Ενα βιβλιο και αλλα δυο


.
Γεια σας, καλοι μου αναγνωστες 🙂my imaginary Ikaria book cover
Τον φετινο Αυγουστο που δεν εχει πανηγυρια και ξενυχτια, εκτος απο μπανια σε μακρινες παραλιες και πεζοποριες στα βουνα, σας προτεινω να διαβασετε ενα βιβλιο και αλλα δυο.
Το πρωτο ειναι για ενα φαρο και θα σας το παρουσιασει η Νανα. Το δευτερο ειναι για τους βραχους του βουνου και θα σας το παρουσιασει ο Αγγελος. Το τριτο, τελος, ειναι για μια παραλια. Αυτο θα σας το παρουσιασω εγω.
Πιστευουμε κι οι τρεις οτι αυτα τα βιβλια, για διαφορετικους λογους το καθενα, ειναι πολυ αξιολογα, και θεωρουμε και οι τρεις οτι ειναι τιμη για το νησι μας που σταθηκε η βαση, η εμπνευση κι η αφορμη για να γραφτουν.

.

Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως

Γιάννη Μακριδάκη, Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως, παρουσίαση του βιβλίου από την Κρυσταλία Πατούλη στο TVXS

«…ότι ήταν ο Λάμπης μπρος και έκανε την ατμομηχανή, και ότι κοπάναγε με τις παλάμες του ανοιχτές τα τζαμωτά του φάρου να τα σπάσει, ότι κρεμιόταν από τα μπερντεδάκια κάθε νύχτα και τα έσκιζε έτσι καθώς χτυπιόταν, στη μέση ο Τσοχοσπύρος έκανε το βαγόνι και τον έπιανε από τον λαιμό τον μπροστινό για να τον πνίξει, τον έσπρωχνε με λύσσα, τον βλαστημούσε κιόλας συνεχώς, τον κοπανούσε όπου έβρισκε, και από πίσω ο εαυτός του ο γίγαντας, ο Κρεμανταλάς έδινε τον ρυθμό, έτσι έλεγε ο Βασίλης, και ότι πασαλείβονταν με γράσα και οι τρεις τους από το συρματόσχοινο του εκκρεμούς που κούρδιζε το οπτικό αλλά και με πετρέλαια από της αντλίας την τρόμπα, και λέρωναν ολόκληρο τον φάρο κάθε νύχτα και φώναζαν όλοι μαζί από την άκρη εκεί του κάβου και από την κορυφή του φαρικού φαλλού που αναβόσβηνε ξαναμμένος και σφύριζε το τρένο του και χαιρετούσε με αναλαμπές, κραυγές και ιαχές και δάκρυα και στεναγμούς και βόγκους τα βαπόρια τα περαστικά και τα ανυποψίαστα, που οι ναυτικοί τους όμως έβλεπαν στο φως του μονάχα την ελπίδα μιας στεριάς μέσα στη μαύρη νύχτα και στη θάλασσα, τίποτα παραπάνω…»

Τον Γιάννη Μακριδάκη τον έχω τσιτάρει μερικές φορές στο μπλογκ μου ως φιλόσοφο και υποστηρικτή της φυσικής διαβίωσης, αλλά και ως συγγραφέα επίσης έχω διαβάσει μερικά βιβλία του που μου άρεσαν αρκετά, με πιο πολύ το «Όλα Για Καλό» γιατί μου έκαναν κλικ διάφορα θέματα και πρόσωπα σ’ αυτό το βιβλίο. Όταν μου έδωσαν το «Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως», για να με ψήσουν να το διαβάσω μου είπαν ότι διαδραματίζεται στην Ικαρία, αλλά τότε εγώ ξενέρωσα γιατί σκέφτηκα «Πάει, ξέπεσε αυτός. Είδε που το νησί είναι της μόδας και είπε να μπει κι αυτός στον χορό». Όμως, όταν άρχισα να το διαβάζω, είδα ότι αφενός ο Γ.Μ. δεν γράφει πουθενά το όνομα του νησιού, αφετέρου αποφεύγει να κάνει έστω την παραμικρή αναφορά σε κάποιο από τα πασίγνωστα κλισέ που ίσως έκαναν τον αναγνώστη να υποψιαστεί. Μόνο κάποιος που ξέρει καλά την Ικαρία μπορεί να την αναγνωρίσει. Ναι, αυτή είναι, όμως ευτυχώς αυτό δεν έχει σημασία. Το νησί της νουβέλας είναι φανταστικό. Απλά ο Γ.Μ. με την ακρίβεια που τον χαρακτηρίζει, στηρίζεται σε ένα πραγματικό νησί για να στοιχειοθετήσει τη νουβέλα του. Είναι κάτι που κάνουν διαχρονικά οι συγγραφείς, και το πιο καλό παράδειγμα που μου ‘ρχεται στο μυαλό τώρα είναι το νησί του Πρόσπερο στην Τρικυμία του Σαίξπηρ. Το πρότυπό του ήταν, λένε, ένα νησί των Βερμούδων όπου κάποιοι ναυαγοί έζησαν τρομερές περιπέτειες και μεγάλες ψυχικές δοκιμασίες.
Λοιπόν, μη σας κουράζω, βρήκα πως το «Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως» είναι ένα πραγματικά πολύ ξεχωριστό βιβλίο. Όπως και ο τόπος της δράσης, που είναι ξεχωριστός ― ένας φάρος ανάμεσα στη στεριά και τη θάλασσα, ανάμεσα στον ουρανό και τη γη, ανάμεσα στη νύχτα και τη μέρα ― όλα στο βιβλίο αυτό είναι ακραία κι οριακά, γεμάτα ένταση και παλμό.
Τελικά μάλλον δεν μίλησα τυχαία για τρικυμία και ναυαγούς. Το Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως είναι ― αλληγορικά ― η ιστορία ενός παραλίγο ναυαγίου. Στην πιο κρίσιμη στιγμή, όταν η μοίρα πάει να καταπιεί σύψυχο και αύτανδρο τον ταξιδιώτη, αυτός σώζεται στο τσακ χάρη στην αναλαμπή του φάρου ― 18″ σκοThe triple gleam. Cavo Papas Lighthouse, Ikaria. From an original on Instagram © All rights reserved.τάδι, 1 ½″ φως. Και τι φως! Μια αστραπή έξι χιλιάδων βατ! Επιφάνια!
Μπράβο, κύριε Μακριδάκη. Το Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως είναι ένα μικρό αριστούργημα!
Και ευχαριστούμε και για την Κοκώνα 💗

Αθηνά Σκ. co-author στο μπλογκ της Ελένης

.
.
.
.

Sculpture Garden of the Gods

SCULPTURE GARDEN OF THE GODS, animated landscape photography from the Greek island of Ikaria by Thomas K. Shor

«Ψηλά στις κορυφογραμμές του Αθέρα, πάνω από το οροπέδιο «Πέζι» της Ικαρίας, απλώνονται μεγάλες ανοικτές εκτάσεις, όπου ξεδιπλώνεται όχι μόνο ο χώρος αλλά και ο ίδιος ο χρόνος. Σε μια συνέχεια από την προϊστορική εποχή έως το σήμερα, οι πέτρες εδώ λένε ιστορίες πολλών χιλιάδων ετών. Λες κι είναι τα κόκαλα της γης, οι βράχοι ξεγυμνώνονται και μένουν έκθετοι σε ένα τοπίο που διαβρώνεται. Ανοίγουν νέες ρωγμές, στρογγυλεύουν με τον καιρό και ισορροπούν ο ένας πάνω στον άλλον, ώσπου να υποκύψουν σε κάποιο ράγισμα.
Τόσο στο σύνολό του, όσο και στα επιμέρους στοιχεία του, αυτό το τοπίο αφήνει τον άνθρωπο γεμάτο ερωτήματα. Εξάπτει τη φαντασία, ενώ ταυτόχρονα ζητάει και την εξήγησή του.»

 

Αυτά περίπου γράφει ο Αμερικανός συγγραφέας και φωτογράφος Thomas K. Shor στην εισαγωγή του βιβλίου «Sculpture Garden of the Gods» που δημοσίευσε λίγο μετά την πρώτη επίσκεψή του στην Ικαρία το 2014. Η έκδοση ήταν στα Αγγλικά και μόλις εμφανίστηκε με κάλεσε η Ελένη και έγραψα γι’ αυτήν τότε στο μπλογκ της. Εκείνη μάλιστα, με έναυσμα το βιβλίο του Thomas, ανέβηκε στο Πέζι τΣτο μπλογκ της Ελένης: «Break on through to the other side ☀ yeah!»ην επόμενη άνοιξη, ανήμερα του πανηγυριού του Άη Σιδέρου, και τράβηξε κι εκείνη μια σειρά φωτογραφιών που δείχνουν το τοπίο περιγραφικά, όσον αφορά τουλάχιστον την άποψη του χώρου.

Όμως το «Sculpture Garden of the Gods» είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Οι πάνω από 100 μεγάλες ασπρόμαυρες φωτογραφίες που περιέχει δεν τραβήχτηκαν την άνοιξη, αλλά τον χειμώνα, τον Δεκέμβρη, αν θυμάμαι καλά, ακριβώς την εποχή του χρόνου που αυτό το απίστευτο τοπίο, κάτω από την επίδραση των στοιχείων της φύσης και των ― συχνά ακραίων ― καιρικών φαινομένων, διαμορφώνεται, «κινείται» και μεταβάλλεται διαρκώς.

Το πιο σπουδαίο όμως στο βιβλίο του Shor είναι ότι, αν και φωτογραφικού περιεχομένου, δεν ξεκινά από την φωτογραφία αλλά από τη νόηση ― τη φαντασία και τη λογική. Μέσα από τις σελίδες του ταξιδεύουμε κυρίως στον χρόνο ― τόσο τον αχανή, αιώνιο γεωλογικό χρόνο, όσο και τον σύντομο, τον πεπερασμένο ανθρώπινο χρόνο.
Διότι τα τοπία του Shor είναι ζωντανά. Όλα τα θέματα που φωτογραφίζει, όλα τα θέματα που περιγράφει, μοιάζουν σαν έμψυχα. Ο συγγραφέας/φωτογράφος κατάφερε να δείξει ότι κινούνται. Κατάφερε να τα κάνει να μας μιλούν.

Όμως, για πόσο ακόμα;
Στον επίλογο του βιβλίου ο Thomas περιγράφει τους κινδύνους που απειλούν αυτό το πολύ ιδιαίτερο, «ρευστό» τοπίο: η ανεξέλεκτη υπερβόσκηση αποψιλώνει και ερημοποιεί τα βουνά προκαλώντας σοβαρές διαβρώσεις και καταρρεύσεις, ενώ η σχεδιαζόμενη εγκατάσταση πολλών θηριώδους μεγέθους ανεμογεννητριών κατά μήκος της κορυφογραμμής είναι βέβαιο ότι θα ισοπεδώσει τις βουνοκορφές και θα αλλοιώσει ανεπανόρθωτα το τοπίο του Αθέρα.Στο μπλογκ της Ελένης: «OASIFICATION! 🌳 🌳 🌳»
Γι’ αυτό το λόγο, ως επιμύθιο, ο συγγραφέας αφιερώνει το έργο του σε όσους αγωνίζονται να αναδείξουν την αισθητική και περιβαλλοντική αξία του βουνού της Ικαρίας και αναλαμβάνουν δράσεις για να το προστατεύσουν από κάθε κίνδυνο.
Προς το παρόν το βιβλίο κυκλοφορεί μόνο στα Αγγλικά, φαίνεται όμως πως θα υπάρξει και ελληνική έκδοση!
Προσωπικά τουλάχιστον, την περιμένω
με ανυπομονησία!

Άγγελος Κ. co-author στο μπλογκ της Ελένης

.
.
.
.

ΜΕΣΑΚΤΗ

«Νόστιμον ήμαρ» Συνέντευξη του Μάκη Μαλαφέκα στους Κώστα Βλαχόπουλο και Veron για το νέο του μυθιστόρημα «Μεσακτή». Στη «Μεσακτή», ο ήρωας του συγγραφέα Μιχάλης Κρόκος φεύγει από το αστικό τοπίο για να περάσει το καλοκαίρι του στην Ικαρία. Εκτός από τους χίπστερ και τους φασαίους, θα πρέπει να αντιμπετωπίσει και τους σερφάδες. Ο συγγραφέας αφιερώνει το βιβλίο στους μόνιμους κατοίκους του νησιού.

«Την είδα να βγαίνει με μια κίνηση. Έτσι απλά. Να πετάγεται μέσα απ’ το κύμα και να στέκεται όρθια στην ακτή, το νερό να αποτραβιέται με δύναμη κι αυτή να παραμένει εκεί, καρφωμένη στο ίδιο σημείο με λυγισμένα γόνατα. Δεν το πίστευα. Ήταν άνθρωπος μέσα. Και ήταν γυναίκα. Έκανε πέντε βήματα προς τη στεριά σκουπίζοντας τα μάτια της, ξαναγύρισε και στάθηκε όρθια, ακίνητη, προς τη θάλασσα. Απέραντη πλάτη, ξανθιά με πολύ κοντό μαλλί, κώλος Tomb Raider… Κάτι μου ‘λεγαν όλα αυτά. Έμεινε λίγο έτσι, έκανε μεταβολή και άρχισε να περπατάει. Ίσια προς το Φλαμίνγκο. Λευκό μπικίνι, μόνο το κάτω. Πήγαινε γρήγορα, με ρυθμό, σκυφτή στην αρχή, κι ύστερα με το που σήκωσε το κεφάλι έκοψε απότομα γιατί είδε ότι δεν ήταν μόνη. Μάλλον θα είδε το Ίμπιζα, γιατί εγώ στη σκιά της καλαμωτής δεν πρέπει να φαινόμουν. Έβαλε το ένα χέρι μπροστά στο στήθος της, και συνέχισε να περπατάει. Στα είκοσι μέτρα, δεν υπήρχε πια καμία αμφιβολία. Ήταν η σέρφερ-θεά της Μεσακτής, η «Μάρα» απ’ το διήγημα.
[…]
Στάθηκε δίπλα στο δοκάρι της καλαμωτής, όρθια ανάμεσα σε μένα και τη θάλασσα, στα τρία τέσσερα μέτρα. Με κοίταξε. Δεν έβγαλε τα γυαλιά της. Ούτε κι εγώ. «Πιστεύεις στο Άπειρο;» είπε…»

 

Χεχεχε! 😄 και χιχιχι! 😄 Τι γαργαλιστικο βιβλιο! Γραφουν πως είναι pulp, ή οτι είναι noir, αλλα εγω λεω οτι ειναι fusion πολλων ειδων. Μοιαζει με ταξιδιωτικο αφηγημα του τυπου flânerie αλλα διαβαζεται και σαν ιστορια μυστηριου. Τι ταιριαστο στην Ικαρια! Ολο παραξενες πραγματικοτητες, μυθους και απροσδοκητα! Xεχεχε, και χιχιχιχι από καρδιας!!! 😄 😄 😄
Messakti Ikaria in the morning light (2) -right angle ¸.·´¸.·*´¨) ¸.·*¨) (¸.·´ (¸.·` by Eleni Ikanou on Flickr
Λοιπον, για οσους δεν γνωρίζουν ― αν και μετά από τοσα καλοκαιρια δοξας αμφιβαλλω να υπαρχουν τετοιοι ― η Μεσακτη ειναι μια παραλια της Ικαριας… Ουπς, τι λεω; Ειναι Η ΠΑΡΑΛΙΑ! Μια μεγάλη αμμουδια που καποιοι από μας τον Αυγουστο την εχουμε πως ειναι η Γκοα μας, η Κοπα Καμπανα μας, το Μαλιμπου μας, και ο,τι άλλο βαζει ο νους του καθενός μας.
Ikaria 178. That was a long and hard take. Fortunately there were no gorillas around, by Eleni Ikanou on Flickr
Ομως, πισω απο αυτην την παραλια (και τα φαντασιακα της διπλοτυπα), πανω απο τον δρομο, ψηλα στους λοφους, απλωνεται η «terra incognita» ― το υπολοιπο νησι, καπου στο βαθος, μονο βουνα και δαση, αλλοι ανθρωποι, αλλη ζωη. Καμια σχεση.
Οι αντιθεσεις και η πολυχρωμια προσελκυουν και εμπνεουν τους πεζογραφους. Λιγοι ομως καταφερνουν να φτιαξουν με αυτες ενα καλο βιβλιο. Τη «Μεσακτη» του Μαλαφεκα με ηρωα τον κλασικο flâneur Μιχαλη Κροκο την διασκεδασα, μου θυμισε τα παλια, με εβαλε να σκεφτω, και ουπς! ― καπου μεσα σε ολα που αφηγειται, ειδα μια ηρεμη, εντιμη απογνωση που με συγκινησε. 💗
Messakti Ikaria 2005, Golden hours melt my pixels, by Eleni Ikanou on Flickr
Δεν υπαρχει ελπιδα. Υπαρχουν ομως ιστοριες. Πολλες ιστοριες. Μια απο αυτες ημουν κι εγω ― ηταν δικη μου ιστορια. Μου εκανε καλο που την ξαναζησα.
Thanks, Makis! Κι ευχαριστουμε
για την αφιερωση! 😘
Χεχεχε! 😄 και χιχιχι! 😄
.
Αναγνωστη, αν θες, διαβασε
κι αυτην την παρουσιαση
που ειναι πιο σοβαρη
και δεν εχει χιχιχι.

Ελενη Ικ. co-author στο μπλογκ της Ελένης

.
.
.
.
.

Σχετικο στο μπλογκ μου, το «Paper island»:
Μερικες σκεψεις για τα βιβλια και τα νησια

«Paper Island», ένα άρθρο μου στα Αγγλικά για τα νησιά και τα βιβλία

.
⭐ ⭐ ⭐
.

 

.
.
.
.

Ικαρια, 31 Ιουλιου 2020

.
.

 


Keep it till next summer 😎


……

Corpus Arcanarum Ikariae in Augustum

……

«Παμε γερα με τσαμπουκα.»

(Greek slogan)

……

☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀

Hello readers!
This is not a reblog. This is a roundup!
😊 😊 😊

Golden hours melt my pixels, by Eleni Ikanou on Flickr


Ikaria, August 2018

Στο blog της Νανάς: «Νύχτα παπί τρικάβαλο» - 'Μια ιστορία του καλοκαιριού και πολλές φωτογραφίες από το Ίνσταγκραμ«Αγαπώ τον Αύγουστο στην Ικαρία. Βλέπεις κι ακούς πολλά. Δείχνεις κι εσύ και λες πολλά. Ο Αύγουστος είναι μια γιορτή. Για κριτική κι ανάλυση θα έχουμε μπόλικο χρόνο το χειμώνα.»

[«Νύχτα παπί τρικάβαλο»]
[Σχόλια στο «Νύχτα παπί τρικάβαλο»]


Ikaria, August 2017

Στο blog της Νανάς: «Be hip and with the youths» - νέος κόσμος στην Ικαρία τον Αύγουστο, τι σκέφτεται γι' αυτό η Νανά, και πολλές φωτογραφίες από το Ίνσταγκραμ«Be hip and with the youths»

[«Be hip and with the youths»]
[Σχόλια στο «Be hip and with the youths»]


Ikaria, August 2017

Στο blog της Νανάς: «Απόδραση απ’ την Κρίση» - ο νέος κόσμος στην Ικαρία τον Αύγουστο, πως τους βλέπει ένας ξένος δημοσιογράφος, συνεντεύξεις και πολλές φωτογραφίες«Οι νέοι της Ελλάδας αρνούνται να αφήσουν τη χειρότερη οικονομική κρίση στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τους στερήσει το δικαίωμα στην απόλαυση του γενέθλιου τόπου τους.»

[«Απόδραση απ’ την Κρίση»]
[Σχόλια στο «Απόδραση απ’ την Κρίση»]


Ikaria, August 2017

Στο blog της Νανάς: «Ήταν ένας Αύγουστος με πολλά λινκς» - η φίλη μου κάνει παρέα με πολύ κόσμο στην Ικαρία τον Αύγουστο, χορεύει και κολυμπάει«Έτσι πέρασε κι αυτός ο Αύγουστος στην ΑντιΜύκονο…»

[«Ήταν ένας Αύγουστος με πολλά λινκς»]
[Σχόλια στο «Ήταν ένας Αύγουστος με πολλά λινκς»]


Ikaria, August 2017

In my blog: «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 1» - Celebrating the young visitors to Ikaria, their ways and their adventures + a lot of photos from instagram«Now, don’t think I have betrayed Flickr but as it goes, from the side of Ikaria at least, sometimes the pictures fail in edge, spontaneity and personal touch. for the small picture, the snapshot, the ephemeral, subjective thing, Instagram, coming with all its smart filters and tricks, seems to win the game.»

[«Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 1»]
[Comments on «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 1»]


Ikaria, August 2017

In my blog: «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 2» - Celebrating the young visitors to Ikaria, their ways and their adventures + a lot of photos from instagram«It’s the story of the young travellers to Ikaria in the summer. It’s all loaded on Instagram. Enjoy and respect. This is the new DIY generation who are not looking for ready-made things but for the true experience, for whatever that takes.»

[«Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 2»]
[Comments on «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 2»]


Ikaria, August 2017

In my blog: «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 3 ➕» - Celebrating the young visitors to Ikaria, their ways and their adventures + a strange story + some photos from instagram«Was it I the other woman alone? The woman alone who was looked at by another woman alone in that cut-off place and moment? Yes, perhaps it was I. I turned fifty last year. And as often as always I like to swim in remote, quiet places at dusk.»

[«Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 3 ➕»]
[Comments on «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 3 ➕»]


…………………….

So here is the latest bunch.⭐ ⭐ ⭐ ⭐
Note: All of the photos displayed below were chosen after long search according to complicated criteria. None of them have been downloaded but embedded into this post directly from the source. If you click on the thumbnails, you will be directed to the originals on Instagram.
All rights reserved by the respective owners © 2017-2018

.

……

.

Χρόνια και χρόνια τώρα τριγυρνώ.Que se me vuela el sombrero !!Ikarian good vibes peopleΣεϋχέλλες, ΙκαρίαIn the middle of it all.CitronellaΚονσέρβα..*τζιβοπαρέα Νάς...IkariaΑυτοί, του '60 οι εκδρομείς, απόμακροι εξ αρχής, εκτός παραδομένου κόσμου, αυτοί. Εγκαταλελειμμένοι στις παρυφές του Τραπάλου υπό σκιά.COLLECTED SOME SEA SALT - BRING ON THE TEQUILAAlways fly high...SnakePeace...eyesRemember... The time you smiled..Ikaria moonWavyΙΙΙ. Οι Μαινάδες σκότωσαν τον Ορφέα.morningskasetophonoleavesloveEndless adventures, last bit of summer...Hiking GreeceTerasΕικόνες από τη ζωή όπως θα έπρεπε να είναι στις 16:59Εξεταστική Σεπτέμβρη...First Love Yourself ———-Ένα ακόμη ηλιοβασίλεμα. Μια ακόμη ημέρα να τελειώνει μαζί σου.φουτφετιςNas Ikaria summer Greeceautostop in Ikaria while eating fresh picked blackberriesΓάτες, πόδια, παντόφλεςikaria my loveFeeling small... Dust in the universeFeel natureYoga droga BodirogaAtheras Ikaria Grecia...Camplife, Ikaria (Greece)Ντύσαμε με λουλούδια τα κορμιά μας...Σαν άρωμα, Μνήμη και ρίγος.Kiss MoonLazy SundayYoga and the big blueVast and steep secret placeReach out your handObserving InfinityTogether with you is my favorite place to beikaria my loveΤελικά δόθηκε αυτό το φιλί η απλά χτυπήσαμε τα κεφάλια μας;Ikaria 2018Mesakti BeachIt's just a matter of perspectiveHead carrying~Να εδω~ beach, camping, boho, zen, sand, sea, sun, summer, δεν εχει σημα εδω, παραλιγο να πνιγω, τσουναμι, τι σκαλια ειναι αυτα, δεν ηρθαν τα κολοκυθακια ποτε, ικαριωτισσα, ικαρια, φρικαρια, γυρισε στη φυση...It's always about the seaIkariaIkaria. Sosyalist, nadide bir adamizdir... Heryerde hissedersiniz... Hissettirirler...1 Αυγούστου2 Αυγούστου3 ΑυγούστουI met so many beautiful people this summer and I m so grateful for this trip. It couldn't be better...Karkinagrion, Ikaria, Greeceas free as the oceanBehind this tower is hidden a beautiful beach which you should visit...Ikarian style, ωτοστόπSummer stories, IkariaIkaria, MiliopoHarvest 2018. One of the best experience in my life.Όταν η φύση προνοεί για τα σπα σου... με μια καυτή πισίνα στην θάλασσα!!!wavesdivefruitsnature girl'One armed' or 'Here's what scratching your cheek can do to a romantic picture'Una isla llena de magia, gente asombrosa y lugares alucinantes. La mejor combinacion de factores que podia pedirUna isla llena de magia, gente asombrosa y lugares alucinantes. La mejor combinacion de factores que podia pedir·feel free·Dream house, less is moreWind in my hair and wine in my bellymiaouArmenistis, Ikaria, GreeceΈκλαψα λίγο αλλά έκατσα να τις δω πάλι τις φωτογραφίες του καλοκαιριού.ikaria griechenlandΦυλλαρακι εχεις ενα ευρω;everythingThe water is greener on my sideτράβηξα αυτή την φωτογραφία ξενυχτισμένη πεινασμένη βρώμικη αλλά χαρούμενη όσο ποτέLittle Rock in the sunRaxes IkariasIkarian SweetheartSome Kind Of GhostΠΑΜΕ ΠΙΣΩΩΩΩΩΩ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑRoomyou're not the black sheep of the familyeyes - eyes - eyes20 Σεπτέμβρη, Κορυφή Αη Στάθη, οροσειρά Αθέρα (1.041μ.)thermal spring ikaria nude nature aegeanSummer life gets better...the goal of life is to make your heartbeat match the beat of the universe, to match your nature with nature...my crushIt's a beautiful thing to become fully absorbed in the momentLivadi beach, IkariaEnjoying life to the fullestSummer vibesΑρμενιστής ΙκαρίαςΦίλοι κωλοιBlue on Blue on BlueΘέροςIkariaοταν ειχες πιο πολλα μουσιαθα συνεχισω να ανεβαζω φωτογραφιες απο Ικαρια κι ας ειμαι ΑθηναWhere is my coffee anyway?Karkinagrion, Ikaria, GreeceStill there.Με το κρασί στο αίμα μας και με καλό καιρό. Λαγκάδα 2018. Ικαρία, όπως ουτοπία.Έλα να πάμε στο νησί.Ikaria :heartpulse:χοτ κλάσσυ σάμερ άουτφιτΌταν το σώμα έχει πάει Αθήνα κ το μυαλό είναι ακόμη ΙκαριαIkaria OctoberDays on the islandThe free soul is rare but you know it when you see itΣτον κόσμο μου όλα εφήμερα, τα πάντα για το τίποταPrioni, Agios Kirikos

……Eleni in Ikaria, October 2006

……


Yesterday is today,
today is tomorrow.

So long
and take care
Eleni

……This was just a massive reblog. Therefore, new comments, if any, should go to the respective articles herein reblogged

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »


Musical Yards ♪♫♬ Μουσικές Αυλές


One good thing about music,
when it hits you, you feel no pain.
[Bob Marley]
.Woman dancing in Ikaria

What do I know about music?
I know more than you ever thought, dear readers.
Perhaps because my mother was Italian, perhaps because music has been for me a good way to soothe a temper often volcanic, or just because I have strong lungs and throat, I have always sung and I think that my singing is not completely unacceptable to a trained ear. I’ve never had a musical education, and yet during a year or two of my crazy young days I could sing folk songs and jazz music from Hungary – and all that in Hungarian, oh yeah! 😀

What I cannot do, and that’s a life fact, is to dance.
All I do is jump and kick and dangle and that’s a pity because I love Greek music and all the music of the countries around Greece and that music is (90% of it) associated to dancing. So, I listen to it, sing it, but all the dancing is done within me.
What to do? Nobody is perfect.
This was just a soppy introduction. Bloggers are expected to write a couple of soppy things before getting into the subject, aren’t they?
Forget it.

😖

.


Musical Yards, homepage The subject here is the Music Seminar of Ikaria («Μουσικό Σεμινάριο Ικαρίας») also known as Musical Yards («Μουσικές Αυλές») and Musical Fireplaces («Μουσικά Τζάκια»), a long course of lessons, workshops and concerts organized by a small group of young Ikarians in the village of Christos Ráches every February and July.

Students dancing the Ikariotikos at the big party in the end. .

You would say, what’s big about it? There are several prestigious and popular music seminars taking place in Greece, the most known ones being in Mount Pelion and Crete. Why a seminar in Ikaria? What more does it offer? And who are this “small group of young Ikarians”? It sounds like one more boring folklore festival. At best perhaps a more sophisticated, DIY generational “panigiri”. Nothing new here.

. .

.This year's Musical Yards poster

Oh no, readers! Everything is new here! The seminar’s webpage does not explain very clearly the novelties of the event, so I have decided to say a few more things about it. For example, everything that goes around the Musical Seminar of Ikaria is hand-made, home-made and ever-evolving.

. .

Everything about the Seminar is countless hours of unpaid collective work done by local resident volunteers without support from the authorities, without sponsors and with only some help from few small hotel owners, car rentals and bus drivers.

. .

Playing music after the classes late in the eveningThe most remarkable thing about it is that they don’t have art directors, managers, public relations, don’t have «connections». Totally independent and willing to pay the price for this, all and all these guys have is each other and the support of their community. All and all what they want is to do it. And by some magic trick, they do it.

But how? What’s the trick?

. .

.

. .

The trick is, first of all, dear readers, that it’s not a “big event”. Only capable of hosting a rough maximum of 200 students, the center of everything is the large yard of a countryside chapel near the village of Traditional violin classChristos.

. .

Several classes take place under the oak trees in that yard, while other classes are hosted -guess where?- in the yards, patios and spare rooms of the surrounding family homeBabis Papadopoulo's musical composition and orchestra classs in the neighborhood. Hence, the meaningful name of the Seminar («Musical Yards»*), a name which does not only signify the location; it says a lot about the character of the event.

. .

It also shows Exercises at the course of singing and vocals the support it receives from the village community, not to mention that, in my opinion, it’s a great way to say «thanks» to the owners of the homes where the classes take place.

(* The same houses, plus/minus some, during the wintertime Seminar turn into Musical Fireplaces. Cool!)

The Seminar's camping site in Ai Giannis. .

. .

No buses, no traffic, everything is nested in nature, including the participants themselves, around 1/3 of which choose to accommodate themselves in the campsite set by the organizers near the church.

. .

.

. .

Secondly, “the small group of young Ikarians” is no other than the environmental, political and cultural association “Citizens’ Movement of Ráches Ikaria” («Κίνηση Πολιτών Ραχών Ικαρίας»), a 20yearold group still and always active in various fields (see my 2 footnotes down below).

At the course of musical instrument construction. .

None of them are idle or leisured patrons of arts; on the contrary, all of them are ordinary working people, faces that you see in the streets on their way to work in the morning.

Song writing course with Thanassis Papakonstantinou

. .

But there is an unseen difference: in spite of their smallness, in spite of their very limited financial resources, these people care! Moreover, they have skills and experience. Even though none of them are graduates of the Conservatory of Vienna, they know how to make things go right.

. .

.Evgenios Voulgaris, the lute teacher

Thirdly, the teachers! If anyone ever thought the Music Seminar of Ikaria is some kind of groovy thing, just a glance at the list of teachers is enough to change their minds. Each one in his or her own music, mostly the Oriental, traditional Greek or Balkan genre, as far as I can tell, they are the best among the best!

How come?

Singing course 3. .

Because these teachers trusted the organizers and they liked the concept. Some of them even, who come again and again every year, have proved to be truly committed to this event. They brought along their own students, they helped the organizers with valuable advice and in general, they did a lot to improve the Ikarian Seminar and Guitar lessongradually establish it in the agenda of musical education in Greece.

. .

Against the tourist legend that no serious work can be done in Ikaria because everything is unfocused and relaxed, the Papadopoulos and Siotas in one of the concertsclasses are as demanding and as strict as anywhere in a city environment. Besides this, every  year the teachers, to show their understanding of the concept of the Seminar, offer three evening concerts which are open to everybody. Arranging themselves in small groups in these concerts, the last of which always blows up to a big party, they play for hours without being paid.

The teachers playing at the big final concert. .

A large audience from all over the island gathers to attend that last concert in the Yards and all the money collected is used for the causes of the Citizens’ Movement, the first of them always being the preparation of the next seminar.

. .

.

. .

The goal of the Seminar:

«Culture, communication, living together and playing music, teaching and being taught, knowing each other and having a good time too».

Yeah, we know, we know…

I know you know but I don’t think you know everything.

Singing course 1So, let me elaborate and add a few throughts of my own. They are strictly personal -although I don’t think I am totally wrong in what I am going to say. It’s no coincidence the Ikarian Music Seminar “Musical Yards” started in 2012. That was the terrible year when the Greek economic crisis peaked. That was the year of suicides, the year of social cannibalism when everybody blamed each other for the crisis and the dept.

Singing course 2. .

In several occasions during that year, Art, and more particularly Music, did a lot to keep Greek society from breaking apart. To say the least, Music, and more particularly Greek (traditional and post-traditional music), reminded to us that in spite of our differences, we can still love the same songs and can still sing together.

. .

.Tsambouna - Aegean island bagpipe

. .

Because 2012 was a bad year for Ikaria too, this was, in my humble opinion, the reason why the Citizens’ Movement, instead of some other activity, chose to put their bets on music. After all music plays an important role in the life of the island.

. .

One out of four mostly younger inhabitants play a musical instrument, one out of three is an excellent dancer and absolutely everybody loves to go out to places where there is live music – no matter Spaced percussionistwhat kind, no matter how good. So, why not invite other musicians to the island, not just for a concert or two, but to stay longer and share their art?

. .

.

. .

To cut this short, against all odds, with crisis on one hand, and the love for music on the other, without any support from the authorities and no sponsoring, the first Musical Seminar of Ikaria was crowned with success.

Careful listener. .

Although small at that time, Musical Yards was a pool of forgetfulness and forgiveness, a pocket of equality and fraternity, a refuge for the young for inspiration and hope, a spot where music was played, taught and performed without interruptions or interferences – other than the song of the cicadas on those old oak trees in the hospitable churchyard of Ai Giannis.

. .

.

. .

. .

The course of the lute behind the churchIt is still like this and now – 2018 – is their 7th year!
Who would have thought!

. .

.

. .

Composer and singer Thanassis Papakonstantinou in the concertLast year I was there for only one day but that one day, as I was guided around by a friend, was enough for me to witness all of the above. The Music Seminar of Ikaria is cultural and social barrier breaker and meltdown. I think everybody involved in musical education – and I dare say all education- have something to learn from the way things go during its course.

. .

.

. .

Trumpet!I support Musical Yards with all my heart!

😍

Eleni

💗

.Chapel altar window, Pablo Picasso (unsigned), Ikaria, round about 1620 😉 Partying in the Seminar Music ♪♫♬ bubbles in the air .

. .

June 15, 2018

. .

.

. .

Except the first taken by kikiller all photos featuring in this article belong to Musical Yards. They can be found in the files of their website and their page on facebook. © All rights reserved 2012-2017.

⭐ ⭐ ⭐

. .

. .

.
.

Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 2


……

❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀ ❀

Hello readers!
This is the second part of… well, the first part.  How these two successive posts came about is a long Greek story. It’s the story of the young travellers to Ikaria in the summer. It’s all loaded on Instagram. Enjoy and respect. This is the new DIY generation who are not looking for ready-made things but for the true experience, for whatever that takes.
I have displayed the pictures randomly and democratically all same size, but I can allow myself to say that my favorite is a portrait of a sweet young woman with a caption in Greek, which means:

«When you are hungry but still pose»

……………………..⭐ ⭐ ⭐ ⭐

Note: None of the 100 pictures seen below have been downloaded but embedded into this post directly from the source. All rights reserved by the respective owners © 2012-2017
.

……

.

Nostalgia is a Bitch obsessed by shadow and a tree Who needs a hotel room? Travel tip number 22: Make friends with the locals My commitment to all Ikaria is also known for their naturally radio energized springs Ikaria relaxing endless view '15 Ikaria 41 Αυγούστου στο νησί Ikaria views Ikaria mother and daughter Hang Loose Ikaria Ikaria let me take you home Ikaria This is me turning my back to the gram & unplugging a bit Σκέψου κάτι που σε ευχαριστεί για να αρχίσει καλά η ημέρα Πάμε μαζί κι ας μας λιθοβολούν, κι ας μας λεν αεροβάτες.. Ο δρόμος είναι η χαρά Ikaria beautiful chest piece Unconditionally Ikaria Περα στου χωριου τη βρυση.. Probably swimming with some killer fish Φήμες λένε ότι πέρασαν χάλια Οταν πεινας αλλα ποζαρεις Adventures green tent Karkinagri οτοστοπ Για τα πανηγύρια! We were hitchhikin down that road when... Live in the sunshine and drink the wild air Endless (summer) Ikaria γεια χαρα αντιο Nighty night from Ikaria Ikaria, Nas Οικογενειακές στιγμές στο νησί Born to be wild Ikaria, Nas Μην σταματας οταν κουραστεις. Σταματα οταν τα καταφερεις! happy Langhada, Ikaria van life Ikaria, dam Σαπισμααααα I know i want to travel with you.I was lucky to meet you girl! My__ σκουπιδεολε paddle surf Ikaria Surf School Last dose of freedom ~ΛΑΓΚΑΔΑ~ Faros Καπως ετσι απλα Λαγκάδα παρανταις ικαρια Secret place ikaria waterfall οταν βρισκεις το καλυτερο σποτακι για τη σκηνη σου και κοιμασαι μεχρι τις 5 το απογιομα These pesticide-free fresh-from-the-tree mulberries are firing my orthorexia No internet connection. The wind the sky the moon and the stars instead. Nas, waterfalls Middle East Realness I really just want to be the warm yellow light that pours all over everyone I love Ikaria, August 2017 Nas beach Summer fun Συ μπαξες κ γω φυντανι , να σ'απαρνηθω δεν κανει gazin' the travelers Ida in the chapel of theoktisti Λαγκάδα: Το καργιώτικο γουντστοκ Σεϋχέλλες blythe doll Ikaria μονο αγαπη ρε Sunrise hiking motorbike I’ve been grindin outside all day with my niggas Summer Tip no2: go to HaveFunLand το ζούμε επικίνδυνα στην Ικαρία Καρότσες και οτοστόπ Ασκητική ζωή Raxounia Ikaria surf school Οι αμφίδρομες οι αντιδράσεις θα με φάνε Σειχελες Ικαρια Τιμή στους αλύγιστους της ταξικής πάλης Το απόλυτο οτοστόπ You are the life itself livin it Teaching them some style Να ρθει το καλοκαίρι να ξυπνάμε πάλι έτσι Billion star hotel girls on trip

 

……

……

Mesakti
Finally, the last picture: that was taken by Georgia, a local photographer last February. IIkaria 040n the previous post Nana said I like to connect with the past. This is only partly true. I connect with the past and the past connects with me. That girl there looks as if it was me standing on that spot when I took this historical picture long long long ago, back in November 2005!!!

So long and take care
Eleni

……


Ικαρία & Φούρνοι: μια εξερεύνηση


.
.

Alexias Ikarian GuidebookΓεια σας αναγνωστες 🙂


Σημερα γραφω με χαρα στα Ελληνικα γιατι το θεμα μου ειναι Ελληνικο και μαλιστα αφορα ενα καλο βιβλιο για την Ικαρια! Μπορει να πειτε πως κανονικα δεν θα ‘πρεπε να γραψω αφου
ειμαι τοσο παθιασμενη, οντας ολοσωμο κι ολοψυχο το μπλογκ μου αφιερωμενο σ’ αυτο το νησι, αρα η κριτικη μου δεν θα ειναι αντικειμενικη. Ομως εγω οταν χρειαζεται ξερω να συγκρατω το παθος μου. Εξαλλου εχω αλητεψει ταξιδεψει αρκετα και ξερω καλα οτι η Ικαρια δεν ειναι το κεντρο του κοσμου καθως επισης εχει και παρα πολλα μειονεκτηματα. Ετσι νομιζω οτι θα τα καταφερω να γραψω μια νηφαλια κριτικη. Θα βοηθουσε επισης αν σας ελεγα οτι οχι μονο δεν εχω μετοχες στον εκδοτικο οικο που βγαζει το βιβλιο αλλα ουτε καν γνωριζω τη συγγραφεα. Καποτε μονο διαβασα μερικα γραπτα και ειδα φωτογραφιες της και μου φανηκε πως ηταν καλο παιδι. Ετσι απλα.
.

Crouched photographer in EMF & land erosion.

.
Οταν λοιπον εκανε την πρωτη ερευνα για το βιβλιο, μου εγραψε και μου ζητησε φωτογραφιες για την εκδοση. Τοτε ηταν που ειχα ζησει πανω απο 1/2 χρονο στην Ικαρια και μου ειχε κανει μεγαλη εντυπωση που δεν υπηρχε σχεδον καθολου εγκυρο δημοσιευμενο υλικο για τον τοπο που ζουσα. Τοσο που γνωστοι και φιλοι, συνεργατες στη δουλεια, ξεροντας τον χαρακτηρα μου, νομιζαν οτι ειχα κατοικησει σε καποια χιππικη βραχονησιδα με σπηλιες! 😮 Ετσι της εδωσα φωτογραφιες με χαρα και ανακουφιση, νιωθοντας απο ενστικτο οτι η Αλεξια θα εγραφε απλα και τιμια, με διασταυρωμενα στοιχεια και καλη επιλογη θεματων, και ιδιως χωρις κουφιες εμπορικες καλολογιες. Πραγματι, τωρα που κρατησα στα χερια μου το αντιτυπο που μου χάρισε, βλεπω πως ειχα δικιο. Αυτος ο ταξιωτικος οδηγος ειναι τοσο αμεσος κι απλος που
εκτος απο «Εξερευνηση», θα μπορουσε να εχει τιτλο: «Ικαρια και Φουρνοι: Εξ επαφης»! ^^’
.

Proud Alexia and her Guidebook about Ikaria.

.
Το καλο πραγμα αργει να γινει. Μεχρι να εκδοθει σωστα το βιβλιο της Αλεξιας γνωρισε μεγαλες περιπετειες. Απο κοινους γνωστους εμαθα οτι αντι να της ανατεθει η αποστολη απο καποιο αφεντικο, εκεινη ηταν που πηγε και χτυπησε «μεγαλες πορτες» ζητώντας την αναθεση η οποια της δοθηκε μεν, ομως η εκδοση, αν και με τρανταχτη υπογραφη γνωστων εκδοσεων του χωρου, πηγε κακην κακως στη διανομη, δεν έφτασε στα ραφια και τελικα εξαφανιστηκε. 😮
.

On slippery grounds....

.
Ομως η Αλεξια επεμεινε. Σε συννενοηση με την Καριωτικη παρεα του ηλεκτρονικου περιοδικου ikariamag τμηματα του βιβλιου εμφανιστηκαν στο «Ο,τι χρειαζεστε για το νησι» οπου φαινεται πως ειχαν μεγαλη επισκεψιμοτητα, ελεγχθηκαν απο τους αναγνωστες και αναγνωριστηκε η εγκυροτητα τους. Ετσι ψηθηκε η ιδεα για μια νεα ενημερωμενη εκδοση η οποια βγηκε τελικα το Δεκεμβρη του 2015 απο τις Εκδοσεις «Ελευθερες Πτησεις» που συνδεονται με το περιοGood signal, thank you!δικο και άρα το θεωρω απιθανο η εκδοση να εξαφανιστει κι αυτη απο τα ραφια. 😉 🙂
.

.

.
Εκτος απο τikariamag.gr/ikariastore/product/10608α βιβλιοπωλεια, το «Ικαρια & Φουρνοι: μια εξερευνηση» θα βρειτε σιγουρα στο ηλεκτρονικο καταστημα ikariastore. Εχει 370 σελιδες και κοστιζει 15.00€. Παρακατω θα σας εξηγησω γιατι αξιζει να το αγορασετε. Πρωτα ομως ας δουμε τι γραφει στην εισαγωγη η ίδια η Αλεξια για το βιβλιο της:
.

.

«Το παραδέχομαι, δεν την είχα συμπαθήσει όταν την είχα πρωτοδεί την Ικαρία. Ούτε που την ένοιξε βέβαια αυτήν. Δεν με είχε ανάγκη βλέπεις, ούτε εμένα ούτε κανέναν. Ωστόσο δεν κατόρθωσε να με ξεφορτωθεί τόσο εύκολα. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, κάπως τα ΄φερε η ζωή κι επέστρεψα, αυτή τη φορά κάτω από τελείως διαφορετικές συνηθήκες. Η Νίκη κι ο Βασίλης με πήγανε παντού, με φρόντισαν, μου έμαθαν ικαριώτικο, με βοήθησαν να μην αισθάνομαι ενοχές που δεν βιάζομαι, με πήγανε στη ντίσκο στις 5 το πρωί και μάντεψε: τελικά τη λάτρεψα την Ικαρία!..»

«Μετά δεν ήθελε και πολύ. Ξαναπήγα και ξαναπήγα και ξαναπήγα, γνώρισα κι άλλους φανταστικούς ανθρώπους και τελικά έγραψα ένα βιβλίο. Ο στόχος τώρα -όπως και τότε- παραμένει ο ίδιος: ν’ απολαύσετε και να αγαπήσετε αυτόν τον τόπο γι’ αυτό που είναι και όχι γιατί σας το προτείνω εγώ. Κάθε τόπος άλλωστε είναι σαν ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Με τα χρόνια φτιάχνει την προσωπικότητά του, ζώντας τις δικές του μοναδικές εμπειρίες, κάτω από διαφορετικές επιδράσεις. Κάπως έτσι γράφεται τελικά η ιστορία του, όποια κι αν είναι αυτή…»

«Ανοίγοντας το βήμα για να φτάσεις στα πιο απομονωμένα σημεία, χάνεσαι μέσα σε ανήλιαγα αρχαία δάση, διασχίζεις ορμητικούς λουλουδιασμένους ποταμούς, βουτάς μέσα σε χρυσαφένιες παραλίες, διψάς μέσα στην πέτρα και τη σκόνη, ξαποσταίνεις σε καταπράσινα προστατευτικά δέντρα. Μέσα σ’ αυτόν τον ταξιδιωτικό οδηγό θα βρεις τον τρόπο να φτάσεις στα πιο κρυφά σημεία της Ικαρίας και των Φούρνων, θα γνωρίσεις ηλιοκαμένους ανθρώπους που κατέχουν το μυστικό της μακροζωίας και θα ανακαλύψεις γιατί ο Ίκαρος διάλεξε να πέσει ακριβώς εκεί…»

.


Κι εγω τωρα σας λεω να το παρετε γιατι:
^^’
.

.
.

tourist instructions ikaria august

  • Η Αλεξια εφαρμοζει πιστα τους βασικους κανονες του καλου ταξιδιωτικου βιβλιου. Χωρις να θεωρει τιποτα σαν δεδομενο ή αυτονοητο, γίνεται σύντροφος του ταξιδιωτη και τον καθοδηγει να κινηθει στο νησι και εφοσον θελει, να ξετρυπωσει κρυμενα περασματα σε μυστηριωδεις πραγματικοτητες που η Ικαρια διαθετει αφθονες, πιο πολλες απο καθε αλλο Ελληνικο νησί. 🙄 😉 >:D.
    .
.

Break on through to the other side ☀ yeah ! Our guide ikaria

  • Εχει ξεκαθαρισει σε ποιους απευθυνεται. Η Ικαρια της Αλεξιας δεν ειναι για ταξιδιωτες μαθημενους στα ευκολα. Ξερει που ειναι ολα τα αγκαθια, τα βραχια, οι αποτομες στροφες κι οι γκρεμοι, ενω θεματα περιβαλλοντος, τοπικης οικονομιας, τροπου ζωης και κοινωνικων συνθηκων ειναι σε πρωτο πλανο σε ολα τα κεφαλαια του βιβλιου, διχως ωστοσο περιττους εγκυκλοπαιδισμους. Σ’ αυτα τα θεματα εμεις οι γυναικες ειμαστε πιο πρακτικες απ’ τους αντρες. 😉 🙂.
    .
.

Adobe in the rocks

  • Αν και ολοφανερα δεμενη με τον τοπο, εχει το θαρρος της αποψης και της επιλογης των θεματων. Μετα τη θαυμασια εισαγωγη για τη γεωγραφια, την ιστορια, την κουλτουρα, την αρχιτεκτονικη και τις παραδοσεις, διαιρει το βιβλιο σε οκτω διαδρομές στις οποιες μας παει βημα-βημα, δινει τα highlights, καποια αφηνει απεξω, εννοειται, ευτυχως, δεν ειναι εγκυκλοπαιδεια ουτε χρυσος οδηγος! 🙄.

.

.

All Ikaria map web

  • Οι χαρτες! Οι χαρτες! Οι χαρτες! ^^’
    Οι φωτογραφιες! Οι φωτογραφιες! ^^’
    Οι πρακτικες πληροφοριες και τα μικρα, πολυ χρησιμα, τιπς 😎


.

.

Overgrazed Ikarian mountain Atheras

  • Δεν γινοταν να λειπουν οι αναφορες στις χτυπητες ιδιαιτεροτητες μας. Τα πανηγυρια ⭐ οι «γκρουβαλοι» 😎 η διαφορετικη αισθηση του χρονου 😳 το οχι/ναι καμπινγκ 🙄 η μακροζωια 😉 – για ολα αυτα (και αλλα που δεν τα ξερετε) η Αλεξια καταθετει την αποψη της θαρρετα, γλαφυρα και με χιουμορ 😀 αλλα δεν παραλειπει κιολας να καταγγειλει τα πολλα σκουπιδια, τα παρατημενα αυτοκινητα, την συχνη ελλειψη αρχιτεκτονικης καλαισθησιας και την αδιαφορια για το περιβαλλον οπως π.χ. στο θεμα της υπερβοσκησης που ερημοποιει τα βουνα του νησιου. 😦

.

.

Ikarian Ridge Walk Oct 30 22

  • Μιας και μιλησα για βουνα, σε καθε κεφαλαιο του βιβλιου γινονται πολλες αναφορες στην πεζοπορια: ειτε για το πολυ απλο, δηλαδη για να φτασει κανεις σε μια απομονωμενη παραλια [«καβατζα» 😀 ] ειτε για μεγαλυτερες διαδρομες οπως π.χ. το Φαραγγι της Χαλαρης ή τον Γυρο του Δασους του Ραντη. Ομως δεν επεκτεινεται πολυ και κανει καλα. Η πεζοπορια/ορειβασια στην Ικαρια ειναι ξεχωριστο, πολυ μεγαλο κεφαλαιο που γι’ αυτο θα αξιζε να γραφτει εξειδικευμενος ταξιδιωτικος οδηγος. 🙄

.

.

Food, pebbles and headstands: coffee!

  • Τελος, ηθελα να πω οτι δεν εχω δει καλυτερο καταλογο δωματιων, ξενοδοχειων, εστιατοριων, μπαρ κτλ. Βρισκονται μετα απο καθε κεφαλαιο στο τελος καθε διαδρομης και απορησα που τα ξερει, γιατι στην Ικαρια ουτε τα μισα κομοντιτις δεν βρισκονται στον κεντρικο δρομο αλλα ειναι κρυμμενα σε μακρινες πλαγιες και ραχουλες! Μαλιστα η Αλεξια δηλωνει οτι για αυτη τη ξεχωρη δουλεια δεν ζητησε κι ουτε πηρε δεκαρα. Φυσικα την πιστευω! Κι εσεις να ακολουθησετε τις συμβουλες της γιατι ειναι γυναικα μερακλου προφανως. ^^’

.

.

Το Πέλαγος του Βοριά: We gaze Icarian Sea

  • Προσωπικά εγω διαβασα το βιβλιο της με περιεργεια αλλα κυριως με μεγαλη ανακουφιση. Η περιεργεια μου ικανοποιηθηκε με το παραπανω γιατι εμαθα πολλα πραγματα που δεν ηξερα. Πιο πολυ ομως ενιωσα ανακουφιση γιατι εχουμε ενα καλο τουριστικο τυφλοσουρτη επιτελους! Να μη χρειαζεται καθε φορα που συνανταμε ενα ξενο να του κανουμε σεμιναριο, αλλα να του λεμε:
    -Αγορασε αυτο το βιβλιο, ειναι καλο, το διαβαζουμε κι εμεις οι Καριωτες. Διαβασε το κι ελα μετα, οποτε θες,  να τα πουμε με πιο πολλες λεπτομερειες! 😀
    .

.

.

.

me fairy muddy Αυτα απο μενα τη Λενη και γεια σας, χαρα σας. 🙂

πηγΙκαρια - Φουρνοι: μια εξερευνηση στο facebookαινετε τωρα αν θελετε να δειτε τη
σελιδα του βιβλιου της Αλεξιας στο facebook
⭐ ⭐ ⭐


.

.

Η Αλεξια και το βιβλιο της στο facebook Σημ: Η Αλεξια δεν ειναι απο την Ικαρια ή τους Φουρνους. Γεννηθηκε και μεγαλωσε στην Αθηνα, σπουδασε στο τμημα ΕΜΜΕ του Πανεπιστημιου Αθηνων και λιγο αργοτερα βρεθηκε για μεταπτυχιακα στην Αγγλια και την Ολλανδια. Εργαστηκε στο χωρο της δημοσιογραφιας, της επικοινωνιας και της εκπαιδευσης και απο το 2014 εχει μεταναστευσει στη Μεση Ανατολη. Λατρευει τα εξερευνητικα ταξιδια, ενω η συγγραφη αποτελει γι’ αυτην καταφυγιο. Το «Ικαρια & Φουρνοι: μια εξερευνηση» ειναι το πρωτο της βιβλιο και το πιο αγαπημενο της δημιουργημα στη μεχρι τωρα ζωη της. Το mail της ειναι: alexia.palesti@gmail.com

.
.

.
Ικαρια, 24 Μαρτιου 2016

.


food, pebbles and headstands


Delicious simple food cooked by a Greek Mum all home made the cheese , bread , herb pie and very very tasty peas and broad beans cooked in a fabulous way slowly with fennel and extra virgin olive oil. I'm even loving the table cloth. It's all good learning lots and being well looked after. The pebbles found at Therma beach here in Ikaria, are a stone collectors dream! The small bay collects and holds these wonderful little gems, so that they can be found when beach combing.

.

Dear readers,
it was my name day and I was planning a relaxed, unambitious post about the wonderful things an English couple who live in Ikaria do with pebbles from the beach, when all of a sudden the famous Jamie Oliver, after his visit to the Chiapas last month, landed on the island to look into our cooking and shoot scenes for his next show!!! I am still and always a bad cook (my only improvement has been towards safety but unfortunately not towards taste) so don’t be afraid, I am not going to go crazy about recipes. I do think, however, that the island has a wealth of natural, healthy foods and natural and healthy ways of cooking. But I am not going to go crazy about that either. This was planned to be a relaxed, unambitious post, and a relaxed, unambitious post it is going to be. I’ll just push Nik and Stef’s stones a bit to the side and make room for a few pictures of Ikarian food from Jamie Oliver’s instagram, plus a few shots with heavier stuff taken in Ikarian restaurants by adamansel52, a ‘food tourist’ who toured the island last month. Move your mouse over the photos to read the descriptions. Scroll down to find a surprise. Nothing to do with food! It’s just another Ikarian summer drawing near!!!

🙄 ^^’

.


Learning how to make Trahana from this loverly lady Maria. It's a very historical healthy whole grain cracked wheat cooked with goats milk soured and dried in the sun it's something very special and central to there diet. Delicious! A massive thank you to all the wonderful people of Ikaria that I met and worked with. this island has really touched my heart it's so natural and such a special place I can't wait to go back. The colours and textures are something to behold, and the variety of stones found I have not seen anywhere else. Quartz, banded agates, granite, jasper, and many more are found here.

A beautifully simple Greek salad the classic way with juicy tomatoes, olives and crumbly feta! Proper bold flavours and super fresh ingredients. The stones come from the sea of course, and also they get washed down from the mountain range on the island, if you go and look at the cliff faces near the beach you can see these very stones jutting out from the mud and rock; fascinating!

Cooking delicious wild herbs greens and pumpkin to be rolled in filo. Yum! Since I started beachcombing for colourful pebbles, sea glass, terracotta pottery and other surf tumbled delights, I learnt a few techniques that might help a beginner to this wonderful past time; and thought I would share them with you.

.

Ikaria 288 At Therma Nik and Stef from England have a business beach combing for anything that can be used to make jewellery, selling it online then shipping it all over the world.

Ikaria 200 Here I will be talking about all the wonderful stones, minerals, sea glass and other oddities that I find where I live on the Greek island of Ikaria.

Ikaria 175 Beach combing here is unlike anywhere else in the world, and is a stone collectors paradise! There are many beaches here full to the brim with all different types, colours, and textures of stones; the only limit is how many you can carry!

.

Taverna in Therma. The fish in sauce with salad and with bread was 8 Euros. I could have eaten spaghetti Bolognese for 5 Euros! The half litre of wine was 3 Euros. But at payment time she only wanted 10 Euros. All fresh, all local produce. With a fantastic sea view. I found these beautiful mustard colour beach pebbles whilst out beach combing on the north coast of Ikaria yesterday. But what type of rock are they...any ideas??

Ikaria 229 A lovely selection of substantial sized beach stones I found whilst out beach combing on the north coast of Ikaria a couple of days ago. The colours are amazing.

Ikaria produce on my kitchen floor. Wine, honey, olive oil, mountain tea, herbs, soaps, cosmetics. About half of it unlabeled, given to me as presents. A mix of wonderful beach finds from Therma beach in Ikaria, sea glass, pebble candy; and a sea shell! If you look along the tidelines, this is what you can find.

.

Αρέθουσα #here #forever #ikariamylove #daysinikaria #gipsylife by Sofia Pavlides (@so_soso7) on instagram Seychelles Ikarias. I believe in the good things coming ☀ #daydreaming #behappy #headstand #daysinikaria by Sofia Pavlides (@so_soso7) on instagram

Seychelles Ikarias ☀ #happy #grateful #daysinikaria by Sofia Pavlides (@so_soso7) on instagram Κυπαρίσσι #headstand #islandlife #daysinikaria by Sofia Pavlides (@so_soso7) on instagram

.

Sofia’s headstands in her: «Days in Ikaria» on instagram ^^’ ^^’ ^^’
Nik and Stef’s etsy shop: etsy.com/shop/thermalstonedesign ⭐ ⭐ ⭐

.


Ikaria Guidebook !!!


.
This Guidebook serves as a companion for anyone who wants to truly experience why Ikaria Island (Greece) is being praised around the world. Off the beaten path, Ikaria preserved a rich natural environment, crystal blue waters, hidden mountainous folds and a distinct local culture. Why do Ikarians tend to live so long? Come and explore why.
.

Hello readers


I am not sorry to interrupt the series of landscapes of others because this seems to be a good guidebook for Ikaria. Our friend Alexia’s work (1) is out of print and anyway it was only in Greek. On the other hand, the A.K.K. Editions hiking map is out of sale and I know from Angelos himself that it’s not likely to publish anything as good as that about Ikaria in the near future (2). During a visit at his house and having insisted that he should, he showed me a confidential copy of the recent e-book by Charlene Caprio and Lefteris Tsouris on his computer and I liked it. I didn’t have time to read it thoroughly and I couldn’t take it home with me because the copy was code-protected but I trust Angelo’s word. It’s an honest, careful and responsible piece of work based on long field research and that was also my impression after having read the one hundred PDF pages diagonally. The texts are to the point without unneeded literature and the maps are bold, nicely colored, clear and helpful. But the best thing about this Guidebook is the emphasis on hiking. I took a note of how the authors put it:

.

«We believe that the best way to understand Ikaria is by exploring the island’s footpaths called ‘monopatia‘. Spanning over 150 km in a configuration akin to a giant spider’s web over the island, Ikaria’s footpaths evolved over hundreds of years. Many of them connect remote villages with rivers, watermills, forests, mountain peaks, sea areas, more natural elements and other villages. The footpaths also reach areas inaccessible by vehicles and traverse the mountain’s inner folds. By exploring the footpaths, you will start to discover Ikaria’s unique environment and culture…»

.

As I couldn’t agree more, I also took note of the titles of the ten hiking routes recommended, mapped and described by the two authors in the last and longest part of the edition. The photos of Peter Wan who contributed in the edition are stunning and you can see some in the webpage of the e-book, however to introduce these hikes I prefered to use photos either from our blogs or the ones taken in the course of time by the members of the Mountain Climbing and Hiking Club of Ikaria. Those people are, after all, the volunteers who explore and discover, design, walk and maintain the mentionned footpaths. The authors duly acknowledge their contribution and by the way, so am I on a more personal level. If not for them and their endless discoveries, perhaps my passion for Ikaria wouldn’t be so strong. ^^’
.

.
.

Posing at the Waterfall (2)

  • Chalares River Canyon (Christos – Nas) walk.

.
.
.

.

Enchanted Watermill

  • The Spanaioi Watermill with additional walk to a Reservoirs and the Monastery of Mounte.

.
.
.

.

Boys must be brave

  • Pezi, Ryakas Waterfall and Selini pond walk.

.
.
.

.

Sharing Radi (B X)

  • Ranti Forest Walk, Herbal and Cave Walk.

.
.
.

.

Sharing Radi (B VII)

  • Koskinas Castle and Mt. Atheras Cliff Walk.

.
.
.

.

Ikarian Ridge Walk Oct 30 22

  • Mt. Atheras Ridgeline Hike (reaching Ikaria’s highest peak).

.
.
.

.

The Lighthouse and the Channel.

  • Ikaria’s Western Edge, Remote Seaside Villages and «Kavo Papas» Lighthouse Walk.

.
.
.

.

Thyme and Tower Hike

  • Ikaria’s Eastern Edge – Drakano Tower, Agios Georgios and the WWII Bunker Walk.

.
.
.

.

OFF THE RECORD #3

  • Ikaria’s Eastern Edge – Agia Kyriaki Hot Spring / Iero Beach.

.
.
.

.

The day we took over the mountains!

  • Ksylosirtis (Papas) Watermill and Lefkada Hot Spring.

.
.
.

 

Visit their webpage

⭐ ⭐ ⭐

.

.

(1) Alexia and her «Unexplored Ikaria & Fournoi»Proud Alexia and her Guidebook about Ikaria

.
.
.

.

.
Trail Network Shutdown

(2) Trail Network Shutdown

.
.
.

.

.

 

.

Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα


.
_Blog Review Ikaria 2014 # 11 The Explorers (2a)_

Closed to the outside, open to the inside

 

Nana to agrimi's blog Γεια σας.

Είμαι η Νανά to agrimi και σήμερα στο μπλογκ της Ελένης που παρουσιάζει διαλεχτά μπλογκς για την Ικαρία, γράφω για τον ΟΠΣ Ικαρίας

Ημερολόγιο Εκδρομών και Δραστηριοτήτων του Ορειβατικού Πεζοπορικού Συλλόγου Ικαρίας

.

.

Είναι μια χαοτική παρέα που αλλάζει συνεχώς, άλλοι έρχονται, άλλοι φεύγουν, σημαδεύουν και φτιάχνουν μονοπάτια, παραδοσιακά ή καινούριες διαδρομές, κάνουν πεζοπορίες, ορειβασίες, ψάχνουν, εξερευνούν, φωτογραφίζουν, στις πτυχώσεις των βουνών ανακαλύπτουν κρυμένες ομορφιές που δεν φαίνονται.

Είναι ο Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας, μια ανεξάρτητη, δημιουργική ομάδα ντόπιων πεζοπόρων και ορειβατών που κι αυτοί δεν καλοφαίνονται, δεν έχουν, ας πούμε, πινακίδα ούτε γραφεία, όμως θα καταλάβεις την παρουσία τους από τη συστηματική δουλειά που έχουν κάνει στα βουνά και την εξίσου συστηματική προβολή της στο ίντερνετ.

Για χάρη τους, επεμβαίνω στη σειρά blog reviews about Ikaria που κανονικά γράφει η Ελένη, και προσθέτω στην κατηγορία «explorers» το ιστολόγιο του ΟΠΣΙ που είναι συνάμα, ημερολόγιο δραστηριοτήτων και εκδρομών, διαδικτυακό βιβλίο πρακτικών και κατάλογος προτάσεων για  βόλτες με τα πόδια στο νησί, δύσκολες ή εύκολες, χειμώνα ή καλοκαίρι.

Για όποιον ξέρει τη μορφολογία της Ικαρίας αλλά και τον χαρακτήρα των κατοίκων, ο τίτλος «Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα» είναι μάλλον κατανοητός και οικείος. Ειπώθηκε πριν πολλά χρόνια σαν ατάκα από την Ελένη σε μια πεζοπορία, καθώς προσπαθούσαμε να περιγράψουμε το νησί: απ’ έξω απότομο, άγριο και κλειστό, αλλά από μέσα μια αγκαλιά.

Αυτό είναι το πρώτο μέρος του αφιερώματος. Κάνοντας κλικ στο μικρό εικονίδιο, ανοίγει θεαματικό fullscreen Slide Show φωτογραφιών στο Flickr. Κάνοντας κλικ στο μεγάλο εικονίδιο, ανοίγει η σχετική καταχώρηση όπου διαβάζει κανείς την περιγραφή της δράσης και των σκηνικών, με πρακτικές πληροφορίες, χάρτες, σχεδιαγράμματα, κτλ. Όπως πάντα, τριγυρίζοντας το ποντίκι πάνω από τα λινκς και τις εικόνες, διαβάζεις τίτλους, αποσπάσματα και περιλήψεις.

Για σχόλια καλά είναι κι εδώ, αλλά καλύτερα πήγαινε στο μπλογκ τους, επίσης και στο facebook group : hikingIkaria

Enjoy!

.

..

.

… .Οκτώβρης 2008: Εκδρομή γνωριμίας

Slide Show Conquering Melissa : Slide Show
.

..

…..Νοέμβρης 2008: 1η Εκδρομή Εξερεύνησης

Slide Show 

Περπάτημα από τη Δάφνη στον Κάμπο
2η Εκδρομή: Εκδρομή Εξερεύνησης : Περπάτημα από τη Δάφνη στον Κάμπο "Η διαδρομή ξεκίνησε από το όμορφο χωριό «Δάφνη» στους πρόποδες του Κοσκινά, όπου και το ομώνυμο βυζαντινό κάστρο. Η πρόκληση ήταν να βρούμε ένα μονοπάτι για να βγούμε στον Κάμπο, τη μοναδική πεδινή κοιλάδα της Ικαρίας όπου ήταν ο κυριότερος οικισμός του νησιού στους αρχαίους και μεσαιωνικούς χρόνους.
.

.

.Δεκέμβρης 2008: Εκδρομή Μυστηρίου

Slide Show Winter hike on the Trail of the Elves: mystery, monasteries and mushrooms
1η στο Μονοπάτι των Ξωτικών
Εκδρομή Μυστηρίου: Στο Μονοπάτι των Ξωτικών μετά τη βροχή
.

Δεκέμβρης 2008: Χειμωνιάτικα αξιοθέατα

Slide Show Winter group hiking in Myrsonas river
.

..Μάης 2009: Κυκλική στην Άνω Χάλαρη, Διπόταμα.

Slide Show Hike in Upper Chalares Canyon, destination 'Dipotama'
Συνεχίζεται...winking

..


Paper Island


.

Why some islands are not just islands?

Why can some islands be both real and fictional?

Why do some islands attain a second life in literature?

What do some islands seem to attract big ideas, illusions and dreams?

Why are some islands, more often than others, chosen as sceneries of tales of escape?

Why do some islands appear in novels, satires, utopias and moral tales, more than other islands?

Why some islands, besides being made of rocks and soil like all islands, can also be, as I am calling them, paper islands?

First pages of Jesuit Johann Bissel's satirical novel of 1637 with engraved allegoric title and engraved utopian map of Icaria with imaginary names of cities, rivers, etc.

I say, the more an island is an island, the more it makes you dream

Because democracy is no good in dreaming, we can say it loudly :

  Some islands are more islands than other islands

«The élan that draws humans toward islands extends the double movement that produces islands in themselves. Dreaming of islands – whether with joy or in fear, it doesn’t matter – is dreaming of pulling away, of being already seperate, far from any continent, of being lost and alone – or it is dreaming of starting from scratch, recreating, beginning anew. Some islands drifted away from the continent, but the island is also that toward which one drifts; other islands originated in the ocean, but the island is also the origin, radical and absolute.»

Gilles Deleuzes 

I have found the words of this contemporary French philosopher through a comment by a learned person in Kristin’s blog or Mararoa’s blog which unfortunately I am unable to spot now. That comment linked to a chapter of the glorious wikispace «Dream Islands» which I think, sustains and explains my humble thoughts herebefore. That chapter is entitled:

Scope of Islands

Island as a ‘catch-all’ concept

After Deleuzes’s quote it goes:

«Islands burn into the minds of children from an early age. They emerge in the first literature where they are prominent in Homer’s Odyssey, and Plato’s island of Atlantis is perhaps the most famous mythical island of all time. The seclusion and autonomy that an island suggests has nourished the literary imagination for millennia, but the island setting as a site for the spiritual, emotional, or psychological transformation of human character has remained a constant in Western literature. The Greeks were the first to develop the island-book as such, but Roman writers showed much less interest in insular themes. On the fringes of Europe, Island stories were generously developed in the ‘imrama’, which were medieval Irish accounts of mythical Atlantic island voyages of chiefs and saints.
From Homer to Charles Kingsley the island narrative..

The other chapters of Dream Islands are very enlightening too. Notably :

An antidote

«Islands are no longer bound up so immediately with a self-sufficient agrarian life, its rituals and the cultivation of social solidarity. They instead begin to function as an antidote to the increasing division of labor and social stratification of the mainland. For modern islanders their environment functions as a vehicle for the display of individual temperament, talent, and interest, which runs against the grain of a standardized mainland global consumer culture. Islands therefore become loci of the impress of distinctive personality, interest, and emotion in sensuous production. In particular, they often function as a font of individual artistic production compared with the old rituals and epics, such as the poems of Homer, primeval biblical history and the Icelandic sagas, which linked everyone to common ways of life.

An important resource for modern islanders is nature. What we seek on islands is what we love in nature. Friedrich Shiller described…»

Classification of islands

«A dream island is a distinctive and desirable place to be, which is defined within a physical, cultural, administrative, biological, mental, or virtual boundary. It is likely that most people’s dream islands would fall within the physical, administrative and biological categories.»

(Don’t miss the link to «Cultural Islands» )

 Islands – poetry and art

«Paradise or Purgatory, Heaven or Hell, islands leave no one indifferent – and least of all the world’s artists, poets and writers, musicians and scholars, as reflected in the sampling the following links : Writings and Art

Unfortunately the link to the last chapter «Islands as Utopias» is no more valid. Instead, I am giving you a link to the standard Wikipedia :

List of fictional islands

That was all on the subject and I think it wasn’t too little. Read about one of the oldest ideas in the world and be inspired. But some day leave the paper behind and follow the dream to find out what truth there is to it. Defy the distance and sail through the shoals and the booming high surf.

A real island may be waiting for you thereafter and therein.

Ikaria, October 26, 2013

.


No Gas Til Tuesday (2)


_Blog Review Ikaria 2012 # 10 The Explorers (1b)_

.

Hello readers!

I hope that some of you are by now familiar with my idea of reviewing a selection of blog entries about my island. I also hope that my most faithful followers have read «No Gas Til Tuesday (1)» -the first part of selected entries from an entire blog dedicated to living in Ikaria written by jandcfox. Jackie has been undoubtedly the best of that category of bloggers who I have decided to name «Explorers». Don’t misunderstand me; there have probably been a lot of people who have taken risks and had many interesting adventures in Ikaria. The difference with Jackie is that she shared her experiences with the world. And she did this through a well-written and frequently updated blog wonderfully enriched with many great pictures!

I am a mother of three and a teacher by trade. I was born and raised in Pittsburgh, PA, and now, my family lives in Lancaster, PA. For the next year we are going to live in the village of Karavostamo, Ikaria, Greece. My philosophy on life? Check things off of your bucket list! What are a few things on my bucket list? Speak greek fluently Live in Greece Enrich my children’s lives

We are in the middle of September so time falls right for the second and last part. It is about living in Ikaria «off season» when the island empties from tourists, visitors and relatives; that is, living in the Ikaria of the all-year-long residents, which, some say, is The True Ikaria

What was it like? Has she won the bet? See for yourselves. Read my selection of blog entries of Jackie in Ikaria, September 2012 – June 2013

(As always, a selection of the blogger’s own words appear when you move your mouse over the highlighted links and photos. VERY USEFUL TO HASTY READERS!)

____

____

____

____

____

____

____

____

____

____

____

____

____

____

____

____

____

Until Next Year! Και Του Χρόνου!

Indeed, these people have set a good example. Yes, a good example.

How unlike me, that’s all I have to say, and that says it all.

Note : As I have said many times before in my reviews, comments and credits should be adressed to the bloggers, not to me! As far as I am concerned, all I want is to send more readers to these amazing people -my explorers. All I wish is that my choices are good.

.