Glaciers, marbles and turbines


.

*, by Guillermo on Flickr.

Dear readers
As I started this article, my intention was to present to the world the aestetic and environmental value of the limestone surfaces, crests and cliffs in a very special part of «Atheras», the ridge which makes the backbone of my island, Ikaria. This part is called «Pounta», a hellenized Italian word used by old seamen to describe a sticking out edge or protrusion of rocks like a promontory into the sea.
But after writing a few words, I changed my mind. I had to change my approach on the subject. You see, the landscape of Pounta is not at all «beautiful» in the common understanding of the word. Nor is the environmental value of this endless succession of barren, fragmented and cragged surfaces an easy thing to explain to a broad public. You see (again), along the irregular leaning pyramids of Pounta there is no water and none but very few weather beaten trees, the vegetation being restricted to thorny spurges of all kinds and sizes growing in the gaps between the limestone slabs.
It’s a nothingness, an emptiness, an inhospitable rocky wilderness.
But on the other hand, it’s one of the most impressive (read, majestic) landscapes I’ve seen in my life.
I’ve read that otherworldly landscapes like this were shaped by the movement of ancient glaciers. I can understand that for mt Olympus, but glaciers in Ikaria?!  Glaciers in the Aegean Sea?! Well, if you want my opinion, I prefer this explanation than no explanation at all. After all, we had dwarf mammoths and rhinos 50.000 years ago. Why couldn’t we have had glaciers as well?
Anyway, my point here isn’t hard science. My point is the effect these landscapes can have to the soul of the traveller -in this case, the hiker.
I’ve already written about it when I blogged on a similarly dramatic landscape in another side of the island. It was one of the most destitude and wildest places I know, but – oh my God! – so spectacular! There I experienced strong feelings of anchoritism, like a voice calling me to escape from the worldly turmoil and settle for the rest of my life among  dark hanging rocks on one side and  the blue immensity on the other.
Now, as I crossed Pounta for the first time (that was in 2006) I experienced a similar, though somehow different feeling. It wasn’t about God; it was about me, as a human being. I felt brave and I felt strong and I felt persistent and decisive. Especially when few years aIn my blog: Gallery: Ακομα κι αλλα τοπια των αλλων, Ikaria fogfter I tried the crossing again and the weather – as it usually happens up there – switched to gale and blew upon us thick blankets of vapor and dence sheets of fog.
In one word, I felt indomitable. 🐲

.

Ikaria 247 by Eleni Ikanou on FlickrIkaria 241 by Eleni Ikanou on WordPressIkaria 248 by Eleni Ikanou on WordPressIkaria 242 by Eleni Ikanou on WordPressIkaria blog 250 by Eleni Ikanou on WordPress

.

I love all the wild untamable landscapes of my island. By challenging my fears and reservations, they have strengthened my character through the years and helped me evolve to a more self-confident and more independent person.
However, in spite of their timeless, unshakeable appearance, limestone crests and cliffs like Pounta are very complicated and extremelIn my blog: In my blog: We say Νο to 110 turbines in Ιkaria (4)y fragile landscapes. Human activities of a gigantic industrial scale, such as the rumored installation of 110 mega-size wind turbines, would totally anihilate their actual high quality. An industrial eolian plant on mt Atheras would devastate Pounta. The prodigious ammount of excavations needed to install these monsters will sooner than later turn its proud crests to mere piles of gravel – piles of gravel rolling and dropping on our heads!

But enough with words. Just below you can see a choice of photos from a recent hiking day trip across the limestone crests of Pounta taken by my friends the OPS Ikarians.
I chose them from 1) Flickr, 2) Google, anΚeep calm and sign our petition against 110 turbines in Ιkaria: ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ 110 ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑd 3) the photos contained in the Google map of the hike. If you like this visual evidence and therefore, you think like me that this very special landscape should stay untouched by capitalist piracy, please consider signing the petition! 📜

Ikaria 120, 'looking at the waterfall' | Eleni Ikanou on Flickr ⭐ ⭐ ⭐

.

ATHERAS, by angelos ka on Flickr

ATHERAS

…..

.

In Nana Agrimi's blog: Up on the trees + Down on our knees

Afterword: This was eventually one more article about the landscapes of Ikaria with a stress on the mountainous nature of the island. I wonder when I will post another one. I do hope that I’ll do that soon, though. All I know right now is that the land is closing in for winter and everybody is picking olives …

 

Eleni Ik

Wednesday, October 23, 2019


Windbag of Aeolus


.

«Windbag of Aeolus»
«Ο Ασκός του Αιόλου»

.

.

About the documentary, in short

Director, journalist Nasim Alatras You cannot conceive the beauty or the ugliness of this world when you are observing it from a distance. You have to approach, dive into its depths and explore… It is only then that awareness and objectiveness are acquired.

Green growth was introduced to Greece round the early ‘80s, when E.U. directives applied to Greek Government energy policy led to the installation of the first wind farm. Since then the number of wind farms has been increasing at an immense rate. The incentive for this investigation was the observation of wind turbines being inconsiderately dispersed across invaluable regions of the mainland and the islands of Greece, in the name of clean, “green energy”.

The main objective of this documentary is to shed light on the environmental, financial and social consequences of this policy and the aftermath of the so-called “high priority” investments supported by huge subsidies.

Why?

Ikaria with towers and propellers While following this objective numerous questions were raised. Is this energy policy the essence of green growth and if so, could this be considered a truly sustainable form development?

When examining the environmental aspects, one could wonder about the following:

  • Which are the spatial criteria for selection of areas of installation?
  • Under what kind of environmental assessment sites like forests, conservation areas, sites near traditional settlements or historic sites are approved as suitable?
  • Why are those environmental assessments carried out mostly by private companies and not by scientists, and how are their results validated?
  • Which are, if there are any, the obligations of the wind farm owners considering the removal of the turbines and the restoration of the environment and who sees that it is actually carried out?
  • In other words, is this really a strategy or a predatory way of harnessing renewable energy sources? Could green energy under these circumstances ever be actually “green”?

profit Such an obvious lack of strategic planning raises more questions considering the financial aspects of the matter.

  • Whom do these “strategic investments” really serve?
  • Under what legislation is the constitutionally defined meaning of sustainability being annulled, when permits are being issued inconsiderately and subsidies are given out to one-person companies and affiliates of the same key companies in the energy field?
  • Why isn’t there any consideration whatsoever of the actual energy needs of the country?
  • Why aren’t those companies fined when they are not meeting their dept to land owners?
  • Or, why is the ownership status scouted?

Risks & Challenges

No to the giant wind turbine plant on mt Atheras Τhe strength, support and motivation for this 16-month journey of searching, filming and visiting the farthest corners of Greece came from the people of this land, people who have been conveniently silenced. This raises the biggest question of all:

  • Why are all the above taking place while communities around Greece are provided with no official information at all?
  • Why are the views of Municipalities totally disregarded in decision making? Why are their arguments, protests, petitions passed by?
  • Is this really where the birthplace of Democracy ended up to?

As a production team we decided 16 months ago to open the windbag of green growth in Greece and separate the lies from the truth. We did so being fully aware of the risks involved and while knowing well enough the power of the key players in the energy field in Greece…

source

—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—

Ο «Ασκός του Αιόλου» με λίγα λόγια

 

Director, journalist Nasim Alatras Δεν μπορείς να συλλάβεις την ομορφιά ή την ασχήμια αυτού του κόσμου όταν τον παρατηρείς από μακριά. Πρέπει να τον πλησιάσεις, να βουτήξεις μέσα και να τον εξερευνήσεις… Μόνο τότε αποκτάς πλήρη συναίσθηση και αντικειμενικότητα. Ο όρος και η πρακτική εφαρμογή της πράσινης ανάπτυξης εμφανίστηκαν στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’80, όταν η ενεργειακή πολιτική των Ελληνικών κυβερνήσεων, καθοδηγούμενη από τις Ευρωπαϊκές οδηγίες, συναίνεσε στη δημιουργία του πρώτου αιολικό πάρκου. Από τότε ο αριθμός τους αυξάνεται με φρενήρη ρυθμό. Η παρουσία πολυάριθμων ανεμογεννητριών που αλόγιστα φυτεύονται στο όνομα της «πράσινης ενέργειας» σε ανεκτίμητες περιοχές της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας, αποτέλεσε το έναυσμα της έρευνάς μας. Ο κύριος στόχος του ντοκιμαντέρ είναι να φέρει στην επιφάνεια τις πραγματικές περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της εφαρμογής αυτής της πολιτικής και τις «παρενέργειες» τον αποκαλούμενων «στρατηγικών επενδύσεων» που επιδοτούνται αδρά.

Γιατί;

Ikaria with towers and propellers Ακολουθώντας το στόχο αυτό γεννήθηκαν πολυάριθμα ερωτήματα. Αυτή είναι τελικά η ουσία της πράσινης ανάπτυξης και αν ναι, υπό ποία έννοια χαρακτηρίζονται βιώσιμες οι εφαρμογές τέτοιων πρακτικών; Σε ότι αφορά το περιβάλλον ορισμένα μόνο από τα βασικά ερωτήματα  που προκύπτουν είναι τα εξής:

  • Ποια είναι επιτέλους τα χωροταξικά κριτήρια επιλογής των περιοχών εγκατάστασης;
  • Τι είδους και πόσης αξιοπιστίας περιβαλλοντικές μελέτες «επιστημονικά» συναινούν στην επιλογή δασών, προστατευόμενων περιοχών NATURA, σημείων σε απόσταση αναπνοής από παραδοσιακούς οικισμούς και κατοικημένες περιοχές ή ιστορικούς χώρους, ως περιοχών κατάλληλων για εγκατάσταση;
  • Γιατί αυτές οι περιβαλλοντικές μελέτες, που συνοδεύουν τις αιτήσεις αδειοδότησης, πραγματοποιούνται κυρίως από ιδιωτικές εταιρείες και όχι από το άρτια καταρτισμένο επιστημονικό προσωπικό των Πανεπιστημίων της χώρας και με ποιον τρόπο ή από ποιο φορέα ελέγχεται η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων τους;
  • Ποιες είναι οι υποχρεώσεις των ιδιοκτητών αιολικών πάρκων σε σχέση με την απομάκρυνση των ανεμογεννητριών μετά το τέλος της λειτουργικής περιόδου τους και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος;
  • Ποιος ελέγχει ότι εργασίες αποκατάστασης όντως πραγματοποιούνται;
  • Με άλλα λόγια, είναι αυτό στρατηγική και σχέδιο ανάπτυξης, ή απλά ένας ληστρικός τρόπος εκμετάλλευση κοινωνικών αγαθών όπως ο αέρας, το νερό και ο ήλιος;
  • Πως θα μπορούσε ποτέ η “πράσινη ενέργεια” να είναι υπό αυτές τις συνθήκες πραγματικά «πράσινη»;

profit Η προφανέστατη έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού λοιπόν, δεν μπορούσε παρά να γεννήσει ακόμα περισσότερα ερωτήματα, ειδικά σε σχέση με το οικονομικό καθεστώς που επικρατεί στις «επενδύσεις» αυτές.

  • Ποιόν εξυπηρετούν στην πραγματικότητα αυτές οι «στρατηγικές επενδύσεις»;
  • Υπό ποια νομοθεσία καταργείται στην ουσία η συνταγματικά κατοχυρωμένη έννοια της βιωσιμότητας με την αδιάκριτη έγκριση αδειών και την συνεχή παροχή επιδοτήσεων σε εταιρείες του ενός ατόμου, ή σε θυγατρικές των ίδιων βασικών παικτών στον τομέα της ενέργειας, εγχώριων και ξένων;
  • Γιατί παραβλέπονται και αποτελούν δευτερεύον κριτήριο οι πραγματικές ενεργειακές ανάγκες της χώρας;
  • Υπάρχει κάποιος μηχανισμός προστασίας των ιδιοκτητών γης όταν δεν λαμβάνουν τα συμφωνηθέντα από τις εταιρείες για την ενοικίαση της γης τους;
  • ‘Η, για ποιόν ακριβώς λόγο το ιδιοκτησιακό καθεστώς περιοχών απαξιώνεται και αλλάζει εν μια νυκτί;

Προκλήσεις

No to the giant wind turbine plant on mt Atheras Η  δύναμη για αυτό το 16μηνο ταξίδι μας προήλθε από τους ανθρώπους της χώρας αυτής που αποτέλεσαν και το ισχυρότερο κίνητρο, γιατί έχουν πολύ βολικά και επιμελέστατα αποσιωπηθεί. Και αυτή ακριβώς η παράμετρος γεννά το μεγαλύτερο ερώτημα από όλα:

  • Γιατί όλα τα παραπάνω συμβαίνουν ενώ οι Δήμοι και οι τοπικές κοινωνίες δεν λαμβάνουν απολύτως κανενός είδους επίσημη πληροφόρηση;
  • Γιατί οι απόψεις των Δημοτικών Συμβουλίων απαξιώνονται και παραβλέπονται κατά την λήψη των αποφάσεων;
  • Γιατί οι διαμαρτυρίες, οι φωνές των ανθρώπων αυτών αποσιωπούνται;
  • Εδώ κατέληξε τελικά η γενέτειρα της Δημοκρατίας;

Ως ομάδα παραγωγής αποφασίσαμε πριν 16 μήνες να ανοίξουμε τον Ασκό της πράσινης ανάπτυξης στην Ελλάδα και να ξεχωρίσουμε τα ψέματα από την αλήθεια. Το κάναμε έχοντας πλήρη συναίσθηση των κινδύνων που ελλοχεύουν και γνωρίζοντας πολύ καλά τη δύναμη των μεγάλων παικτών στον τομέα της ενέργειας στη χώρα…

source
.

____________________________________________________

.

 .Thursday December 1, 2016 - 10:37pm (EEST)


Ακομα κι αλλα τοπια των αλλων


.

Hello readers,

everybody is picking olives and this is going to last for many weeks. There isn’t much to say about life here, so let me go on blogging «landscape shots of others». You can read the outlines of this project in  the first part of the series. which begins with a (w) memorial gallery of my own Ikarian landscapes from the glorious past. In my previous entry I got carried away into metaphysics and escapist thoughts but I promise this time I will be more sober. No more rocks and cliffs where only eagles, hermits and crazy Ikarians would take their chances. The landscapes I chose today are smooth and reasonable, at least as smooth and reasonable as an island like Ikaria can be…  😉

The choice was made using the oh! so useful Flickr Search «Ikaria + landscape» (refresh if it doesn’t load) sorted by «relevance» giving results oh! so wonderfully untouristically random and magical almost like a crystal sphere.

Here are the 12 shots I chose: ⭐ ⭐ ⭐

.

 

This was the third dozen of my landscape shots of others chosen among the not so popular and less known pictures. I thought they deserved to be seen. We don’t live on the beach. We live inside of around these landscapes! So this is it. The fourth part which, God will, be uploaded in the New Year, is going be a surprise!i Wait and see…

to be continued…
Fascination surf

Eleni Ik ❤

Thursday December 18, 2014


κι αλλα τοπια των αλλων


.

The island

.

Rediscovering the mountainous secret nature of my island through a series of chosen photos of landscapes -empty landscapes, as I like to call them- taken by others. You may read the basics about this project which is going to be deployed in several blog entries, in my previous post: «the landscapes of others» . After an introductory (w) memorial gallery of my old landscape shots, that set contained popular high quality pictures of rather well known spots of Ikaria. Unlike them, however, these ones are practically unknown. They are pictures taken in obscure locations or at times of the year other than the two crowded summer months. So I suppose they were underrated because they were uninteresting to tourists. Yet, they are also quality pictures and have a lot to say about the island as it evolves through winter and summer, bad and good weather, rolling geography under dark clouds or bright blue skies. They are the unknown landscapes of others, the landscapes of us who love our island and never stop to explore it, us who live there all year long -or at least try. 😥

Eleni in IkariaThe choice was made using the oh! so useful Flickr Search «Ikaria + landscape» sorted by «relevance» giving results oh! so wonderfully and untouristically random and magical almost like a crystal sphere.

Here are the 11 shots I chose: ⭐ ⭐ ⭐

.

Ikaria by ASK, on Flickr

Ikaria

…..

_IGP1736 by Paul Lewis, on Flickr

_IGP1736

…..

Pezi Sunset by Tragopodaros, on Flickr

Pezi Sunset

…..

In the Olives lies the Income | Eleni's blog in IkariaThat was the second part of landscape photos from Ikaria with a stress on the mountainous nature of the island. The third part will be more or less in the same style. The land is closing in for winter and everybody is getting ready to pick olives …

to be continued…

Eleni Ik ❤

Monday October 27, 2014


τα τοπια των αλλων


 

You know me, I am not exactly a romantic lanscapist or an extreme preservationist. Yet I have always been always enchanted by the wild uncivilized and precapitalist 😉 mountain landscapes of my island, I have always wanted to show them and talk about them, so when I finally learned a few things about cameras in the couse of two years I took and posted many pictures in Flickr. Later, when things took a bad turn and for a while Flickr allowed only 200 photos unless we paid for our accounts, I deleted 132 photos. I did that with a lot of regret because though no one could say they were masterpieces, nevertheless they had a personal value: for me they were documents of my commitment, my puzzlement, my many surprises and discoveries. So before I start with this new project, let’s remember the brave days of 2005-2007 through this (w) gallery :

But now, ladies and gentlemen, enough with the past. Let’s see what other landscapists have done! After I have posted «τα γυμνα των αλλων» it’s time for me to blog and praise «τα τοπια των αλλων».

Splash!!!

Splash!!!

…..

Point K by Nana Agrimi, on Flickr

Point K

…..

This is only the first part of photos chosen among the so-called «popular» or more accurately, the better known ones. The second part will include lesser known pictures but more close to my heart. Wait and see…

to be continued…

Eleni Ik ❤

 

Sunday September 28, 2014


Final cut: These Mountains Are For Dancing !


.
.

.

«No, dear friends, our mountains are not «of lesser cultural and touristic value» as it is often sαιd as an excuse by those who aim at their distruction for the purpose of profit. Our mountains are valuable free spaces with wild beauty and open horizons. Besides that we like them and we walk them, we also need them to dance!  Watch us!»

(Quote from «These Mountains For Dancing» in the blog of the Mountain Climbing and Hiking Club of Ikaria.)

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.


Dance and make a point!

Save the free spaces of this world

from speculators! 😡

.


Prep: These Mountains Are For Dancing


.

0004

.

Γεια σας

Για δεύτερη φορά φιλοξενούμενος σ’ αυτό το μπλογκ, κλήθηκα από την Ελένη να προδημοσιεύσω μια φωτογραφία από τη μικρή performance που κάναμε πρόσφατα στις κορυφές του Αθέρα και να γράψω δυο λόγια για το νόημά της.

Το δικαιούται, άλλωστε. Άπειρες φορές, τόσο μέσα από τούτο το μπλογκ, όσο και με τις φωτογραφίες της στο Flickr, έχει υπερασπιστεί τη διατήρηση της φύσης και την ακεραιότητα του ορεινού τοπίου του νησιού μας. Ειδικά δε, όσον αφορά τις ανεμογεννήτριες και την απειλούμενη καταστροφή των βουνών μας εξαιτίας τους, ο αγώνας της υπήρξε πολύχρονος, με πολλές μεταπτώσεις, πάντα με φαντασία και αίσθημα, ένας αγώνας συχνά μοναχικός, αληθινά επικός.

Αυτά όμως είναι παλιές ιστορίες. Η προδημοσίευση γίνεται εδώ κυρίως γιατί η Ελένη έπαιξε τον πιο σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση της τελικής ιδέας του happening: να βγούμε στις βουνοκορφές, να παίξουμε μουσική και να φωτογραφηθούμε χορεύοντας!

Τα μέλη και οι φίλοι του Ορειβατικού Συλλόγου Ικαρίας που μεταφέραμε την ιδέα στην πράξη, την ευχαριστούμε θερμά. Με το «These Mountains Are For Dancing» κάναμε μια πραγματικά «θετική διαμαρτυρία» ενάντια σε κάθε λογής «τέρατα» και τερατώδεις ιδέες που απειλούν τα βουνά μας. Περάσαμε ωραία, ωφεληθήκαμε ψυχικά και όπως νομίζουμε, βγάλαμε ένα σωστό αισθητικά αποτέλεσμα.

Θα μπορούσα να πω πολλά, όμως αυτά αρκούν προς το παρόν. Περιμένετε το πλήρες οπτικό υλικό που θα δημοσιευτεί σύντομα στο μπλογκ του Συλλόγου. Εκεί, εκτός από τις φωτογραφίες και βίντεο που θα δείτε, θα ακούσετε και τη μουσική!

Άγγελος Κ.

Ikarian pathman

.