Αχ, αυτός ο Συλλογος! 😚


.
«Τα μονοπάτια δεν είναι μόνο για εκείνους που τα περπατούν. Η αφθονία, η ποικιλία και η ποιότητά τους είναι πλούτος γενικά για έναν τόπο.».

🟠 χειμωνα και καλοκαιρι 🟠 δρασεις και εκδρομες 🟠 εξερευνησεις και αποστολες 🟠 φωτογραφιες και χαρτογραφησεις 🟠 ιστοριες και θρυλοι 🟠 φυση και τοπικος πολιτισμος 🟠 αγωνας εναντια στις απειλες 🟠 Ελληνικα και Αγγλικα 🟠 ορειβασια και πεζοπορια 🟠 μοιρασμα και διαφημιση 🟠 χαμογελα, χοροι και αγκαλιες.
Τους αγαπω πολυ και θελω να το δειξω ταιριαζοντας σε αυτο το αρθρο δικες μου παλιες φωτογραφιες απο το μπλογκ μου και απο το φλικρ μαζι με μερικες δικες τους προσφατες δημοσιευσεις απο τη σελιδα τους στο facebook.
OPS Ikarians συνεχιστε ετσι και το 2022.
Σε αυτη τη σκοτεινη και
δυσκολη εποχη μου
δινετε ελπιδα!
.
💖💖💖

Amazing! Αναζητηση στο Google Image Search για Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας 2021

.
……

.
In my blog: No to 110 turbines in Ikaria (1)
«150 ανεμογεννήτριες σε Ικαρία και Φούρνους. Δεν θα μείνει κορυφή όρθια από τους δρόμους, τα καλώδια, τους υποσταθμούς, τα τσιμέντα και τις ανεμογεννήτριες…»

OPS Ikarias on facebook: «150 ανεμογεννήτριες σε Ικαρία και Φούρνους. Δεν θα μείνει κορυφή όρθια από τους δρόμους, τα καλώδια, τους υποσταθμούς, τα τσιμέντα και τις ανεμογεννήτριες...»


……
.
Ikaria 247 - Πάνω απ’ του κάστρου τη σκοπιά, οι πρίγκιπες κοιτούν, καθώς γυναίκες και παιδιά, τρέχουν για να σωθούν. Κάπου έξω μακριά ο άνεμος βογκά...
«Την περασμένη Κυριακή ο Σύλλογός μας πραγματοποίησε την πργραμματισμένη πεζοπορία μας, η οποία ξεκίνησε από το χωριό «Στελί» της Μεσαριάς και κατέληξε στον Κάμπο. Ευχαριστούμε όσους συμμετείχαν…»

OPS Ikarias on facebook: «Την περασμένη Κυριακή ο Σύλλογός μας πραγματοποίησε την πργραμματισμένη πεζοπορία μας, η οποία ξεκίνησε από το χωριό «Στελί» της Μεσαριάς και κατέληξε στον Κάμπο. Ευχαριστούμε όσους συμμετείχαν...»


……
.
Ikaria 219 - ... titanic surfboard :) on mt Melissa, Ikaria
«Πεζοπορία στη διαδρομή «Εριφή – Μέλισσα – Άγιος Ισίδωρος»: Μια πετυχημένη εκδρομή και δράση του Συλλόγου μας χάρη στη συμβολή πολλών. Τους ευχαριστούμε όλους και υποσχόμαστε ότι θα ξαναπάμε, κι εκεί, κι ακόμα παραπέρα! 😊»

OPS Ikarias on facebook: «Πεζοπορία στη διαδρομή Εριφή - Μέλισσα - Άγιος Ισίδωρος: Μια πετυχημένη εκδρομή και δράση του Συλλόγου μας χάρη στη συμβολή πολλών. Τους ευχαριστούμε όλους και υποσχόμαστε ότι θα ξαναπάμε, κι εκεί, κι ακόμα παραπέρα! 😊»


……
.
Ikaria 219 - How to climb this and be naked away from the camera?
«Thank you!😊 Thank you!😊 Thank you!😊»

OPS Ikarias on facebook: «Thank you!😊 Thank you!😊 Thank you!😊»


……
.
In my blog: Sculpture Garden of the Gods, a book by Thomas K. Shor
«Ένα βιβλίο που αξίζει να αγοράσετε! Πρόκειται για μια ποιητική προσέγγιση των ορεινών τοπίων της Ικαρίας από έναν φίλο συγγραφέα και φωτογράφο που έχει ζήσει σε διάφορες περιοχές του κόσμου με ιδιαίτερο χαρακτήρα. Σε αυτές θεωρεί ότι ανήκει και το νησί μας το οποίο επισκέπτεται συχνά και μένει πολλούς μήνες. Φυσικά, είναι δεινός πεζοπόρος, ιδιαίτερα τον χειμώνα!»

OPS Ikarias on facebook: «Ένα βιβλίο που αξίζει να αγοράσετε! Πρόκειται για μια ποιητική προσέγγιση των ορεινών τοπίων της Ικαρίας από έναν φίλο συγγραφέα και φωτογράφο που έχει ζήσει σε διάφορες περιοχές του κόσμου με ιδιαίτερο χαρακτήρα. Σε αυτές θεωρεί ότι ανήκει και το νησί μας το οποίο επισκέπτεται συχνά και μένει πολλούς μήνες. Φυσικά, είναι δεινός πεζοπόρος, ιδιαίτερα τον χειμώνα!»


……
.
Ikaria 135: Die in peace, beautiful white flower. See you next winter - same time, same place
«Τα μονοπάτια δεν είναι μόνο για εκείνους που τα περπατούν. Η αφθονία, η ποικιλία και η ποιότητά τους είναι πλούτος γενικά για έναν τόπο. Το παράδειγμα αφορά τα μονοπάτια που έχει χαράξει ο Σύλλογός μας στο Φαράγγι της Χάλαρης τα οποία μόνο σε αυτήν την περιοχή έχουν συνολικό μήκος 42,35 χλμ!»

OPS Ikarias on facebook: «Τα μονοπάτια δεν είναι μόνο για εκείνους που τα περπατούν. Η αφθονία, η ποικιλία και η ποιότητά τους είναι πλούτος γενικά για έναν τόπο. Το παράδειγμα αφορά τα μονοπάτια που έχει χαράξει ο Σύλλογός μας στο Φαράγγι της Χάλαρης τα οποία μόνο σε αυτήν την περιοχή έχουν συνολικό μήκος 42,35 χλμ!»


……
.
Ikaria 309: Water source on the trail. Sharing it with some thirsty grouvaloi :)
«Για κάποιους δυνατούς Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας σημαντική ενημέρωση σχετικά με τα σημεία ανεφοδιασμού σε νερό κατά μήκος του μεγάλου Μονοπατιού της Κορυφογραμμής του Αθέρα.»

OPS Ikarias on facebook: «Για κάποιους δυνατούς Ορειβάτες Πεζοπόροι Ικαρίας σημαντική ενημέρωση σχετικά με τα σημεία ανεφοδιασμού σε νερό κατά μήκος του μεγάλου Μονοπατιού της Κορυφογραμμής του Αθέρα.»


……
.
In my blog: Ikaria 229, forested ravine
«Περιγραφή μιας σχετικά άγνωστης σηματοδοτημένης πεζοπορικής διαδρομής: Κυπαρίσσι Ευδήλου – Φοίνικας – Αρέθουσα με παράκαμψη προς Άγιο Σπυρίδωνα, στα βάθη της καταπράσινης λαγκαδιάς του ποταμού που ρέει από τα ύψη της κορυφογραμμής του Αθέρα.»

OPS Ikarias on facebook: «Περιγραφή μιας σχετικά άγνωστης σηματοδοτημένης πεζοπορικής διαδρομής: Κυπαρίσσι Ευδήλου - Φοίνικας - Αρέθουσα με παράκαμψη προς Άγιο Σπυρίδωνα, στα βάθη της καταπράσινης λαγκαδιάς του ποταμού που ρέει από τα ύψη της κορυφογραμμής του Αθέρα.»


……
.
In my blog: Windbag of Aeolus, the doc against wind turbines. Photo of Nasim Alatras, the director, in Ikaria
«Ψάχνουμε το λεξικό για το επίθετο «infamous» και βρίσκουμε «διαβόητος», «περιβόητος», «άτιμος», «δυσώνυμος», «αχρείος», «μιαρός», «κακόφημος».»

OPS Ikarias on facebook: «Ψάχνουμε το λεξικό για το επίθετο «infamous» και βρίσκουμε «διαβόητος», «περιβόητος», «άτιμος», «δυσώνυμος», «αχρείος», «μιαρός», «κακόφημος».»



.

Τεσσερα σχετικα:

Βιντεο στο καναλι του ΟΠΣ Ικαριας στο youtube: Μια συνέντευξη του Άγγελου Κ. εκπρόσωπου του Ορειβατικού Συλλόγου Ικαρίας στον Μπάμπη Κοκόση για την εκπομπή 'Στα Μονοπάτια της Ελλάδας' του Ραδιοφωνικού Σταθμού της ΕΡΤ 'Φωνή της Ελλάδας' στις 3/4/2016. Ο φωτογραφίες είναι από εκδρομές και δράσεις του Συλλόγου μας από το 2008 ως το 2016. Σ' αυτές πρωταγωνιστούν οι παλιοί και νέοι φίλοι μας που περπατούν και χαίρονται τα συναρπαστικά φυσικά τοπία της Ικαρίας, που συμμετέχουν σε ό,τι κάνουμε και μας υποστηρίζουν. Είναι το δίκτυο των ανθρώπων που βρίσκονται πίσω από το μεγάλο δίκτυο των μονοπατιών της Ικαρίας. Αυτό το βίντεο είναι αφιερωμένο σε αυτούς. Τους ευχαριστούμε! «Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα». Η πρώτη παρουσιαση του Ορειβατικου Πεζοπορικου Συλλογου Ικαριας που εκανα στο μπλογκ μου. «Seven Power Spots in Ikaria». An article in my blog about the amazing work done by the Ikarian Hiking Club on the trails of Ikaria. The article also contains maps and important locations, explored, mapped and made accessible through their efforts. «ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ; Μια συνέντευξη με την Ελένη». Αρθρο στο μπλογκ μου σχετικα με τους λογους που ερωτεύτηκα το νησι της καταγωγης της γιαγιας μου: η φυση, η ελευθερια, η πεζοπορια, η ησυχια και γαληνη, η εποικοδομητική μοναξια.
.
.

Ευχαριστω πολυ
Ελενη

💗

Κυριακη, 19 Δεκεμβριου, 2021

.


Worlds within worlds, the map at last! 🥰


.
Ikaria 054, September 2003 on my rugged island, by Eleni Ikanou on Flickr
«Chalares Canyon, the cloud gatherer, the forest feeder, last shelter of nymphs, remainder of an ancient island world».

This is what a friend said when he and his girlfriend hiked for several days in the place described below. Dear readers, I think there is nothing left for me to add, except that the first words of the title come from a previous article partly on the same subject, the «There are worlds within worlds for those who look 👁 👁 👁»
 
😚 😋


To make it easier for those of you who aren’t on facebook, here is the link to the OPS Ikarias recent blog article desribing the charted trails. I am also embedding the huge Google map of the trail network (many photos and details attached in there!) inside and around this mighty ravine, as well as the image of the map in big size for good old schoolers to print on paper and keep it in their hiking backpacks.


The Trails of Chalares Canyon, Ikaria Island, Greece, OPS Ikarias © 2021 All rights reserved, created with Google maps


But, hey, just a moment! As pointed out at the end of the OPS Ikarias article about the trails in Chalares, because the network is vast (44 km of trails across over 20 sq km), to better understand the proportions, as well as to have a clearer, larger view of the distances and locations, a hiker also needs to have a good general map of the island.
Here is the one I suggest. It is recently published on Geopsis maps apparently made by the same chartographer who has drawn the maps for the book I have written about some years ago in my article «Ikaria Guidebook!!!»


However, my dear readers, Infamous map of the scheduled wind turbines plants in NATURA 2000 sites in Ikariaall this news which is so good, all this sport, all this awareness, are at risk to be cancelled any year now by the impending installation of more than one hundred gigantic wind turbines on the backbone of the island.
Sorry for the drama but I do think we should never forget that if this infamous project ever befalls on us the nature of Ikaria will be seriously threatened by total destruction. For example, who would like to hike, I wonder, across devastated landscapes under the shadow of tall humming monsters? But that the least to worry about. I am afraid there will be much worse consequences…
😜 🤪 😝


.

References:

«Ikaria – don’t take the hiking paths for granted». A great blog article by Birgit Urban about how, why and by who the hiking trails of Ikaria are made. «≅ river 2003 ≅». An article in my blog about Chalares Canyon: my own small stories inside this beautiful mountain gorge, some comments and a few old photos. «Seven Power Spots in Ikaria». An article in my blog about the amazing work done by the Ikarian Hiking Club on the trails of Ikaria. The article also contains maps and important locations, explored, mapped and made accessible through their efforts. «WHY IKARIA? An interview with Eleni». An article in my blog about the reasons I fell in love with the island of my grandmother's origin: the nature, the freedom, the hiking, the peace and quietness, the constructive loneliness.
.
.

Note:
Dear readers, I am sorry I have called off comments to this post. I am only a humble propagandist of other people’s work so think I don’t deserve any praise for myself. I urge you instead to add your comments to the OPS Ikarias blogpost about the trails in Chalares. It’s them who should get every credit, not me.
Their posts are easily translatable in any language through automatic Google translation and I am sure they will be delighted if you offered them even the slightest feedback about their work.
Thank you
Eleni

💗

.


sweet bravehearts ❤ quiet little landers


.

On Birgit Urban's blog, 'BetweenMyWorlds', article: «Women on Ikaria» (Women on Ikaria are called

.
.

Hello my dear readers,
today’s article is at the same time a new episode of my «The Who in the Where» set of articles and a new episode of my numerous reviews on what other people have written in their blogs on subjects related to Ikaria.
This time, however, the blog where I am borrowing matAbout Birgit Urban, the author of BetweenMyWorldserial from is a completely new and different thing and I can’t but be very serious about it. The reason is that Women on Ikaria in BetweenMyWorlds pays a well-deserved, respectful homage to eight inconspicuous heroines who have struggled hard to build the foundations of a good life upon the rocky shoulders of our beloved island.
It is obvious to me that Birgit, the author of these eight beautifully illustrated pages, proceeded in her work not as a superficial magazine reporter but as a real friend and respectful mediator. She observed, she listened, she inquired, she listened again and took notes and photos. She let things settle and mutual trust established. Take time, hang about, lay back and listen – that’s the key to unlock the mysteries of the Ikarian character – always cautious, reserved and often mistrusful of strangers. But either by nature or experience, Birgit grasped the spirit, and that’s the amazing thing about her. She’s proven true to the intro statement of her blog:

«I always loved to travel and to sit down with people, listening to their stories. It is in those moments that the beauty of a place and its people is revealed to me… Here, the definition of «listening» got another meaning. Even though I don‘t yet master the Greek language, the island and the Ikarians have sent me on a long and interesting journey. Whenever possible, you can now find me on this remote island, hiking, collecting stories and appreciating precious moments of intense talks and golden silence… Based on my experiences on Ikaria, I paid more attention to the stories around me. In times where our life is charactericed by restlessness, I treasure my chances to sit down with someone for a while. Talking and listening, giving full attention to each other is the most welcome present I can receive and give today.»

Hey, hold it! The topic here is not the blogger. It’s the blog posts! And here I am, presenting to my readers «Women on Ikaria», containing the portraits of eight brave ladies who have trusted our tiny red rock for a better life. I believe that their example is creating new attitudes aElenious Rebellious - my strong armnd positive perspectives, hopefully not only for Ikaria, I also believe, but for the rest of Greece as well.
And, hey people, don’t think they are the only ones!
Believe me, I know!

Thank you Birgit Urban!
Very much looking forward for more!

⭐ ⭐ ⭐

.


On BetweenMyWorlds, Stamatoula Vardarou: It takes a village to raise a kid Stamatoula Vardarou: It takes a village to raise a kid.

«Stamatoula is hurring down the street in Agios Kirikos – a few strands of her thick curls come loose from her hair bun. She is late to open her shop and she knows that her neighbours will start worrying, if she is depassing even the Ikarian definition of beeing late. And she is right. While opening the door of her little shop in the upper main road of Agios Kirikos, Kosta, the owner of the coffee shop next to her, sticks his head out of the door asking her: ‘Where have you been? What happened? You are late!’ Stamatoula is smiling…» [read more…]

facebook

. .

.


Mandy Dragataki – the woman, who is looking after your electricity bill Mandy Dragataki – the woman who is looking after your electricity bill.

«When you leave Ikaria by plane, Mandy might be the last person from the island who is giving you a hand. You can’t miss her: she will be standing at the boarding gate, her long dark hair braided in two strong braids, and with a smile she will check your passport and boarding pass, wishing you a “good flight”. When you see her there, handling the routine work of the ground staff, you might not imagine that her Ikarian story started just four years ago. Nevertheless she has roots on Ikaria, deep roots. Her grandparents are…» [read more…]

. .

.


On BetweenMyWorlds, Fotini Paroikou – Living in the Ikarian rhythm Fotini Paroikou – Living in the Ikarian rhythm.

«Fotini drives her little car quickly over the bumpy dirt road. It is a hot summer day on Ikaria. Some kilometers further down the road, you can enjoy Messakti beach packed with hundreds of people, who are making the most of a typical Greek holiday day with sunbathing, surfing and beach volleyball. But up here, in the area of Pezi, it‘s a completely different story. You don’t meet anybody. Through the dust clouds…» [read more…]

facebook

. .

.


On BetweenMyWorlds, Marianna Markaki: when living next to the sea is the only option Marianna Markaki: when living next to the sea is the only option.

«If you want to get to know to Marianna, you better put your swimsuit on, take your swimming goggles and head to the sea somewhere in the area between Agios Kirikos and Therma on the Southern coast of Ikaria. Watch out carefully and if you‘re lucky, you might see a tall, sportive-looking woman with a spear gun, swimming between the rocks trying to…» [read more…]

. .

.


On BetweenMyWorlds, Silke Wagner – When love and jam make you stay Silke Wagner – When love and jam make you stay.

«“Ja, da muscht halt gucke, dass du noch eine Milch holen tust” You may turn your head in surprise, eyes wide open, perplexed to hear a broad German accent while sitting in a coffee shop in Raches on Ikaria. But when this is happening, you are most probably sitting in the coffee shop of the “Women’s cooperative” in the middle of the platia of Christos Raches…» [read more…]

facebook

. .

.


On BetweenMyWorlds, Miriam Maass– finally taking life into your hands Miriam Maass – finally taking life into your hands.

«Boofy, the little brown mixed breed dog, is jumping impatiently between the olive nets. He is bored. For hours he already stayed there watching Miriam, his owner, combing down the olives from one tree after the other. He cannot stand it any longer. Nor can he stand the smell of the olives any longer, or does he want to explore the grove once more. He knows this olive grove by heart: It is nearly Christmas time and since the beginning of November he has not only examined every single mound of soil in this grove, but he also got stuck in an endless chain of the same routine: in the morning, Miriam, his beloved owner, drives him from Nas up to Proespera, where she‘s supposed to harvest 117 olive trees by herself…» [read more…]

facebook

. .

.


On BetweenMyWorlds, Elena Zepou – I hang up my ballet shoes between goats and chicken and I am fine with it. Elena Zepou – I hang up my ballet shoes between goats and chicken and I am fine with it.

«Elena bends her body up and down at the ballet bar. She closes her eyes and little by little she gets into the rythm of the music, she put on this morning: «Cesare Pugni – The Esmeralda Variation». This is her moment, this is her ‘time out’ before a busy day starts off. She is testing some steps and after a short time…» [read more…]

facebook

. .

.


On BetweenMyWorlds, Eirini Stathogianni– Τhe woman who is putting Ikaria on your skin. Eirini Stathogianni – Τhe woman who is putting Ikaria on your skin.

«Eirini kisses her little daughter good-bye, then she starts the engine of the small white transporter. It is a cold winter afternoon in December on Ikaria, the Northern wind is blowing rain drops against the windscreen. Even though Eirini knows the road by heart, she drives slowly, concentrating on every bend in the road. Winter weather can be very treacherous on Ikaria and the…» [read more…]

facebook

. .

.
Update: Sunday, September 12, 2021

. .

.

. .

NOTES:
a) This article is actually a reblog. All texts and photos © Birgit Urban, all rights reserved. The material presented here has not been downloaded but embedded directly from the source.
b) BetweenMyWorlds does not accept comments but only e-mails. Aligning to the blogger’s preference I won’t accept comments here either. However, if you are on facebook, I think you may be able to add a comment by visiting the links pinned under some of the paragraphs of this article.
c) I take full responsibility Little Land, header image of my article «φree αssoσiation»for the title of my article. The second part of it is a loan after one of my most cherished old articles:
«φree αssoσiation».


Thanks for reading!

⭐ ⭐ ⭐

. .

Sunday, April 4, 2021

. .

 

 


WOW [🤩] for Hiking Ikaria on Instagram!


.
The amazing stony plateaus of mt Atheras, Ikaria 

.
«Ikaria 015 des» in Gallery: ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑ; Μια συνέντευξη με την Ελένη Hello readers,
like in my previous article, in this one too I am presenting again a set of posts from the OPS Ikarias facebook page. They refer to three consecutive entries in their home blog all with the same subject:
Hiking Ikaria Photos on Instagram.
Hey, readers, that’s amazing! 🤩
At last the true nature of our island has been discovered, appreciated, and most of all, enjoyed! This is so hopeful, so happy, so positive! When I saw the first of these articles two months ago I was almost in tears. Think that I was treated almost like a sick person when I spent months hiking on the island in 2005.
Υes, I know. Instagram is all about self-promotion – look at me doing this, look at me posing there – but what do you want, that’s only human. As long as there is balance between the self and the setting (and not too many filters), instagram may offer good evidence of the instagramer’s experience. I was so happy to see this – I mean, the nattural experience –  in all the 150 frames displayed in the three articles below. And some of them are amazing photos too! I wish I could see a few in a site that would do more justice to them, let’s say a photo community like Flickr.
Anyway, enough with my thoughts. See for yourselves now. Each article contains (embeds) 50 images. They are the following:
«Τα βουνά της Ικαρίας στο Ίνσταγκραμ – 1ο μέρος»
(The Mountains of Ikaria on Instagram – 1st part)
«Τα βουνά της Ικαρίας στο Ίνσταγκραμ – 2ο μέρος»
(The Mountains of Ikaria on Instagram – 2nd part)
«Τα βουνά της Ικαρίας στο Ίνσταγκραμ – 3ο μέρος»
(The Mountains of Ikaria on Instagram – 3d part)
Closing this happy post, I would like to ask my faithful followers and beloved commentators to scroll down these long pages and choose a picture, copy the link and add it here as a comment. Because I think we are facing something new here. If we count in the beautiful captions and inspired descriptions found among several of these rectangulars, I think that besides and after the popular and inevitably trivial #ikariagram hashtag, there is enough quality material on instagram by now to initiate the hashtag: #hikingikariagram!!!!
! 😚 😋
 




.

References:

«a path and a poll». An old article in my blog about the first old trail I discovered by myself in Ikaria, which was later called The Trail of the Elves «The day we took over the mountains!». An article in my blog about a memorable day when all of sudden a lot of people in Ikaria went hiking on the trails and they loved it! In my blog: «Large Views, Small People, or τοπια των αλλων plus +». To pay respect to the new trend, I have chosen landscapes which are not empty. 13 landscape shots which somewhere in their many pixels include beautiful human figures! In one of them I am included too, that was when I was young and wild enough to match the natural surroundings. «Όποιος αγαπάει τα βουνά, μόνο φρίκη θα νιώσει...» A post of the Ikarian Hiking Club to their page on facebook about the terrible threat from the installation of over 100 gigantic wind turbines along the heights of Ikarian ridge, Atheras.
.
.

.
Wednesday, February 3, 2021
.

There are worlds within worlds for those who look 👁 👁 👁


.
Remaking the Trail in Chalares Canyon 30 - Argyro and Ivo Hello readers
the title of this article which sounds like a famous quote I encountered a few days ago in the comment thread under the photo embedded on the left. It was one of the two answers to a very reasonable question addressed to my beloved explorers, the Hiking Club of Ikaria:
«Do you keep finding these places on your tiny island or revisit with new perceptions?»
Yes, indeed there are worlds within worlds for those who look, but it is also, I think, a matter of scale. I mean that the closer we look into the details, the deeper we plunge into the land and its forms, new worlds reveal themselves. And even closer we go, the bigger they become. And even more lie ahead for us to find as we crawl like ants and swim like frogs and nest like birds inside so many cracks and folds and trees and hills and cliffs. How lucky we are to live on an island tiny in size but endowed with so many small natural worlds concealed inside its body.
Praise and respect to the explorers who take up the challenges!
With this idea in my mind today I have chosen to show you a few recent posts from the Hiking Club of Ikaria’s page on facebook. The first one is about a great hike along Atheras ridge pictured by the resident professional photographer Stefanos Kranas. The second is about the new project of the Hiking Club to open again the trails inside Ikaria’s biggest mountain gorge, Chalares Canyon. The third is again about Stefanos Kranas and his photos from a difficult but very rewarding summer hike from Karkinagri village to the lighthoue of Kavo Papas. And the fourth, well…, the fourth does not consern hiking. It is a protest against the impending installation of more than one hundred gigantic wind turbines on the backbone of the island. I have added that too because in midst of all the good times and adventures we should not forget that the nature of Ikaria as whole is threatened by total destruction in the name of profit.
Of course, many of you dear readers would not be able to read the posts below. For this reason, if you scroll down you will find some references in English about the topics discussed in these posts. They all come from my blog of course! 😚 😋


Επειδή αυτή η επιχείρηση, δηλαδή η ανακαίνιση των μονοπατιών ενός ίσως από τα μεγαλύτερα και σπουδαιότερα φαράγγια στο…

Posted by Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας on Sunday, October 18, 2020




.

References:

«Glaciers, marbles and turbines». An article in my blog about the aestetic and environmental value of the limestone surfaces, crests and cliffs in a very special part of «Atheras», the ridge which makes the backbone of my island, Ikaria, and why this mountain should not be destroyed by industrial wind turbines «≅ river 2003 ≅». An article in my blog about Chalares Canyon: my own small stories inside this beautiful mountain gorge, some comments and a few old photos. «A Day at an Exhibition». An article in my blog about the amazing rockscapes and rock shapes on the coast along the trail from Karkinagri village to the lighthouse of Kavo Papas. «Ανεμογεννήτριες αλλά και δάση βελανιδιάς». An article in my blog (in English!) about the countless reasons we do not want industrial wind turbine plants on the tops of mt Atheras, Ikaria.
.


Ενα βιβλιο και αλλα δυο


.
Γεια σας, καλοι μου αναγνωστες 🙂my imaginary Ikaria book cover
Τον φετινο Αυγουστο που δεν εχει πανηγυρια και ξενυχτια, εκτος απο μπανια σε μακρινες παραλιες και πεζοποριες στα βουνα, σας προτεινω να διαβασετε ενα βιβλιο και αλλα δυο.
Το πρωτο ειναι για ενα φαρο και θα σας το παρουσιασει η Νανα. Το δευτερο ειναι για τους βραχους του βουνου και θα σας το παρουσιασει ο Αγγελος. Το τριτο, τελος, ειναι για μια παραλια. Αυτο θα σας το παρουσιασω εγω.
Πιστευουμε κι οι τρεις οτι αυτα τα βιβλια, για διαφορετικους λογους το καθενα, ειναι πολυ αξιολογα, και θεωρουμε και οι τρεις οτι ειναι τιμη για το νησι μας που σταθηκε η βαση, η εμπνευση κι η αφορμη για να γραφτουν.

.

Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως

Γιάννη Μακριδάκη, Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως, παρουσίαση του βιβλίου από την Κρυσταλία Πατούλη στο TVXS

«…ότι ήταν ο Λάμπης μπρος και έκανε την ατμομηχανή, και ότι κοπάναγε με τις παλάμες του ανοιχτές τα τζαμωτά του φάρου να τα σπάσει, ότι κρεμιόταν από τα μπερντεδάκια κάθε νύχτα και τα έσκιζε έτσι καθώς χτυπιόταν, στη μέση ο Τσοχοσπύρος έκανε το βαγόνι και τον έπιανε από τον λαιμό τον μπροστινό για να τον πνίξει, τον έσπρωχνε με λύσσα, τον βλαστημούσε κιόλας συνεχώς, τον κοπανούσε όπου έβρισκε, και από πίσω ο εαυτός του ο γίγαντας, ο Κρεμανταλάς έδινε τον ρυθμό, έτσι έλεγε ο Βασίλης, και ότι πασαλείβονταν με γράσα και οι τρεις τους από το συρματόσχοινο του εκκρεμούς που κούρδιζε το οπτικό αλλά και με πετρέλαια από της αντλίας την τρόμπα, και λέρωναν ολόκληρο τον φάρο κάθε νύχτα και φώναζαν όλοι μαζί από την άκρη εκεί του κάβου και από την κορυφή του φαρικού φαλλού που αναβόσβηνε ξαναμμένος και σφύριζε το τρένο του και χαιρετούσε με αναλαμπές, κραυγές και ιαχές και δάκρυα και στεναγμούς και βόγκους τα βαπόρια τα περαστικά και τα ανυποψίαστα, που οι ναυτικοί τους όμως έβλεπαν στο φως του μονάχα την ελπίδα μιας στεριάς μέσα στη μαύρη νύχτα και στη θάλασσα, τίποτα παραπάνω…»

Τον Γιάννη Μακριδάκη τον έχω τσιτάρει μερικές φορές στο μπλογκ μου ως φιλόσοφο και υποστηρικτή της φυσικής διαβίωσης, αλλά και ως συγγραφέα επίσης έχω διαβάσει μερικά βιβλία του που μου άρεσαν αρκετά, με πιο πολύ το «Όλα Για Καλό» γιατί μου έκαναν κλικ διάφορα θέματα και πρόσωπα σ’ αυτό το βιβλίο. Όταν μου έδωσαν το «Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως», για να με ψήσουν να το διαβάσω μου είπαν ότι διαδραματίζεται στην Ικαρία, αλλά τότε εγώ ξενέρωσα γιατί σκέφτηκα «Πάει, ξέπεσε αυτός. Είδε που το νησί είναι της μόδας και είπε να μπει κι αυτός στον χορό». Όμως, όταν άρχισα να το διαβάζω, είδα ότι αφενός ο Γ.Μ. δεν γράφει πουθενά το όνομα του νησιού, αφετέρου αποφεύγει να κάνει έστω την παραμικρή αναφορά σε κάποιο από τα πασίγνωστα κλισέ που ίσως έκαναν τον αναγνώστη να υποψιαστεί. Μόνο κάποιος που ξέρει καλά την Ικαρία μπορεί να την αναγνωρίσει. Ναι, αυτή είναι, όμως ευτυχώς αυτό δεν έχει σημασία. Το νησί της νουβέλας είναι φανταστικό. Απλά ο Γ.Μ. με την ακρίβεια που τον χαρακτηρίζει, στηρίζεται σε ένα πραγματικό νησί για να στοιχειοθετήσει τη νουβέλα του. Είναι κάτι που κάνουν διαχρονικά οι συγγραφείς, και το πιο καλό παράδειγμα που μου ‘ρχεται στο μυαλό τώρα είναι το νησί του Πρόσπερο στην Τρικυμία του Σαίξπηρ. Το πρότυπό του ήταν, λένε, ένα νησί των Βερμούδων όπου κάποιοι ναυαγοί έζησαν τρομερές περιπέτειες και μεγάλες ψυχικές δοκιμασίες.
Λοιπόν, μη σας κουράζω, βρήκα πως το «Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως» είναι ένα πραγματικά πολύ ξεχωριστό βιβλίο. Όπως και ο τόπος της δράσης, που είναι ξεχωριστός ― ένας φάρος ανάμεσα στη στεριά και τη θάλασσα, ανάμεσα στον ουρανό και τη γη, ανάμεσα στη νύχτα και τη μέρα ― όλα στο βιβλίο αυτό είναι ακραία κι οριακά, γεμάτα ένταση και παλμό.
Τελικά μάλλον δεν μίλησα τυχαία για τρικυμία και ναυαγούς. Το Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως είναι ― αλληγορικά ― η ιστορία ενός παραλίγο ναυαγίου. Στην πιο κρίσιμη στιγμή, όταν η μοίρα πάει να καταπιεί σύψυχο και αύτανδρο τον ταξιδιώτη, αυτός σώζεται στο τσακ χάρη στην αναλαμπή του φάρου ― 18″ σκοThe triple gleam. Cavo Papas Lighthouse, Ikaria. From an original on Instagram © All rights reserved.τάδι, 1 ½″ φως. Και τι φως! Μια αστραπή έξι χιλιάδων βατ! Επιφάνια!
Μπράβο, κύριε Μακριδάκη. Το Ενάμιση Δευτερόλεπτο Φως είναι ένα μικρό αριστούργημα!
Και ευχαριστούμε και για την Κοκώνα 💗

Αθηνά Σκ. co-author στο μπλογκ της Ελένης

.
.
.
.

Sculpture Garden of the Gods

SCULPTURE GARDEN OF THE GODS, animated landscape photography from the Greek island of Ikaria by Thomas K. Shor

«Ψηλά στις κορυφογραμμές του Αθέρα, πάνω από το οροπέδιο «Πέζι» της Ικαρίας, απλώνονται μεγάλες ανοικτές εκτάσεις, όπου ξεδιπλώνεται όχι μόνο ο χώρος αλλά και ο ίδιος ο χρόνος. Σε μια συνέχεια από την προϊστορική εποχή έως το σήμερα, οι πέτρες εδώ λένε ιστορίες πολλών χιλιάδων ετών. Λες κι είναι τα κόκαλα της γης, οι βράχοι ξεγυμνώνονται και μένουν έκθετοι σε ένα τοπίο που διαβρώνεται. Ανοίγουν νέες ρωγμές, στρογγυλεύουν με τον καιρό και ισορροπούν ο ένας πάνω στον άλλον, ώσπου να υποκύψουν σε κάποιο ράγισμα.
Τόσο στο σύνολό του, όσο και στα επιμέρους στοιχεία του, αυτό το τοπίο αφήνει τον άνθρωπο γεμάτο ερωτήματα. Εξάπτει τη φαντασία, ενώ ταυτόχρονα ζητάει και την εξήγησή του.»

 

Αυτά περίπου γράφει ο Αμερικανός συγγραφέας και φωτογράφος Thomas K. Shor στην εισαγωγή του βιβλίου «Sculpture Garden of the Gods» που δημοσίευσε λίγο μετά την πρώτη επίσκεψή του στην Ικαρία το 2014. Η έκδοση ήταν στα Αγγλικά και μόλις εμφανίστηκε με κάλεσε η Ελένη και έγραψα γι’ αυτήν τότε στο μπλογκ της. Εκείνη μάλιστα, με έναυσμα το βιβλίο του Thomas, ανέβηκε στο Πέζι τΣτο μπλογκ της Ελένης: «Break on through to the other side ☀ yeah!»ην επόμενη άνοιξη, ανήμερα του πανηγυριού του Άη Σιδέρου, και τράβηξε κι εκείνη μια σειρά φωτογραφιών που δείχνουν το τοπίο περιγραφικά, όσον αφορά τουλάχιστον την άποψη του χώρου.

Όμως το «Sculpture Garden of the Gods» είναι κάτι πολύ διαφορετικό. Οι πάνω από 100 μεγάλες ασπρόμαυρες φωτογραφίες που περιέχει δεν τραβήχτηκαν την άνοιξη, αλλά τον χειμώνα, τον Δεκέμβρη, αν θυμάμαι καλά, ακριβώς την εποχή του χρόνου που αυτό το απίστευτο τοπίο, κάτω από την επίδραση των στοιχείων της φύσης και των ― συχνά ακραίων ― καιρικών φαινομένων, διαμορφώνεται, «κινείται» και μεταβάλλεται διαρκώς.

Το πιο σπουδαίο όμως στο βιβλίο του Shor είναι ότι, αν και φωτογραφικού περιεχομένου, δεν ξεκινά από την φωτογραφία αλλά από τη νόηση ― τη φαντασία και τη λογική. Μέσα από τις σελίδες του ταξιδεύουμε κυρίως στον χρόνο ― τόσο τον αχανή, αιώνιο γεωλογικό χρόνο, όσο και τον σύντομο, τον πεπερασμένο ανθρώπινο χρόνο.
Διότι τα τοπία του Shor είναι ζωντανά. Όλα τα θέματα που φωτογραφίζει, όλα τα θέματα που περιγράφει, μοιάζουν σαν έμψυχα. Ο συγγραφέας/φωτογράφος κατάφερε να δείξει ότι κινούνται. Κατάφερε να τα κάνει να μας μιλούν.

Όμως, για πόσο ακόμα;
Στον επίλογο του βιβλίου ο Thomas περιγράφει τους κινδύνους που απειλούν αυτό το πολύ ιδιαίτερο, «ρευστό» τοπίο: η ανεξέλεκτη υπερβόσκηση αποψιλώνει και ερημοποιεί τα βουνά προκαλώντας σοβαρές διαβρώσεις και καταρρεύσεις, ενώ η σχεδιαζόμενη εγκατάσταση πολλών θηριώδους μεγέθους ανεμογεννητριών κατά μήκος της κορυφογραμμής είναι βέβαιο ότι θα ισοπεδώσει τις βουνοκορφές και θα αλλοιώσει ανεπανόρθωτα το τοπίο του Αθέρα.Στο μπλογκ της Ελένης: «OASIFICATION! 🌳 🌳 🌳»
Γι’ αυτό το λόγο, ως επιμύθιο, ο συγγραφέας αφιερώνει το έργο του σε όσους αγωνίζονται να αναδείξουν την αισθητική και περιβαλλοντική αξία του βουνού της Ικαρίας και αναλαμβάνουν δράσεις για να το προστατεύσουν από κάθε κίνδυνο.
Προς το παρόν το βιβλίο κυκλοφορεί μόνο στα Αγγλικά, φαίνεται όμως πως θα υπάρξει και ελληνική έκδοση!
Προσωπικά τουλάχιστον, την περιμένω
με ανυπομονησία!

Άγγελος Κ. co-author στο μπλογκ της Ελένης

.
.
.
.

ΜΕΣΑΚΤΗ

«Νόστιμον ήμαρ» Συνέντευξη του Μάκη Μαλαφέκα στους Κώστα Βλαχόπουλο και Veron για το νέο του μυθιστόρημα «Μεσακτή». Στη «Μεσακτή», ο ήρωας του συγγραφέα Μιχάλης Κρόκος φεύγει από το αστικό τοπίο για να περάσει το καλοκαίρι του στην Ικαρία. Εκτός από τους χίπστερ και τους φασαίους, θα πρέπει να αντιμπετωπίσει και τους σερφάδες. Ο συγγραφέας αφιερώνει το βιβλίο στους μόνιμους κατοίκους του νησιού.

«Την είδα να βγαίνει με μια κίνηση. Έτσι απλά. Να πετάγεται μέσα απ’ το κύμα και να στέκεται όρθια στην ακτή, το νερό να αποτραβιέται με δύναμη κι αυτή να παραμένει εκεί, καρφωμένη στο ίδιο σημείο με λυγισμένα γόνατα. Δεν το πίστευα. Ήταν άνθρωπος μέσα. Και ήταν γυναίκα. Έκανε πέντε βήματα προς τη στεριά σκουπίζοντας τα μάτια της, ξαναγύρισε και στάθηκε όρθια, ακίνητη, προς τη θάλασσα. Απέραντη πλάτη, ξανθιά με πολύ κοντό μαλλί, κώλος Tomb Raider… Κάτι μου ‘λεγαν όλα αυτά. Έμεινε λίγο έτσι, έκανε μεταβολή και άρχισε να περπατάει. Ίσια προς το Φλαμίνγκο. Λευκό μπικίνι, μόνο το κάτω. Πήγαινε γρήγορα, με ρυθμό, σκυφτή στην αρχή, κι ύστερα με το που σήκωσε το κεφάλι έκοψε απότομα γιατί είδε ότι δεν ήταν μόνη. Μάλλον θα είδε το Ίμπιζα, γιατί εγώ στη σκιά της καλαμωτής δεν πρέπει να φαινόμουν. Έβαλε το ένα χέρι μπροστά στο στήθος της, και συνέχισε να περπατάει. Στα είκοσι μέτρα, δεν υπήρχε πια καμία αμφιβολία. Ήταν η σέρφερ-θεά της Μεσακτής, η «Μάρα» απ’ το διήγημα.
[…]
Στάθηκε δίπλα στο δοκάρι της καλαμωτής, όρθια ανάμεσα σε μένα και τη θάλασσα, στα τρία τέσσερα μέτρα. Με κοίταξε. Δεν έβγαλε τα γυαλιά της. Ούτε κι εγώ. «Πιστεύεις στο Άπειρο;» είπε…»

 

Χεχεχε! 😄 και χιχιχι! 😄 Τι γαργαλιστικο βιβλιο! Γραφουν πως είναι pulp, ή οτι είναι noir, αλλα εγω λεω οτι ειναι fusion πολλων ειδων. Μοιαζει με ταξιδιωτικο αφηγημα του τυπου flânerie αλλα διαβαζεται και σαν ιστορια μυστηριου. Τι ταιριαστο στην Ικαρια! Ολο παραξενες πραγματικοτητες, μυθους και απροσδοκητα! Xεχεχε, και χιχιχιχι από καρδιας!!! 😄 😄 😄
Messakti Ikaria in the morning light (2) -right angle ¸.·´¸.·*´¨) ¸.·*¨) (¸.·´ (¸.·` by Eleni Ikanou on Flickr
Λοιπον, για οσους δεν γνωρίζουν ― αν και μετά από τοσα καλοκαιρια δοξας αμφιβαλλω να υπαρχουν τετοιοι ― η Μεσακτη ειναι μια παραλια της Ικαριας… Ουπς, τι λεω; Ειναι Η ΠΑΡΑΛΙΑ! Μια μεγάλη αμμουδια που καποιοι από μας τον Αυγουστο την εχουμε πως ειναι η Γκοα μας, η Κοπα Καμπανα μας, το Μαλιμπου μας, και ο,τι άλλο βαζει ο νους του καθενός μας.
Ikaria 178. That was a long and hard take. Fortunately there were no gorillas around, by Eleni Ikanou on Flickr
Ομως, πισω απο αυτην την παραλια (και τα φαντασιακα της διπλοτυπα), πανω απο τον δρομο, ψηλα στους λοφους, απλωνεται η «terra incognita» ― το υπολοιπο νησι, καπου στο βαθος, μονο βουνα και δαση, αλλοι ανθρωποι, αλλη ζωη. Καμια σχεση.
Οι αντιθεσεις και η πολυχρωμια προσελκυουν και εμπνεουν τους πεζογραφους. Λιγοι ομως καταφερνουν να φτιαξουν με αυτες ενα καλο βιβλιο. Τη «Μεσακτη» του Μαλαφεκα με ηρωα τον κλασικο flâneur Μιχαλη Κροκο την διασκεδασα, μου θυμισε τα παλια, με εβαλε να σκεφτω, και ουπς! ― καπου μεσα σε ολα που αφηγειται, ειδα μια ηρεμη, εντιμη απογνωση που με συγκινησε. 💗
Messakti Ikaria 2005, Golden hours melt my pixels, by Eleni Ikanou on Flickr
Δεν υπαρχει ελπιδα. Υπαρχουν ομως ιστοριες. Πολλες ιστοριες. Μια απο αυτες ημουν κι εγω ― ηταν δικη μου ιστορια. Μου εκανε καλο που την ξαναζησα.
Thanks, Makis! Κι ευχαριστουμε
για την αφιερωση! 😘
Χεχεχε! 😄 και χιχιχι! 😄
.
Αναγνωστη, αν θες, διαβασε
κι αυτην την παρουσιαση
που ειναι πιο σοβαρη
και δεν εχει χιχιχι.

Ελενη Ικ. co-author στο μπλογκ της Ελένης

.
.
.
.
.

Σχετικο στο μπλογκ μου, το «Paper island»:
Μερικες σκεψεις για τα βιβλια και τα νησια

«Paper Island», ένα άρθρο μου στα Αγγλικά για τα νησιά και τα βιβλία

.
⭐ ⭐ ⭐
.

 

.
.
.
.

Ικαρια, 31 Ιουλιου 2020

.
.

 


The Round of Rahes on Foot 👣


 .
 . 

Map of the hike: Livadi (Armenistis) – Agios Dimitrios – Christos Rahes – Kastanies (Tragostasi) – Mikro Fragma (Vathes) – Agios Polikarpos – Livadi (Armenistis)Specifications: Length: 14 kilometers, Duration: 7-8 hours, Terrain: all kinds, with certain rough parts, Difficulty: medium on average, Marking: adequate, Water and food available in the villages
.
Dear readers
As our lockdown in Greece was about to end last week the boys were listening to the Greek Deputy Minister for Sports, Lefteris Avgenakis on TV. He was saying that due to the health crisis all major sports events (read, football) are cancelled. The boys were very sad over this so I turned and paid attention. The Minister of Great God Football concluded his announcement with these words: 

«It is certain that the crisis of the pandemic we are experiencing has created opportunities. This fact makes us very happy. We continue in the direction of promoting our health and I invite you to look for forms of alternative sports and to discover the joy of these activities and the endless beauty of our country».

I was really startled! I had never expected a Sports Minister of a Mediterranean country to suggest hiking instead of football!

Consequently, I see myself as perfectly complying with the government request as I am writing this article about hiking. It is, of course, about hiking in Ikaria and in particular, about hiking on one of the oldest and best hiking trails on my island, the «The Round of Rahes on Foot», a natural and cultural heritage trail created about 20 years ago which was just recently worked afresh by the members of the local hiking club OPS Ikarias.

This famed hike starts very near Armenistis. This village is the main tourist town of the island, therefore the Round, unlike the other distant hikes on the mountains, was designed as an easy self-guided sightseeing walk for plain tourists – not necessarily The plan of the Round of Rahes on Foot looks like a lassoexperienced hikers. The plan of the Round is like a lasso with the hiker walking first on the spoke to the honda and then following the loop rightwards back to the honda and on the spoke again to go back to Armenistis. The spoke streches along the ravine of the river Charakas for 2-3 km but after the honda the loop rises away from the river and cruises around Rahes properly speaking, through terraced fields, gardens, olive groves and pine woods, on narrow stony trails, village lanes and modern motor roads across village squares, until the peak of the hike (Point 12 on the map), the beautiful mountainous landscape at the two small lakes «Mikro Fragma» (alt. 500 m.) and the Monastery «Evangelistria Mounte», two perfect spots for resting and maybe deciding instead of going back on the Round to try one of the three long trails which start right in that area…

But what am I doing? You can read everything about Rahes and the Round of Rahes in the fact sheet attached to the digital map of the hike. Both of these very helpful documents are in English, with texts and captions based on the historical, printed edition of the Round issued in Greek nearly two decades ago. The new map, besides sights, important locations and countless photos, also includes the spots where the Round meets some very insteresting distant hikes, such as «The Trail in Chalares Canyon», «The Trail of Atheras Ridge», «The Trail in Myrsonas» and «The Trail of the Elves».

When in Ikaria, either you are a visitor or a resident, I advise you to follow this trail inside a mountain/island landscape, typical of the Mediterranean, yet carrying a peculiar tint which both estranges and befriends. It’s placid and in the same time it’s wild like… well, like m«Seven Power Spots in Ikaria» - an article in my blog about the work of Hiking Club of Ikaria in trail designing, sight spotting and mapmaking.e! So, I am naming today the Round of Rahes on Foot as The 8th Power Spot in Ikaria! Let these few photos below, taken by me in that area a long time ago, stand as enough evidence. Thanks!

😘
.
Typical Ikarian rock houseIkaria blog 225: The boulders under the pines of RahesIkaria blog 238: Hills of Terraced fields with vines and cereals in RahesIkaria blog 226: the church and bell tower of Christos Rahes at duskIkaria blog 187: Cascades in Charakas river along the Round of Rahes on FootNana to agrimi's Blog: Φρυγανότοπος με Αγκάθια στην Ικαρία - Ikaria potamosIkaria blog 255: The little we see from the sea through the forests in RahesIkaria blog 114: Entering Agios Polikarpos village - Check point KKEIkaria blog 205: Rahes in spring time - View from the trailIkaria blog 158: Gates along the trail - Open, pass and close! Ikaria blog 029: Inside the Pinus brutia pine forestsIkaria blog 207: Agios Panteleimon, a chapel lost somewhere in the landscape
.

The Round of Rahes Hiking Signs
NOTE 1: Large sustainable tourism projects like this don’t just happen by magic. At the end of their article about their work on this trail the makers express their gratitude to «Amikaria» and «Friends of Ikaria», two associations who have offered a lot to the project. Big thanks from me too!

Ikarian Sweetheart by nuktimedusa on instagramNOTE 2: Although the Round is 14 km long, we are talking about an easy to medium hike never running too far away from inhabited areas. Even if so, however, the lovers of adventure in the complicated landscape of Rahes will surely find several secret spots to enjoy nature in private.

Believe me, we know! 😉 😋

 

 

Armenistis – Agios Dimitrios – Christos Rahes – Kastanies – Mikro Fragma – Moni Mounte – Agios Polikarpos – Armenistis

 

.
.

 
 
Friday, May 8, 2020
 

.

.


Glaciers, marbles and turbines


.

*, by Guillermo on Flickr.

Dear readers
As I started this article, my intention was to present to the world the aestetic and environmental value of the limestone surfaces, crests and cliffs in a very special part of «Atheras», the ridge which makes the backbone of my island, Ikaria. This part is called «Pounta», a hellenized Italian word used by old seamen to describe a sticking out edge or protrusion of rocks like a promontory into the sea.
But after writing a few words, I changed my mind. I had to change my approach on the subject. You see, the landscape of Pounta is not at all «beautiful» in the common understanding of the word. Nor is the environmental value of this endless succession of barren, fragmented and cragged surfaces an easy thing to explain to a broad public. You see (again), along the irregular leaning pyramids of Pounta there is no water and none but very few weather beaten trees, the vegetation being restricted to thorny spurges of all kinds and sizes growing in the gaps between the limestone slabs.
It’s a nothingness, an emptiness, an inhospitable rocky wilderness.
But on the other hand, it’s one of the most impressive (read, majestic) landscapes I’ve seen in my life.
I’ve read that otherworldly landscapes like this were shaped by the movement of ancient glaciers. I can understand that for mt Olympus, but glaciers in Ikaria?!  Glaciers in the Aegean Sea?! Well, if you want my opinion, I prefer this explanation than no explanation at all. After all, we had dwarf mammoths and rhinos 50.000 years ago. Why couldn’t we have had glaciers as well?
Anyway, my point here isn’t hard science. My point is the effect these landscapes can have to the soul of the traveller -in this case, the hiker.
I’ve already written about it when I blogged on a similarly dramatic landscape in another side of the island. It was one of the most destitude and wildest places I know, but – oh my God! – so spectacular! There I experienced strong feelings of anchoritism, like a voice calling me to escape from the worldly turmoil and settle for the rest of my life among  dark hanging rocks on one side and  the blue immensity on the other.
Now, as I crossed Pounta for the first time (that was in 2006) I experienced a similar, though somehow different feeling. It wasn’t about God; it was about me, as a human being. I felt brave and I felt strong and I felt persistent and decisive. Especially when few years aIn my blog: Gallery: Ακομα κι αλλα τοπια των αλλων, Ikaria fogfter I tried the crossing again and the weather – as it usually happens up there – switched to gale and blew upon us thick blankets of vapor and dence sheets of fog.
In one word, I felt indomitable. 🐲

.

Ikaria 247 by Eleni Ikanou on FlickrIkaria 241 by Eleni Ikanou on WordPressIkaria 248 by Eleni Ikanou on WordPressIkaria 242 by Eleni Ikanou on WordPressIkaria blog 250 by Eleni Ikanou on WordPress

.

I love all the wild untamable landscapes of my island. By challenging my fears and reservations, they have strengthened my character through the years and helped me evolve to a more self-confident and more independent person.
However, in spite of their timeless, unshakeable appearance, limestone crests and cliffs like Pounta are very complicated and extremelIn my blog: In my blog: We say Νο to 110 turbines in Ιkaria (4)y fragile landscapes. Human activities of a gigantic industrial scale, such as the rumored installation of 110 mega-size wind turbines, would totally anihilate their actual high quality. An industrial eolian plant on mt Atheras would devastate Pounta. The prodigious ammount of excavations needed to install these monsters will sooner than later turn its proud crests to mere piles of gravel – piles of gravel rolling and dropping on our heads!

But enough with words. Just below you can see a choice of photos from a recent hiking day trip across the limestone crests of Pounta taken by my friends the OPS Ikarians.
I chose them from 1) Flickr, 2) Google, anΚeep calm and sign our petition against 110 turbines in Ιkaria: ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΤΑ ΤΩΝ 110 ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΙΚΑΡΙΑd 3) the photos contained in the Google map of the hike. If you like this visual evidence and therefore, you think like me that this very special landscape should stay untouched by capitalist piracy, please consider signing the petition! 📜

Ikaria 120, 'looking at the waterfall' | Eleni Ikanou on Flickr ⭐ ⭐ ⭐

.

ATHERAS, by angelos ka on Flickr

ATHERAS

…..

.

In Nana Agrimi's blog: Up on the trees + Down on our knees

Afterword: This was eventually one more article about the landscapes of Ikaria with a stress on the mountainous nature of the island. I wonder when I will post another one. I do hope that I’ll do that soon, though. All I know right now is that the land is closing in for winter and everybody is picking olives …

 

Eleni Ik

Wednesday, October 23, 2019


Seven Power Spots in Ikaria


.

The Ikarian Hiking & Mountain Climbing Association (OPS Ikarias) official page on Google+

Hello readers!
The Sturmvogel 💗
said
«Soul Powered Works»!
And I say now «Seven Power Spots»!!!
It’s wintertime and summer is a long way ahead, so let’s forget «narcinstagram» 🙂 for a while and get down to serious business. Because here I am going to catch the pending threads from Nana’s
glorious old article «Hiking routes…» and weave some more cloth on the loom.
Maps and hiking routes by OPS Ikarias on Google maps - a presentation of places and trails to hike in Ikaria by Nana to agrimi in her blog. Click on image to view all maps in this entry.Skip the metaphors…
This article is actually about the work of
Hiking Club of Ikaria in mapmaking! Let me quote Nana’s words about these people…

OPS Ikarias: the blog of the Mountain Climbing and Hiking Association of Ikaria. Non-Greek speakers use the 'traslate button' on top of the page.«In spite the lack of support by government and privates, OPS Ikarias are doing more than their best to promote hiking in Ikaria. In the course of time they have literally built with their hands a large network of very popular hiking routes in the island’s varied landscapes and since 2014 when they owned a page in Google they started making Google maps of some of these hikes. Though I have helped several times, it is never enough. There is and there will always be plenty more to do.»

«This entry stands as a due tribute, promotion and encouragement to their effort. As I said and as surprising as this can be, the OPS Ikarias are not funded by anybody. On the other hand, as far as marking and mapping the paths are concerned, given that they are very few and that the terrain of the island is very rough and complicated, they haven’t done badly at all!»

«However, their task is far from being concluded. The maps that I am presenting below to do not correspond to organized, marked and clearly secure trails of the kind we see in other parts of the world. So very often advise and guidance in needed in advance. But the good thing is that the OPS Ikarias are residents who live on the island all year long. So, before you take up any of these hikes, I am asking you to get in contact with them either through their Google page, blog, photo gallery on Flickr and group on facebook.»

Nice spots Ikaria map by Eleni, in Nana to agrimi's blog article: «Limani», «Potami», «Chorio», «Panigiri», «Paralia»

And I, how am I involved? Well, I was the naive and ignorant newcomer who put a few red marks on this map of Ikaria and posted it on my blog back in 2006. It became so popular so fast on the net that I felt awkard and had to take it down (Nana, our good archiver, stored it though). You see, although I have done a lot in this direction, I wouldn’t take it on me to draw maps of my island, thus offering reliable guidance across its exciting but rough, exhausting and sometimes dangerous landscapes.
All trails Ikaria Google map by OPS Ikarias These times are over! Since that old red marker stained sheet of paper, we have had fine quality digital mapmaking on the net, interactive, with a signature, and for free, created by OPS Ikarias for the sake of hiking, nature, tradition, pleasure and sport. There is so much love into this things that I have decided to call the places included in these maps -places where they have dedicated so much time and work (Soul Powered Work!)– I have decided to call them «Power Spots»!
How many are they until now? 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 !!!
So here they are, dear readers, nature lovers and possible future hikers of Ikaria, the Seven Power Spots of the island, checked, signed, branded and… blogged!

«Penelope set up a great loom in her palace, and set to weaving a web of threads long and fine. Then she said...» Love
Eleni
your faithful weaver

. 💗’

.

1) The Lighthouse of Kavo Papas
Check the OPS Ikarias review of the location

About the trail, check the OPS Ikarias map:
«Karkinagri – Kavo Papas»
and the amazing photos included in my article:
«A Day at an Exhibition»

2) «Σπιτάκι της Μαμής»
Check the OPS Ikarias review of the location
and my article: «The little house in the desert»

3) Δάσος Ράντη
See also my richly illustrated article:
«Legends about Ikaria: The Forest of Radi»

4) ΛΑΓΚΑΔΑ
[♦] See the location on the map and read
the OPS Ikarias review
loaded with many recent photos.

[♦] See the map & description of the 1st hiking route in the area:
«HINTERLAND»
A hiking round in the wild mountains of western Ikaria

Also in the OPSI blog: «HINTERLAND»,
γύρος στην ορεινή ενδοχώρα της δυτικής Ικαρίας.

[♦] See the map & description of the 2nd hiking route in the area:
«On the old dry stone built trails of Northwestern Ikaria»
Mavrianou – Vrakades – Langada – Amalou

5) Crossing Mt Atheras from north to south
With a stop for a meal in Taverna Plaka».
[Read the OPS Ikarias review of this place]

Map of the hike:
«Karavostamo – Dokimi – Arethousa – Chrysostomo»
Photos:
«Karavostamo – Dokimi – Arethousa – Chrysostomo»
The Pictures!!!

6) Chalares Canyon
[♦] The beautiful area and the old chapel of «Ai Giannis»,
also the epicenter of the «Musical Yards» events in July.

[♦] Read the OPS Ikarias review
about the trail in the Canyon.

[♦] Finally, for the experienced, the bold and the demanding:
«The Round of Upper Chalares Canyon»

7) Μονοπάτι του Αθέρα
[♦] This amazing long trail running on Ikaria’s high mountain ridge starts from the Tower of Drakano. Read the OPS Ikarias review of the place and check out the location on the map.

[♦] About the trail read the OPS Ikarias review
and check out the starting point.

[♦] Finally, the map of the first part of this hike. It’s one of the best I’ve seen on Google maps! I so hope OPS Ikarias will continue with this project!
«THE TRAIL OF ATHERAS RIDGE»

.

⭐ ⭐ ⭐

Related articles in my blog:

What I have written in a 1000 e-mails For Reasons of Honour Κλείνει προς τα έξω, ανοίγει προς τα μέσα These Mountains Are For Dancing! The day we took over the mountains! When I am tired of the world Two big hikes Google mapped! Legends about Ikaria : The Forest of Radi The little house in the desert OASIFICATION! 🌳 🌳 🌳 Mushrooms! ‘The Hiking Trails of Ikaria’ – illustrated interview by OPS Ikarias

.

⭐ ⭐ ⭐

Ikaria, Greece
Tuesday, December 4, 2018

….


Keep it till next summer 😎


……

Corpus Arcanarum Ikariae in Augustum

……

«Παμε γερα με τσαμπουκα.»

(Greek slogan)

……

☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀☀

Hello readers!
This is not a reblog. This is a roundup!
😊 😊 😊

Golden hours melt my pixels, by Eleni Ikanou on Flickr


Ikaria, August 2018

Στο blog της Νανάς: «Νύχτα παπί τρικάβαλο» - 'Μια ιστορία του καλοκαιριού και πολλές φωτογραφίες από το Ίνσταγκραμ«Αγαπώ τον Αύγουστο στην Ικαρία. Βλέπεις κι ακούς πολλά. Δείχνεις κι εσύ και λες πολλά. Ο Αύγουστος είναι μια γιορτή. Για κριτική κι ανάλυση θα έχουμε μπόλικο χρόνο το χειμώνα.»

[«Νύχτα παπί τρικάβαλο»]
[Σχόλια στο «Νύχτα παπί τρικάβαλο»]


Ikaria, August 2017

Στο blog της Νανάς: «Be hip and with the youths» - νέος κόσμος στην Ικαρία τον Αύγουστο, τι σκέφτεται γι' αυτό η Νανά, και πολλές φωτογραφίες από το Ίνσταγκραμ«Be hip and with the youths»

[«Be hip and with the youths»]
[Σχόλια στο «Be hip and with the youths»]


Ikaria, August 2017

Στο blog της Νανάς: «Απόδραση απ’ την Κρίση» - ο νέος κόσμος στην Ικαρία τον Αύγουστο, πως τους βλέπει ένας ξένος δημοσιογράφος, συνεντεύξεις και πολλές φωτογραφίες«Οι νέοι της Ελλάδας αρνούνται να αφήσουν τη χειρότερη οικονομική κρίση στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να τους στερήσει το δικαίωμα στην απόλαυση του γενέθλιου τόπου τους.»

[«Απόδραση απ’ την Κρίση»]
[Σχόλια στο «Απόδραση απ’ την Κρίση»]


Ikaria, August 2017

Στο blog της Νανάς: «Ήταν ένας Αύγουστος με πολλά λινκς» - η φίλη μου κάνει παρέα με πολύ κόσμο στην Ικαρία τον Αύγουστο, χορεύει και κολυμπάει«Έτσι πέρασε κι αυτός ο Αύγουστος στην ΑντιΜύκονο…»

[«Ήταν ένας Αύγουστος με πολλά λινκς»]
[Σχόλια στο «Ήταν ένας Αύγουστος με πολλά λινκς»]


Ikaria, August 2017

In my blog: «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 1» - Celebrating the young visitors to Ikaria, their ways and their adventures + a lot of photos from instagram«Now, don’t think I have betrayed Flickr but as it goes, from the side of Ikaria at least, sometimes the pictures fail in edge, spontaneity and personal touch. for the small picture, the snapshot, the ephemeral, subjective thing, Instagram, coming with all its smart filters and tricks, seems to win the game.»

[«Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 1»]
[Comments on «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 1»]


Ikaria, August 2017

In my blog: «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 2» - Celebrating the young visitors to Ikaria, their ways and their adventures + a lot of photos from instagram«It’s the story of the young travellers to Ikaria in the summer. It’s all loaded on Instagram. Enjoy and respect. This is the new DIY generation who are not looking for ready-made things but for the true experience, for whatever that takes.»

[«Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 2»]
[Comments on «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 2»]


Ikaria, August 2017

In my blog: «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 3 ➕» - Celebrating the young visitors to Ikaria, their ways and their adventures + a strange story + some photos from instagram«Was it I the other woman alone? The woman alone who was looked at by another woman alone in that cut-off place and moment? Yes, perhaps it was I. I turned fifty last year. And as often as always I like to swim in remote, quiet places at dusk.»

[«Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 3 ➕»]
[Comments on «Adventures, Fun & Attitude: Selected grams from Ikaria ♥ Part 3 ➕»]


…………………….

So here is the latest bunch.⭐ ⭐ ⭐ ⭐
Note: All of the photos displayed below were chosen after long search according to complicated criteria. None of them have been downloaded but embedded into this post directly from the source. If you click on the thumbnails, you will be directed to the originals on Instagram.
All rights reserved by the respective owners © 2017-2018

.

……

.

Χρόνια και χρόνια τώρα τριγυρνώ.Que se me vuela el sombrero !!Ikarian good vibes peopleΣεϋχέλλες, ΙκαρίαIn the middle of it all.CitronellaΚονσέρβα..*τζιβοπαρέα Νάς...IkariaΑυτοί, του '60 οι εκδρομείς, απόμακροι εξ αρχής, εκτός παραδομένου κόσμου, αυτοί. Εγκαταλελειμμένοι στις παρυφές του Τραπάλου υπό σκιά.COLLECTED SOME SEA SALT - BRING ON THE TEQUILAAlways fly high...SnakePeace...eyesRemember... The time you smiled..Ikaria moonWavyΙΙΙ. Οι Μαινάδες σκότωσαν τον Ορφέα.morningskasetophonoleavesloveEndless adventures, last bit of summer...Hiking GreeceTerasΕικόνες από τη ζωή όπως θα έπρεπε να είναι στις 16:59Εξεταστική Σεπτέμβρη...First Love Yourself ———-Ένα ακόμη ηλιοβασίλεμα. Μια ακόμη ημέρα να τελειώνει μαζί σου.φουτφετιςNas Ikaria summer Greeceautostop in Ikaria while eating fresh picked blackberriesΓάτες, πόδια, παντόφλεςikaria my loveFeeling small... Dust in the universeFeel natureYoga droga BodirogaAtheras Ikaria Grecia...Camplife, Ikaria (Greece)Ντύσαμε με λουλούδια τα κορμιά μας...Σαν άρωμα, Μνήμη και ρίγος.Kiss MoonLazy SundayYoga and the big blueVast and steep secret placeReach out your handObserving InfinityTogether with you is my favorite place to beikaria my loveΤελικά δόθηκε αυτό το φιλί η απλά χτυπήσαμε τα κεφάλια μας;Ikaria 2018Mesakti BeachIt's just a matter of perspectiveHead carrying~Να εδω~ beach, camping, boho, zen, sand, sea, sun, summer, δεν εχει σημα εδω, παραλιγο να πνιγω, τσουναμι, τι σκαλια ειναι αυτα, δεν ηρθαν τα κολοκυθακια ποτε, ικαριωτισσα, ικαρια, φρικαρια, γυρισε στη φυση...It's always about the seaIkariaIkaria. Sosyalist, nadide bir adamizdir... Heryerde hissedersiniz... Hissettirirler...1 Αυγούστου2 Αυγούστου3 ΑυγούστουI met so many beautiful people this summer and I m so grateful for this trip. It couldn't be better...Karkinagrion, Ikaria, Greeceas free as the oceanBehind this tower is hidden a beautiful beach which you should visit...Ikarian style, ωτοστόπSummer stories, IkariaIkaria, MiliopoHarvest 2018. One of the best experience in my life.Όταν η φύση προνοεί για τα σπα σου... με μια καυτή πισίνα στην θάλασσα!!!wavesdivefruitsnature girl'One armed' or 'Here's what scratching your cheek can do to a romantic picture'Una isla llena de magia, gente asombrosa y lugares alucinantes. La mejor combinacion de factores que podia pedirUna isla llena de magia, gente asombrosa y lugares alucinantes. La mejor combinacion de factores que podia pedir·feel free·Dream house, less is moreWind in my hair and wine in my bellymiaouArmenistis, Ikaria, GreeceΈκλαψα λίγο αλλά έκατσα να τις δω πάλι τις φωτογραφίες του καλοκαιριού.ikaria griechenlandΦυλλαρακι εχεις ενα ευρω;everythingThe water is greener on my sideτράβηξα αυτή την φωτογραφία ξενυχτισμένη πεινασμένη βρώμικη αλλά χαρούμενη όσο ποτέLittle Rock in the sunRaxes IkariasIkarian SweetheartSome Kind Of GhostΠΑΜΕ ΠΙΣΩΩΩΩΩΩ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑRoomyou're not the black sheep of the familyeyes - eyes - eyes20 Σεπτέμβρη, Κορυφή Αη Στάθη, οροσειρά Αθέρα (1.041μ.)thermal spring ikaria nude nature aegeanSummer life gets better...the goal of life is to make your heartbeat match the beat of the universe, to match your nature with nature...my crushIt's a beautiful thing to become fully absorbed in the momentLivadi beach, IkariaEnjoying life to the fullestSummer vibesΑρμενιστής ΙκαρίαςΦίλοι κωλοιBlue on Blue on BlueΘέροςIkariaοταν ειχες πιο πολλα μουσιαθα συνεχισω να ανεβαζω φωτογραφιες απο Ικαρια κι ας ειμαι ΑθηναWhere is my coffee anyway?Karkinagrion, Ikaria, GreeceStill there.Με το κρασί στο αίμα μας και με καλό καιρό. Λαγκάδα 2018. Ικαρία, όπως ουτοπία.Έλα να πάμε στο νησί.Ikaria :heartpulse:χοτ κλάσσυ σάμερ άουτφιτΌταν το σώμα έχει πάει Αθήνα κ το μυαλό είναι ακόμη ΙκαριαIkaria OctoberDays on the islandThe free soul is rare but you know it when you see itΣτον κόσμο μου όλα εφήμερα, τα πάντα για το τίποταPrioni, Agios Kirikos

……Eleni in Ikaria, October 2006

……


Yesterday is today,
today is tomorrow.

So long
and take care
Eleni

……This was just a massive reblog. Therefore, new comments, if any, should go to the respective articles herein reblogged

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου »