Windbag of Aeolus


.

«Windbag of Aeolus»
«Ο Ασκός του Αιόλου»

.

.

About the documentary, in short

Director, journalist Nasim Alatras You cannot conceive the beauty or the ugliness of this world when you are observing it from a distance. You have to approach, dive into its depths and explore… It is only then that awareness and objectiveness are acquired.

Green growth was introduced to Greece round the early ‘80s, when E.U. directives applied to Greek Government energy policy led to the installation of the first wind farm. Since then the number of wind farms has been increasing at an immense rate. The incentive for this investigation was the observation of wind turbines being inconsiderately dispersed across invaluable regions of the mainland and the islands of Greece, in the name of clean, “green energy”.

The main objective of this documentary is to shed light on the environmental, financial and social consequences of this policy and the aftermath of the so-called “high priority” investments supported by huge subsidies.

Why?

Ikaria with towers and propellers While following this objective numerous questions were raised. Is this energy policy the essence of green growth and if so, could this be considered a truly sustainable form development?

When examining the environmental aspects, one could wonder about the following:

  • Which are the spatial criteria for selection of areas of installation?
  • Under what kind of environmental assessment sites like forests, conservation areas, sites near traditional settlements or historic sites are approved as suitable?
  • Why are those environmental assessments carried out mostly by private companies and not by scientists, and how are their results validated?
  • Which are, if there are any, the obligations of the wind farm owners considering the removal of the turbines and the restoration of the environment and who sees that it is actually carried out?
  • In other words, is this really a strategy or a predatory way of harnessing renewable energy sources? Could green energy under these circumstances ever be actually “green”?

profit Such an obvious lack of strategic planning raises more questions considering the financial aspects of the matter.

  • Whom do these “strategic investments” really serve?
  • Under what legislation is the constitutionally defined meaning of sustainability being annulled, when permits are being issued inconsiderately and subsidies are given out to one-person companies and affiliates of the same key companies in the energy field?
  • Why isn’t there any consideration whatsoever of the actual energy needs of the country?
  • Why aren’t those companies fined when they are not meeting their dept to land owners?
  • Or, why is the ownership status scouted?

Risks & Challenges

No to the giant wind turbine plant on mt Atheras Τhe strength, support and motivation for this 16-month journey of searching, filming and visiting the farthest corners of Greece came from the people of this land, people who have been conveniently silenced. This raises the biggest question of all:

  • Why are all the above taking place while communities around Greece are provided with no official information at all?
  • Why are the views of Municipalities totally disregarded in decision making? Why are their arguments, protests, petitions passed by?
  • Is this really where the birthplace of Democracy ended up to?

As a production team we decided 16 months ago to open the windbag of green growth in Greece and separate the lies from the truth. We did so being fully aware of the risks involved and while knowing well enough the power of the key players in the energy field in Greece…

source

—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—

Ο «Ασκός του Αιόλου» με λίγα λόγια

 

Director, journalist Nasim Alatras Δεν μπορείς να συλλάβεις την ομορφιά ή την ασχήμια αυτού του κόσμου όταν τον παρατηρείς από μακριά. Πρέπει να τον πλησιάσεις, να βουτήξεις μέσα και να τον εξερευνήσεις… Μόνο τότε αποκτάς πλήρη συναίσθηση και αντικειμενικότητα. Ο όρος και η πρακτική εφαρμογή της πράσινης ανάπτυξης εμφανίστηκαν στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’80, όταν η ενεργειακή πολιτική των Ελληνικών κυβερνήσεων, καθοδηγούμενη από τις Ευρωπαϊκές οδηγίες, συναίνεσε στη δημιουργία του πρώτου αιολικό πάρκου. Από τότε ο αριθμός τους αυξάνεται με φρενήρη ρυθμό. Η παρουσία πολυάριθμων ανεμογεννητριών που αλόγιστα φυτεύονται στο όνομα της «πράσινης ενέργειας» σε ανεκτίμητες περιοχές της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας, αποτέλεσε το έναυσμα της έρευνάς μας. Ο κύριος στόχος του ντοκιμαντέρ είναι να φέρει στην επιφάνεια τις πραγματικές περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της εφαρμογής αυτής της πολιτικής και τις «παρενέργειες» τον αποκαλούμενων «στρατηγικών επενδύσεων» που επιδοτούνται αδρά.

Γιατί;

Ikaria with towers and propellers Ακολουθώντας το στόχο αυτό γεννήθηκαν πολυάριθμα ερωτήματα. Αυτή είναι τελικά η ουσία της πράσινης ανάπτυξης και αν ναι, υπό ποία έννοια χαρακτηρίζονται βιώσιμες οι εφαρμογές τέτοιων πρακτικών; Σε ότι αφορά το περιβάλλον ορισμένα μόνο από τα βασικά ερωτήματα  που προκύπτουν είναι τα εξής:

  • Ποια είναι επιτέλους τα χωροταξικά κριτήρια επιλογής των περιοχών εγκατάστασης;
  • Τι είδους και πόσης αξιοπιστίας περιβαλλοντικές μελέτες «επιστημονικά» συναινούν στην επιλογή δασών, προστατευόμενων περιοχών NATURA, σημείων σε απόσταση αναπνοής από παραδοσιακούς οικισμούς και κατοικημένες περιοχές ή ιστορικούς χώρους, ως περιοχών κατάλληλων για εγκατάσταση;
  • Γιατί αυτές οι περιβαλλοντικές μελέτες, που συνοδεύουν τις αιτήσεις αδειοδότησης, πραγματοποιούνται κυρίως από ιδιωτικές εταιρείες και όχι από το άρτια καταρτισμένο επιστημονικό προσωπικό των Πανεπιστημίων της χώρας και με ποιον τρόπο ή από ποιο φορέα ελέγχεται η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων τους;
  • Ποιες είναι οι υποχρεώσεις των ιδιοκτητών αιολικών πάρκων σε σχέση με την απομάκρυνση των ανεμογεννητριών μετά το τέλος της λειτουργικής περιόδου τους και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος;
  • Ποιος ελέγχει ότι εργασίες αποκατάστασης όντως πραγματοποιούνται;
  • Με άλλα λόγια, είναι αυτό στρατηγική και σχέδιο ανάπτυξης, ή απλά ένας ληστρικός τρόπος εκμετάλλευση κοινωνικών αγαθών όπως ο αέρας, το νερό και ο ήλιος;
  • Πως θα μπορούσε ποτέ η “πράσινη ενέργεια” να είναι υπό αυτές τις συνθήκες πραγματικά «πράσινη»;

profit Η προφανέστατη έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού λοιπόν, δεν μπορούσε παρά να γεννήσει ακόμα περισσότερα ερωτήματα, ειδικά σε σχέση με το οικονομικό καθεστώς που επικρατεί στις «επενδύσεις» αυτές.

  • Ποιόν εξυπηρετούν στην πραγματικότητα αυτές οι «στρατηγικές επενδύσεις»;
  • Υπό ποια νομοθεσία καταργείται στην ουσία η συνταγματικά κατοχυρωμένη έννοια της βιωσιμότητας με την αδιάκριτη έγκριση αδειών και την συνεχή παροχή επιδοτήσεων σε εταιρείες του ενός ατόμου, ή σε θυγατρικές των ίδιων βασικών παικτών στον τομέα της ενέργειας, εγχώριων και ξένων;
  • Γιατί παραβλέπονται και αποτελούν δευτερεύον κριτήριο οι πραγματικές ενεργειακές ανάγκες της χώρας;
  • Υπάρχει κάποιος μηχανισμός προστασίας των ιδιοκτητών γης όταν δεν λαμβάνουν τα συμφωνηθέντα από τις εταιρείες για την ενοικίαση της γης τους;
  • ‘Η, για ποιόν ακριβώς λόγο το ιδιοκτησιακό καθεστώς περιοχών απαξιώνεται και αλλάζει εν μια νυκτί;

Προκλήσεις

No to the giant wind turbine plant on mt Atheras Η  δύναμη για αυτό το 16μηνο ταξίδι μας προήλθε από τους ανθρώπους της χώρας αυτής που αποτέλεσαν και το ισχυρότερο κίνητρο, γιατί έχουν πολύ βολικά και επιμελέστατα αποσιωπηθεί. Και αυτή ακριβώς η παράμετρος γεννά το μεγαλύτερο ερώτημα από όλα:

  • Γιατί όλα τα παραπάνω συμβαίνουν ενώ οι Δήμοι και οι τοπικές κοινωνίες δεν λαμβάνουν απολύτως κανενός είδους επίσημη πληροφόρηση;
  • Γιατί οι απόψεις των Δημοτικών Συμβουλίων απαξιώνονται και παραβλέπονται κατά την λήψη των αποφάσεων;
  • Γιατί οι διαμαρτυρίες, οι φωνές των ανθρώπων αυτών αποσιωπούνται;
  • Εδώ κατέληξε τελικά η γενέτειρα της Δημοκρατίας;

Ως ομάδα παραγωγής αποφασίσαμε πριν 16 μήνες να ανοίξουμε τον Ασκό της πράσινης ανάπτυξης στην Ελλάδα και να ξεχωρίσουμε τα ψέματα από την αλήθεια. Το κάναμε έχοντας πλήρη συναίσθηση των κινδύνων που ελλοχεύουν και γνωρίζοντας πολύ καλά τη δύναμη των μεγάλων παικτών στον τομέα της ενέργειας στη χώρα…

source
.

____________________________________________________

.

 .Thursday December 1, 2016 - 10:37pm (EEST)


Prep: These Mountains Are For Dancing


.

0004

.

Γεια σας

Για δεύτερη φορά φιλοξενούμενος σ’ αυτό το μπλογκ, κλήθηκα από την Ελένη να προδημοσιεύσω μια φωτογραφία από τη μικρή performance που κάναμε πρόσφατα στις κορυφές του Αθέρα και να γράψω δυο λόγια για το νόημά της.

Το δικαιούται, άλλωστε. Άπειρες φορές, τόσο μέσα από τούτο το μπλογκ, όσο και με τις φωτογραφίες της στο Flickr, έχει υπερασπιστεί τη διατήρηση της φύσης και την ακεραιότητα του ορεινού τοπίου του νησιού μας. Ειδικά δε, όσον αφορά τις ανεμογεννήτριες και την απειλούμενη καταστροφή των βουνών μας εξαιτίας τους, ο αγώνας της υπήρξε πολύχρονος, με πολλές μεταπτώσεις, πάντα με φαντασία και αίσθημα, ένας αγώνας συχνά μοναχικός, αληθινά επικός.

Αυτά όμως είναι παλιές ιστορίες. Η προδημοσίευση γίνεται εδώ κυρίως γιατί η Ελένη έπαιξε τον πιο σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της τελικής ιδέας του happening: να βγούμε στις βουνοκορφές, να παίξουμε μουσική και να φωτογραφηθούμε χορεύοντας!

Τα μέλη και οι φίλοι του Ορειβατικού Συλλόγου Ικαρίας που μεταφέραμε την ιδέα στην πράξη, την ευχαριστούμε θερμά. Με το «These Mountains Are For Dancing» κάναμε μια πραγματικά «θετική διαμαρτυρία» ενάντια σε κάθε λογής «τέρατα» και τερατώδεις ιδέες που απειλούν τα βουνά μας. Περάσαμε ωραία, ωφεληθήκαμε ψυχικά και όπως νομίζουμε, βγάλαμε ένα σωστό αισθητικά αποτέλεσμα.

Θα μπορούσα να πω πολλά, όμως αυτά αρκούν προς το παρόν. Περιμένετε το πλήρες οπτικό υλικό που θα δημοσιευτεί σύντομα στο μπλογκ του Συλλόγου. Εκεί, εκτός από τις φωτογραφίες και βίντεο που θα δείτε, θα ακούσετε και τη μουσική!

Άγγελος Κ.

Ikarian pathman

.

What I believe


.

[Ikaria, isole Egeo orientale, Grecia]

permafrost.click's buddy icon by Silvia  (‘permafrost.click’) taken in Ikaria, featuring in her set (abandoned)
Poetry by J.G. Ballard


What I believe

I believe in the power of the imagination to remake the world, to release the truth within us, to hold back the night, to transcend death, to charm motorways, to ingratiate ourselves with birds, to enlist the confidences of madmen.

I believe in my own obsessions, in the beauty of the car crash, in the peace of the submerged forest, in the excitements of the deserted holiday beach, in the elegance of automobile graveyards, in the mystery of multi-storey car parks, in the poetry of abandoned hotels.

. . .

I believe in the death of tomorrow, in the exhaustion of time, in our search for a new time within the smiles . . .

. . .

I believe in madness, in the truth of the inexplicable, in the common sense of stones, in the lunacy of flowers, in the disease stored up for the human race by the Apollo astronauts.

I believe in nothing.

I believe in Max Ernst, Delvaux, Dali, Titian, Goya, Leonardo, Vermeer, Chirico, Magritte, Redon, Duerer, Tanguy, the Facteur Cheval, the Watts Towers, Boecklin, Francis Bacon, and all the invisible artists within the psychiatric institutions of the planet.

I believe in the impossibility of existence, in the humour of mountains, in the absurdity of electromagnetism, in the farce of geometry, in the cruelty of arithmetic, in the murderous intent of logic.

I believe in adolescent women, in their corruption by their own leg stances, in the purity of their dishevelled bodies, in the traces of their pudenda left in the bathrooms of shabby motels.

I believe in flight, in the beauty of the wing, and in the beauty of everything that has ever flown, in the stone thrown by a small child that carries with it the wisdom of statesmen and midwives.

I believe in the gentleness of the surgeon’s knife, in the limitless geometry of the cinema screen, in the hidden universe within supermarkets, in the loneliness of the sun, in the garrulousness of planets, in the repetitiveness or ourselves, in the inexistence of the universe and the boredom of the atom.

. . .

I believe in the non-existence of the past, in the death of the future, and the infinite possibilities of the present.

I believe in the derangement of the senses: in Rimbaud, William Burroughs, Huysmans, Genet, Celine, Swift, Defoe, Carroll, Coleridge, Kafka.

. . .

I believe in the next five minutes.

I believe in the history of my feet.

I believe in migraines, the boredom of afternoons, the fear of calendars, the treachery of clocks.

I believe in anxiety, psychosis and despair.

I believe in the perversions, in the infatuations with trees, princesses, prime ministers, derelict filling stations (more beautiful than the Taj Mahal), clouds and birds.

I believe in the death of the emotions and the triumph of the imagination.

. . .

I believe in anxiety, psychosis and despair.

I believe in the perversions, in the infatuations with trees, princesses, prime ministers, derelict filling stations (more beautiful than the Taj Mahal), clouds and birds.

I believe in the death of the emotions and the triumph of the imagination.

I believe all reasons.

I believe all hallucinations.

I believe all anger.

I believe all mythologies, memories, lies, fantasies, evasions.

I believe in the mystery and melancholy of a hand, in the kindness of trees, in the wisdom of light.

J.G. B.

.

The full poem without my arbitrary omissions can be found at https://i2.wp.com/static.mediapart.fr/sites/all/themes/mediapart/mediapart_v4/images/mediapart.png

 


Δεν αγοραζω ουτε τρωω αυτο που σκοτωνει το νησι μου


.~* Το κειμενο που ακολουθει ειναι επισης δικο του
.~* και βρισκεται κατω απο την φωτογραφια.
.~* Εγω το μεταφρασα γιατι του αξιζει.

.~*

αυτο »

μαζικη ανεξελεγκτη κτηνοτροφια

εφερε αυτο »

κυριως λογω αυτου »

που πουλιεται και τρωγεται στα πανηγυρια »

Α οχι δεν εφταιγε η Ε.Ε. και η Ελληνικη κυβερνηση. Αληθεια οτι η πρωτη δεν επρεπε να επιδοτει τις κατσικες κι η δευτερη επρεπε να ειχε καποιο ελεγχο της καταστασης.

Ομως πρωτα και κυρια το φταιξιμο ηταν δικο μας.

Ημασταν ρομαντικοι και δεν βλεπαμε εκεινο που ηταν μπροστα στα ματια μας. Οτι μια αρχαια παραδοση ειχε παρει μια καταστροφικη τροπη. Μια γιορτη ενος χωριου (“πανηγύρι”) οπου το μενου ηταν αποκλειστικα κατσικι και που ηταν προγραμματισμενη να ικανοποιησει 50-100 ατομα εως τη δεκατια του 1970, αναμενεται να θρεψει 4.000 τουριστες και ντοπιους στις μερες μας. Και ενω παλια γινονταν μονο 20-30 τετοιες γιορτες, τωρα εχουμε περισσοτερες απο 100 το χρονο, σχεδον ολες το καλοκαιρι.

Ημαστε Ελληνες. Ή θα ζησουμε με μετρο ή θα πεθανουμε. Επομενως οχι αλλο κατσικι για μενα παρακαλω.

Κατά χρονολογική σειρά σχετικές δημοσιεύσεις σε blogs:

Μερικοί την προτιμούν γυμνή
Ο τρελός λόγος μιας τρελής κατάστασης
Η καταιγίδα δεν ήταν η μόνη αιτία της καταστροφής
Καταστροφές στην Ικαρία: “βιομηχανικό ατύχημα;”
Σαλεμένο Πατατάτο Σώζει Δάση

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Αν ξερετε Αγγλικα διαβαστε τα σχολια κατω απο την φωτογραφια στο Φλικρ
Να κανετε συνειδητοποιημενες διακοπες. .~* Γεια χαρα!


Καταστροφές στην Ικαρία: «βιομηχανικό ατύχημα»;


.

Floods and mountain slides in Ikaria. Was it «an industrial accident»? Do you know what «industry» is located on the mountains of the island? Do you know what «other industry» is located lower in the villages and the mountain industry feeds it with raw material in the summers? I doubt if you do. Due to overexploiment, unexistent maintainance and measures of safety, the «industrial site» collapsed during and as a result of a torrential rainfall that lasted for 28 hours.

.

before after

(pictures fromsse See more pictures  ikariamag.gr through facebook)

Take the link to the related discussion for now

http://www.flickr.com/groups/ikaria/discuss/72157625210056698/

Later in this photo group a friend posted two videos (Folioscopes) by Michel Derosiaux

Ikaria Nas after the Deluge N° 1 & N°2

Folioscope Ikaria Nas after the Deluge N°2 by Paul LewisFolioscope Ikaria Nas after the Deluge N°1 by Paul Lewis
.
Look at how angry Nature (call her Goddess Artemis perhaps? call her geomorphology?) was because some people have deforested the mountains for money. Woe and Shame on them!

view photostream



Worse than Wild Fire


The Athenians are depressed and angry and bitter about the loss of so many trees on Mt. Parnitha. Take comfort ’cause there is something much worse than wild fires. And that’s the loss of the earth itself!!! Take a look at
THE DEATH OF A FOREST, A RIVER, A MOUNTAIN
Κυρίες και κύριοι, με λύπη μου και ντροπή σας παρουσιάζω
το Θάνατο ενός Δάσους, ενός Ποταμού, ενός Όρους.

Comments

view profile

rockyrunnerbird Pro User says:

What happened?
Posted 13 months ago.

view profile

isl_gr Pro User says:

too many goats !
Posted 13 months ago.

view profile

isl_gr Pro User says:

I’m just wondering why my friend «peppeta» added it in his *favs*. Is it because it reminded him of his fellow countryman Antonioni’s film «Zabriski Point»?
(those who don’t know, type «Zabriski+point» in Google images)
Because something that’s utterly bad can turn into good.

Posted 13 months ago.

view profile

Peppetta says:

Somebody like it naked
Even if I love Antonioni, I added it in my favs becouse I love dry, naked, mediterranean landscapes. This place remind me of my thirsty land. Puglia too can be so dry. Desert is coming and this beautiful shot is screaming it loud. And, last but not least, there’s too much eros in my favs, I need some tanatos to balance it.
Posted 13 months ago.

view profile

isl_gr Pro User says:

(me too likes it naked but not too dry ’cause it hurts -aooch!)
I doubt you have so many mad starved and thirsty goats in Puglia or Bari and the rest of the coastal towns would be flooded or gone thirsty to extinction. Goats should not be subsided by the E.U. On the contrary they should be totaly banned. It was a good idea some 7000 y. ago but not anymore. The same is for hunting etc.
I’m not going to have children in some kind of «our-own-Ethiopia» and loose them in a land and rock avalanche afterwards.
Posted 13 months ago.

view profile

simonsterg Pro User says:

What’s that about having children?
That sounds like a good idea – I’m sure they would grow up to be ‘The Man / Woman who Planted Trees’.
Posted 13 months ago.

view profile

angeloska says:

‘El’ : I’m sure the E.U. bureaucrats have no idea. They should be sent tons of photos like this. Brave of you to have posted it. The worst disasters happen gradually and silently and in places hardly anybody visits or takes notice.

‘simon’ : are you speaking of the famous ‘cartoon’ film with the man who planted oak nuts? Or about that modern German artist who did the same for real and as art? Or the cartoon is inspired from that artist? Do you know?
Posted 13 months ago.

view profile

simonsterg Pro User says:

I have a very slim volume called ‘L’homme qui plantait des arbres’ by Jean Giono, first published in 1953, about a man who planted acorns…
Posted 13 months ago.

view profile

isl_gr Pro User says:

-> Jean Giorno’s is the script of the cartoon, actually a 10′ b&w classic masterpiece.
-> «the German artist» was Joseph Beuys. Not just «a German artist». Buys was BIG in Conceptual Arts universally. See www.tkffdn.org/partner/beuys/partners.shtml
and
en.wikipedia.org/wiki/Joseph_Beuys.
The particular artwork is «7,000 Oaks for Documenta 7»

NOTE: Beuys was a Stuka plane pilot during the war. Doesn’t this photo remind of craters from bombs?
Posted 13 months ago.

view profile

angeloska says:

ααα, εσύ κορίτσι μου δεν πιάνεσαι με τίποτα…
Τι μια φορά «οικολόγος», την άλλη με τα Στούκας.
Κάτσε λίγο ήσυχη να ηρεμήσουμε κι ότι είναι να γίνει, ας γίνει…
Posted 13 months ago.

view profile

isl_gr Pro User says:

*prits***
Posted 13 months ago.

view profile

simonsterg Pro User says:

hi el!
my class of 6 year olds are learning about the forest now, yes, Bouconne itself…
– can I print this («all rights reserved») picture out to show them?

I got hold of that cartoon of The Man Who Planted Trees and we watched it.
I am contemplating some kind of drama…
Posted 3 months ago.

view profile

angeloska says:

I saw «The Man Who Planted…» on TV ages ago. My son who was 6 then, was very excited. If I remember well, it’s based on a true story from before the war. There is a similar story about a woman who planted oaks in Ikaria. They called her ‘Lunny’ Maria Sarantaina.
Posted 3 months ago.

view profile

simonsterg Pro User says:

I think «The Man Who Planted…» is fiction, but you do hear of people that have in fact done it for real. I’m glad Ikaria has one! Are there trees there still? Or is the story vague? Or have the goats got there??
Posted 3 months ago.

view profile

isl_gr Pro User says:

The story of Lolo-Maria Sarantaina is clear and true. I think that many of her oaklings died because there was war and famine and she had no strength to climb the mountains to water them. She was believed to be mad in her time but now they have raised a small stele in her memory.

*** btw, did you know that there is a league of jet pilots who plant trees because they feel bad about the greenhouse gases caused by jet flights?
Posted 3 months ago.

Σχετικά/Related

http://www.flickr.com/groups/ikaria/pool/tags/desertification

Comments

(5 total) Post a Comment

Εκτός από την Αιθιοπία που πολύ σωστά αναφέρεις (που το θυμήθηκες;), λίγοι γνωρίζουν ότι αυτός ήταν ένας από τους λόγους που καταστράφηκε η οικονομία της γειτονικής Αλβανίας. Οιτσελιγκάδες εκεί ήταν από τους βασικούς υποστηρικτές του Εμβέρ Χότζα. Εξαιτίας της αποψίλωσης των δασών και της ελεύθερης βόσκησης, η ύπαιθρος ερημοποιήθηκε τόσο ώστε ακόμα και τα περίφημα Κινεζικής κατασκευής υδροηλεκτρικά φράγματα γέμισαν άμμο και σταμάτησε η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος. Αυτή τη στιγμή η Αλβανία όπως και η Ελλάδα είναι από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς ζωοτροφών.
κτλ. κτλ. κτλ.

Wednesday July 25, 2007 – 06:23pm (EEST) Remove Comment

Greece is burning, England is floading, the south and the north, the extremes are getting extremer.

Friday July 27, 2007 – 03:03pm (PET) Remove Comment

@ ‘Leo’ : maybe you are right; but for me who travel a lot because of my work and family, I am used to these extremities. In case you are right, let’s see this as an extra motivation for us to eliminate the wrongs in the environment and in our socities.

Sunday July 29, 2007 – 12:46am (PDT) Remove Comment

Και φαντάσου πως όταν έγραψες το blog ήταν μοναχά η αρχή….Δεν θα συμφωνήσω με τον ΑΚΚ πως η ελεύθερη βόσκηση είναι αιτία των καταστροφών. Οταν υπάρχουν αρκετοί βοσκότοποι υπάρχει φυσική τροφή για τα ζώα. Οταν οι βοσκότοποι μετατρέπονται σε βιλλίτσες και τσιμεντοποιούνται νομίζω πως είναι πολύ χειρότερη η καταστροφή……

Tuesday July 31, 2007 – 11:05pm (PDT) Remove Comment

Ειναι και τα 2. Και καμια 20αρια παραγοντες ακομα. Δεν υπαρχει καμια ελπιδα . Τουλάχιστον οχι απο μας του λογογραφους. Μονο το agrimi ξερει και δινει το στιγμα (σημα;) του μελοντος. Αν δεν τη τουφεκισουν για περδικα, εννοειται.

Wednesday August 1, 2007 – 01:28pm (PDT)


illustrated «Ikarian Enigma» -το αίνιγμα της Ικαρίας


.

The Ikarian enigma is subtle. It’s layers. For example look at the picture above:

1st layer: the river (on the right side -can’t be seen), the plane trees and the straw canes.

2nd layer: a pile of earth, (called ‘mbaza’ in Greek) moved there by an earth mover that clean the bed of the river so the place did not flood.

3rd layer: someone thought that this pile of earth was the proper place to get rid of his obsolete Nissan. He hoped that when the earth mover returned, it would take the car too. (Where to?)

4th layer: (years have passed) seeing that the earth mover wasn’t coming, a climbing plant like ivy worked together with a wildberry bush and they covered the pile of earth and the Nissan with their foliage.

5th layer: straw canes seeing that the place was safe, grew there too.

6th layer: someone who has animals, seeing that the place is cool and there is shadow and green leaves in the summer, as well as that there is a road and he can visit it easily by car, he brought and tied his animals (goats? cows? sheep? ostriches?) there. Therefore we have two pots (made of old plastic motor oil containers) in the foreground. There he’d put corn (?) and water.

7th layer: the 4th grade of the primary school visited this place on an educational trip to observe water habitats, report about conditions and also «campaign» about them. They left a sign: «Love the Water Habitats» !

8th layer: the mud in the foreground -obviously the river (the 1st layer) goes on flooding and claims its rights on top of 7 layers.

9th layer: that’s ME who went there and decided to take this picture.

10th layer: YOU …who are reading this blog entry! …you too …are a part of the riddle !

.

Comments

(4 total)

This enigma is not peculiar to Ikaria Elle, this struggle is being played out across the world, here all over North America and elsewhere. We fight about it daily. Somebody must speak for the «Water Habitats.» I’m happy you’re shining a light.

Tuesday February 28, 2006 – 06:06am (PST)

I agree. It is a universal enigma or bet. Ikaria is a good example because it’s a straightforward place.
(Hey, it seems that you lost a «layer» in the process of producing this. Where’s «the stupid side of you»? This looks like the other side.)

Tuesday February 28, 2006 – 10:31pm (EET)

You are a Taurus= a time bomb!.. tik tik tik …boom …ALL LIGHT!!!
(I’d write something more clever, but I’m at work … and you know…) You go on with the enigma, don’t you?

Wednesday March 1, 2006 – 11:42am (EET)

I forgot to say that I liked very much that the kids wrote «Love the…» instead of «Protect/Respect the…»
Love is the big riddle that solves all other riddles.

(τι έγραψα πάλι; ποιά είμαι τέλος πάντων; ας πάω καλύτερα τώρα να γράψω κανένα τιμολόγιο…)

Wednesday March 1, 2006 – 11:49am (EET)