Picture Calendar 2017! 😎


.

My Ikarian picture Calendar 2017Dear readers,
in Ikaria almost every village, community or association makes a picture calendar for the new year to raise money for various causes
Ikarian Radio Station Calendar 2017: '12 Ikarian mushrooms, one for every month' and needs. Competition is tough so these calendars are getting better and better in both concept and context every year. Take for example this one by the Ikarian Radio Station on the subject of mushrooms (By the way, do you remember my post about Ikarian mushrooms?)
Anyway, I am not a village, that’s obvious! And my purpose is not to raise money either. I am one of the co-founders and co-administrators of a small photo community about Ikaria on Flickr and there we have the same tradition as on the island itself: every year we produce a Picture Calendar! The idea behind it is not money of course. All I want is to present some pictures which, besides their quality, are worth to be seen by anyone who is interested in our small stripe of land. They are pictures typical of the corresponding months and/or typical of what goes on in Ikaria during these months.
This year too I made a Calendar for the group, but as I said in the forenote, this time the choice of photos would not be mine. They would be either the viewers’ choice through Flickr Flickr Image Searchor merely at random through
Google Image Search Google Image Search. So if you click on a picture below, a new window will open to a Flickr Search or a Google Search page showing all the results, for example, of «Ikaria» and «January«, «Ikaria» and «February» etc.
The only bit of choosing I did was to pick a photo as a sample from the first rows of both websites. The reason was that as we scroll down the pages, the pictures tend to be less and less relevant to the topic, that is «Flickr + location + month».
I hope you will enjoy this. The larger pictures on the left direct to Flickr. The smaller pictures on the right direct to Google. Click and watch our Ikarian monthly panorama!

Happy New Year!

^^’
.
January

On Flickr: Ikaria + January, sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + January, images sorted by date, relevance or in random

.
February

On Flickr: Ikaria + February, images sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + February, images sorted by date, relevance or in random

.
March

On Flickr: Ikaria + March, sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + March, images sorted by date, relevance or in random

.
April

On Flickr: Ikaria + April, images sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + April, images sorted by date, relevance or in random

.
May

On Flickr: Ikaria + May, images sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + May, images sorted by date, relevance or in random

.
June

On Flickr: Ikaria + June, images sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + June, images sorted by date, relevance or in random

.
July

On Flickr: Ikaria + July, images sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + July, images sorted by date, relevance or in random

.
August

On Flickr: Ikaria + August, images sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + August, images sorted by date, relevance or in random

.
September

On Flickr: Ikaria + September, images sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + September, images sorted by date, relevance or in random

.
October

On Flickr: Ikaria + October, images sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + October, images sorted by date, relevance or in random

.
November

On Flickr: Ikaria + November, images sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + November, images sorted by date, relevance or in random

.
December

On Flickr: Ikaria + December, images sorted by relevance On Google Image Search: Flickr + Ikaria + December, images sorted by date, relevance or in random

.
.
.
.

🍁 🍁 🍁 🍁 🍁 🍁


Magical things are patient


~

“The universe is full of magical things patiently waiting for our wits to grow sharper.”~

~
Omnia magica Ikaria
~

~


Dear readers,
you are certainly familiar with the aforementioned quote. It’s usually credited to W.B.Yeats, however, that’s not true. The famous sentence was written by someone who was amazed when he saw for the first time through a magnifying lens the astonishing details of a beautiful wild flower! Therefore, let my blog article be for you today that magnifying lens. Through it you will be able to see some tiny beautiful details and short elusive flashes in the monotonous everyday life of our island. I’m talking about the small, rare and hidden picture instead of the big one -the one which tourism lately has turned into cliché. Let’s save ourselves from that by putting out some powerful subjective worldviews! As my friend Nana whose article I am copying here, says, this is about a…

~
Afternoon in the desert of ravens 😳 by Nana Agrimi on Flickr
~

~

«A parallel reality: a collection of special moments recorded through the years and stored in our blogs and Flickr streams, from surreal alienation to oddity, from encounters with animals to performances and improvised rituals, from riddles and witchcraft to extravagance, provocation or simple pleasurable moments and postcard-like snapshots, that’s my way to celebrate Dodecaemeron, the Greek 12 festal days of Christmas and New Year, when earth and skies merge, as they say, and daily toilers like us should stop and rest and say to themselves…»

[read more…]In Nana to agrimi's blog: 'omnia magica'

~

~~p.s. A friend asked why these pictures aren’t uploaded to Flickr. One answer is that many of them would create unwanted activity. The main reason, however, is aesthetic. As I’m saying in a comment under my snapshot of Nana’s post on Flickr, first and foremost this thing should be seen a whole.
~

~

⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐ ⭐
.
.

I’m back & sea turtles! •·.·´¯`·.·•. •·.·´¯`·.·•☀


.

Sea Turtle, ancient Greek silver coin

.

.

Two days ago and I’m back in Ikaria and I am taking part in my own cleansing ritual as always In my blog: A pink woolen baby hood - Ενα ροζ μωρουδίστικο σκουφακι' early in the morning and after that I put something on and lie on the sand and I am tired and I drowse off and although it was cold earlier, now the sun rises higher and I wake up from the heat, and I think I’m dreaming baby sea turtle october ikaria 1‘cause next to my waist, and my left thigh small black creatures emerge from the sand hot babes and they look as if made of rubber and they are six or seven (maybe there were more while I was asleep) and they crawl and paddle towards the sea – because they are newly born baby sea turtles!!! baby sea turtle october ikaria 2
😊 😍
And I jump on my feet and one more baby crawls out of the sand from the spot where I had laid my head and I’m trying to reach my camera while I’n also trying to keep my pareo around my waist and the camera drops on the sand and I am wasting time to clean it and I think that I’m screaming -from baby sea turtle october ikaria 3 impatience, excitement and joy…
😖 😆 😄
And I open the lid of the lens and I finally take three good shots!!!
📷 😤
Bravo, chelonakia!
Bravo, baby sea-turtles!
Thanks for the short crazy momentmy shadow on the sand
I felt you were my own little brats!!!
👶

.

Now in case some of you thought I am some kind of animal enchanter ☺ – according to latest records, loggerhead sea turtles are not uncommon in the eastern Aegean islands, including Ikaria, and that in spite the fact that we don’t have many appropriate sandy beaches. Several friends have seen nests and even witnessed mothers laying eggs.

Sea turtles in the surf, from Nana to agrimi's article '∩oso ∩ια Vα?'Turtle tale, a set by angeloska on FlickrCaretta-caretta eggs in Syrtiko beach near Agios Kyrikos, a set by Giorgos Sourtis on FlickrERT: (article in Greek) 'Και οι καρέτα – καρέτα επισκέπτονται την Ικαρία'

But I think I was the first person on the island that baby Sea turtles in the Aegeansea turtles hatched and crawled out of the sand right under my body!
^^’

Ikaria 22/10/2016

Windbag of Aeolus


.

«Windbag of Aeolus»
«Ο Ασκός του Αιόλου»

.

.

About the documentary, in short

Director, journalist Nasim Alatras You cannot conceive the beauty or the ugliness of this world when you are observing it from a distance. You have to approach, dive into its depths and explore… It is only then that awareness and objectiveness are acquired.

Green growth was introduced to Greece round the early ‘80s, when E.U. directives applied to Greek Government energy policy led to the installation of the first wind farm. Since then the number of wind farms has been increasing at an immense rate. The incentive for this investigation was the observation of wind turbines being inconsiderately dispersed across invaluable regions of the mainland and the islands of Greece, in the name of clean, “green energy”.

The main objective of this documentary is to shed light on the environmental, financial and social consequences of this policy and the aftermath of the so-called “high priority” investments supported by huge subsidies.

Why?

Ikaria with towers and propellers While following this objective numerous questions were raised. Is this energy policy the essence of green growth and if so, could this be considered a truly sustainable form development?

When examining the environmental aspects, one could wonder about the following:

  • Which are the spatial criteria for selection of areas of installation?
  • Under what kind of environmental assessment sites like forests, conservation areas, sites near traditional settlements or historic sites are approved as suitable?
  • Why are those environmental assessments carried out mostly by private companies and not by scientists, and how are their results validated?
  • Which are, if there are any, the obligations of the wind farm owners considering the removal of the turbines and the restoration of the environment and who sees that it is actually carried out?
  • In other words, is this really a strategy or a predatory way of harnessing renewable energy sources? Could green energy under these circumstances ever be actually “green”?

profit Such an obvious lack of strategic planning raises more questions considering the financial aspects of the matter.

  • Whom do these “strategic investments” really serve?
  • Under what legislation is the constitutionally defined meaning of sustainability being annulled, when permits are being issued inconsiderately and subsidies are given out to one-person companies and affiliates of the same key companies in the energy field?
  • Why isn’t there any consideration whatsoever of the actual energy needs of the country?
  • Why aren’t those companies fined when they are not meeting their dept to land owners?
  • Or, why is the ownership status scouted?

Risks & Challenges

No to the giant wind turbine plant on mt Atheras Τhe strength, support and motivation for this 16-month journey of searching, filming and visiting the farthest corners of Greece came from the people of this land, people who have been conveniently silenced. This raises the biggest question of all:

  • Why are all the above taking place while communities around Greece are provided with no official information at all?
  • Why are the views of Municipalities totally disregarded in decision making? Why are their arguments, protests, petitions passed by?
  • Is this really where the birthplace of Democracy ended up to?

As a production team we decided 16 months ago to open the windbag of green growth in Greece and separate the lies from the truth. We did so being fully aware of the risks involved and while knowing well enough the power of the key players in the energy field in Greece…

source

—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—⊥—

Ο «Ασκός του Αιόλου» με λίγα λόγια

 

Director, journalist Nasim Alatras Δεν μπορείς να συλλάβεις την ομορφιά ή την ασχήμια αυτού του κόσμου όταν τον παρατηρείς από μακριά. Πρέπει να τον πλησιάσεις, να βουτήξεις μέσα και να τον εξερευνήσεις… Μόνο τότε αποκτάς πλήρη συναίσθηση και αντικειμενικότητα. Ο όρος και η πρακτική εφαρμογή της πράσινης ανάπτυξης εμφανίστηκαν στην Ελλάδα τη δεκαετία του ’80, όταν η ενεργειακή πολιτική των Ελληνικών κυβερνήσεων, καθοδηγούμενη από τις Ευρωπαϊκές οδηγίες, συναίνεσε στη δημιουργία του πρώτου αιολικό πάρκου. Από τότε ο αριθμός τους αυξάνεται με φρενήρη ρυθμό. Η παρουσία πολυάριθμων ανεμογεννητριών που αλόγιστα φυτεύονται στο όνομα της «πράσινης ενέργειας» σε ανεκτίμητες περιοχές της ηπειρωτικής και νησιωτικής Ελλάδας, αποτέλεσε το έναυσμα της έρευνάς μας. Ο κύριος στόχος του ντοκιμαντέρ είναι να φέρει στην επιφάνεια τις πραγματικές περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες της εφαρμογής αυτής της πολιτικής και τις «παρενέργειες» τον αποκαλούμενων «στρατηγικών επενδύσεων» που επιδοτούνται αδρά.

Γιατί;

Ikaria with towers and propellers Ακολουθώντας το στόχο αυτό γεννήθηκαν πολυάριθμα ερωτήματα. Αυτή είναι τελικά η ουσία της πράσινης ανάπτυξης και αν ναι, υπό ποία έννοια χαρακτηρίζονται βιώσιμες οι εφαρμογές τέτοιων πρακτικών; Σε ότι αφορά το περιβάλλον ορισμένα μόνο από τα βασικά ερωτήματα  που προκύπτουν είναι τα εξής:

  • Ποια είναι επιτέλους τα χωροταξικά κριτήρια επιλογής των περιοχών εγκατάστασης;
  • Τι είδους και πόσης αξιοπιστίας περιβαλλοντικές μελέτες «επιστημονικά» συναινούν στην επιλογή δασών, προστατευόμενων περιοχών NATURA, σημείων σε απόσταση αναπνοής από παραδοσιακούς οικισμούς και κατοικημένες περιοχές ή ιστορικούς χώρους, ως περιοχών κατάλληλων για εγκατάσταση;
  • Γιατί αυτές οι περιβαλλοντικές μελέτες, που συνοδεύουν τις αιτήσεις αδειοδότησης, πραγματοποιούνται κυρίως από ιδιωτικές εταιρείες και όχι από το άρτια καταρτισμένο επιστημονικό προσωπικό των Πανεπιστημίων της χώρας και με ποιον τρόπο ή από ποιο φορέα ελέγχεται η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων τους;
  • Ποιες είναι οι υποχρεώσεις των ιδιοκτητών αιολικών πάρκων σε σχέση με την απομάκρυνση των ανεμογεννητριών μετά το τέλος της λειτουργικής περιόδου τους και την αποκατάσταση του περιβάλλοντος;
  • Ποιος ελέγχει ότι εργασίες αποκατάστασης όντως πραγματοποιούνται;
  • Με άλλα λόγια, είναι αυτό στρατηγική και σχέδιο ανάπτυξης, ή απλά ένας ληστρικός τρόπος εκμετάλλευση κοινωνικών αγαθών όπως ο αέρας, το νερό και ο ήλιος;
  • Πως θα μπορούσε ποτέ η “πράσινη ενέργεια” να είναι υπό αυτές τις συνθήκες πραγματικά «πράσινη»;

profit Η προφανέστατη έλλειψη στρατηγικού σχεδιασμού λοιπόν, δεν μπορούσε παρά να γεννήσει ακόμα περισσότερα ερωτήματα, ειδικά σε σχέση με το οικονομικό καθεστώς που επικρατεί στις «επενδύσεις» αυτές.

  • Ποιόν εξυπηρετούν στην πραγματικότητα αυτές οι «στρατηγικές επενδύσεις»;
  • Υπό ποια νομοθεσία καταργείται στην ουσία η συνταγματικά κατοχυρωμένη έννοια της βιωσιμότητας με την αδιάκριτη έγκριση αδειών και την συνεχή παροχή επιδοτήσεων σε εταιρείες του ενός ατόμου, ή σε θυγατρικές των ίδιων βασικών παικτών στον τομέα της ενέργειας, εγχώριων και ξένων;
  • Γιατί παραβλέπονται και αποτελούν δευτερεύον κριτήριο οι πραγματικές ενεργειακές ανάγκες της χώρας;
  • Υπάρχει κάποιος μηχανισμός προστασίας των ιδιοκτητών γης όταν δεν λαμβάνουν τα συμφωνηθέντα από τις εταιρείες για την ενοικίαση της γης τους;
  • ‘Η, για ποιόν ακριβώς λόγο το ιδιοκτησιακό καθεστώς περιοχών απαξιώνεται και αλλάζει εν μια νυκτί;

Προκλήσεις

No to the giant wind turbine plant on mt Atheras Η  δύναμη για αυτό το 16μηνο ταξίδι μας προήλθε από τους ανθρώπους της χώρας αυτής που αποτέλεσαν και το ισχυρότερο κίνητρο, γιατί έχουν πολύ βολικά και επιμελέστατα αποσιωπηθεί. Και αυτή ακριβώς η παράμετρος γεννά το μεγαλύτερο ερώτημα από όλα:

  • Γιατί όλα τα παραπάνω συμβαίνουν ενώ οι Δήμοι και οι τοπικές κοινωνίες δεν λαμβάνουν απολύτως κανενός είδους επίσημη πληροφόρηση;
  • Γιατί οι απόψεις των Δημοτικών Συμβουλίων απαξιώνονται και παραβλέπονται κατά την λήψη των αποφάσεων;
  • Γιατί οι διαμαρτυρίες, οι φωνές των ανθρώπων αυτών αποσιωπούνται;
  • Εδώ κατέληξε τελικά η γενέτειρα της Δημοκρατίας;

Ως ομάδα παραγωγής αποφασίσαμε πριν 16 μήνες να ανοίξουμε τον Ασκό της πράσινης ανάπτυξης στην Ελλάδα και να ξεχωρίσουμε τα ψέματα από την αλήθεια. Το κάναμε έχοντας πλήρη συναίσθηση των κινδύνων που ελλοχεύουν και γνωρίζοντας πολύ καλά τη δύναμη των μεγάλων παικτών στον τομέα της ενέργειας στη χώρα…

source
.

____________________________________________________

.

 .Thursday December 1, 2016 - 10:37pm (EEST)


Ικαρία & Φούρνοι: μια εξερεύνηση


.
.

Alexias Ikarian GuidebookΓεια σας αναγνωστες 🙂


Σημερα γραφω με χαρα στα Ελληνικα γιατι το θεμα μου ειναι Ελληνικο και μαλιστα αφορα ενα καλο βιβλιο για την Ικαρια! Μπορει να πειτε πως κανονικα δεν θα ‘πρεπε να γραψω αφου
ειμαι τοσο παθιασμενη, οντας ολοσωμο κι ολοψυχο το μπλογκ μου αφιερωμενο σ’ αυτο το νησι, αρα η κριτικη μου δεν θα ειναι αντικειμενικη. Ομως εγω οταν χρειαζεται ξερω να συγκρατω το παθος μου. Εξαλλου εχω αλητεψει ταξιδεψει αρκετα και ξερω καλα οτι η Ικαρια δεν ειναι το κεντρο του κοσμου καθως επισης εχει και παρα πολλα μειονεκτηματα. Ετσι νομιζω οτι θα τα καταφερω να γραψω μια νηφαλια κριτικη. Θα βοηθουσε επισης αν σας ελεγα οτι οχι μονο δεν εχω μετοχες στον εκδοτικο οικο που βγαζει το βιβλιο αλλα ουτε καν γνωριζω τη συγγραφεα. Καποτε μονο διαβασα μερικα γραπτα και ειδα φωτογραφιες της και μου φανηκε πως ηταν καλο παιδι. Ετσι απλα.
.

Crouched photographer in EMF & land erosion.

.
Οταν λοιπον εκανε την πρωτη ερευνα για το βιβλιο, μου εγραψε και μου ζητησε φωτογραφιες για την εκδοση. Τοτε ηταν που ειχα ζησει πανω απο 1/2 χρονο στην Ικαρια και μου ειχε κανει μεγαλη εντυπωση που δεν υπηρχε σχεδον καθολου εγκυρο δημοσιευμενο υλικο για τον τοπο που ζουσα. Τοσο που γνωστοι και φιλοι, συνεργατες στη δουλεια, ξεροντας τον χαρακτηρα μου, νομιζαν οτι ειχα κατοικησει σε καποια χιππικη βραχονησιδα με σπηλιες! 😮 Ετσι της εδωσα φωτογραφιες με χαρα και ανακουφιση, νιωθοντας απο ενστικτο οτι η Αλεξια θα εγραφε απλα και τιμια, με διασταυρωμενα στοιχεια και καλη επιλογη θεματων, και ιδιως χωρις κουφιες εμπορικες καλολογιες. Πραγματι, τωρα που κρατησα στα χερια μου το αντιτυπο που μου χάρισε, βλεπω πως ειχα δικιο. Αυτος ο ταξιωτικος οδηγος ειναι τοσο αμεσος κι απλος που
εκτος απο «Εξερευνηση», θα μπορουσε να εχει τιτλο: «Ικαρια και Φουρνοι: Εξ επαφης»! ^^’
.

Proud Alexia and her Guidebook about Ikaria.

.
Το καλο πραγμα αργει να γινει. Μεχρι να εκδοθει σωστα το βιβλιο της Αλεξιας γνωρισε μεγαλες περιπετειες. Απο κοινους γνωστους εμαθα οτι αντι να της ανατεθει η αποστολη απο καποιο αφεντικο, εκεινη ηταν που πηγε και χτυπησε «μεγαλες πορτες» ζητώντας την αναθεση η οποια της δοθηκε μεν, ομως η εκδοση, αν και με τρανταχτη υπογραφη γνωστων εκδοσεων του χωρου, πηγε κακην κακως στη διανομη, δεν έφτασε στα ραφια και τελικα εξαφανιστηκε. 😮
.

On slippery grounds....

.
Ομως η Αλεξια επεμεινε. Σε συννενοηση με την Καριωτικη παρεα του ηλεκτρονικου περιοδικου ikariamag τμηματα του βιβλιου εμφανιστηκαν στο «Ο,τι χρειαζεστε για το νησι» οπου φαινεται πως ειχαν μεγαλη επισκεψιμοτητα, ελεγχθηκαν απο τους αναγνωστες και αναγνωριστηκε η εγκυροτητα τους. Ετσι ψηθηκε η ιδεα για μια νεα ενημερωμενη εκδοση η οποια βγηκε τελικα το Δεκεμβρη του 2015 απο τις Εκδοσεις «Ελευθερες Πτησεις» που συνδεονται με το περιοGood signal, thank you!δικο και άρα το θεωρω απιθανο η εκδοση να εξαφανιστει κι αυτη απο τα ραφια. 😉 🙂
.

.

.
Εκτος απο τikariamag.gr/ikariastore/product/10608α βιβλιοπωλεια, το «Ικαρια & Φουρνοι: μια εξερευνηση» θα βρειτε σιγουρα στο ηλεκτρονικο καταστημα ikariastore. Εχει 370 σελιδες και κοστιζει 15.00€. Παρακατω θα σας εξηγησω γιατι αξιζει να το αγορασετε. Πρωτα ομως ας δουμε τι γραφει στην εισαγωγη η ίδια η Αλεξια για το βιβλιο της:
.

.

«Το παραδέχομαι, δεν την είχα συμπαθήσει όταν την είχα πρωτοδεί την Ικαρία. Ούτε που την ένοιξε βέβαια αυτήν. Δεν με είχε ανάγκη βλέπεις, ούτε εμένα ούτε κανέναν. Ωστόσο δεν κατόρθωσε να με ξεφορτωθεί τόσο εύκολα. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, κάπως τα ΄φερε η ζωή κι επέστρεψα, αυτή τη φορά κάτω από τελείως διαφορετικές συνηθήκες. Η Νίκη κι ο Βασίλης με πήγανε παντού, με φρόντισαν, μου έμαθαν ικαριώτικο, με βοήθησαν να μην αισθάνομαι ενοχές που δεν βιάζομαι, με πήγανε στη ντίσκο στις 5 το πρωί και μάντεψε: τελικά τη λάτρεψα την Ικαρία!..»

«Μετά δεν ήθελε και πολύ. Ξαναπήγα και ξαναπήγα και ξαναπήγα, γνώρισα κι άλλους φανταστικούς ανθρώπους και τελικά έγραψα ένα βιβλίο. Ο στόχος τώρα -όπως και τότε- παραμένει ο ίδιος: ν’ απολαύσετε και να αγαπήσετε αυτόν τον τόπο γι’ αυτό που είναι και όχι γιατί σας το προτείνω εγώ. Κάθε τόπος άλλωστε είναι σαν ένας ξεχωριστός άνθρωπος. Με τα χρόνια φτιάχνει την προσωπικότητά του, ζώντας τις δικές του μοναδικές εμπειρίες, κάτω από διαφορετικές επιδράσεις. Κάπως έτσι γράφεται τελικά η ιστορία του, όποια κι αν είναι αυτή…»

«Ανοίγοντας το βήμα για να φτάσεις στα πιο απομονωμένα σημεία, χάνεσαι μέσα σε ανήλιαγα αρχαία δάση, διασχίζεις ορμητικούς λουλουδιασμένους ποταμούς, βουτάς μέσα σε χρυσαφένιες παραλίες, διψάς μέσα στην πέτρα και τη σκόνη, ξαποσταίνεις σε καταπράσινα προστατευτικά δέντρα. Μέσα σ’ αυτόν τον ταξιδιωτικό οδηγό θα βρεις τον τρόπο να φτάσεις στα πιο κρυφά σημεία της Ικαρίας και των Φούρνων, θα γνωρίσεις ηλιοκαμένους ανθρώπους που κατέχουν το μυστικό της μακροζωίας και θα ανακαλύψεις γιατί ο Ίκαρος διάλεξε να πέσει ακριβώς εκεί…»

.


Κι εγω τωρα σας λεω να το παρετε γιατι:
^^’
.

.
.

tourist instructions ikaria august

  • Η Αλεξια εφαρμοζει πιστα τους βασικους κανονες του καλου ταξιδιωτικου βιβλιου. Χωρις να θεωρει τιποτα σαν δεδομενο ή αυτονοητο, γίνεται σύντροφος του ταξιδιωτη και τον καθοδηγει να κινηθει στο νησι και εφοσον θελει, να ξετρυπωσει κρυμενα περασματα σε μυστηριωδεις πραγματικοτητες που η Ικαρια διαθετει αφθονες, πιο πολλες απο καθε αλλο Ελληνικο νησί. 🙄 😉 >:D.
    .
.

Break on through to the other side ☀ yeah ! Our guide ikaria

  • Εχει ξεκαθαρισει σε ποιους απευθυνεται. Η Ικαρια της Αλεξιας δεν ειναι για ταξιδιωτες μαθημενους στα ευκολα. Ξερει που ειναι ολα τα αγκαθια, τα βραχια, οι αποτομες στροφες κι οι γκρεμοι, ενω θεματα περιβαλλοντος, τοπικης οικονομιας, τροπου ζωης και κοινωνικων συνθηκων ειναι σε πρωτο πλανο σε ολα τα κεφαλαια του βιβλιου, διχως ωστοσο περιττους εγκυκλοπαιδισμους. Σ’ αυτα τα θεματα εμεις οι γυναικες ειμαστε πιο πρακτικες απ’ τους αντρες. 😉 🙂.
    .
.

Adobe in the rocks

  • Αν και ολοφανερα δεμενη με τον τοπο, εχει το θαρρος της αποψης και της επιλογης των θεματων. Μετα τη θαυμασια εισαγωγη για τη γεωγραφια, την ιστορια, την κουλτουρα, την αρχιτεκτονικη και τις παραδοσεις, διαιρει το βιβλιο σε οκτω διαδρομές στις οποιες μας παει βημα-βημα, δινει τα highlights, καποια αφηνει απεξω, εννοειται, ευτυχως, δεν ειναι εγκυκλοπαιδεια ουτε χρυσος οδηγος! 🙄.

.

.

All Ikaria map web

  • Οι χαρτες! Οι χαρτες! Οι χαρτες! ^^’
    Οι φωτογραφιες! Οι φωτογραφιες! ^^’
    Οι πρακτικες πληροφοριες και τα μικρα, πολυ χρησιμα, τιπς 😎


.

.

Overgrazed Ikarian mountain Atheras

  • Δεν γινοταν να λειπουν οι αναφορες στις χτυπητες ιδιαιτεροτητες μας. Τα πανηγυρια ⭐ οι «γκρουβαλοι» 😎 η διαφορετικη αισθηση του χρονου 😳 το οχι/ναι καμπινγκ 🙄 η μακροζωια 😉 – για ολα αυτα (και αλλα που δεν τα ξερετε) η Αλεξια καταθετει την αποψη της θαρρετα, γλαφυρα και με χιουμορ 😀 αλλα δεν παραλειπει κιολας να καταγγειλει τα πολλα σκουπιδια, τα παρατημενα αυτοκινητα, την συχνη ελλειψη αρχιτεκτονικης καλαισθησιας και την αδιαφορια για το περιβαλλον οπως π.χ. στο θεμα της υπερβοσκησης που ερημοποιει τα βουνα του νησιου. 😦

.

.

Ikarian Ridge Walk Oct 30 22

  • Μιας και μιλησα για βουνα, σε καθε κεφαλαιο του βιβλιου γινονται πολλες αναφορες στην πεζοπορια: ειτε για το πολυ απλο, δηλαδη για να φτασει κανεις σε μια απομονωμενη παραλια [«καβατζα» 😀 ] ειτε για μεγαλυτερες διαδρομες οπως π.χ. το Φαραγγι της Χαλαρης ή τον Γυρο του Δασους του Ραντη. Ομως δεν επεκτεινεται πολυ και κανει καλα. Η πεζοπορια/ορειβασια στην Ικαρια ειναι ξεχωριστο, πολυ μεγαλο κεφαλαιο που γι’ αυτο θα αξιζε να γραφτει εξειδικευμενος ταξιδιωτικος οδηγος. 🙄

.

.

Food, pebbles and headstands: coffee!

  • Τελος, ηθελα να πω οτι δεν εχω δει καλυτερο καταλογο δωματιων, ξενοδοχειων, εστιατοριων, μπαρ κτλ. Βρισκονται μετα απο καθε κεφαλαιο στο τελος καθε διαδρομης και απορησα που τα ξερει, γιατι στην Ικαρια ουτε τα μισα κομοντιτις δεν βρισκονται στον κεντρικο δρομο αλλα ειναι κρυμμενα σε μακρινες πλαγιες και ραχουλες! Μαλιστα η Αλεξια δηλωνει οτι για αυτη τη ξεχωρη δουλεια δεν ζητησε κι ουτε πηρε δεκαρα. Φυσικα την πιστευω! Κι εσεις να ακολουθησετε τις συμβουλες της γιατι ειναι γυναικα μερακλου προφανως. ^^’

.

.

Το Πέλαγος του Βοριά: We gaze Icarian Sea

  • Προσωπικά εγω διαβασα το βιβλιο της με περιεργεια αλλα κυριως με μεγαλη ανακουφιση. Η περιεργεια μου ικανοποιηθηκε με το παραπανω γιατι εμαθα πολλα πραγματα που δεν ηξερα. Πιο πολυ ομως ενιωσα ανακουφιση γιατι εχουμε ενα καλο τουριστικο τυφλοσουρτη επιτελους! Να μη χρειαζεται καθε φορα που συνανταμε ενα ξενο να του κανουμε σεμιναριο, αλλα να του λεμε:
    -Αγορασε αυτο το βιβλιο, ειναι καλο, το διαβαζουμε κι εμεις οι Καριωτες. Διαβασε το κι ελα μετα, οποτε θες,  να τα πουμε με πιο πολλες λεπτομερειες! 😀
    .

.

.

.

me fairy muddy Αυτα απο μενα τη Λενη και γεια σας, χαρα σας. 🙂

πηγΙκαρια - Φουρνοι: μια εξερευνηση στο facebookαινετε τωρα αν θελετε να δειτε τη
σελιδα του βιβλιου της Αλεξιας στο facebook
⭐ ⭐ ⭐


.

.

Η Αλεξια και το βιβλιο της στο facebook Σημ: Η Αλεξια δεν ειναι απο την Ικαρια ή τους Φουρνους. Γεννηθηκε και μεγαλωσε στην Αθηνα, σπουδασε στο τμημα ΕΜΜΕ του Πανεπιστημιου Αθηνων και λιγο αργοτερα βρεθηκε για μεταπτυχιακα στην Αγγλια και την Ολλανδια. Εργαστηκε στο χωρο της δημοσιογραφιας, της επικοινωνιας και της εκπαιδευσης και απο το 2014 εχει μεταναστευσει στη Μεση Ανατολη. Λατρευει τα εξερευνητικα ταξιδια, ενω η συγγραφη αποτελει γι’ αυτην καταφυγιο. Το «Ικαρια & Φουρνοι: μια εξερευνηση» ειναι το πρωτο της βιβλιο και το πιο αγαπημενο της δημιουργημα στη μεχρι τωρα ζωη της. Το mail της ειναι: alexia.palesti@gmail.com

.
.

.
Ικαρια, 24 Μαρτιου 2016

.


Back home for Christmas


.

dream steamer

Γεια σας 🙂
βρισκομαι στην Ικαρια και δεν αντεχω παρα να γραψω στη γλωσσα του τοπου, δηλαδη στα Ελληνικα. Ειναι χειμωνας, εποχη για παλιες ιστοριες. Ομως δεν μου βγαινει να σας πω μια δικη μου γιατι ειμαι πολυ κουρασμενη.
^^’
.
Για την Ικαρία του 1978-80 στο 'Πύραυλος των Υπογείων' του Βασίλη Ηλιακόπουλου με τίτλο: 'Back Home for Christmas'Αντι για μενα λοιπον, καλυτερα να διαβασετε το γραπτο του Βασιλη Ηλιακοπουλου απο το μπλογκ του που λεγεται «Πυραυλος των Υπογειων» και εχει τιτλο: Back home for Christmas. Απο τις πρόσθετες φωτογραφιες μερικες ειναι δικες μου και οι υπολοιπες ανηκουν σε γνωστους και αγνωστους φιλους απο το Flickr. Με αυτες τις προσθηκες προσπαθησα να αποδωσω εικονικα, αν και χωρις να δείξω προσωπα και παλιες καταστασεις, παρα μονο σκηνες του τοπιου, κατι απο την κλειστη και τραχεια, ομως τοσο θερμη και οικεια σε μενα, το περαστικο πουλι, ατμοσφαιρα που περιγραφει ο Ηλιακοπουλος.

Back home for Christmas

Armenistis Ikaria winter wave

«Έχω βρεθεί καταχείμωνο στην Ικαρία, τότε που οι λιγοστοί κάτοικοι λουφάζουν περιμένοντας να περάσουν οι δύσκολες εποχές. Αγριεμένος ο καιρός, τρία μέτρα ψηλή η θάλασσα, ορμάει με πάταγο στην προκυμαία και η νύχτα προμηνύεται όλο βουητό και αντάρα. Ο Αρμενιστής, ένα παλιό ψαροχώρι, εκτεθειμένο στους βορεινούς καιρούς, δεν κρατάει το χειμώνα πάνω από τριάντα ανθρώπους. Όσοι δεν κάθονται γύρω από τη σπιτική φωτιά μαζεύονται στον καφενέ, τραβούν τα παραθυρόφυλλα και τις ξύλινες πόρτες που μαστιγώνονται από θαλασσινές ριπές. Παλιοί ναυτικοί και μετανάστες που γύρισαν ύστερα από χρόνια στην Αμερική, βολεύονται γύρω απ’ τη σόμπα, ψήνουν κάστανα και πίνουν ρακί.»

Armenistis Ikaria winter calm with a bird on a rock

«Ο μπάρμπα-Δημήτρης, ο Κόχυλας, ο καφετζής, άρχοντας της λιτότητας, αράζει σ’ έναν πάγκο στη γωνία, χωμένος σ’ ένα βαρύ δερματόδετο βιβλίο που αν κανείς κάνει τον κόπο και πλησιάσει, θα διαβάσει: “Απομνημονεύματα του Στρατηγού Σαράφη„. Η γυναίκα του, η κυρά-Μαρία, όρθια στην άλλη γωνία, στην κουζίνα, τηγανίζει ψαράκια που τσιτσιρίζουν στο τηγάνι της. Ο καφενές τρίζει από την επίθεση των καιρών και όσοι είναι μαζεμένοι γύρω από τη σόμπα ξαναμμένοι από τη ρακή, το ρίχνουν στη συζήτηση για τα καράβια που έπιαναν παλιά στην Ικαρία.»

Armenistis Ikaria winter storm and rainbow splash by Wim De Weerdt on Flickr

«Το μεγάλο ερώτημα που ρίχτηκε στη κουβέντα, είναι: “Πότε ήρθε για τελευταία φορά το Μιμίκα Λ. στον Αρμενιστή„. Ήταν το ’47 ή το ’49; Για όσους δεν ξέρουν τι λαός είναι οι Ικαριώτες, πρέπει να πω ότι είναι πρωτομάστορες του καλαμπουριού και των ιστοριών. Όταν άρχιζε ο Στρατής ο Αφιανές ερχότανε μια στιγμή που βρισκόσουνα, χωρίς να το καταλάβεις, κυκλωμένος από παντού να τσαλαβουτάς μέσα στο τραγελαφικό και το παράδοξο. Κι όταν σηκωνότανε όρθιος ο Σταμάτης ο Κόχυλας, ο μεγάλος αδελφός του μπάρμπα-Δημήτρη, που ’χε κι αυτός έναν μικρό καφενέ πάνω από την προκυμαία, κοντός, ξερακιανός, αργομίλητος, τότε απλωνότανε νεκρική σιγή. Κι έπειτα, τα καλαμπούρια. Οι Ικαριώτες μπορούν να πειράζουν ο έναν τον άλλον για μια ολόκληρη νύχτα. Το κάνουν σαν ένα παιχνίδι που γυρίζει γύρω-γύρω κι αυτός που αρχίζει θα δεχτεί με τη σειρά του τα πειράγματα των άλλων. Άντρες πλατύστερνοι και βαριοκόκκαλοι, γέρνουν πάνω στην καρέκλα και με μάτια που λάμπουν από περιπαικτική διάθεση αμολάν το καλαμπούρι ενώ με τα χοντροδάχτυλά τους τρίβουν το κάστανο και ταυτόχρονα περιεργάζονται μία το θύμα και μία τις αντιδράσεις της παρέας. Ώρες-ώρες ο καφενές σείεται από τα γέλια. Πότε ήταν λοιπόν, το ’47 ή το ’49; Ήταν πριν από το γάμο του Τάσου του Φραγκούλη ή τότε που ο Τσαντίρης ο γέρος γύρισε από το Σικάγο και είπε ότι θέλει ν’ αφήσει τα κόκαλά του εδώ πέρα στα χώματα τα πατρογονικά.»

Eleni in Ikaria, February 08, 2006, thalassograph 2

«Όποιος δεν καλοθυμάται γίνεται αντικείμενο γενικής θυμηδίας. Μετά η συζήτηση προχωράει στα παλιά καράβια. Το Προπολεμικό «Φρίντο» που έκαιγε κάρβουνο, το «Παντελής», το «Δεσποινάκι» και η «Μαριλένα» πρώην «Κωστάκης Τόγιας». Μετά ερχότανε το «Μυρτιδιώτισσα» η «Μιμίκα Λ» και τα ιταλικά: ο «Κολοκοτρώνης», ο «Καραϊσκάκης» και το «Έλλη». Καράβια, φαντάσματα καραβιών που πέρναγαν σαν παλιές γκραβούρες μέσα απ’ την κουβέντα τους.»

Lighthouse in Armenistís by Ralf Moritz on Flickr

«Αλήθεια, τι απόσταση από το “Μιμίκα Λ.„ μέχρι το “Αιγαίο„! Κι από το Ο/Γ “Αιγαίο„ στις αρχές της δεκαετίας του ’80 ως τα σήμερα, τέλη του ’90. Παλιά σιδερένια βαπόρια με στρογγυλές πρύμνες, μυτερές πλώρες και ξύλινα καταστρώματα. Παστωμένα με άσπρη λαδομπογιά, με δερμάτινους καναπέδες και ξύλινες επενδύσεις. Το “Αιγαίο„ παλιό και ταλαιπωρημένο διέσχιζε το Ικάριο, βυθιζόταν με την πλώρη μέσα στο κύμα κι όταν σηκωνότανε πάνω από την ίσαλο γραμμή έβλεπες τα μίνια και τις ξεφλουδισμένες μπογιές του. Οι Ικαριώτες όμως ήταν βαθιά δεμένοι μ’ αυτό το πλοίο. Τους έφερνε στον Πειραιά μ’ όλους τους καιρούς κι από κει πίσω στο σπίτι τους. Γέρνανε στις κουπαστές και αγναντεύαν το νησί τους καθώς το καράβι έπλεε κατά μήκος του για μια ολόκληρη ώρα γιατί είναι ένα εξαιρετικά μακρόστενο νησί η Ικαρία.»

Hand by Eva Devriendt on Flickr

«Όπως το πλοίο έβγαινε από τον Άγιο Κήρυκο και τράβαγε δυτικά παραπλέοντας όλη τη νότια πλευρά του νησιού που την δέρνει το Ικάριο δείχνανε ο ένας στον άλλο με το δάχτυλο, και ονομάζανε με το όνομά τους, όλα τα χωριά, ένα, ένα. Γέροι με χοντρά τζην και καρρώ πουκάμισα φοράγανε εκείνα τα παλιά αμερικάνικα γυαλιά με τον μαύρο σκελετό που έδιναν οι αμερικάνικες κοινωνικές υπηρεσίες, το αμερικάνικο ΙΚΑ, στη δεκαετία του ’60. Στις πλάτες τους κρεμόταν ο γυλιός φτιαγμένος από δέρμα κατσίκας με το τρίχωμα προς τα έξω. Γυναίκες μαντηλοδεμένες, νύφες, γαμπροί, παιδιά.»

ikarialandscape by Gabriela Sofia Flores Schnaider inside album Ikaria on Flickr

«Διακρίνανε τα χωριά το ένα μετά το άλλο και στο τέλος πια τον Μαγγανίτη και μετά το Καρκινάγρι, που κρέμονταν πάνω στον απόκρημνο βράχο. Ξεχώριζαν το δρόμο που χρόνια τώρα πάσχιζε, με τις μπουλντόζες και τα φουρνέλα, ν’ ανοίξει η ΜΟΜΑ για να ενώσει το νησί. Κι όταν προσπέρναγαν το ακρωτήριο Παππάς, με τον φάρο του, τότε ήσυχοι πια κατέβαιναν στα σαλόνια του καραβιού και παρέες-παρέες άνοιγαν τα φαγητά με τα κεφτεδάκια και το ψωμοτύρι και τραβάγανε κοντά τη νταμιτζάνα με το κόκκινο Ικαριώτικο κρασί.»

« . . . »

.
.

Τι ωραιο κειμενο! ^^’
Καλε μου αγνωστε αναγνωστη αν θελεις κι ενα οχι για τη θαλασσα αλλα για το βουνο της ιδιας ή πιο παλιας εποχης, διαβασε στο μπλογκ της Νανας το:

Ήμεσσαν τρεις ψυχεροί ελόου μας…

.
⭐ ⭐ ⭐
.

 

.
.
.

Κι αν θες τη γνωμη μου, πιστευω οτι και σημερα πισω απο το τσιμεντο, τα μηχανηματα και το τουριστικο πασαλειμμα επικαλυμμα, κατι δυνατο απο ολα αυτα υπαρχει ακομα.  ❤

Ελενη Ικ.
Ικαρια, 27 Ιανουαριου 2016

.
.


What I blogged about in 2015


.
My blog posts about Ikaria in 2015
.hope for 2016

Happy New Year, my friends!


Google Image Search for Eleni's blog in 2015
The same as last year it’s again time to review for you my blog posts of 2015. I wasn’t counting but now I can see they were actually twelve, one for every month! If you are too lazy to scroll, you can just click on the image on the left and you will be directed to Google Image Search to see a gallery of random pics from my posts of 2016. But if you like things to come one after the other, go ahead and scroll below my gaping mouth 🙂 I have set my posts in order of appearance: a book, two maps, a guiding woman, a group of friends, a cook, a craftsman and a crazy girl, a food gathering man, a survival manual, yoga in the wild, hikers in the wild, my river and me, mushrooms, and finally, amazing landscapes in winter. I hope 2016 will be as rich with good subjects as 2015. I hope,..

My photos in FlickrI am in Ikaria now and it feels like in a lifeboat: heading for the unknown but safe and calm.

love

 

.
Presenting Ikaria Guidebook, an honest, careful and responsible piece of work based on long field research. The texts are to the point without unneeded literature and the maps are bold, nicely colored, clear and helpful. But the best thing about this Guidebook is the emphasis on hiking!

Ikaria Guidebook !!! 😎

.
Presenting the Google map of a circular hike in the Forest of Radi which lies between the village of Petropouli in Messaria and the village of Frantato in Perameria as created by the Mountain Climbing and Hiking Club of Ikaria and the Google map of several hikes in Ikaria, especially the one in Chalares canyon, created by our Czech friend Zdeněk who visited our island with his girlfriend Petra.

Two big hikes Google mapped! ^^’

.
Presenting our friend Xenia and her work as bee-keeper and mountain tour guide in Ikaria

Xenia, the Ikarian mountain guide ❤

.
My friends Angelos, Xenia, Lefteris, Lina and Giorgos, all of them well-educated and experienced local guides, joined their forces and formed a collective. They are opening an agency of mountain tour guiding in Armenistis, the main tourist town of Ikaria.

KANGA! ツ ツ ツ ツ ツ ⭐

.
Presenting three irrelevent events which happened at the same time: 1) Jamie Oliver's visit, 2) Beautiful polished and painted pebbles on sale, and ... 3) Girls who do headstands in wild places!

food, pebbles and headstands 😉

.
Presenting a translated interview with Lefteris who, besides being a partner in KANGA, is a modern food gatherer, specializing in samphire. He has been gathering this tasty and nutritious wild plant which is very abundant at the rocky shores of Ikaria, since he moved to the island nine years ago.

Gathering samphire at the brink of the waves ^^’

.
Presenting a translation of a groundbreaking article issued by the local municipal party 'ASPI' pointing out the the basic facts and oddities a young visitor should know about our strange island during the high tourist season. Excellent!

Ikaria in August – Instructions for Use 😎

.
A new tradition is born! Yoga and other health and fitness exercises on the mountains and beaches of Ikaria!

These Mountains are for Yoga! 🙂

.
One more post on my favorite subject of dramatic Ikarian landscapes. This time there are tiny people in them too!

Large views – Small people ⭐

.
Flashback to 2003 when we discovered Chalares canyon in Ikaria. What happened then and what happened afterwards.

≅ river 2003 ≅ ❤

.
Presenting a group hike with the Hiking Club of Ikaria inside a wooded mountain ravine, looking for mushrooms and learning their names, getting to know their qualities and the big part they play in the eco-system. I am sharing this post because, like many Ikarians, I love mushrooms.

Mushrooms! 😀

.
My friend Angelos contributes to my blog with a great article presenting 36 amazing black and white photos taken in the rocky landscapes of Pezi by an American writer and photographer during the winter.

Thick with the eerie awe of the uncanny 😮

.
.
Tuesday, January 12, 2016
.
.