλο ήμουν παρά μια «οικολόγος» έτσι όπως κυκλοφορούσα στην Ικαρία; Με τον βιολογικό πατατόκηπό μου, με τους ατελείωτους περιπάτους στα βουνά, με τα χορτάρια που μάζευα, κτλ. κτλ. ήμουν ας πούμε μια οικολόγος. Αλλά δεν νομίζεις ότι αυτός ο όρος έχει καταντήσει πια τελείως ηλίθιος και στενόχωρος; Οι μισές Καριωτίνες γυναίκες που ξέρω είναι «οικολόγοι». Ε, και λοιπόν; Δεν είναι ρόλος αυτός για παραμύθι. Είναι μια αληθινή στάση ζωής.
.

Έπαιξες και τον Ίκαρο;

– Όχι. Πρώτον γιατί ήταν άντρας και δεύτερον γιατί έχει κακό τέλος. Από φτερωτά, έπαιξα τη Σεραφίνα, μια αγγέλισσα δικής μου επινόησης (γέλια … παύση…)
.

Lafina Manganitis sun Lafina Manganitis bush Lafina Manganitis resting rock
 .
Θα κάνεις κάτι με αυτές τις μικρές ιστορίες τις σχετικές με την Ικαρία; Επαγγελματικά εννοώ.

– Η Ικαρία, ξέρεις, βολεύει πάρα πολύ για τέτοιες RPG φάσεις. Πρώτον κανείς δεν σε παρεξηγεί, άμα είσαι εντάξει και δεν προσβάλεις και δεν ενοχλείς κανέναν, δεύτερον απουσιάζει εντελώς το κυριλέ λάιφσταιλ. Δεν έχεις πρόβλημα να εμφανιστείς στον μπακάλη με σκόνη στα ρούχα και ξερά χορτάρια στα μαλλιά. Μπορώ να σου πω πως το θεωρούν τιμητικό κιόλας…
.

Μήπως γιατί έτσι δείχνεις ότι έχεις «τριβή» με τη φύση του νησιού; (γέλια)

– Ναι, αρκεί να μην είσαι έτσι όλη την ώρα. Αυτό θα ήταν προσβολή και «γκρουβαλοποίηση των ηθών». Έτσι εγώ για παράδειγμα μπορεί τη μια φορά να ήμουν ιδρωμένη με τα κουρέλια και την άλλη εμφανιζόμουν καθαρή-καθαρή, χτενισμένη και ντυμένη με ένα πολύ ωραίο σετάκι απογευματινό… (γέλια)
.

Καλή πληροφορία αυτή. Χρήσιμη για μερικούς-μερικούς για να ξέρουν. Λοιπόν ας ξαναγυρίσουμε στην ερώτησή μου.

– Ομολογώ ότι επίτηδες ξέφυγα από το θέμα. Αυτές οι ιστορίες είναι προσωπικά, δικά μου πράγματα. Μπορεί να τις διηγηθώ προφορικά ή να δώσω ιδέες σε άλλους, αλλά δεν θα τα κάνω «δουλειά»: σεναριακή αφήγηση με σκηνογραφικές οδηγίες και διαλόγους. Είναι η δική μου ευεργετική σχιζοφρένεια και θέλω να μείνουν όπως τα φαντάζομαι εγώ και να τα αλλάζω κάθε τόσο, ανάλογα με τη διάθεση. Είναι οι κοριτσίστικες ουτοπίες μου και δεν τις πουλάω. Όμως δεν ξέρω κιόλας, μπορεί άμα γεράσω, να αλλάξω γνώμη και να τα βάλω στο χαρτί τελικά. ‘Η μπορεί το περιβάλλον της Ικαρίας να κινδυνεύει να καταστραφεί τόσο πολύ, ή να παρουσιαστεί κάποιος άλλος κίνδυνος, οπότε θα γίνω «στρατευμένη λογοτέχνις» και να τους πάρει όλους ο διάβολος (γέλια). Τώρα όμως με το μωρό δεν σκέφτομαι πια τέτοιες ακτιβιστικές φάσεις. Το μωρό μου είναι αρκετός ακτιβισμός από μόνο του –
.

(Τα τελευταία αυτά ειπώθηκαν ενώ το Σιδεράκι είχε αρχίσει να κλαίει.
Κι έτσι εδώ διακόπηκε και τελείωσε η συνέντευξη.
Γειάααα…. Τα λέμε πάλι.)


Αθηνά Σκ.
Comments

(2 total)

Όπως θα προσέξατε, σ’ αυτή τη συνέντευξη δεν υπάρχουν λινκς για φωτογραφίες και άλλα συμπληρωματικά στοιχεία. Είστε ελεύθεροι /ες να χρησιμοποιήσετε τη φαντασία σας.
Monday January 29, 2007 – 09:47am (EET)
Χελόου, Ι λαβ γιου, γουον’τ γιου τελ μη γιορ νέιμ.
Χελόου, Ι λαβ γιου, λετ μη τζαμπ ιν γιορ γκέιμ.
… ΧΕΛΟ-ΟΥ!
Wednesday January 31, 2007 – 09:57am (EET)
.

camping in ikaria


wild lone camp Ikaria

This is my Image idea of «Camping in Ikaria»

SOMEWHERE LONELY HIGH UP AND AWAY FROM THE CROWDS AT THE BEACHES

It’s called «wild camping» and of course it’s illegal all the way. You may get in trouble with the police, the fire service, moody locals, with anyone in short. But still campers take their risks. Because the mountainous environment of our island is so inspiring and challenging for wild camping.
As far as I am concerned now, I am a family person so I don’t think I’m going to do this for quite awhile at least. I don’t mind and it’s all for the best. Anyway, see you up there somewhere after 20…
And don’t forget to read my article (διαθεσιμο και στα Ελληνικα): «Ikaria in August – Instructions for Use»

Inside my spicy gemütlich yurt

filakia Image
Eleni

Comments

(6 total)

Το τελευταίο τεύχος του περιοδικού ‘Ανεβαίνοντας’ είχε αφιέρωμα σε κάποιες light πεζοπορικές διαδρομές σε ορισμένα νησιά του Αιγαίου, όπως η Ύδρα, η Σέριφος και μια περιοχή κοντά στα Χανιά της Κρήτης. Ελπίζω την επόμενη φορά να αναφερθούν στα «βαριά νησιά» -στα νησιά με αρχ***- όπως η Σαμοθράκη, Σάμος και η Ικαρία που με τα πανύψηλα βουνά τους δεσπόζουν στις θάλασσες.
Από τα ψηλά αυτά νησιώτικα βουνά, εκτός απ’ τον Αθέρα της Ικαρίας, έχω ανέβει στον Άθωνα του Αγίου Όρους (αυτή τη χερσόνησο την θεωρώ ‘νησί’). Δεν είναι κανένα τρομακτικά ψηλό βουνό. Απέναντι όταν φαίνεται ο Όλυμπος, λες «πω πω να αυτός είναι όγκος και ύψος». Όμως στα ψηλά νησιώτικα βουνά επειδή τα κυκλώνει η στιλπνή επιφάνεια της θάλασσας, νιώθεις απόλυτα το αίσθημα του ‘αιώρησης’ -ότι πετάς στον ουρανό όπως με ζέπελιν (αχ Ελένη!… χα χα) και τραμπαλίζεσαι. Στη Πίνδο που ανέβηκα δεν το ένιωσα αυτό. Ένιωσα μια τεράστια μουσική με πολλούς ισοκράτες (ωωωμμμμ κ’ ββββμμμμμ) να βγαίνει από παντού, αλλά δεν ‘αιωρήθηκα’ όπως στον Αθέρα και στον Άθωνα.
Αυτά είναι τα μέρη για κάμπινγκ στην Ικαρία. Έχεις απόλυτο δίκιο. Οι κορυφογραμμές του Αθέρα και οι κοιλάδες ανάμεσά τους. Το κάμπινγκ για μένα είναι ‘χάσιμο’ και διαφυγή, όχι χαρούμενη, τάχα μου εναλλακτική κοινωνικοποίηση και κρυφτούλι με την Αστυνομία, όπως στη Χάλαρη κοντά στον Να.
Και για να μην νομίζεις Ελενάκι πως είμαι κάνας ήρωας, το έχω κάνει μόνο μια φορά όπως κι εσύ. Είχαμε μαζί μας έναν Ολλανδό, έναν μπαγλαμά και ένα σκύλο. Περπατήσαμε από τα Αμμούδια πάνω από τις Ράχες μέχρι τον Άγιο Ισίδωρο στο Πέζι. Στο ενδιάμεσο κατασκηνώσαμε κάπου βαθιά μέσα στην Εριφή. Ο Ολλανδός είχε τρομάξει. Ο σκύλος ενθουσιάστηκε. Οι κοπέλες ήθελαν ιστορίες με φαντάσματα. Τη νύχτα έπιασε ομίχλη και κρύο και αγκαλιαστήκαμε όλοι μαζί (και ο σκύλος) σαν αδελφάκια. Την άλλη μέρα φτάσαμε στον Άγιο Ισίδωρο και κάναμε ένα τρομερό γλέντι με τον μπαγλαμά και κάτι παϊδάκια που έφερε ένας φίλος με μηχανή από τις Ράχες.

cacofonix by angeloska


Όταν νύχτωσε οι κοπέλες ήθελαν έρωτα. Εμείς ήμασταν ‘μετεωρισμένοι’ και δεν ξέραμε τι μας γινόταν. Δεν θυμάμαι πως γύρισα την άλλη μέρα σπίτι μου. Ήμασταν 23-26 χρονών. Ο σκύλος λεγόταν ‘Ζουζουρίνος’.

Friday October 27, 2006 – 08:51pm (EEST)

καταπληκτικη περιπετεια! 🙂

Saturday October 28, 2006 – 04:04am (PDT)

Τι γνώμη έχεις γι’ αυτό;

http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=736682

Οι περισσότερες καταχωρήσεις είναι για την Ικαρία και το ελεύθερο κάμπινγκ. Βάζω εδώ το λινκ για να το έχεις πρόχειρο σε περίπτωση που θες να το προσθέσεις στο entry σου με τίτλο π.χ. ‘διάφορες άλλες απόψεις’.

Sunday May 18, 2008 – 09:36pm (EEST)

Ναι, οκ, ομως ‘οι διαφορες αλλες αποψεις’ ειναι ουσιαστικα μονο μια: ‘Παμε να τη πεσουμε καπου και να ειμαστε ολοι μαζι. Το σεβομαι και το καταλαβαινω ως tribal φαση εχει την αξια της. Δεν το εχω κανει ποτε, ουτε στα πιο αγρια χρονια της νιοτης μου οταν ειχα να δειξω και να αποδειξω κατι.
Όταν ειχα να δειξω και να αποδειξω κατι, το εδειχνα και το αποδειχνα στον εαυτο μου, αντε και σε 3-4 κολητους, καπου ψηλα, καπου μακρια. Κι ας μας επερνε τις μισες διακοπες για να βρουμε το σωστο μοναχικο μερος.
Οσο για τον θαυμασμο των μαζων… οκ, μπορουσαν μετα κάποτε αλλού … να δουν τις φωτογραφιες! 🙂

Παντως, για να μην αδικουμε εκεινους που μας διαβαζουν κι οι πιο πολλοι ειναι νεα παιδια που θελουν να καθονται ολοι μαζι στην παραλια, το αντισκηνο δεν ειναι λυση. Φτανει πια το κυνηγητο με τους μπατσους ή/και τους αντιδραστικους που εχει καθε τοπος και που πιστευουν οτι ο τοπος τους ειναι μονο για πλουσιους (???).  Δεν μας αρεσουν αυτα τα σκηνικα, γι’ αυτο, η λυση ειναι…

η τεντα!!!



(άλλα παραδειγματα)

naked under tent, Messakti Ikariathe old free camping site before the flood in the river of Nas, Ikariathe eastern sided of Messakti beach, Ikaria, in mid-Augustthe crowded beach, the tent and the wavesMessakti beach, Ikaria, August 2014Free camp in Messakti beach, Ikaria, August 2015

Monday May 19, 2008 – 04:31am (PDT)


It’s getting better all the time…


.
Μαρμελάδα βατόμουρο

Readers,
I’m proudly presenting to you a jar of Ikarian wildberry jam (or should I say ‘marmelade‘?) sent as a gift for me by Angelos and Nana
. I don’t put it on my bread; me pig eat it with the spoonfulls like a sweet. What talks had we with Nana and others in the club about those wildberries last February. Because February is the worst… The wildberry talk helped a lot. Wildberries bloom between the thorns of their mother bush in spring, the the fruit gets slowly ripe in summer : white, green, black.

(A very strong Greek myth about life and death and childhood is -among other things- related to wildberries. It’s also a famous enigma. No wikipedia link here. I assume you lettered people know this myth. In case you don’t, no problem; I will gladly relate it in some other entry.)

It’s getting better all the time…
In Ikaria the wheel has spun a joly good round.
While it was so gloomy when I first visited as an adult, now in Flickr for instance, you see photos like

 by Κatie  by Κatie  by Κatie  by Κatie

 by Κatie  by Κatie ston agio Isidoro by PeBro Rahiotes by PeBro

 by fragitsa  by fragitsa  by fragitsa  by fragitsa

i   l o v e   y o u. by fragitsa  by fragitsa silver and gold. by fragitsa  by fragitsa

It’s not about the landscapes and seascapes. There had been great photos before and great minds behind the cameras. I mean the *new* young people and the ambience they generate. This is something new.

At last!

😌


For me these pages is the summer I missed and all the Ikarian summers I miss because I work. And these pages is the bachelors’ party I will probably never have.

.

CIMG1767 glukaki kaneis?


These pages again are the faces I didn’t see when I first came to Ikaria. If I ever get married (*properly*), I’d sure invite them all.
I don’t know these photographers. I’m glad I don’t. The wheel has spun. We are in the same con-*SPIRA*-cy, (piracy?) but I currently inhabit a different quarter of the cycle (**). So the less I know the bette
My cousin Carla in Maratho, Ikariar.

The wheel has spun.
Also my best cousin is visiting. 😍
It’s getting better all the time…

filakia
😚
My cousin Carla at the beach, Ikaria

(**) Instead of wheel and cycle, should I have written «spiral«, Pr Hegel?

(there are links hidden behind the blue letters in this text)

Comments

(6 total)

So you remembered your pionneer days? At that time there was nobody. Then came Elvis and now you have the Beatles!
* It’s getting better all the time… *
What faces in your links ! Pr Hegel’s spiral winds our way now. But still we play «ladders and snakes». But that’s fun!…
And your best cousin Carla is gorgeous! ❤

Monday September 18, 2006 – 10:18pm (EEST)

Cycles and circles, they spin and always return to the start, you think you’ve been there before. When things were all wrong me brudda said «it will come full circle» and he was right. But then, did I not progress at all? Hopefully you end up where you started a little bit better all the time.

Tuesday September 19, 2006 – 06:51am (PDT)

Believe in progress? You do? Yes, so do I. Maybe a big lie, but it helps me get out of bed in the morning. Philosopher Hegel put it in terms of «thesis-antithesis-synthesis»; he probably had the same problem; looked for a motivation to get out of bed -:lol
Here in Athens it’s lightly clouded and wet in the mornings. My mood is the same.
Good to see the jam from the fruit of the thorn. You have powerful and influential friends.
The «faces» you link to : As they sit around and socialize in Messakti beach, they remind me of seals on some frozen shore of the arctics ! There is a lot of ritual involved in both seals and humans. Yes, it’s a con -*SPIRA*- cy. The island has improved.
(See? my mood is not all bad…)
On the other hand, I saw a new site about Ikaria, http://www.ikaria.gr/ . It’s Ikaria’s domain name, but I doubt if this site is representative of Ikaria. For starters, when you click the button «camping» in hope of getting a few useful tips, all you get is threats; mind you, not warnings, but real THREATS : do not camp because by such law the whole (!!!) island is an archaeological zone (!!!) and the police raids and persecutes campers every other day (!!!) This can’t be true and fortunately several guests in the site’s guestbook argue against this. «Don’t frighten the people» they say. «There is a lot of free camping in Ikaria and it’s ok as long as the campers respect the environment» . Most of them do now. I have seen it. So I assume the «ikaria.gr» admins own or are related to some big hotel and think campers as concurrents. How wrong! Pushed to the extreme it’s as if the automobile manufacturers said «Do not walk or ride bicycles. It’s illegal!»
Anyway the «you-know-who» camped nice and sleasy «you-know-where» in Ikaria last week. They saw no ancient pillars around and they saw no police. Everybody was very nice to them -as usual in Ikaria; reserved and nice : few words and occasionals bowls with grapes and cactus figs. Sweet September… *Lovely*
I became a member of deviantart.com. Not jealous of your glory in Flickr. I’m just testing the possibilities of the famous old photosite. My address is http://agrimi.deviantart.com/ It’s a free account of course. I doubt if I’m ever going to subscribe for a full account. Now Flickr is a 100 times better as a photosite. However, because Deviantart is much older, the archives are very interesting. I’ve been amusing myself trying to choose the 24 bestest photos taken in Ikaria (though w/o titles I can guess from the landscapes and the backgrounds) and I add them in «my favourites». I have right to only 24 favourites; this is a challenge. Have a look.
Καληημεεερρααα…

Wednesday September 20, 2006 – 10:18am (EEST)

Can’t be progressive if you don’t believe in progress Nana. BTW, the Dene concept of chronology is more circular than linear, hard for me to wrap my mind AROUND that, but perhaps because of how they observed the sun and moon and seasons. Wet and gray in the mornings here too lately, summer seemed to end two weeks ago, but I buoy myself by the fact the rivers are up and the salmon are coming home. Sun, moon, seasons, rivers, salmon: cycles.

Wednesday September 20, 2006 – 07:21am (PDT)

This talking about circles and cycles brought to my mind that according to the Roman and Byzantine calendar, September was the first month of the year : «the begining of the Indices» = η αρχη της Ινδικτου : time to close accounts and plan projects. «Thesis – Antithesis – Synthesis» ; this is a very philosophical month. The new wine is in the jars; we ‘ve got to help it with good ‘n deep thoughts otherwise it will go sour.
filakia
El
@ Nana : Υ.Γ. 1 εχω γινει χοντρη και μ’ αρεσει! 😋
@ Nana : Υ.Γ. 2 οτι θελει να ακουγεται «επισημο» ως Ικαρια (πχ. ‘ikaria.gr’) μοιαζει υποπτο. Σιγα τωρα… «ikaria.gr» … Γιατι; ο καλος τυπος που εφτιαξε το κλασικο http://www.island-ikaria.com πριν απο δεν ξερω ποσα χρονια, δεν ηξερε να κατοχυρωνε το «domain» ? Σιγουρα ηξερε. Αλλα δεν το εκανε. Αυτο κατι σημαινει. Γενικα οι επισημοτητες και οι τυπικοτητες δεν μας ταιριαζουν. Οταν βλεπω τετοια πραγματα, φυλαγομαι. Και στην Ικαρια αλλα και στην Ελλαδα γενικα.

Thursday September 21, 2006 – 12:04am (PDT)

Ok… ok… next thing for you is to write the myth. Let’s hear it. I think the colours of the enigma are «white, red, black».
(I like your blog Eleni. It’s like «Dialogues from Utopia» -minus the manifestos. Thanks.)

Thursday September 21, 2006 – 10:46pm (EEST)